Muziek / Muziekgames / Super Tip-Topper
zoeken in:
1
geplaatst: 29 juni 2019, 18:44 uur
Laten we er trouwens wel een cap op zetten, anders wordt de helft van de tips weer niet beluisterd.
5
geplaatst: 30 juni 2019, 22:41 uur
Steven Wilson - Hand. Cannot. Erase. (2015), tip van Masimo
Eerder een paar indrukken op een rijtje gezet dan een daadwerkelijke recensie, maar daar heb ik de tijd niet echt voor. Oftwel: niet mijn beste schrijfwerkje in dit topic, maar wat moet dat moet. Niet gericht op de teksten, dus tsja... Zie deze recensie als het leven: niet altijd helemaal eerlijk. Toch heb ik het album vier maal beluisterd, en wel enigszins een mening kunnen vormen. Zo'n zelfopgelegde strafrecensie is natuurlijk als uitgangspunt al een beetje een farce: laten we wel wezen, de kans was klein dat ik Steven Wilsons 'Hand. Cannot Erase.' zou gaan waarderen. Het zou nu op voorhand heel makkelijk zijn om in een schijtlollig berichtje het album helemaal af te fikken om me er daarmee vanaf te maken, maar toch wil ik ook proberen te beschrijven wat me wél aansprak.
'Hand. Cannot Erase.' bevalt me het meest wanneer niet duidelijk is wat je met de muziek aanmoet: de soms dromerige, vervormde stemmen die op de achtergrond te horen zijn, zoals in het openings- en slotnummer, of halverwege Ancestral. Op zulke momenten klinkt de muziek dromerig en mysterieus. Ook de vreemde, mysterieuze gitaar op het laatstgenoemde moment, of de spaarzame slidegitaar af en toe bevreemden enigszins. Juist op de momenten waarop niet duidelijk is wat er staat te gebeuren of wat er gebeurt weet de muziek me wel te boeien. Een gitaarstukje dat enigszins in de muziek is opgegaan, en niet zo sterk op de voorgrond treedt, doet haast wat denken aan een tingeltangel-(Richard)Thompson-solootje. Dat wordt echter al vrij gauw verpest door de in-your-face-emotionele piano die daarop volgt, die ik veel te melodramatisch vind. De zang (en de overdubs) doen soms wat denken aan The Jayhawks, maar dan eigenlijk zonder al te veel gevoel over te brengen. Dat komt vooral doordat Wilson elke noot hetzelfde lijkt te zingen: vrij clean met weinig dynamiek/intonatie. Ik waardeer de momenten wanneer Wilson de tijd neemt voor zijn track, rustig opbouwt, en ook waardeer ik het dat Wilson het soms pas op 3/4e van zijn nummer nodig vindt om te zingen of het liedje 'te beginnen'. Het album klinkt als één geheel, als één luistertocht, vnl doordat nummers vaak in elkaar overlopen. Dat vind ik wel geslaagd. Sommige instrumenten vind ik wel tof, zoals een banjostukje, klokkenspel of de mysterieuze fluit aan het einde van Ancestral.
Het album bevalt me niet, of staat me soms zelfs tegen, wanneer de muziek neigt naar opgelegde, overduidelijke en eendimensionale emotie. Dat zit hem vooral in pathetische zanglijnen, cleane zang (kil/niet emotionele/afstandelijk), inspiratieloze tussenstukken, spierbalgitaren, dikke dramatiek. Wilson. Is. Nogal. Maximaal. Dat zorgt ervoor dat het in mijn oren bedacht en uitgemeten klinkt: gepland om te overrompelen, maar doet het bij mij juist door die overduidelijke insteek niet echt. Wanneer een gitaarsolo nergens vandaan lijkt te komen, nergens heen lijkt te gaan, en eigenlijk constant hetzelfde klinkt (Regret #9 of Ancestral) en waar geen noot je van verrast, dwalen mijn gedachten af. Ik hou niet van 'hier komt de solo! hoor je mijn solo?'-momenten. De stemoverdubs (Transcience) klinken niet zo natuurlijk, waardoor ik me niet emotioneel tot de zanger kan verhouden, net zoals de gastzangeres me door haar wat vlakke stemgeluid koud laat. Door de eentonige en eendimensionale zang, in combinatie met juist de overduidelijke oplegging van emotie in de aangedikte instrumentatie, komt het album op mij als vrij vlak over. De combinatie resulteert bij mij niet in een overweldiging van emoties, maar zorgt juist voor desinteresse van mijn kant.
tl;dr: stel dat Steven Wilson een album zou uitbrengen waarop hij spaarzaam orkestreert, in het midden laat welke emotie de luisteraar moet ervaren (en meer neigt naar het mysterieuze dan het emotionele in zijn muziek), en dynamischer (of überhaupt niet) zingt, dan zou ik dat meer waarderen dan Hand. Cannot. Erase. Misschien heeft hij dat al wel gedaan hoor. Toch denk ik niet dat Wilson en ik snel vrienden zullen worden.
Beoordelingsschema:
De tipperbeoordeling:
1,75* - 01,8 / 01 / 00 - Masimo
De gebruikerbeoordeling:
1,75* - 01,8 / 01 / 00 - Masimo
Deadline 30/06 (neem dit mee in post)
Eerder een paar indrukken op een rijtje gezet dan een daadwerkelijke recensie, maar daar heb ik de tijd niet echt voor. Oftwel: niet mijn beste schrijfwerkje in dit topic, maar wat moet dat moet. Niet gericht op de teksten, dus tsja... Zie deze recensie als het leven: niet altijd helemaal eerlijk. Toch heb ik het album vier maal beluisterd, en wel enigszins een mening kunnen vormen. Zo'n zelfopgelegde strafrecensie is natuurlijk als uitgangspunt al een beetje een farce: laten we wel wezen, de kans was klein dat ik Steven Wilsons 'Hand. Cannot Erase.' zou gaan waarderen. Het zou nu op voorhand heel makkelijk zijn om in een schijtlollig berichtje het album helemaal af te fikken om me er daarmee vanaf te maken, maar toch wil ik ook proberen te beschrijven wat me wél aansprak.
'Hand. Cannot Erase.' bevalt me het meest wanneer niet duidelijk is wat je met de muziek aanmoet: de soms dromerige, vervormde stemmen die op de achtergrond te horen zijn, zoals in het openings- en slotnummer, of halverwege Ancestral. Op zulke momenten klinkt de muziek dromerig en mysterieus. Ook de vreemde, mysterieuze gitaar op het laatstgenoemde moment, of de spaarzame slidegitaar af en toe bevreemden enigszins. Juist op de momenten waarop niet duidelijk is wat er staat te gebeuren of wat er gebeurt weet de muziek me wel te boeien. Een gitaarstukje dat enigszins in de muziek is opgegaan, en niet zo sterk op de voorgrond treedt, doet haast wat denken aan een tingeltangel-(Richard)Thompson-solootje. Dat wordt echter al vrij gauw verpest door de in-your-face-emotionele piano die daarop volgt, die ik veel te melodramatisch vind. De zang (en de overdubs) doen soms wat denken aan The Jayhawks, maar dan eigenlijk zonder al te veel gevoel over te brengen. Dat komt vooral doordat Wilson elke noot hetzelfde lijkt te zingen: vrij clean met weinig dynamiek/intonatie. Ik waardeer de momenten wanneer Wilson de tijd neemt voor zijn track, rustig opbouwt, en ook waardeer ik het dat Wilson het soms pas op 3/4e van zijn nummer nodig vindt om te zingen of het liedje 'te beginnen'. Het album klinkt als één geheel, als één luistertocht, vnl doordat nummers vaak in elkaar overlopen. Dat vind ik wel geslaagd. Sommige instrumenten vind ik wel tof, zoals een banjostukje, klokkenspel of de mysterieuze fluit aan het einde van Ancestral.
Het album bevalt me niet, of staat me soms zelfs tegen, wanneer de muziek neigt naar opgelegde, overduidelijke en eendimensionale emotie. Dat zit hem vooral in pathetische zanglijnen, cleane zang (kil/niet emotionele/afstandelijk), inspiratieloze tussenstukken, spierbalgitaren, dikke dramatiek. Wilson. Is. Nogal. Maximaal. Dat zorgt ervoor dat het in mijn oren bedacht en uitgemeten klinkt: gepland om te overrompelen, maar doet het bij mij juist door die overduidelijke insteek niet echt. Wanneer een gitaarsolo nergens vandaan lijkt te komen, nergens heen lijkt te gaan, en eigenlijk constant hetzelfde klinkt (Regret #9 of Ancestral) en waar geen noot je van verrast, dwalen mijn gedachten af. Ik hou niet van 'hier komt de solo! hoor je mijn solo?'-momenten. De stemoverdubs (Transcience) klinken niet zo natuurlijk, waardoor ik me niet emotioneel tot de zanger kan verhouden, net zoals de gastzangeres me door haar wat vlakke stemgeluid koud laat. Door de eentonige en eendimensionale zang, in combinatie met juist de overduidelijke oplegging van emotie in de aangedikte instrumentatie, komt het album op mij als vrij vlak over. De combinatie resulteert bij mij niet in een overweldiging van emoties, maar zorgt juist voor desinteresse van mijn kant.
tl;dr: stel dat Steven Wilson een album zou uitbrengen waarop hij spaarzaam orkestreert, in het midden laat welke emotie de luisteraar moet ervaren (en meer neigt naar het mysterieuze dan het emotionele in zijn muziek), en dynamischer (of überhaupt niet) zingt, dan zou ik dat meer waarderen dan Hand. Cannot. Erase. Misschien heeft hij dat al wel gedaan hoor. Toch denk ik niet dat Wilson en ik snel vrienden zullen worden.
Beoordelingsschema:
De tipperbeoordeling:
1,75* - 01,8 / 01 / 00 - Masimo
De gebruikerbeoordeling:
1,75* - 01,8 / 01 / 00 - Masimo
Deadline 30/06 (neem dit mee in post)
0
geplaatst: 30 juni 2019, 22:46 uur
Deelnemerslijst:
jordidj1
Arrie(?)
niels94
bennerd
Cervantes
hoi123
Barney Rubble
Masimo(?)
Meh, ik vind het toch wel leuk om mee te doen, als de deadline over minimaal iets van drie maanden is, en jullie het tenminste zien zitten om dit met acht mensen te spelen. Mocht dat laatste niet het geval zijn dan vind ik dat ook heulemaal prima hoor, dat zou mij ook wel weer rust geven. Dus: wees daarin eerlijk, wel of niet meedoen vind ik evenzeer ok.
jordidj1
Arrie(?)
niels94
bennerd
Cervantes
hoi123
Barney Rubble
Masimo(?)
Meh, ik vind het toch wel leuk om mee te doen, als de deadline over minimaal iets van drie maanden is, en jullie het tenminste zien zitten om dit met acht mensen te spelen. Mocht dat laatste niet het geval zijn dan vind ik dat ook heulemaal prima hoor, dat zou mij ook wel weer rust geven. Dus: wees daarin eerlijk, wel of niet meedoen vind ik evenzeer ok.
0
geplaatst: 30 juni 2019, 22:51 uur
Nog een laatste oproep: Teunnis, 123poetertjes en Manfield, zouden jullie nog puur en alleen de cijfers willen plaatsen? Dit hoeft niet heel weloverwogen en er hoeven ook geen woorden bij te staan. Dat er geen recensies staan is verder ook niet zo'n groot probleem, no hard feelings (soms heb je gewoon geen tijd of rust zoiets te schrijven), want het belangrijkste is dat jullie de platen hebben beluisterd, en dat hebben jullie volgens mij alledrie. Mensen hebben hun best gedaan releases uit te zoeken, dus minimaal een cijfer plaatsen lijkt me redelijk. Zou leuk zijn als we op die manier de editie kunnen afsluiten.
Ik vond het een leuke editie met een interessant en gevarieerd deelnemersveld, en heb zelf ook een aantal potentiële favorieten ontdekt - top, en waarvoor dank!
Ik vond het een leuke editie met een interessant en gevarieerd deelnemersveld, en heb zelf ook een aantal potentiële favorieten ontdekt - top, en waarvoor dank!
1
geplaatst: 30 juni 2019, 22:52 uur
2
geplaatst: 1 juli 2019, 17:46 uur
Ik heb vanaf morgen vakantie en dan alle tijd om deftige recensies te schrijven.
1
geplaatst: 7 juli 2019, 15:27 uur
Acht deelnemers lijkt me wel genoeg om dit spel op te starten. Ik zie verder ook geen gegadigden meer.
Wanneer beginnen we met tips uitdelen?
Wanneer beginnen we met tips uitdelen?

0
geplaatst: 12 juli 2019, 13:07 uur
jordidj1 schreef:
OK, duurt lang. Zullen we maar beginnen?
OK, duurt lang. Zullen we maar beginnen?
Doe maar eerst U.F.O.F. x
1
geplaatst: 12 juli 2019, 13:07 uur
4
geplaatst: 14 juli 2019, 11:46 uur
0
geplaatst: 14 juli 2019, 15:32 uur
Zeker weten. Is er ergens een overzicht van de regels + telling te vinden?
1
geplaatst: 14 juli 2019, 15:48 uur
bennerd schreef:
Zeker weten. Is er ergens een overzicht van de regels + telling te vinden?
Zoek voor iedereen een tip (voor Arrie een onder voorbehoud, en voor niels94 een moeilijke release om op te kauwen), stuur die naar jordidj1 (die verzamelt ze deze editie en zal een deadline stellen, waarna hij het overzicht aan tips plaatst), ook handig om bij de desbetreffende user te checken of diegene het album nog niet kent. Vervolgens luister je naar de albums en plaats je daar hier een stukje over en beoordeel je het album (0,5*-5,0*), vervolgens vul je de tabel in: de bovenste tabel is voor degene die het album getipt heeft (gemiddelde - totaal aantal ontvangen punten - aantal behandelde tips - nog te behandelen tips), en vervolgens het schema daaronder voor je eigen gemiddelde (gemiddelde - totaal aantal door jou gegeven punten - aantal behandelde tips - nog te behandelen tips). Laat vooral de door jordidj1 onder de schema's geplaatste deadline in het berichtje staan. Laat een review over voor ná de strenge deadline.Zeker weten. Is er ergens een overzicht van de regels + telling te vinden?
0
geplaatst: 14 juli 2019, 15:50 uur
Ah dit bekent dus dat ik het mag organiseren? 
Ok. Laat maar komen die tips dan, zal proberen woensdag het speelschema af te maken.

Ok. Laat maar komen die tips dan, zal proberen woensdag het speelschema af te maken.
1
geplaatst: 14 juli 2019, 15:58 uur
(quote)
O ja, ook altijd wel handig om bij de desbetreffende user te checken of diegene het album nog niet kent. Ken je Taylor Swift?
0
geplaatst: 14 juli 2019, 21:26 uur
0
geplaatst: 16 juli 2019, 16:19 uur
Voor de mensen die nog tips aan het zoeken zijn voor mij: het mag mijlenver buiten mijn comfortzone zitten. Hoe uitdagender, hoe liever.
1
geplaatst: 16 juli 2019, 16:26 uur
bennerd schreef:
Voor de mensen die nog tips aan het zoeken zijn voor mij: het mag mijlenver buiten mijn comfortzone zitten. Hoe uitdagender, hoe liever.
Voor de mensen die nog tips aan het zoeken zijn voor mij: het mag mijlenver buiten mijn comfortzone zitten. Hoe uitdagender, hoe liever.
Ken je Taylor Swift?
0
geplaatst: 16 juli 2019, 17:11 uur
Is vast een obscure jazzartiest of een anarchistische punkrocker.
(of beide?
)
3
geplaatst: 16 juli 2019, 17:16 uur
Cervantes schreef:
Is vast een obscure jazzartiest of een anarchistische punkrocker.
(of beide?
)
Cecil Taylor Swift klinkt wel als een toffe mash-up (quote)
Is vast een obscure jazzartiest of een anarchistische punkrocker.
(of beide?
) 
0
geplaatst: 16 juli 2019, 17:24 uur
Had die geen cover van We Came As Romans - I Knew You Were Trouble?
0
geplaatst: 17 juli 2019, 23:04 uur
Hmm heb vandaag feedback ontvangen op de eerste versie van m'n scriptie en er nog wel veel werk aan de winkel. Weet niet of het verstandig is om dit topic er ook bij te doen, hoe leuk ik het ook vind.
* denotes required fields.



