Megadeth - Symphony of Destruction 10
Metallica - Wherever I May Roam 9.5

Time - 7,2
Symphony of Destruction - 7,6
Wherever I May Roam - 9,3

Simon77

7,5

8,8

Wherever I May Roam scoort een ruime 8,7 en komt daarmee zo'n beetje in het bovenste kwart van de lijst.

Tijd voor de allerlaatste, maar we gaan eruit met een knal! De albumopener van Seasons in the Abyss is een ware blitzkrieg, zowel muzikaal als tekstueel. War Ensemble zou een favoriet nummer zijn van de Amerikaanse soldaten tijdens Operation Desert Storm.

"The final swing is not a drill
It's how many people I can kill."




100. Slayer - War Ensemble

The Big 4 of Thrashmetal playlist op Spotify

Zoals eerder aangegeven laat ik deze laatste wat langer staan en hoop richting het weekend de eindlijst te kunnen plaatsen. Misschien al eerder als alle 'vaste' stemmers de 100% score bereikt hebben.

10

8,8

10

8.25

Waanzinnige opener op een van de liveshows die heb mogen aanschouwen.
9,2

100. Slayer - War Ensemble
Ik kan toch net niet de perfecte 100 aan nummer 100 geven, maar het scheelt verdomd weinig.

95/100
https://ih1.redbubble.net/image.2982134002.8663/flat,750x,075,f-pad,750x1000,f8f8f8.webp

Bestaat hier ook een shirtopdruk van? Zou 'm zo in huis halen als kersttrui voor bij het familiediner.

Haha, lollig idee! Er zijn diverse sites waar je je eigen shirt kan ontwerpen, dus dat zou een goed alternatief moeten zijn. Ik houd jouw idee ook even in gedachte.

Megadeth - Symphony of Destruction 8,8
Wederom een zeer fijn nummer van Megadeth. Misschien moet ik dit album en voorganger Rust in Peace maar eens aanschaffen, want door dit topic heb ik voor die twee albums toch wel een behoorlijke waardering gekregen.

Metallica - Wherever I May Roam 9,4
Toch wel één van de prijsnummers van The Black Album wat mij betreft.

Slayer - War Ensemble 8,5
Prima nummer en als opener van een concert werk dit inderdaad prima weet ik uit eigen ervaring.

Simon77 War Ensemble staat nog niet in de playlist

Dit is inderdaad eindigen met een knal! Waanzinnig nummer en wat mij betreft één van de beste Slayer nummers ooit. Cijfer; 10!

8,4

9,5

8,5

Fixed

War Ensemble: 9

Knallertje, maar geen titelnummerniveau.

8,6

Het titelnummer én South of Heaven kwamen vorig weekend nog langs in een muziekquiz trouwens, ik was de enige van m'n team die de nummers kende. Ze waren me heel dankbaar voor de drie extra punten

10

97. Anthrax - Time - 9.1
Heerlijk nummer van ze. Erg sterk gespeeld, vol energie, plezier en vooral sterk muzikaal geweld. Zo hoor ik de band graag en ze verraste me zeer positief toen ik de cd voor de eerste keer opzette. Dit had ik niet meer van ze verwacht.

98. Megadeth - Symphony of Destruction - 8.8
Mustaine blijft een lastige. Gisteren irriteerde de zang me hier een stuk meer dan vandaag. En zo schommelt het al een tijde bij dit album. Goed, dit nummer is verder wel heel erg fijn. Heerlijk begin en hij zingt het toch best netjes. Ondanks het zeikerige geluid.

99. Metallica - Wherever I May Roam - 9.1
Er staan een aantal krakers op dat zwarte album en dit is er eentje van. Heerlijk zwaar en slepend nummer blijft dit en ik blijf er nog altijd van genieten. Sterker nog ik waardeer deze nu toch wel wat beter dan vroeger merk ik.

100. Slayer - War Ensemble - 10
Het is een machtige opening van de plaat natuurlijk. Maar net zo'n sterke afsluiter van dit spel. Heerlijk furieus knallend nummer vol agressie en energie. Ze klinken hier weer als vanouds en dat belooft een heerlijk spektakel. En dat krijgen we ook. De beste mix van alles wat ze kunnen, het beukt en schuurt, het is melodieus, meeslepend en vol venijn. Niets op aan te merken.

Alvast mijn excuses voor dit ellelange bericht

Zo, nu we aan het eind zijn gekomen ook eens tijd voor een algehele evaluatie van de vier bands. De laatste plek is snel duidelijk. Ze hebben een redelijke lijn voorwaarts, maar uiteindelijk te weinig om echt indruk te maken. Het brons is voor de heren met het minste debut en de meest zeikerige zang. Het debut speelt ze wel partte want dat druk te score toch, maar zelfs als ze daar flink hoger hadden gescoord waren ze op deze plek geëindigd. Hoewel het dan wel een stukje spannender was geweest. Wel hebben ze een machtige sterke plaat afgeleverd die ik misschien wel de fijnste vindt van alle die hier langsgekomen zijn.
De top 2 is sinds de start al samen vertrokken maar de scheidingslijn is pas bij het 4e album echt op komen zetten. Beide geweldige bands met hun eigen kracht. Het is voor mij geen verrassende uitkomst, maar wel leuk om te zien hoe close de 'strijd' was.

Gemiddeld (tussen haakjes de voorgaande gemiddelde cijfers (4-3-2-1)):
Anthrax = 7.47 (7.20 | 7.17 | 7.19 | 6.84)
Megadeth = 7.85 (7.97 | 7.49 | 6.98 | 5.96)
Metallica = 8.21 (8.36 | 8.567 | 8.17 | 7.00)
Slayer = 8.65 (8.58 | 8.560 | 7.98 | 7.04)

En voor de volledigheid ook nog puur het 5e album:
Gemiddelde (tussen haakjes de voorgaande gemiddelde cijfers (4-3-2-1)):
Anthrax = 8.54 (7.30 | 7.12 | 7.54 | 6.84)
Megadeth = 7.36 (9.40 | 8.52 | 8.00 | 5.96)
Metallica = 7.62 (7.74 | 9.36 | 9.34 | 7.00)
Slayer = 8.96 (8.62 | 9.72 | 8.92 | 7.04)

Met als grootste verrassing Anthrax die hier toch even ruim de 2e plek inneemt.


Goed. Voor de laatste keer in de samenvatting:

Anthrax:
De band verraste me hier eigenlijk best goed. Ik had niet verwacht dat ze nog eens zo heerlijk zouden knallen. Niet op het niveau zoals de andere drie hebben gedaan, maar op momenten wel verrekte dichtbij. Het is weer heerlijk energiek en sterk gespeeld. Voor mij in ieder geval hun beste album tot nu toe. Het maakt me wat nieuwsgieriger naar de opvolger, maar die is met een andere zanger merkte ik al dus dat wordt even goed wennen. ook in een directe vergelijking met de 5e platen van de andere drie is dit wel een van de fijnere moet ik zeggen.

Anthrax blijft een beetje een afwijking die mijn inziens de plek in de zogenoemde 'big four' niet perse verdiend. Testament levert wat mij betreft namelijk fijnere nummers af op betere kwaliteit bijvoorbeeld. Die zouden hier ook niet misstaan, of eigenlijk zou Death Angel nog wel beter zijn denk ik. Anthrax valt voor mij over het algemeen toch in het hoekje vrij standaard thrashmetal. Ze klinken regelmatig ook erg simpel zonder echt een eigen smoel te hebben. Terwijl de andere drie wel duidelijk hun eigen stempel erop drukken. Maar goed, de kennismaking was leuk en ik ga zeker de rest van hun werk beluisteren. Slecht is het zeker niet. Hier vallen ze echter wel naast het podium.


Megadeth:
Ook met de 5e leveren ze weer een fijn album af, wel wat minder dan de vorige. Grotendeels door de wat 'commerciëlere' inslag die ze hier maken. Net zoals Metallica gaat ook Megadeth voor een wat behapbaarder en toegankelijker geluid. Hoewel ze nog wel wat meer muzikale kunsten durven te tonen. Komt het allemaal wel wat simpeler over eigenlijk. Daardoor krijgt Mustaine's zang weer meer ruimte en wordt die irritatie factor ook weer wat groter. Ook begin ik hier het rauwe van hun eerste paar platen een beetje te missen.

De band zelf heeft zich goed weten te plaatsen trouwens. Met een fenomenale plaat (Rust in Peace) die hoog in mijn favorieten lijstje is komen te staan. Ze hadden een valse start maar de revanche was geweldig. Mustaine blijft voor mij qua zang een lastige. Ik zou me de band niet zonder kunnen voorstellen, maar het is niet altijd even fijn om te horen. Toch zijn ze op muzikaal vlak wel de meest interessante van de 4. De kwaliteit en instrumentbeheersing is fenomenaal en aan creativiteit tot zover geen gebrek. Was ik aan het begin nog sceptisc waarom ze in hemelsnaam zo geroemd worden, doe ik daar nu zelf aan mee . Ik ga in ieder geval verder met het uitdiepen van hun werk. Ik zal nog wel wat berichten bij hun andere albums achter laten de komende maanden.


Metallica:
Tja, de Black Album is natuurlijk iconisch. Maar het is voor mij niet meer de topper die het ooit eens was. Het is allemaal net iets te gestroomlijnd, te toegankelijk, te ballad achtig en te klinisch om echt boven de rest uit te stijgen. Toch staan er nummers op die ook hier hoog scoren. Ze zijn erg goed in het behapbaar maken van bikkelharde muziek, dat deden ze op de voorgaande platen al, maar hebben ze hier haast geperfectioneerd.

Metallica kende ik vrij goed voordat we hieraan begonnen. Toch heb ik ze hierdoor wat beter leren appreciëren. Ze hebben 2 meesterwerken afgeleverd die nog lang beluisterd zullen worden. Daarna lijkt de koek toch wel een beetje op en vervallen ze in meer van hetzelfde. De keus om dan een meer poppy inslag te maken kan ik wel waarderen. Maar het benadrukt hoe groot het verschil is met Megadeth en Slayer op het gebied van technische kwaliteit en pure agressie. Toch blijft het genietbaar en ik zal Metallica ook altijd blijven waarderen voor wat ze hebben geleverd. De platen die hierna kwamen zouden echter nooit meer dit niveau halen. Tenminste zo staat me bij en ik ga de komende tijd eens uitzoeken of dat ook zo is.


Slayer:
SLAAAYYYYYYEEEEERRRRRRR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Tja, wat moet je er nog over zeggen. Ze leveren met Seasons in the Abyss weer een heerlijk album af. Waarbij ze agressie, melodieusheid en sfeer als geen ander weten te mixen. Het is een perfecte dwarsdoorsnede van hun werk en de verschillende stijlen die ze bewandelen. Voor mij de meest genietbare plaat van deze 5e platen.

Slayer, er is geen andere. De rest klinkt steeds toegankelijker, verfijnder, klinischer, behapbaarder. Niet Slayer, nee zeer zeker niet. Hun pure geluid, de compromisloosheid en de enorme furiositeit die ze laten horen doet niemand ze na. Het word door de jaren steeds beter gemixt, toch blijft er een rauw randje hangen dat het net even wat fijner maakt. Toch hangt er een groot nadeel aan, en dat is dat ze op den duur wat eentonig kunnen worden. Iets wat vooral op de latere platen wel te merken is. Maar hier, de eerste 5 platen nog niet. Tenminste niet voor mij. De creativiteit en afwisseling die ze brengen is geweldig en ik krijg er eigenlijk geen genoeg van. Nu is het tijd voor nog maar een ding
https://i.imgflip.com/23cimc.jpg

8,5

Helemaal mee eens.


Helemaal mee eens.

9,95 Nee hoor, ik wel wel gewoon een dikke 10 geven. Veel beter wordt thrashmetal niet.

Ik vrees dat Testament je nog wel eens zou kunnen tegenvallen. Die begonnen met een mokerslag, maar na dat legendarische debuut ging het vrij stijl omlaag met het niveau. Pas met hun zesde album ('Low') werd de band weer goed, om op hun achtste (!) album nog eenmaal ziedend te vlammen ('The Gathering'). En Death Angel bracht in de jaren maar drie albums uit. Wel drie fabelachtig goede. Anthrax heeft met hun moshende speelstijl, invloeden uit de hiphop én regelmatig humoristische elementen wel degelijk een onderscheidend geluid gecreëerd.

Exodus zou een geduchtere concurrent geweest zijn voor Anthrax als nummer 4, maar die waren na drie albums ook behoorlijk de weg kwijt. Of wellicht Dark Angel (maar dat was meer underground en die hebben maar vier platen uitgebracht) en Flotsam & Jetsam (maar die hadden in die tijd ook maar twee écht fantastische albums en toen collaboreerde Jaysun Newkid met Metallica). De Teutonic thrash trio (Sodom, Kreator en Destruction) halen dat niveau ook niet.
De enige band uit die tijd die kwalitatief echt kan wedijveren met 'The Big 3' is Metal Church, maar dat is te veel heavy metal en te weinig speed/thrash. Hun debuut zou echter samen met 'Ride The Lightning' bij mij op nummer 1 staan: a perfect score.

Enfin, hier ook maar wat statistieken.
Slayer - Seasons in the Abyss (1990) 9,32
Anthrax - Persistence of Time (1990) 8,4
Metallica - Metallica (1991) 7,97
Megadeth - Countdown to Extinction (1992) 7,56

Dat brengt het volgende eindresultaat:
1. Metallica - Ride the Lightning (1984) 10
2. Metallica - Master Of Puppets (1986) 9,8
3. Slayer - Reign In Blood (1986) 9,56
4. Slayer - Seasons in the Abyss (1990) 9,32
5. Megadeth - Peace Sells… but Who's Buying? (1986) 9,14

6. Megadeth - Rust in Peace (1990) 9,12
6. Slayer - Hell Awaits (1985) 9,12
8. Slayer - South of Heaven (1988) 9,02
9. Metallica - ...And Justice for All (1988) 8,94
10. Anthrax - Spreading the Disease (1985) 8,76

11. Slayer - Show No Mercy (1983) 8,62
12. Megadeth - Killing Is My Business... (1985) 8,6
12. Metallica - Kill 'Em All (1983) 8,6
14. Megadeth - So Far, So Good... So What? (1988) 8,44
15. Anthrax - Persistence of Time (1990) 8,4

16. Anthrax - Among The Living (1987) 8,06
17. Metallica - Metallica (1991) 7,97
18. Anthrax - State Of Euphora (1988) 7,86
19. Anthrax - Fistful Of Metal (1984) 7,7
20. Megadeth - Countdown to Extinction (1992) 7,56

Een songscore gemiddelde van 8,68. Belachelijk hoog eigenlijk.

Ook bij mij een pijnlijke eindscore voor Anthrax. Vier van de zes onderste plekken zijn door Anthrax bezet.
Schrale troost is dat hun vijfde album een stuk beter is dan het vijfde album van Metallica en Megadeth. Als we door zouden zijn gegaan met de nummers van de zesde platen van The Big 4, dan zou Anthrax die onderlinge strijd zelfs hebben gewonnen, ook van Slayer. Opvallend is misschien wel, of misschien ook niet, dat de laatste albums van Metallica en vooral Megadeth bij mij onderaan de lijst staan. Nog steeds prima genietbare muziek, maar het wereldschokkende effect van de platen daarvoor creëerde het al lang niet meer. Te veilig, te gewoontjes, te gecalculeerd. Thrash wordt niet voor niets vaak als trash geschreven: dat lijkt een schrijffout, maar eigenlijk is het dat niet. Het moet smerig en vies zijn, waar "normale" mensen hun neus voor ophalen en zo snel als mogelijk willen wegflikkeren. Dat is thrash!

Daarom even twee undergroundtips hoe thrash metal óók klonk ten tijde van 'The Black Album' en 'Rust in Peace'. Goor en vuil. Als kakkerlakken die in je oren schijten. Net zoals de eerste albums van The Big 4, maar dan anno 1990, dus zeven extra jaren van doorontwikkelde smerig- en ranzigheid. Dit zijn twee albums die ik blind zou ruilen voor deze albums van Metallica en Megadeth.





Veel dank voor de organisatie Simon77! Ik heb er veel lol aan beleefd.
Stop je er nu mee, of pak je door? Bijvoorbeeld albums nr. 6 t/m 10.
Of de voorlopers van de thrash, de NWOBHM van Iron Maiden, Def Leppard, Saxon (en misschien daar Motörhead aan toevoegen)? Just a thought...

8