1. Pink Rabbits
Prachtig speels pianospel begeleid een prachtig relaas over een dode relatie (zoals wel vaker het geval bij the National). Bloedmooi gezongen ook. Andere bands zouden het eind nog een minuut hebben laten doorgaan naar een prachtig orchestraal crescendo, maar the National beheerst zichzelf. Het is te prijzen en soms ook frustrerend.

2. Cardinal Song *
De enige representant van Sad Songs for Dirty Lovers en gelukkig ook een hele waardige. Deze laten ze wel lekker lang doorgaan en op een beetje aparte manier. Het lijkt net of ze al met een ander nummer begonnen zijn. Een heerlijk loom en melancholisch meesterwerkje.

3. Secret Meeting
Er loopt een lekker speels motiefje door het nummer wat het bijzonder aanstekelijk maakt. Ook sympathiek is dat iedereen lekker mag meebleren op het eind.

4. Sorrow *
5. Conversation 16
6. Mr. November
7. About Today
8. England
9. Cherry Tree
10. Bloodbuzz Ohio

1. Fake Empire
2. Pink Rabbits
3. Bloodbuzz Ohio
4. Runaway *
5. Cardinal song *
6. England
7. Slow Show
8. Conversation 16
9. Secret Meeting
10. Sorrow

1. Fake Empire
2. About Today
3. Slow Show
4. Cardinal Song
5. Cherry Tree
6. Afraid of Everyone
7. Daughters of the Soho Riots
8. England
9. Pink Rabbits
10. Mr. November

Ik mis: Brainy, Green Gloves, Lucky You, Available, Karen en 90-Mile Water Wall , hadden allemaal top 10 gescoord

Met 8 nummers staat er ook veel te veel van High Violet in deze finale, toch de plaat van hen die het minst lang houdbaar blijkt voor mij.

Al jarenlang werd ik er door vrienden op gewezen dat 'The National' weer eens optrad. Ik had nooit een idee waar ze het over hadden, maar in 2010 ben ik dan toch een keer meegeweest. Helaas was het niet hun sterkste optreden ooit, en dat lag er deels aan dat grote delen van het publiek een beetje afgeleid leek en hun mobieltjes juist laag hielden. Het was díe avond dat Spanje nipt Duitsland versloeg en ons een droomfinale door de neus werd geboord. Na het optreden heb ik toch High Violet aangeschaft. Goeie keuze, Boxer volgde vlot. Leuke band, alhoewel ik de onaantastbare status hier op MuMe niet helemaal kan plaatsen.


1 Pink Rabbits

Matt's meest gekrulde zanglijn leidt prompt tot een liedje dat tot een evergreen zou kunnen uitgroeien. Godzijdank heeft de massa het nog niet opgepikt. Als dat eenmaal gebeurt dan gaan in een oogwenk vele fans van vandaag hun geloof in de band verliezen. Tot het zover is, huil ik zachtjes mee met Pink Rabbits.

2. Teribble Love.

High Violet leidt een beetje onder het 'Great Destroyer' complex: een productie die haast belangrijker lijkt dan de liedjes. Gelukkig ben ik dol op dat soort productie. Wat een verschrikkelijke bak herrie zeg.

3. Afraid of Everyone.

Misère op marsritmes, het leidde een andere band al eens tot een ongewenste cultstatus. The National mag haar zanger wel een beetje in de gaten houden.

4. England

Songs van The National komen in twee soorten: je hebt de monotoon doorzeurende nummers en daarnaast de nummers die naar een gezwollen climax toewerken. Het is de laatste soort die ze uiteindelijk wel een keer in Ziggo zal doen belanden.

5. Daughters Of The Soho Riots

Waarom kijkt een Amerikaanse band met juist zo'n naam, regelmatig naar de UK voor inspiratie? Vragen vragen ...

6. About Today.

Heeft Matt platen van Arab Strap in de kast staan? Vragen vragen... In ieder geval had Aidan al facial hair voordat het hip werd.

Acht nummers van High Violet is wat mij betreft niet te veel:
7. Anyone's Ghost
8. Sorrow

Nog even raggen:
9. Mistaken For Strangers
10. Abel


11. Heavenfaced

1. Mistaken for Strangers
2. Mr. November
3. Fake Empire
4. Afraid of Everyone
5. Bloodbuzz Ohio
6. Conversation 16
7. Anyone's Ghost
8. Pink Rabbits
9. Graceless
10. Abel

Ik mis Brainy en Squalor Victoria

Ik mis Ada, I Need My Girl, Don’t Swallow The Cap, Apartment Story en Guest Room, toch een hoop nummers. Vandaar vooral Alligator in mijn top 10, want van dat album hebben wel bijna al mijn favorieten het gehaald.

1. Mr. November

Ik heb een zwak voor National-nummers met een schreeuwende Matt (zie ook mijn nummer 2). Altijd als ik dit nummer draai, heb ik heel erg de neiging om keihard mee te zingen in het refrein, met zwaaiende vuisten.

2. Abel *

Abel come on/ give me the keys man. Het lijken wel de openingsregels van een klassiek literair meesterwerk. Je zit er meteen middenin, net als bij de openingsregels van een goed boek.

3. Fake Empire
4. Secret Meeting
5. Bloodbuzz Ohio
6. Slow Show
7. Daughters of the Soho Riots *
8. Terrible Love *
9. Sorrow *
10. Graceless *

This Is The Last Time naar huis...? Was gegarandeerd een top 5 plaat voor mij.

Graceless en Pink Rabbits. Wat is de derde?

1. Fake Empire
Het magische meesterwerk. Iedere toon is zo subtiel.

2. Terrible Love *
Het nummer dat zowel op het album als live net zo bijzonder is, maar wel totaal anders klinkt. De opbouw is geweldig en instrumentaal is het ook bijzonder.

3. Graceless *
De woorden doen er niet toe, het gaat om het schitterende ritme. Heerlijk!

4. Slow Show
5. Mistaken for Strangers
6. About Today
7. Mr. November
8. Cherry Tree
9. England
10. Secret Meeting

Wellicht ben ik hier nu iets te laat mee, tenzij er via herman nog wat geregeld kan worden.

Maar er schoot mij net het idee van d "hidden track" te binnen.

Iedereen mag onderaan zijn top 10 lijstje een 11de nummer toevoegen naar keuze.
Het hoeft niet uit de startlijst te komen, maar je verbergt het (hidden) met de spoiler functie.

Gewoon een aardigheidje: leek me leuk om bij iedereen zo'n nummer te kunnen onthullen.
De song in kwestie telt niet mee voor de einduitslag, wel gewoon als toetje.

3 van mijn favorieten eruit gestemd

1 Bloodbuzz Ohio
2 Fake Empire
3 Terrible Love
4 Graceless
5 Abel
6 Mr. November
7 Runaway
8 England
9 Sorrow
10 Anyone's Ghost

11 Karen

1. Mr. November
2. Fake Empire
3. Abel *
4. Pink Rabbits
5. England
6. Bloodbuzz Ohio
7. Terrible Love *
8. Mistaken for Strangers
9. Secret Meeting
10. Daughters of the Soho Riots *

11. Vanderlyle Crybaby Geeks

1. Secret Meeting
Het openingsnummer van hun meesterwerk Alligator. Ze hebben die plaat nooit meer overtroffen en dit nummer ook niet. Wat dit vooral geweldig maakt zijn die drums en die backing vocals. Gewoonweg een briljant nummer.

2. Mr. November
3. Afraid of Everyone
Het enige nummer van High Violet dat mij een brok in de keel bezorgd. Ik heb mij al vaak afgevraagd wat er nu zo exceptioneel is aan High Violet en enkel hier hoor ik het. Echt een prachtig nummer.

4. Abel *
5. Slow Show
6. Fake Empire
7. Mistaken for Strangers
8. Terrible Love *
9. Daughters of the Soho Riots *
10. About Today

1. Fake Empire
2. Bloodbuzz Ohio
3. Slow Show
4. Pink Rabbits
5. Terrible Love *
6. Mr. November
7. Conversation 16
8. Afraid of Everyone
9. Cherry Tree
10. Daughters of the Soho Riots *

01. Fake Empire
02. Bloodbuzz Ohio
03. Mistaken for Strangers
04. Anyone's Ghost *
05. Graceless *
06. Secret Meeting
07. Cherry Tree
08. Conversation 16
09. Slow Show
10. Pink Rabbits

1. Pink Rabbits

Het was geen liefde op het eerste gezicht. Het leek immers deel uit te maken van de ‘iets zwakkere’ (uitermate relatief begrip!) 3 laatste nummers op Trouble Will Find Me. Dat bleef echter niet lang zo, al snel werd het via ‘die ene uitschieter achteraan het album’ over ‘de favoriet van TWFM’ (nipt voor This Is The Last Time) tot op dit moment m’n ultieme The National-song. Dit is werkelijk een buitenaardse song.
De tekst en instrumentatie lopen hand in hand en vloeien samen tot een prachtig geheel. Een verloren liefde werd allicht nog nooit zo mooi beschreven en de melancholische stem van Matt zorgt voor extra ontroering. Ik ben allesbehalve een kenner op het vlak van lyrics, maar deze vind ik alleszins ronduit prachtig.

2. Afraid Of Everyone

Dit nummer werd relatief snel dé topsong voor me van High Violet, één van m’n favoriete albums aller tijden. De hele tekst is een waarheid als een koe voor heel wat mensen vermoed ik.

3. England

Dit nummers werd op deze site op de albumpagina een keer in één adem genoemd met Mumford and Sons en stadionrock. Voor mij persoonlijk grotendeels niet waar, maar ook dan zou het niet meteen een probleem worden. Ik kan Mumford en z’n zonen zeer goed pruimen en ook met stadionrock heb ik in se geen enkel probleem, maar The National zal nooit standaardstadionrock maken. Dat lijkt me, met 99,9% zekerheid, volkomen uitgesloten. Het zwelt inderdaad wat aan tot een prachtige climax, maar niet elke climax mag je zomaar categoriseren tot de – op deze site zelfs dikwijls denigrerend bedoelde – term stadionrock. Hoedanook, ik laat het niet aan m’n hart komen, dit is gewoon een fantastische song waar het einde, de climax net een zeer grote rol speelt in de top 3 plaats die dit nummer bij me haalt.

4. Sorrow

Het nummer dat ze een keer uren aan een stuk gespeeld hebben voor een of ander kunstproject. Hoewel ik het een fantastisch nummer vind, hoor ik toch liever wat meer variatie in een setlist. Naast de titel geeft de eerste zin geeft meteen het gevoel weer van de hele song: “Sorrow found me when I was young”. Triest en intriest, maar wonderschoon.

5. About Today

Nooit van dit nummer gehoord tot dit spel. Ik ben een enorme albumfanaat (reguliere albums) en daardoor mis ik allicht vaak wat prachtsongs die daar (net) niet op te vinden zijn. Nu staat het al meteen in m’n top 5,van binnenkomen gesproken. Op een aantal dagen tijd heeft dit nummer m’n hart gestolen, al kan het ook wat bij de emoties van de voorbije dagen horen (afscheid van een familielid). De topyoutubecomment omschrijft het trouwens zeer mooi en ook voor mij toepasselijk: “Everyday i come here, i dont know why ...I guess i miss someone…”

6. Mr. November

Dit was een tijdlang m’n favoriete song van The National. Ook nu nog vind ik dit een geweldig nummer, maar het heeft die status nu toch alweer even geleden moeten afstaan. Ik blijf dit nummers wel zeer dankbaar, want hierdoor is m’n interesse in The National enorm gegroeid en dit heeft er dan uiteindelijk voor gezorgd dat dit nu één van m’n favoriete bands aller tijden is, zonder twijfel. Ik blijf ook grote fan van de Berningerschreeuw.

7. Mistaken For Strangers

Allicht m’n favoriete ‘douchenummer’ van The National. Wanneer dit weerklinkt uit m’n cd-speler, voel ik me al snel Matt Berninger. Jammer genoeg heb ik noch de stem, noch de présence van genoemd topartiest.

8. Cherry Tree

Een beetje een gelijkaardig verhaal als bij About Today. Ook dit is voor mij een ‘nieuw’ nummer dat me meteen bij de keel greep. The National heeft vaak lak aan een song afmaken met een échte climax. Dit siert hen in het overgrote deel van de gevallen, maar zorgt af en toe voor een lichte frustratie als “hadden ze nu nog even doorgegaan en laten aanzwellen…”. Deze song heeft een climax en dat doet me écht wel eens deugd. Ben blij dat ze ook in de studio af en toe laten merken dat ze dat in zich hebben. Het begin doet me trouwens wat denken aan Esmerelda van Ben Howard.

9. Conversation 16

Een van de eerste nummers die ik hoorde van deze band (inderdaad, ik ben nog maar mee sinds 2010). Deze single beviel me gelijk beter dan Anyone’s Ghost en Bloodbuzz Ohio, ook 2 singles van High Violet. Hier besefte ik een eerste keer dat The National allesbehalve een saaie groep was. Al heeft Mr. November het kwartje pas écht doen vallen.
Even ter informatie: nu vind ik Anyone’s Ghost en Bloodbuzz Ohio zeker zeer goede nummers, maar die zorgden zeker niet voor een ‘liefde op het eerste zicht’-gevoel.

10. Abel

De nummer 10 plek was een hartverscheurende keuze tussen 2 nummers die niet echt binnen hetzelfde vaarwater varen. De schreeuwer Abel heeft het gehaald van het mierzoete Slow Show. Het zijn allebei geweldig goeie songs die bij menig ander artiest gemakkelijk een top 10 plaats zouden halen (of bij heel wat artiesten zelfs top 5), maar het oeuvre van The National is nu eenmaal indrukwekkend en dan krijg je zulke net-niet-gevallen. Abel is alleszins een topschreeuwer van Berninger, al is het net het kleine broertje van Mr. November, maar dat kan ook heel wat te maken hebben met het feit dat dat nummer voor mij een ommekeer was in m’n mening over The National. Van een ietwat saaie groep kwam het uiteindelijk tot m’n kransje favoriete artiesten.

11. This Is The Last Time

Zeer jammer dat dit nummer niet meer tot de mogelijkheden behoorde. Dit had allicht een top 5 plaats gehaald. Fantastisch mooi nummer met prachtige lyrics waar ik me voor een stuk zeker in kan herkennen.

1. About Today
The National op hun kleinst en misschien daarom wel op hun best. De hartverscheurende tekst wordt gebracht zoals alleen Matt Berninger dat kan. De muziek vult de zang weer eens perfect aan, vooral de schitterende violen en de drums stelen hier de show.

2. Terrible Love *
Eerste nummer wat ik van de band hoorde, welke me net zoals de rest niet gelijk wegblaasde. Uiteindelijk toch gevallen voor deze heerlijke muur van geluid, welke live nog eens veel indrukwekkender is.

3. Daughters of the Soho Riots *
Zelfde straatje als About Today. Bij gebrek aan The Geese Of Beverly Road mag deze als eerste Alligatornummer in de lijst staan, bijna net zo'n prachtig melancholisch pareltje. Nog steeds wel benieuwd of het nu over de UK of US versie van Soho gaat.

4. Cherry Tree
Hun meest intense nummer? In ieder geval is weer sprake van een sterke opbouw naar een kippenvel opwekkende finale waar de band zich eindelijk eens volledig laat gaan.

5. Secret Meeting
'I've got a secret meeting in the basement of my brain'. De prachtige regel waarbij Alligator wordt geopend. Lijkt ondanks de opbouw het hele nummer lang bedrieglijk klein.

6. Cardinal song *
Een mooi nummer wat zich loom voort lijkt te slepen. Er wordt weinig spanning opgebouwd, maar dat deert niks, laat maar lekker lopen. Vervolgens opeens uit het niets de break met de prachtige violen welke het nummer leiden naar de mooie finale.

7. Bloodbuzz Ohio
Weer een heerlijk catchy nummer van de band. Ook hier blijkt maar weer hoe belangrijk drummer Bryan Devendorf is voor het geluid van de band, wat een drive!

8. Afraid of Everyone
Alleen al vanwege die heerlijke spastische gitaarlijn en de achtergrondkoortjes moet dit nummer erin.

9. Fake Empire
Opvallend genoeg de vierde albumopener in deze lijst, zijn blijkbaar vaak goede nummers. De polyritmische pianointro werd ergens anders ooit al eens treffend beschreven als een hartritmestoring op zichzelf. Vervolgens is elke noot raak, van de geweldig invallende drums tot de blazers.

10. Slow Show
Als screenager deze niet op 10 zet, doe ik het wel. Inderdaad een mierzoet nummer, maar gelukkig niet over het randje. De verrassende wending aan het einde maakt het nummer af.

11. The Geese Of Beverly Road

Zonde dat deze de eindlijst niet haalde, had anders een mooie eerste plek gekregen in mijn top 10

1. Conversation 16
Wat mij betreft hun beste. En inmiddels zelfs gevestigd in mijn top 10 aller tijden. Dat heerlijke gejengel door het nummer heen, het doet me ietwat denken aan How Soon Is Now? van The Smiths.

2. Pink Rabbits
Hun nieuwste worp is wat mij betreft hun beste en dan komt dat album er zeer karig vanaf met slechts 2 nummers, waarvan ik Graceless ook nog één van de minste van het album vind. Pink Rabbits is echter meesterlijk goed en misschien wel mijn meest beluisterde nummer in 2013.

Hij is zeker niet de meest emotionele zanger, deze komt écht binnen bij mij:
I'm so surprised you want to dance with me now
I was just getting used to living life without you around
I'm so surprised you want to dance with me now
You always said I held you way too high off the ground

You didn't see me I was falling apart
I was a white girl in a crowd of white girls in the park
You didn't see me I was falling apart
I was a television version of a person with a broken heart

3. Bloodbuzz Ohio
Vorig jaar MuMe Finale en misschien was dat de wake-up call. High Violet staat vol met toppers (hoewel uitgerekend Little Faith, Lemonworld en de afsluiter dan weer ontbreken ) en Bloodbuzz Ohio was toch altijd buiten beeld, omdat ik zo verslaafd was (en ben) aan Conversation 16.

4. Slow Show
Slow Show, hét nummer van Boxer. Een beetje een voyeuristisch nummertje, maar, of misschien wel daardoor, toch een topper. Door de gitaar is het onmogelijk je voet stil te houden.

5. About Today
Ik ben niet de grootste kenner van hun beginwerk (pré-Boxer), maar dat komt toch ook wel, omdat mijn kennismaking met dat werk toch allesbehalve interessant was. Des te verrast was ik dat een nummer als About Today juist die mooie productie bevat die hun beginplaten missen. Ook de 8-minuten durende live-versie vind ik geweldig.

6. England
Na een ietwat minder begin komt High Violet dan toch echt los vanaf Little Faith. Om vervolgens tot het hoogtepunt te komen met het afsluitende trio. England zit daar precies tussenin en is de afbouw van het opzwepende Conversation 16 naar het galmende slot Vanderlyle Crybaby Geeks. Het moment waarop Matt Berninger de dame in kwestie verlaten heeft, of andersom, zo goed ken ik de teksten ook niet. Prachtig!

7. Sorrow *
Toch wel een mooie rijtje High Violet-nummers bij herbeluistering. Een album dat toch weer eens in z'n geheel beluisterd dient te worden.. Een soort voorproefje voor Conversation 16 zo met die gitaar. En zo zie ik dit nummer ook. Een voorproefje voor een meesterlijk half uurtje muziek wat hierna volgt.

8. Mistaken for Strangers
Boxer komt er toch matig vanaf aangezien ik het album populairder achtte dan High Violet. Hieronder daarover meer. Na Fake Empire is Boxer één constante lange adem. Ik had bijna ieder nummer van dat album hier neer kunnen zetten. Alleen Ada en Green Gloves doen me minder.

9. Afraid of Everyone
Normaal zit de stem zo mooi op de voorgrond, maar nu is zijn stem iets vervormd, vermoed ik. En dat geeft een heel mooi effect.

10. Fake Empire
In de tweede ronde nog weggestuurd door mij. Misschien terecht, misschien niet. Ik blijf erbij dat ik dit nummer niet in een top 20 zou zetten als ik hem zelf zou mogen samenstellen. Niettemin blijft het wel een mooi nummer dat ik zeker niet in deze top 10 zet bij gebrek aan beter.

11. Slipped

7 maal High Violet, zwaar overdreven als je 't mij vraagt. Daar hadden makkelijk wat toppers van Boxer (Racing Like a Pro, Start a War, Gospel) of van hun nieuwe (Slipped, Humiliation, I Need My Girl) bij gekund.

De nummers van Alligator kon ik vrij gauw afstrepen, dat album kan, hoewel niet slecht, mij nog steeds niet echt pakken. En dan werd het op een gegeven moment de vraag welke van High Violet ik zou nemen. Uiteindelijk zelfs nog Fake Empire erbij genomen.

Ik zie nu pas dat Apartment Story de nominatieronde niet eens is doorgekomen. Au! Ik had hem al bijna in mijn top 3 gezet.

1. About Today

Matt Berninger klonk zelden zo somber. Zijn stem is sowieso al aardedonker, maar hier lijkt hij nog een stapje verder te gaan. Dit is geen zingen meer, maar mompelen en mijmeren. Een prachtige tekst die eigenlijk weinig te zeggen heeft, maar toch met volle overgave en overtuiging door Matt wordt overgebracht. Toch wordt je erdoor geraakt. De vrij minimale muziek zet bovendien een prachtige sfeer neer die het nummer extra kleur geeft. Pure emotie in een popliedje van vier minuten. Je moet het maar kunnen.

2. Mistaken for Strangers

The National is een rockband, al klinkt hun muziek vaak erg tam (in de goede zin van het woord!). Dit is wel degelijk 'echte' rockmuziek. Op Alligator en Boxer staan wel meer nummers van dit soort, maar Mistaken for Strangers combineert de stevige muziek met de donkere sfeer die hun latere albums zou gaan domineren. IJzersterk nummer.

3. Secret Meeting

Een van de vrolijkste en luchtigste nummers van The National. Het is tekenend dat dit uit hun 'vroege' periode komt. Hierna zou The National nooit meer zulke leuke liedjes schrijven en werd het allemaal stukken serieuzer en somberder. Secret Meeting heeft de kracht om mij écht op te vrolijken.

4. Sorrow *
5. Conversation 16
6. Bloodbuzz Ohio
7. Fake Empire
8. Slow Show
9. Anyone's Ghost *
10. Daughters of the Soho Riots *
11. Think You Can Wait

Wegens tijdgebrek blijft het bij deze drie commentaartjes.

1. Daughters of the Soho Riots *
2. About Today
3. Slow Show
4. Fake Empire
5. Mr. November
6. Mistaken for Strangers
7. Conversation 16
8. Abel *
9. Cardinal song *
10. Cherry Tree

11. Available

1. Abel
2. Anyone's Ghost
3 England
4. Fake Empire
5. Mistaken for Strangers
6. Graceless
7. Pink Rabbits
8. Conversation 16
9. Mr. November
10. Bloodbuzz Ohio

Na 18 lijstjes nog behoorlijk spannend voor zilver en brons.
En ook in de onderste regionen van de top 10 woedt de strijd.

111
72
72
72
65
61
59
51
50
49

46
46
45
37
33
29
29
28
27
11

Lijstjes welkom tot vanavond 20.00u.

01. Daughters Of The Soho Riots
02. Conversation 16
03. Slow Show
04. Graceless
05. England
06. Mistaken For Strangers
07. Bloodbuzz Ohio
08. Fake Empire
09. Anyone's Ghost
10. Secret Meeting


Inderdaad veel High Violet nummers in de eindlijst.

Hadden Guest Room (B), Stripped (TWFM), Karen (A), This Is The Last Time (TWFM) of Ada (B) in de eindlijst gestaan, dan had mijn top-10 er wel eventjes anders uit gezien.

De Terrible Love versie van op High Violet vind ik niet zo geslaagd, maar de single-versie is wél top-10 materiaal!

Pink Rabbits is een prachtig (5*!!) nummer, maar zeker niet het beste nummer op TWFM.

1. Slow Show

Mijn liefde voor The National ontluikte 5 jaar geleden met het album Boxer en dat met name het nummer Slow Show. Wat een heerlijke subtiele opbouw, prachtige piano en dan die brug, geweldig! Weinig mensen weten overigens dat dit nummer geen lovesong is, maar een referentie aan het moment dat Matt Berninger als 29-jarige yup ervoor koos zijn carrière op te geven en voor de volle 100% voor de muziek te gaan. Gelukkig maar. Voor mij is dit een van de beste nummers ooit gemaakt.

2. Daughters of the Soho Riots

Heb ik onlangs nog gerecenseerd voor de Ladder, dus ik bewaar mijn bespreking voor daar. Heeft in de rangschikking hier wel daarvan geprofiteerd, denk ik. Niet het meest in het oog springende The National-nummer, wel een van de beste.

3. Mr. November

Abel is een van de weinige National-nummers die ik matig trek. Het andere 'schreeuwnummer' van Alligator, Mr. November, gaat er juist in als koek. Vooral die geweldige dynamiek tussen de weidse coupletten, het staccato gitaartje dat in komt vallen en dan die explosie in het refrein.

4. Bloodbuzz Ohio

Bloodbuzz Ohio is het nummer waarbij ik me kan voorstellen dat het over 50 jaar nog steeds bij een equivalent van Arbeidsvitaminen gedraaid wordt. Het heeft dat bombastische, grootse en toch berustende dat mensen zullen blijven herinneren. Vaak gaan dat soort nummers mij juist tegenstaan, maar Bloodbuzz Ohio blijf ik een topnummer vinden en de absolute uitschieter van High Violet.

5. Fake Empire

Na Slow Show een goede tweede in mijn bekering tot The National. Perfecte opener voor een perfect album, met die heerlijke intro en prachtige poëzie. Itt Slow Show heeft dit nummer wel ietsjes wat van zijn glans verloren. Echter, gedoseerde blootstelling zorgt ervoor dat dit nog steeds een topnummer blijft.

6. Cardinal Song

De laatste 4 albums heb ik helemaal grijs gedraaid, het oudere werk gaat er wat minder goed in. Dat ligt zeker niet aan deze opener van Sad Songs for Dirty Lovers. Fijn nummer, dat lekker door blijft gaan.

7. Secret Meeting

Het toont de sterkte van The National dat dit nummer bij lange na niet hun beste is, ondanks dat eigenlijk gewoon geweldig is. Hele typische The National-lyrics ook: 'I'm sorry I missed you, I had a secret meeting in the basement of my brain.' Gaat nergens over, maar klopt toch helemaal.

8. England

Vooropgesteld vind ik de verhouding High Violet/Boxer 8/3 compleet de verkeerde kant doorgeslagen. Vooral omdat ik High Violet het minste album van de laatste 4 vind. Bloodbuzz Ohio steekt er met kop en schouders bovenuit, daarna komt een grote middelmoot en een paar matige nummers. England is de aanvoerder van die middelmoot, mede door de mooie, subtiele opbouw.

9. Pink Rabbits

Erg jammer, dat er maar 2 nummers van het laatste album in de finale staan, waaronder een van de minste nummers (Graceless). Dan maar top 10-positie voor Pink Rabbits, wat op zich een mooi, melancholisch, en ook wel typisch the National-nummer is. De lijn 'Sitting in your fainting chair drinking pink rabbits' is inderdaad van onnavolgbare schoonheid. Heeft zeker groeipotentie. Echter, Don't Swallow the Cap, Fireproof, Heavenfaced of Demons hadden gesolliciteerd naar een hogere plek in de top 10.

10. Sorrow

Zie mijn commentaar bij England. Sorrow wint het net aan van Terrible Love en Afraid of Everyone. Bij nabeluistering, want het grote nadeel aan Sorrow vind ik, dat het een enigszins anoniem nummer is.

11. Green Gloves

Misschien niet zo mooi als opvolger Slow Show, maar het scheelt heel weinig. Prachtig ingetogen nummer van hun absolute prijsalbum Boxer

1. Conversation 16
2. Mr. November
3. Runaway *
4. Fake Empire
5. Terrible Love *
6. Secret Meeting
7. Afraid of Everyone
8. Sorrow *
9. Slow Show
10. Bloodbuzz Ohio

Wat een vreselijke keuzes, de verschillen zijn echt minimaal hier. Ik heb volgens mij niet zoiets als een favoriete The National-song, want het zijn allemaal favorieten voor mij.

Had ik wat meer tijd gehad dan had ik nog een aantal reviews erbij geschreven, maar ik ben al blij dat ik nog net op tijd ben om mee te doen.

1. Slow Show
2. Sorrow *
3. Cardinal song *
4. Afraid of Everyone
5. Secret Meeting
6. England
7. Daughters of the Soho Riots *
8. Runaway *
9. Terrible Love *
10. Conversation 16

GREATEST HITS OF THE NATIONAL !

De laatste 10 van de top 20 op een rijtje ...
Je leest van links naar rechts: positie, puntentotaal, titel en aantal stemmen.
Songs met * stonden niet in de startlijst, maar werden genomineerd in de 1ste ronde.

11. (60) Daughters of the Soho Riots * (12) en de nummer 1 van freddze en jassn

12. (59) Terrible Love * (10)

13. (56) Afraid of Everyone (10)

14. (46) Sorrow * (11)

15. (46) Abel * (9) en de nummer 1 van nelis

16. (42) Cardinal song * (7)

17. (36) Graceless * (7)

18. (29) Anyone's Ghost * (7)

19. (28) Cherry Tree (8)

20. (22) Runaway * (4)

Opmerkelijk: alle nominaties vallen buiten de top 10.
Had ik niet verwacht van een band met weinig echte "hits"
en van een editie die dan ook op de input van de users rekende.

Dat betekent wellicht dat er weinig consensus was over de nominaties.
Het leek inderdaad wel of iedereen zo zijn eigen favorieten koesterde.

Ik telde maar liefst 3 ex aequo's in de top 10 (een record denk ik).

edit: Met dank aan de 22 (dus ook Arrie) deelnemers.

10. (64) England (13)

Het enige nummer in de top 10 dat bij niemand op 1 stond.