0-1

Clarence Henry doet mij dan weer denken aan Fats Domino,
0-2

0/3

0-4

0-5

0-6

Tussen 1974 en 1987 wist bijna elke single die Billy uitbracht de US Country chart te halen. Zes van zijn singles wisten ook in Canada de Country chart te halen. Als tweede song luisteren we naar één van de songs die beide lijsten bereikte. Als je fan bent van wat modernere muziek dan denk je misschien ‘hey, Swan? Wat een bekende achternaam’. Dat klopt! Billy heeft twee dochters en die zijn beide de muziekindustrie ingegaan. Planet en Sierra Swan hebben onder andere songs opgenomen met The Black Eyed Peas. Wij focussen ons toch maar op papa Swan.

Billy Swan – Hello Remember Me




vs

Clarence wist drie noteringen in de UK chart te scoren (4, in 1993 een re-entry van Ain’t Got No Home), en wij gaan luisteren naar de 3e. Het was 1961 en zoals wel vaker in die tijd werd er voornamelijk geconcentreerd op singles en niet zo zeer op albums. Clarence heeft dan ook slechts een paar albums op zijn naam staan, maar wel een heleboel singles. Dit nummer was een single-only. Nog een leuk weetje: toen The Beatles in 1964 door de US tourden, was het Clarence die bij 18 shows het voorprogramma was.

Clarence “Frogman” Henry – Lonely Street

1-0

1-1

Eindelijk weer tijd om hier langs te komen. Ik heb heel wat in te halen.

Gelukkig begint het met een matige confrontatie tussen Clyde McPhatter en Tommy Allsup. De nummers in beide battles doen me weinig. Ik denk dat ook ik Clyde doorgestuurd had naar de 2e ronde.

De daaropvolgende confrontatie tussen Mac Curtis en Robin Luke is een absolute walk-over. Robin zing zoals 'ie eruit ziet: te zoet voor het glazuur op je tanden. Mac Curtis snapt tenminste hoe goede rockabilly hoort te klinken. Terecht dat Robin een double bagel scoort.

Dan komen we uit bij Billy Swan tegen Clarence “Frogman” Henry, de lopende confrontatie en dat is meteen weer andere koek. In de eerste battle wordt een heerlijk nummer van Billy Swan toch omver geblazen door een absoluut topnummer van Frogman. Nul punten voor Billy is wel wat zielig voor hem, maar mijn punt was ook absoluut naar Clarence Henry gegaan.
De tweede battle tussen deze twee heerlijke artiesten. Het nummer van Billy Swan vind ik iets minder dan zijn vorige, maar nog steeds erg leuk. Vooral lekker vrolijk. Ook Clarence weet het hoge niveau van de eerste battle niet vast te houden, maar wint deze battle toch weer redelijk overtuigend. Het is gewoon veel meer heerlijke ouderwetse rock 'n roll dan de muziek van Billy.

1-2

Zeg dat, bij dit nummer is het nog duidelijker waar hij zijn inspiratie vandaan haalde.

Pop vs r&b, voor mij gaat mijn stem ook naar Clarence:

1-3

1-4

1-5

Van te voren had ik geen idee hoe Billy Swan zou liggen bij dit deelnemersveld. Nu is dat duidelijk; hij wordt keihard afgeserveerd. Clarence gaat door naar ronde 2.

1. Jerry Lee Lewis vs Rudy Grayzell 1-0 (6-1), 1-1 (4-4), 2-1 (5-1)
2. Blackwood Brothers vs Narvel Felts 0-1 (1-6), 0-2 (1-5)
3. Johnny Vallis vs Al Casey 0-1 (3-4), 0-2 (2-3)
4. Wynona Carr vs Bruce Channel 1-0 (5-0), 2-0 (5-1)
5. Moon Mullican vs Sonny Burgess 0-1 (0-6), 0-2 (1-6)
6. Bill Haley vs Billy Zoom 0-1 (0-6), 1-1 (5-1), 1-2 (1-5)
7. Johnny Horton vs Marvin Rainwater 1-0 (5-1), 2-0 (5-2)
8. Warren Smith vs Billy Garland 1-0 (6-0), 2-0 (5-2)
9. Burl Boykin vs Elvis Presley 0-1 (0-6), 0-2 (1-5)
10. Johnny Meeks vs Sid King 0-1 (0-6), 0-2 (1-4)
11. The Canadian Sweethearts vs Tillman Franks 1-0 (4-2), 2-0 (7-0)
12. Lonnie Mack vs Ersel Hickey 0-0 (3-3), 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
13. Johnny Burnette vs Light Crust Doughboys 1-0 (6-0), 2-0 (5-1)
14. Big Al Downing vs Sue Thompson 1-0 (6-0), 2-0 (6-1)
15. Bobby Wayne vs Charlie Gracie 0-1 (2-5), 0-2 (0-5)
16. Ray Harris vs Billy Strange 1-0 (6-0), 2-0 (4-0)
17. J. P. "The Big Bopper" Richardson vs Alton & Jimmy 1-0 (7-0), 2-0 (6-1)
18. Luther Perkins vs Wanda Jackson 0-1 (0-5), 0-2 (0-6)
19. Grady Martin vs Boyd Bennett 0-1 (0-5), 0-2 (0-4)
20. Sandy Nelson vs Ace Cannon 0-1 (1-5), 0-2 (0-5)
21. Eddie Zack vs Hayden Thompson 0-1 (0-5), 0-2 (0-6)
22. Marshall Lytle vs Johnny Cash 1-0 (3-2), 2-0 (5-1)
23. Barbara Pittman vs Bobby Curtola 0-1 (3-4), 0-2 (1-6)
24. Carl Dobkins, Jr. vs Rusty York 0-1 (0-5), 0-2 (0-5)
25. Billy Lee Riley vs The Flaming Ember 1-0 (5-1), 2-0 (5-0)
26. Ray Campi vs Bobby Sowell 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
27. James Burton vs Joe Pennington 0-1 (0-6), 0-2 (0-6)
28. Rodney Lay vs Collins Kids 0-1 (1-5), 0-2 (0-5)
29. Bo Diddley vs Linda Gail Lewis 0-1 (2-4), 1-1 (4-2), 1-2 (1-5)
30. Tommy Roe vs Bonnie Lou 0-0 (3-3), 1-0 (5-0), 2-0 (4-1)
31. Clyde McPhatter vs Tommy Allsup 1-0 (3-0), 2-0 (6-0)
32. Mac Curtis vs Robin Luke 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
33. Billy Swan vs Clarence "Frogman" Henry 0-1 (0-6), 0-2 (1-5)

Johnny Preston

https://www.billboard.com/wp-content/uploads/stylus/1030519-johnny-preston-617-409.jpg?w=617

In de 50s was het rock’n’roll-wereldje klein. Johnny had een rockabilly band gevormd en trad lokaal op. The Big Bopper zat in het publiek, was onder de indruk en sprak Johnny na het optreden aan: ‘ik heb een song geschreven waarvan ik wil dat jij het gaat opnemen.’ Zo geschiedde en Johnny had meteen zijn eerste en grootste hit uit zijn carrière te pakken. Dit gaat natuurlijk over Running Bear dat de eerste plek in de US én UK wist te bereiken.

We gaan als eerste luisteren naar een B-kantje uit 1960 voor Mercury Records.

Johnny Preston – I Want a Rock and Roll Guitar




Vs

Jo Ann Campbell

https://elsewhere.scdn3.secure.raxcdn.com/downloads/images/2020/e41219faf3fc69f59ef56c7962638eee.jpg

Jo Ann trok in 1954 door Europa als danseres. Twee jaar later had ze er genoeg van en wilde ze een carrière als zangeres. In 1961 scoorde haar eerste hit en drie jaar later trouwde ze met een platenbaas van Atlantic Records en besloot zich terug te trekken uit de muziekbusiness als recording artist.

Als eerste song van Jo Ann luisteren we naar een A-kantje uit 1958 dat ze voor Gone Records opnam.

Jo Ann Campbell – You‘re Driving Me Mad

Wat een lekkere song

0-1

0/2

0-3

0-4

0-5

0-6

Als tweede song luisteren we naar Johnny’s allerlaatste notering in de US chart. Zijn successen hebben dan ook niet lang geduurd want zijn doorbraak single kwam in 1959 uit en dit nummer komt uit 1961. De volgende 7 jaar zou hij nog 8 singles uitbrengen, maar die wisten geen enkele potten te breken. Daarna nam hij eigenlijk ook geen muziek meer op, maar voegde hij zich toe aan het oldies circuit om nog een jaar of 30 te kunnen touren.

Johnny Preston – Free Me




vs

In de 60s nam Jo Ann een aantal singles voor ABC-Paramount op. Het was haar vierde platenmaatschappij in vier jaar. Rond deze tijd had ze ook een relatie (meer een flirt) met Bobby Darin, maar hun carrières zorgden ervoor dat ze amper tijd hadden voor elkaar. Ze besloten zich toch maar op de muziek te richten.

Dit nummer was een A-kantje uit 1960 en werd een bescheiden hit. De Engelse Frankie Vaughan coverde dit nummer en scoorde er in de UK een nr. 31-hit mee.

Jo Ann Campbell – A Kookie Little Paradise

Beide geen hoogvliegers.
0-1

1-1

Inderdaad beide niet best.

2-1

A Kookie Little Paradise wordt gezien als belangrijke song in het aantrekken van toeristen na de oorlog, en het werkte overigens ook nog. Preston krijgt vaak de kritiek dat hij niet kan zingen. Ja...ook dat klopt wel.

2-2

2-3

Jo Ann gaan we later terugzien. We nemen afscheid van Johnny Preston.

1. Jerry Lee Lewis vs Rudy Grayzell 1-0 (6-1), 1-1 (4-4), 2-1 (5-1)
2. Blackwood Brothers vs Narvel Felts 0-1 (1-6), 0-2 (1-5)
3. Johnny Vallis vs Al Casey 0-1 (3-4), 0-2 (2-3)
4. Wynona Carr vs Bruce Channel 1-0 (5-0), 2-0 (5-1)
5. Moon Mullican vs Sonny Burgess 0-1 (0-6), 0-2 (1-6)
6. Bill Haley vs Billy Zoom 0-1 (0-6), 1-1 (5-1), 1-2 (1-5)
7. Johnny Horton vs Marvin Rainwater 1-0 (5-1), 2-0 (5-2)
8. Warren Smith vs Billy Garland 1-0 (6-0), 2-0 (5-2)
9. Burl Boykin vs Elvis Presley 0-1 (0-6), 0-2 (1-5)
10. Johnny Meeks vs Sid King 0-1 (0-6), 0-2 (1-4)
11. The Canadian Sweethearts vs Tillman Franks 1-0 (4-2), 2-0 (7-0)
12. Lonnie Mack vs Ersel Hickey 0-0 (3-3), 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
13. Johnny Burnette vs Light Crust Doughboys 1-0 (6-0), 2-0 (5-1)
14. Big Al Downing vs Sue Thompson 1-0 (6-0), 2-0 (6-1)
15. Bobby Wayne vs Charlie Gracie 0-1 (2-5), 0-2 (0-5)
16. Ray Harris vs Billy Strange 1-0 (6-0), 2-0 (4-0)
17. J. P. "The Big Bopper" Richardson vs Alton & Jimmy 1-0 (7-0), 2-0 (6-1)
18. Luther Perkins vs Wanda Jackson 0-1 (0-5), 0-2 (0-6)
19. Grady Martin vs Boyd Bennett 0-1 (0-5), 0-2 (0-4)
20. Sandy Nelson vs Ace Cannon 0-1 (1-5), 0-2 (0-5)
21. Eddie Zack vs Hayden Thompson 0-1 (0-5), 0-2 (0-6)
22. Marshall Lytle vs Johnny Cash 1-0 (3-2), 2-0 (5-1)
23. Barbara Pittman vs Bobby Curtola 0-1 (3-4), 0-2 (1-6)
24. Carl Dobkins, Jr. vs Rusty York 0-1 (0-5), 0-2 (0-5)
25. Billy Lee Riley vs The Flaming Ember 1-0 (5-1), 2-0 (5-0)
26. Ray Campi vs Bobby Sowell 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
27. James Burton vs Joe Pennington 0-1 (0-6), 0-2 (0-6)
28. Rodney Lay vs Collins Kids 0-1 (1-5), 0-2 (0-5)
29. Bo Diddley vs Linda Gail Lewis 0-1 (2-4), 1-1 (4-2), 1-2 (1-5)
30. Tommy Roe vs Bonnie Lou 0-0 (3-3), 1-0 (5-0), 2-0 (4-1)
31. Clyde McPhatter vs Tommy Allsup 1-0 (3-0), 2-0 (6-0)
32. Mac Curtis vs Robin Luke 1-0 (6-0), 2-0 (5-0)
33. Billy Swan vs Clarence "Frogman" Henry 0-1 (0-6), 0-2 (1-5)
34. Johnny Preston vs Jo Ann Campbell 0-1 (0-6), 0-2 (2-3)

Tommy Sands

https://rovimusic.rovicorp.com/image.jpg?c=7TS3-oQDL9snGZaJ2UqY-B_TZlp6n_cq-Emr2zx15tU=&f=5

Tommy Sands kreeg in 1952 een contact aangeboden bij RCA door niemand minder dan Colonel Tom Parker. Hij nam wat singles op, maar was nog niet meteen succesvol. Dat succes kwam vanaf 1957 toen hij zijn eerste televisierol kreeg. De song die hij op tv zong werd een enorme hit en de komende +- 10 jaar had hij een prachtige carrière. Toen ging het mis….maar daar hebben we het bij battle B wel even over.

Als eerste luisteren naar een B-kantje uit 1957 die het beter in de hitlijst deed dan het A-kantje.

Tommy Sands – Ring-A-Ding-A-Ding





Vs

Rod Bernard

https://www.offbeat.com/wp-content/uploads/2020/07/rod-bernard-2.png

Als jong jochie was Rod helemaal fan van de country van Hank Williams, maar toen hij midden jaren 50 Fats Domino en Elvis Presley hoorde wist hij niet wat hij meemaakte. Dit geluid had hij nog nooit gehoord. Voor hem reden om ook muziek te gaan maken. In 1959 tourde hij met onder andere Jerry Lee Lewis en Chuck Berry. Als eerste luisteren we naar een A-kantje uit 1959.

Rod Bernard – One More Chance

1-0