Ik kan me helemaal vinden in jou bevindingen. Zelf luister ik ook nooit de hele cd af. Losse nummers, afgewisseld met iets uit een geheel ander genre bevalllen mij beter. Succes met volgende recensies, Arthur.

Leuk dat je dit aanhaalt, het is namelijk precies de spijker op zijn kop. Op uitzonderingen als Bob Dylan en John Lennon na is hiphop inderdaad vele malen directer dan teksten in vrijwel alle andere soorten muziek. Dit is wat mij betreft een pluspunt als het goed gedaan is, maar het zorgt er ook voor dat een geforceerd mooie tekst direct opvalt. Je kunt niet, zoals heel veel rockbands doen, vrij matige nep-poëzie schrijven en er glorieus mee weg komen, tenminste: bij mij niet. Teksten over niets kunnen dan wel weer heel leuk zijn, mits vermakelijk gebracht (Snoop Dogg!), maar een serieuze tekst die slecht is doet de rapper direct door de mand vallen wat mij betreft. Bij een rockband als bijvoorbeeld Coldplay valt het helemaal niet zo op dat de teksten eigenlijk maar armoedig zijn.

Misschien leuk/handig om links te verwerken in je lijst. Die verwijzen naar je recensie.

Heey hallo.

Met Metal Machine Music en het vorige album ben je aardig op de proef gesteld. Ik kan je alvast vertellen dat ik het jou heel makkelijk ga maken. Ik wilde eerst ook hiphop tippen maar dat ga ik je, lief als ik ben, niet nog een keer laten luisteren. In plaats daarvan, ga ik je kennis laten maken met een Bob Dylan uit de 'zeroes'.
Het gaat om een artiest die ik zelf heb leren kennen via een cabaretvoorstelling, het had er verder niks mee te maken, maar blijkbaar hadden cabaratiërs van der Laan en Woe smaak door deze muziek voor de voorstelling te draaien. Het nummer King of Spain werd al snel een van mijn favoriete nummers en toen ging het balletje rollen. Zijn andere album werd snel beluisterd en nu kijk ik van alle releases dit jaar het meest naar de zijne uit.
Afijn, dit verhaaltje kan ik ook in het Jouw introductie tot..-topic zetten. Maar goed. Ter zake:

The Tallest Man On Earth - The Wild Hunt

Leuke tip Snoeperd

Zeker een leuke tip! Ook ik kijk enorm uit naar z'n nieuwe plaat. Z'n eerste vind ik wel nog wat beter dan 'The Wild Hunt'.

Ik moet nog altijd iets van The Tallest Man On Earth beluisteren... Gek genoeg heb ik niet de directe behoefte dat te doen Maar óóit...

Ik ken ook enkel "Graceland".

Nog maar een paar tipjes te gaan en ik ben al aan de beurt! De hoogste tijd om aan het werk te gaan.

Leuke tip! Die Arthur wel zal bevallen.

Hier dan eindelijk het zevende deel. Ik hoop dat ik niemand op de zenuwen werk door mijn trage slakkengangetje, maar het leven is ook zo druk, niet? Bovendien duurt het altijd eventjes voor ik de woorden vind om een plaat goed te beschrijven.

De Arthur-Recensies deel 7: waarin Arthur ongegeneerd de betweterige folkpurist uithangt

Tja, als je als muzikant echt wil opvallen moet je natuurlijk geen singer-songwriterplaat maken. Het recept is al bijna net zo klassiek als het oude Griekenland: een mannetje met een gitaar, liefst eentje met mooie teksten en een stemmetje die de minder geoefende luisteraar afschrikt, en eventueel nog wat piano-of vioolbegeleiding. Die elementen zijn op deze plaat allemaal netjes aanwezig, dus ik begrijp wel waarom de man besloten heeft om tenminste in zijn artiestennaam wat originaliteit aan de dag te leggen. The Tallest Man On Earth noemt de Zweedse Kristian Matsson zichzelf, maar met stoere bombast heeft zijn muziek niks te maken.

Goed, The Tallest Man On Earth is niet bijster origineel, maar hoeft dat erg te zijn? Helemaal niet, maar het zorgde er wel voor dat ik bij de eerste paar luisterbeurten moeite had om mijn aandacht erbij te houden. Alsof ik naar afgekeurd materiaal van een niet goed bij stem zijnde-Bob Dylan aan het luisteren was. Ik raakte er simpelweg niet enthousiast van.

Nu ben ik een paar luisterbeurten verder en inmiddels is het me gelukt los te komen van het bronmateriaal, en de plaat gewoon op zichzelf te beoordelen. Conclusie: hier staan enkele bijzonder mooie liedjes op (The Wild Hunt, The Burden Of Tomorrow en King Of Spain, ik kijk naar jullie) maar helaas ook enkele liedjes die nog steeds overkomen als oninteressante Dylanouttakes (You’re Going Back en Thousand Waves, nu mogen jullie je aangesproken voelen). Het is moeilijk om in dit classic folk-genre uit te blinken als je kleppers als Bob Dylan, Leonard Cohen en Nick Drake tot je voorgangers mag rekenen, en The Tallest Man On Earth slaagt er deze keer niet in om uit te blinken met zijn album. Misschien de volgende keer, want deze jongen lijkt wel nog meer in zijn mars te hebben.

Tsjong is de volgende!

- chevy93: Dire Straits- Dire Straits (1978)
- niels94: Bonnie 'Prince' Billy- I See A Darkness (1999)
- kobe bryant fan: Sparklehorse- Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995)
- 2MY: Lou Reed- Metal Machine Music (1975)
- musician: Steve Miller Band- Sailor (1968)
- heicro: Us3- Schizophonic (2006)
- Snoeperd: The Tallest Man On Earth- The Wild Hunt (2010)
- tsjong
- L_T_B
- kaztor
- DjFrankie
- deric raven
- Fathead
-dazzler
- Pepino
- MAS
- dumb_helicopter
- Arrie
- Ulfat-e-Zulmat
- Ernie

Ik heb er even over nagedacht en een keuze kunnen maken. Ik heb gekozen voor een genre wat niet vaak wordt getipt op MuMe, R&B. Zelfs ben ik ook niet heel bekend in het genre, maar dit album vind ik wel erg goed. Mijn tip is The Weeknd - House of Balloons.




Dit album heb ik zelf op 4* staan en ik kan het erg waarderen. De typische R&B met een duistere en kille sfeer is geweldig. De maker van de muziek staat dus bekend onder de naam The Weeknd. Hij houdt zijn echte identiteit geheim en heeft zijn muziek gratis op internet gezet. Ik kan dit album waarderen en ik hoop dat jij dat ook kan. Probeer er wel voor open te staan, dan gaat er een geniale wereld voor je open

The Weeknd, nog nooit van gehoord Mijn intresse is bijgevolg gewekt!

@ArthurDZ. Qua folk is hij misschien niet origineel. Maar ik vind The Tallest Man On Earth toch zeker een origineel geluid hebben. Zijn stem lijkt misschien een beetje op die van Dylan, maar is toch heel anders. Daarnaast vind ik zelf het gitaarwerk op deze plaat geweldig, daarin onderscheidt zich van andere artiesten. Soms lijkt hij de gitaar wel kapot te spelen met zijn heerlijke geram op de gitaar. Maar in ieder geval leuk dat je een aantal nummers kan waarderen en ik zou zeggen, blijf er nog naar luisteren want bij mij groeit hij ook nog steeds.

Hij zal zeker nog een aantal maal worden opgelegd ten huize ArthurDZ

Je veux un nouveaux recensie d'ArthurDZ! Et un petit peu rap!

Ben dit topic laatst een beetje uit het oog verloren, maar geen paniek! Volgende week komt de recensie. Erewoord!

tsjong, het spijt me vreselijk, maar je tip is me niet al te best bevallen


De Arthur-Recensies deel 8: de moeilijkste tot nu toe!

Tussen mij en al die dubstep-toestanden zal het nooit wat worden, vrees ik. Ofwel is het te druk, ofwel gaat het gewoon compleet langs me heen. Deze plaat zit in de tweede categorie, de minst erge van de twee.

Nu is ‘minst erge’ ook niet erg flatterend als beschrijving, en ik zal eens proberen uitleggen waarom ik deze House Of Balloons die beschrijving toe eigen.

Ik heb hetzelfde probleem bij zowat elk electronic-album dat ik luister. Het komt op me over als goede achtergrondmuziek, maar puur als luisterervaring doet het me niks nada noppes. Soms kan een leuk stukje even mijn aandacht trekken, maar net zo snel als het gekomen is verslapt het weer.

Helaas is dit album geen uitzondering op deze trieste regel. De Beach House-samples waren wel leuk, en de zang is best ok, maar uiteindelijk pakt het me gewoon niet. Eigenlijk weet ik ook niet goed wat ik verder over deze plaat kan vertellen…

Sorry, maar naar dit album luisteren is als toekijken hoe verf opdroogt

Heer moderator L_T_B is nu aan de beurt!

- chevy93: Dire Straits- Dire Straits (1978)
- niels94: Bonnie 'Prince' Billy- I See A Darkness (1999)
- kobe bryant fan: Sparklehorse- Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995)
- 2MY: Lou Reed- Metal Machine Music (1975)
- musician: Steve Miller Band- Sailor (1968)
- heicro: Us3- Schizophonic (2006)
- Snoeperd: The Tallest Man On Earth- The Wild Hunt (2010)
- tsjong: The Weeknd- House Of Balloons (2011)
- L_T_B
- kaztor
- DjFrankie
- deric raven
- Fathead
-dazzler
- Pepino
- MAS
- dumb_helicopter
- Arrie
- Ulfat-e-Zulmat
- Ernie

Aan mij de eer om een nieuw album uit te zoeken voor Arthur's muzikale ontdekkingstocht. En dat is geen eenvoudige opgave. De meeste "klassiekers" zijn al door hem beluisterd en beoordeeld. Daarom ben ik op zoek gegaan naar iets minder bekends. Gaandeweg deze zoektocht kwam ik uit bij het Amerikaanse Sea Bell. Deze formatie uit Oregon heeft vorige jaar hun eerste (en enige) album uitgebracht. De muziek van Hun muziek is te typeren als indie-rock met veel aandacht voor harmonieuze samenzang. Het is volgens mij niet de muziek die je normaalgesproken luistert, maar hopelijk komt daar snel verandering in.




Te beluisteren via Bandcamp.

Alweer een nobele onbekende om mijn licht op te schijnen. Ik ben benieuwd, zoals altijd!

De Arthur-Recensies deel 9: Arthur gaat naar zee dankzij zijn oren en de muziek van Sea Bell

“We were once a band…”

Het is voor de Amerikaanse band Sea Bell al over en uit nog voordat het écht begon. Één album, uitgebracht in eigen beheer, heeft de band achtergelaten voor het nageslacht en that’s it. Tenzij een Sea Bell-bandlid nog op zichzelf of met een nieuwe band groot wordt, is dit album gedoemd om overspoeld te worden door de golven van de tijd. En dat is gewoon vreselijk zonde.

Want dit album is echt heel goed. Zomerse, folky indiepop met een breed scala aan instrumenten, dat ervoor zorgt dat elk nummer een eigen smoel krijgt, en elke seconde zijn moment van betekenis. Sea Bell klinkt als de Belle & Sebastian van het strandfeest. Optreden in zwemshort, op blote voeten met zand tussen de tenen. De band klinkt al behoorlijk zelfverzekerd en het geluid is uniek, wat de vroege ondergang extra jammer maakt.

Dit album begint met het minst interessante nummer, en wordt daarna met elke track beter en beter. Hoogtepunt van het album is het voorlaatste nummer, het magnifieke Rainy Boys, dat ik zo nu en dan zelfs gewoon los opzet. Toch komt dit album het beste tot zijn recht als geheel. Als uniek, speels, gevarieerd, zelfverzekerd, bitterzoet geheel.

(Het werd wel eens) tijd voor kaztor's tip!

- chevy93: Dire Straits- Dire Straits (1978)
- niels94: Bonnie 'Prince' Billy- I See A Darkness (1999)
- kobe bryant fan: Sparklehorse- Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995)
- 2MY: Lou Reed- Metal Machine Music (1975)
- musician: Steve Miller Band- Sailor (1968)
- heicro: Us3- Schizophonic (2006)
- Snoeperd: The Tallest Man On Earth- The Wild Hunt (2010)
- tsjong: The Weeknd- House Of Balloons (2011)
- L_T_B: Sea Bell- Sea Bell (2011)
- kaztor
- DjFrankie
- deric raven
- Fathead
-dazzler
- Pepino
- MAS
- dumb_helicopter
- Arrie
- Ulfat-e-Zulmat
- Ernie

Mijn keuze is behoorlijk retro, maar toch ook weer niet.




Ik ben nu eenmaal een muziekliefhebber die met terugwerkende kracht de pareltjes opvist uit het grote paradijs dat de naam 'muziek' draagt. Daarin zijn best nog een hoop zijpaadjes te vinden die nog redelijk onontgonnen zijn of in dit geval wellicht bewust worden ontweken, want kom nou, de Simple Minds, dat kán toch niet? Maar dan geldt het gezegde 'wie verder kijkt dan de neus lang is' en ontdek je wat ze zowel hebben uitgevreten vóór hun plaatsje in de spotlights.

Ooit, vóór alle Nelson Mandela-lofdichten en massa-missen, was het een eigenwijze band die met enkele invloeden bij elkaar gesmeed redelijk toonaangevend voor de dag kwamen.
Real To Real Cacophony was hun tweede album (uit 1979) die op sublieme wijze krautrock-invloeden toevoegt aan de Roxy Music-insteek van het debuut. Elk 'vroeg' Simple Minds-album, van voor de doorbraak, is absoluut aan te bevelen, maar deze en Empires And Dance steken er wat mij betreft bovenuit.

Ah, dat album ken ik natuurlijk van naam. Maar nog nooit een noot van gehoord, nee. Ik ben (zoals steeds) benieuwd.

Je volgende ligt in het verlengde hiervan

Kunnen hier nog meer tips bij?

Zeker. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Hou er alleen rekening mee dat ik nogal traag werk

Mijn plaat staat klaar en ligt in het verlengde van Arthurs top 10.
Ik hoop dat dit topic toch een beetje voor een doorbraak kan zorgen.

Maar ... nog even geduld.

Ik zou er inderdaad wat meer vaart achter zetten, Arthur... Het is maar om te voorkomen dat dit topic in de vergetelheid raakt, wat jammer en zonde zou zijn!