Ik denk dat ik deze ook eens ga meepikken. Ik wil 'm al langer gaan luisteren, en dit lijkt me dan eindelijk het perfecte excuus.

Maar zijn beste album? Ik weet het niet, dan zal 'Metal Machine Music' toch serieuze papieren moeten kunnen neerleggen. 'Berlin' en 'Transformer' zijn namelijk briljantjes naar mijn mening, wordt moeilijk. Maar het kan!

Och, je moet wel een beetje van gitaarnoise houden (of het op zijn minst wel aardig vinden) MMM te waarderen. Uiteindelijk ook in zijn soort gewoon een essentieel album.

Haha, leuk om te kiezen voor een album dat hij juist erg slecht vind

Metal Machine Music is een aardig noise album (staat hier op 3*), maar ik heb echt interessantere noise gehoord. Ik vind hem rustgevend, dat is de kracht van dit album. Verder duurt hij wat te lang naar mijn smaak.

Ik kan het wel waarderen, gitaarnoise.

Ik ga 'm in ieder geval proberen, omdat proberen geen kwaad kan!

Warm muf

Ga ook maar eens meedoen, nog niet veel forumervaring hier maar dit vind ik een leuk manier om met nieuwe albums kennis te maken en na de tip van Sparklehorse was ik hier wel nieuwsgierig naar.

- chevy93: Dire Straits- Dire Straits
- niels94: Bonnie 'Prince' Billy- I See A Darkness
- kobe bryant fan: Sparklehorse- Vivadixiesubmarinetransmissionplot
- 2MY
- musician
- heicro
- Snoeperd
- tsjong
- L_T_B
- kaztor
- DjFrankie
- deric raven
- Fathead
-dazzler
- Pepino
- MAS
- dumb_helicopter
- Arrie
- Ulfat-e-Zulmat
- Ernie

wa?

edit: ah, de recensie van Sparklehorse

Lou Reed's Metal Machine Music... Interessante keuze, 2MY. Echt een album die ik uit mezelf nooit zou recenseren.

Tot zover zijn het al knappe recensies, Arthur!

- Vind het vreemd dat het woord recensie, dat in het alledaagse leven altijd wordt gebruikt bij cd-besprekingen, is vervangen door "mening". Waarom is dat, precies?

Bedankt Pepino



Dat vraag ik me eigenlijk ook af!

Recensie is zo veralgemenend, mening maakt duidelijk dat het om 1 persoon gaat.

Maar zo kan elk bericht bij een album gemarkeerd worden als 'mening'. Ik vind 'recensie' een beter woord voor het soort berichten dat meestal als 'mening' wordt gemarkeerd.

Als je op MovieMeter zou snuffelen, zou je weten dat recensie in flink wat gevallen een behoorlijk optimistische verwoording is. De reden dat Jordy dit (al heel wat jaren geleden) heeft aangepast, was dat men de gele ster te snel aan klikt. Op MuMe is dit al heeeeel wat minder.

Edit: Heeft er ook mee te maken dat de recensiefunctie hier op MuMe pas een aantal jaar geleden is ingevoerd (eind 2008).

Het idee van de filter is dat je snel kan zien wat de meningen over een album/film/etc/ zijn, zonder dat je allemaal discussies hoeft door te worstelen over bijzaken als liedteksten, acteurs, of weet ik veel wat. Door het woord 'recensie' leek het echter alsof je eerste een fatsoenlijk stuk moest schrijven voor je hem aanvinkte, maar dat is de bedoeling er niet van.

De weg was lang en hard maar ik heb uiteindelijk toch een recensie uit mijn mouw weten te schudden.

De Arthur-Recensies deel 4, waarin Arthur zich op glad ijs waagt en mogelijks zijn hele avond in rook zal zien opgaan terwijl hij de strijd aangaat met kunstkenners.

It’s Lou, Jim, but not as you know him!

Ja, dat dekt de lading wel. Meer dan een uur lang is oorverdovende – zelfs als je de muziek heel zachtjes zet - feedback het enige wat we hier horen. Geen teksten, geen melodieën, gewoon geen liedjes eigenlijk. Zelfs geen muziek. Alleen lawaai.

Lou zelf houdt vol dat Metal Machine Music een heel serieus project was, maar ik geloof er geen snars van. Wat hij wel wilde bereiken blijft hoe dan ook een groot vraagteken. Wilde Lou mensen choqueren? Of wilde hij onder zijn contract uitkomen? Was het een grap? Of bereikte Lou’s drugsverslaving in deze periode haar hoogtepunt? Of zit ik er nog altijd naast?

Dat is op zich misschien niet belangrijk, maar het is wel het enige wat deze plaat heeft. Mysterie, vragen maar geen antwoorden, geluid maar geen muziek. Misschien schuilt daarin wel de vreemde aantrekkingskracht die deze plaat zonder twijfel over zich heeft.

Maar wat is het dan wel? Avant-garde, zoals bij genre staat? Persoonlijk vind ik dat maar een vage term, bedacht door enkele Franse kunststudenten annex kunstsnobs met dure brillen en hoogcollige truien die zich door middel van veel moeilijkdoenerij en kunstzinnige blabla beter probeerden te voelen dan de gemiddelde mens en werd overgenomen door anderen die precies hetzelfde doeleinde in gedachten hadden.

Avant-garde is een term uit de kunst. Is dit kunst dan? Discussies over wat kunst is en wat niet ga ik eigenlijk liever uit de weg, maar goed, laat ik het even proberen. Nee, voor mij is dit geen kunst. Ik ben iemand die denkt dat iets ‘kunst’ vinden of niet een persoonlijke zaak is. En ik hoor hier echt geen kunst in hoor, gewoon een hoop gekraak en gepiep. Ik ben zo iemand waarvoor de echte, zelfverklaarde kunstkenners hun neus voor ophalen. Het zij zo...

Dan is the next in line de enige echte musician!

- chevy93: Dire Straits- Dire Straits
- niels94: Bonnie 'Prince' Billy- I See A Darkness
- kobe bryant fan: Sparklehorse- Vivadixiesubmarinetransmissionplot
- 2MY: Lou Reed- Metal Machine Music
- musician
- heicro
- Snoeperd
- tsjong
- L_T_B
- kaztor
- DjFrankie
- deric raven
- Fathead
-dazzler
- Pepino
- MAS
- dumb_helicopter
- Arrie
- Ulfat-e-Zulmat
- Ernie

Mooi stuk, ben het ook volledig met je eens.

Arthur zit ook trouw in het 1968 topic en ik had al een album aangekondigd uit dat jaar

Het is geen zeldzaam album maar wel een hele mooie en ik vind dat je er alvast kennis mee moet hebben gemaakt:





Sailor van The Steve Miller Band. Véél luisterplezier alvast!

Ivm De Arthur-Recensies, deel 4:

Ik denk dat ik me voorlopig maar niet aan deze volledige plaat van Lou Reed ga wijden... de paar snippets die ik opzocht op youtube volstaan ruimschoots om ook wat mij betreft te oordelen dat ik deze kelk maar even aan mij voorbij laat gaan...

Eerlijke bespreking, benieuwd of ge u de komende dagen voor die mening gaat moeten verdedigen

Goed gedaan, ArthurDZ!

Steve Miller, leuk! Ik ken een paar nummers, maar nog geen volledige albums. Daar komt nu dus verandering in. Misschien komen er wel singles van die plaat in m'n top 15

En verder bedankt voor de complimenten kobe bryant fan en 2MY!

Ik ben boos

De Arthur-Recensies deel 5, vol met zee-en bootmetaforen

Zelden was de naam van een album zo van toepassing op de muziek als deze Sailor van Steve Miller Band, jammer dat ze het later hebben aangepast. Vooral de eerste twee nummers zijn het muzikale equivalent van een kalme, open zee. Psychedelica en bluesrock, ondergedompeld in een heerlijk laidback sfeertje. In het begin van Song For Our Ancestors horen we zelfs iets dat lijkt op walviskreten.

De zee wordt wat woeliger bij de volgende twee nummers, we gaan namelijk rocken. Living In The USA is met afstand het beste nummer van het album, zijn rockbroeder My Friend is een stuk minder.

In het volgende nummer Quicksilver Girl neemt de psychedelica die als een nevel rond dit album sluimert vaste vorm aan. Uiteindelijk vind ik de song niet al te best uit de verf komen. Om bij mijn zeemetafoor te blijven: het nummer kabbelt wat te veel door terwijl het best wel een vloedgolf had kunnen gebruiken. Ook Lucky Man is in het zelfde bedje zeeziek. Een mooie Jimi Hendrix-achtige intro, daarna zakt het niveau een beetje in.

Maar Steve Miller en z’n band herpakken zich snel met Gangster Of Love, een heerschap die in hun klassieker The Joker ook zal worden genamecheckt. Geweldig bluesy nummer, kort maar heel krachtig! Op een mooie manier loopt het nummer over in You’re So Fine, een andere bluescover die nog maar eens toont dat deze band zeer goed was in het interpreteren van andermans werk.

Het volgende nummer Overdrive is de Steve Miller Band op hun Dylanesquest. Lekker rammelend start het schip de motoren om ander vaarwater op te zoeken. De derde voltreffer op rij!

We hadden al psychedelica, bluesrock, folkrock en met het laatste nummer Dime-a-Dance Romance kunnen we ook hardrock aan het lijstje toevoegen. Scheurende gitaren en energieke schreeuwzang sluiten het album mooi af. Een laatste storm die overwonnen wordt, terwijl de thuishaven al in zicht is.

Steve en zijn mannen zijn op dit album duidelijk nog op zoek naar een eigen geluid en Sailor is dan ook een album geworden dat alle kanten opgaat. Toch bevind zich op dit album voldoende samenhang om van een echt ‘albumalbum’ te spreken, en niet van een ‘liedjesalbum’, als je begrijpt wat ik bedoel

Volgende op de lijst is heicro!

- chevy93: Dire Straits- Dire Straits (1978)
- niels94: Bonnie 'Prince' Billy- I See A Darkness (1999)
- kobe bryant fan: Sparklehorse- Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995)
- 2MY: Lou Reed- Metal Machine Music (1975)
- musician: Steve Miller Band- Sailor (1968)
- heicro
- Snoeperd
- tsjong
- L_T_B
- kaztor
- DjFrankie
- deric raven
- Fathead
-dazzler
- Pepino
- MAS
- dumb_helicopter
- Arrie
- Ulfat-e-Zulmat
- Ernie

Prima recensie en naar mijn idee ook helemaal goed ingeschat en beoordeeld. Ja, dat waren nog eens tijden, dat wil zeggen, albums zónder dat er nog werd nagedacht hoeveel er van zouden worden verkocht. Want daar werd Steve Miller later ook erg goed in, zonder overigens iets af te willen doen van zijn latere albums.

Maar dit is ruwe bolster blanke pit werk, spontaan en een spiegel van die tijd.

Cd's waarvan ik ook vind dat elke Miller liefhebber ze moet hebben, alles vanaf Fly like an Eagle is niet voldoende.

Beste Arthur. Vooral door het topic “1968 - Tipparade-, singles- en eigen lijsten/besprekingen” heb ik jou leren kennen als een enthousiaste bovenmodale muziekliefhebber. Folk, pop, rock, jazz, avant-garde, oldies noemt het maar, je beperkt je interesse niet tot een genre.
Gezien je leeftijd vind ik het verrassend dat je voorkeur uit gaat naar ouder werk, zelfs muziek uit een tijd voordat je geboren was.
Ik heb een niet voor de hand liggend album voor jou gekozen. Een album van een band, die volgens sommigen al lang over zijn hoogtepunt is en in herhaling treedt. Het is de hip-hop/ jazz formatie US3 geworden en hoewel ik hip hop in het algemeen maar matig kan waarderen is dit naar mijn mening juist een band die op een hele originele wijze jazz en hip hop fuseert.
Tot nu toe beperkte jij je recensies tot voornamelijk materiaal dat in je eigen straatje past. Dit is wellicht een album dat normaal gesproken aan jou voorbij gaat. ik ben daarom benieuwd naar jouw mening.

Inderdaad, dit album zou ik nooit uit mezelf luisteren. Ik heb zelfs nog nooit van de band gehoord. Maar mijn intresse is gewekt

Cantaloop kent ge vast wel, ArthurDZ

Inderdaad, die komt me zéér bekend voor

Het heeft een hele tijd geduurd, maar hier is hij dan: mijn recensie over Us3- Schizophonic

De Arthur-Recensies deel 6, die met veel moeite het levenslicht zag en waarin Arthur een oude demon te lijf gaat.

Net als heel wat andere rockfans kweekte ik in mijn tienerjaren al snel een hiphopaversie aan. De teksten waren plat, seksistisch, opschepperig en in het beste geval toch veel te direct, de muzikale ondersteuning was saai en elke rapper was een aanstellerige crimineel. Zo keek ik lang, veel te lang eigenlijk, tegen hiphop aan.

Die mentaliteit veranderde pas nadat ik al een tijdje musicmeterlid was. Bij muziekgames zoals de ladder stonden de hiphoptracks namelijk altijd zonder uitzondering onderaan, en dan kan je niet boos blijven natuurlijk. Je kan dus wel stellen dat ik uit medelijden mijn eerste voorzichtige stapjes in het hiphopuniversum zette. Dat begon heel rustig, met toegankelijke dingen als Public Enemy en gastraps bij bijvoorbeeld Gorillaz, maar geraakte in een stroomversnelling door heicro’s tip: deze Schizophonic van Us3.

Grappig genoeg opent deze plaat met een nummer dat me op de vingers lijkt te tikken. In That’s How We Do It maken de jongens van Us3 me zowel muzikaal als tekstueel duidelijk dat hiphop en rap heus wel meer om het lijf hebben dat vaak wordt gedacht door het blanke rockpubliek. De tekst is heel direct en persoonlijk, iets wat je in de rock, met teksten bol van de metaforen en vergelijkingen, eigenlijk heel weinig tegenkomt. Dat voelt op de één of andere manier best wel vreemd aan. Maar het stoot me niet meer af, zoals vroeger. De muziek is op deze plaat wel heel anders dan ik gewend ben van hiphop, met heel veel invloeden uit jazz en wereldmuziek. En dat kan ik zeker smaken!

Toch zal deze plaat er niet voor zorgen dat ik me eens deftig op hiphop ga storten. De muziek word ik nooit beu, maar de raps gaan me op den duur wel wat tegensteken. En net als heel wat andere hiphopplaten duurt ook deze bijzonder lang, bijna een uur. Er is hier genoeg lekkers op te vinden, zoals mijn grote favorieten k.i.s.s.y.o.u. en Was It Love, maar ook een resem songs die me minder doen. De lekkere Buena Vista Social Club-achtige muziek maakt veel goed, maar niet alles.

3.5*

Snoeperd is de volgende!

- chevy93: Dire Straits- Dire Straits (1978)
- niels94: Bonnie 'Prince' Billy- I See A Darkness (1999)
- kobe bryant fan: Sparklehorse- Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995)
- 2MY: Lou Reed- Metal Machine Music (1975)
- musician: Steve Miller Band- Sailor (1968)
- heicro: Us3- Schizophonic (2006)
- Snoeperd
- tsjong
- L_T_B
- kaztor
- DjFrankie
- deric raven
- Fathead
-dazzler
- Pepino
- MAS
- dumb_helicopter
- Arrie
- Ulfat-e-Zulmat
- Ernie