Begrijp ik nu goed aan LucM dat dit nummer gedraaid wordt tijdens diverse verkrachtingen op bruiloften? Knap dat je dan nog los van zoiets kan zien.

Blits of geen blits, het blijft stomme kitsch

5

Vreselijk!

4

Mensen die zeuren over oprechtheid maar The End van The Doors wel goed vinden neem ik niet serieus want dat is net zo'n theaterstuk en stelt naar mijn idee muzikaal gezien nog minder voor. Is trouwens maar een voorbeeld maar de vraag is dan meteen: wat is oprechtheid? Nouja, viel me gewoon op dat Titmeisters woorden imo prima toepasbaar zijn op The End en hij dat album ook nog op 5* heeft staan, vandaar.

Niks mis met kitsch en al helemaal niet met Jim Steinman, held!

7

Inderdaad. Paradise by the Dashboard Light was bij de vereniging waar ik in het begin van mijn studietijd even lid was echt uit den boze. Iemand heeft toen ook 'per ongeluk' de plaat gebroken, zodat mogelijke verzoekjes niet konden worden ingewilligd.

8

Prima nummer nog steeds, draai het ook maar weinig. da zal misschien schelen. Maar wat een onzin wordt er hier uitgekraamd over het jaren 90 werk. Blijkbaar niet geluisterd naar het Bat Out of Hell II (1993) album. Dat staat behoorlijk vol met mooie nummers en zelfs enkele pareltjes.

7.5

Nee, ik heb in de jaren '90 op een redelijk elitair gymnasium gezeten en daar was dit serieus hèt nummer waarin je elkaar omhelst en vervolgens meeblèrt. Later heb ik trouwens op een studentenvereniging gezeten waar je serieus een schop onder je hol kon krijgen als je dit nummer aanvroeg, dus ik was inderdaad niet serieus.

Mijn beoordeling van 2 is dat overigens wel.

Vroeger zou ik er een 9 voor hebben gegeven en dat doe ik nu ook nog.

Tsja dat is jouw mening, maar ik vind dat je grote onzin uitkraamt. Sinds wanneer staat oprechtheid gelijk aan theatraliteit? Ja, The End is ook ontzettend theatraal, net zoals wel meer favorieten van mij (Scott Walker, bijvoorbeeld). Echter, er is ook geen enkel ander nummer dat het gevoel van escapisme zo goed muzikaal verwoordt. Dat is een gevoel en dat is ongrijpbaar, maar in tegenstelling tot wat je misschien denkt, is dat voor mij verreweg het allerbelangrijkste binnen de muziek. Om dan maar gelijk antwoord te geven op je vraag: oprechtheid betekent voor mij, dat het gevoel dat de maker van de muziek aan de muziek meegeeft, overeenkomt met zoals ik het ervaar, zonder dat daar trucs of gimmicks voor benodigd zijn.

Om terug te komen op Paradise by the Dashboard Light; dat nummer komt gevoelsmatig totaal niet op mij over. Het thema (kalverliefde gone bad) past mijns inziens totaal niet bij de bombastische inlijsting van de muziek en de 'gimmicks', zoals het honkbalgedeelte en het call-and-responsegedeelte ('Would You Love Me Forever?') irriteren enkel, in plaats van dat ze het gevoel versterken. Om een lang verhaal kort te maken: het gevoel dat Meatloaf heeft geprobeerd over te brengen, komt totaal niet over op mij. Zodoende vind ik het dus onoprecht.

Ik hoop dat je nu je gewenste verklaring hebt; al vermoed ik dat het je meer ging om bepaalde users, die volgens jou aan het 'mainstream-bashen' waren, op hun nummer te zetten...


Die gymnasiasten houden er ook rare hobby's op na Het tweede deel van je bericht onderschrijf ik voor 100%.

Benader jij alle nummers op (on)oprechtheid? Het blijft jouw interpretatie.

Over dat mainstream bashen; dat mag altijd heel ver hier gaan, maar als je zegt dat The End ook gewoon bedacht is en theatraal, dan is meestal het hek van de dam. Om een ander oprecht voorbeeld te noemen: Ziggy Stardust is inhoudelijk al nep, een bedacht figuur over een buitenaardse rockster; helemaal ongeloofwaardig.

Neuh, ging me om het 'oprecht'-gedeelte. Vind ik nog steeds een raar argument, maar laat verder maar zitten.

Dit nummer heb ik leren kennen als klassieker. Dit is zo'n nummer waarvan mijn ouders iedere keer als het op de radio kwam over moesten zeggen dat het zo'n legendarisch nummer was. En iedere keer weer trots vertellen waar het nummer over gaat, alsof ik dat van de vorige keer nog niet had onthouden.
Natuurlijk is dit een klassieker, een grootheid in de rockmuziek. De samenzang vind ik erg mooi en de diverse tempowisselingen maken dit nummer iedere keer weer interessant om naar te luisteren. Een favoriet nummer is het zeker niet, maar goed is het wel.

7

192,6 / 31 = 6,212903 voor Paradise by the Dashboard Light.

Geen hoog gemiddelde, wel een hoge standaardafwijking. Als daar een top 10 van zou zijn zouden ze misschien wel bovenaan staan

Top 20 :

01. The Beatles - A Day in the Life: 22 stemmen, gemiddeld 8,548 (Etiul)
02. Depeche Mode - Enjoy the Silence: 31 stemmen, gemiddeld 8,387 (aERodynamIC)
03. The Smiths - There Is A Light That Never Goes Out: 15 stemmen, gemiddeld 8,344 (ArthurDZ)
04. The Beach Boys - Good Vibrations: 27 stemmen, gemiddeld 8,315 (Zephyr)
05. The Who - Baba O'Riley: 22 stemmen, gemiddeld 8,239 (Zephyr)
06. R.E.M. - Drive: 27 stemmen, gemiddeld 8,178 (Casartelli)
07. Led Zeppelin - Stairway To Heaven: 24 stemmen, gemiddeld 8,146 (Zephyr)
08. The Stranglers - Golden Brown: 17 stemmen, gemiddeld 8,144 (stoepkrijt)
09. Sigur Rós - Viðrar Vel Til Loftárása, 25 stemmen, gemiddeld 8,072 (aERodynamIC)
10. The Charlatans - The Only One I Know 22 stemmen, gemiddeld 8,039 (herman)

11. David Bowie - Heroes: 23 stemmen, gemiddeld 8,004 (aERodynamIC)
12. The Rolling Stones - Gimme Shelter: 22 stemmen, gemiddeld 8,0000 (Zephyr)
13. Jefferson Airplane - White Rabbit : 29 stemmen, gemiddeld 7,983 (deric raven)
14. New Order - Blue Monday: 19 stemmen, gemiddeld 7,828 (herman)
15. Queen - Bohemian Rhapsody: 29 stemmen, gemiddeld 7.794 (herman)
16. Pearl Jam - Alive: 21 stemmen, gemiddeld 7,714 (Dieter)
17. Alice Cooper - Halo of Flies: 14 stemmen, gemiddeld 7,711 (Etiul)
18. Massive Attack - Unfinished Sympathy: 16 stemmen, gemiddeld 7,663 (stoepkrijt)
19. dEUS - Roses: 23 stemmen, gemiddeld 7,657 (ArthurDZ)
20. Prince - When Doves Cry: 24 stemmen, gemiddeld 7,604 (aERodynamIC)

The Smashing Pumpkins - 1979

8

7.5 Prima nummer

8

Prima nummer uit de tijd toen ze nog goede muziek maakten. Ze hebben overigens wel betere...

7

Goed nummer, maar niet hoogstaand. 7,5

Uit het Greatest Hits Of-topic van vorige week:


Absoluut een 10,0!

7

ik ben er niet zo'n liefhebber van (vooral van de zang niet)

8

Geweldig nummer. En dat te bedenken dat deze band nog een stuk of 15 betere heeft!

9

Een van de aardiger nummers van een verder tamelijk vervelende band (die stem, dat droge gitaarcement, need I say more?)

6,8

9,5

Nog steeds een erg fraai exemplaar binnen hun oeuvre.

7.5

Prachtige single van deze intrigerende band.

8