6-je

Komt nogal geforceerd over. Geen enkel nummer van XTC heeft mij ooit kunnen overtuigen.

Tja het is toch een beetje een zielig geval heh

Zou ik zelf nog punten vergeten uit te delen.

10

Ja, want ik vind dit namelijk top, om duimen en vingers bij af te likken.

En bij XTC wordt te vaak getipt op Dear God, Senses Working Overtime of Making Plans for Nigel.
Dat zijn best goeie nummers, maar op den duur te weinig representatief voor hun uitstekende oeuvre.

5.5

Niettemin wel klassiekers van de stature waar we in dit topic naar op zoek zijn.

Ik heb al veel niet-klassiekers zien passeren.
Misschien moet dat woord "klassieker" dan maar in de titel?

Klassieker van de Dag

Maar naar dergelijke songs moeten we toch niet "op zoek gaan"? Die liggen voor de hand.

Misschien handig als je de openingspost even leest.

Dit is geen "op zoek naar..."-topic

Dat staat er idd toch echt maar het is toch leuker om opvallende, aparte en vreemde keuzes te zien ipv de MuMe Top 2000 af te lopen

Ik vind het toch straf dat ik hier nu de boter moet eten.

English Settlement is XTC's meest gewaardeerde album op MuMe.
En Jason and the Argonauts is na de singles Senses Working Overtime
en Ball and Chain het meest gewaardeerde nummer van die plaat.

We moeten ons dus inderdaad beperken tot de hits dan?

Wedden dat Bad van U2 en There Is a Light That Never Goes Out van The Smiths wel mogen...

Wel een leuk nummer eigenlijk van een band waar ik verder weinig tot niets mee heb. De drumpartijen zijn fit-for-purpose.

7,0

Onze zuiderburen hebben toch pittoreske uitdrukkingen zo af en toe.

Astembaluhieft: Ball and Chain en Senses Working Overtime zijn net het soort songs dat die vreselijke Kaiser Chiefs gecopuleerd hebben voor hun albums.

Maar hoe zat het nou met die boter: volgens mij smokkelden wij die in de jaren 50/60 naar jullie toe om er rookwaar voor te mogen ontvangen. Was het dan zo erg om NL boter te mogen eten? Ik stak er geen (B) sigaret op - nooit gerookt

Totaal 99,2 door 14 stemmers = 7,086 gemiddeld voor Jason and the Argonauts.. Daarmee komt XTC tekort voor een plek in de :

Top-20

01. The Cure - A Forest: 33 stemmen, gemiddeld 8,739 (Zephyr)
02. The Beatles - A Day in the Life: 22 stemmen, gemiddeld 8,548 (Etiul)
03. Depeche Mode - Enjoy the Silence: 31 stemmen, gemiddeld 8,387 (aERodynamIC)
04. The Smiths - There Is A Light That Never Goes Out: 15 stemmen, gemiddeld 8,344 (ArthurDZ)
05. The Beach Boys - Good Vibrations: 27 stemmen, gemiddeld 8,315 (Zephyr)
06. The Who - Baba O'Riley: 22 stemmen, gemiddeld 8,239 (Zephyr)
07. Talking Heads - Once in a Lifetime: 35 stemmen, gemiddeld 8,230 (Zephyr)
08. Radiohead - Fake Plastic Trees: 32 stemmen, gemiddelde 8,181 (Etiul)
09. Portishead - Glory Box: 35 stemmen, gemiddeld 8,178 (Sunderland)
10. R.E.M. - Drive: 27 stemmen, gemiddeld 8,178 (Casartelli)

11. Led Zeppelin - Stairway To Heaven: 24 stemmen, gemiddeld 8,146 (Zephyr)
12. The Stranglers - Golden Brown: 17 stemmen, gemiddeld 8,144 (stoepkrijt)
13. Sigur Rós - Viðrar Vel Til Loftárása, 25 stemmen, gemiddeld 8,072 (aERodynamIC)
14. The Jimi Hendrix Experience - All Along the Watchtower, 29 stemmen, gemiddeld 8,041 (Zephyr)
15. The Charlatans - The Only One I Know 22 stemmen, gemiddeld 8,039 (herman)
16. Smashing Pumpkins - 1979: 30 stemmen, gemiddeld 8,015 (stoepkrijt)
17. David Bowie - Heroes: 23 stemmen, gemiddeld 8,004 (aERodynamIC)
18. The Rolling Stones - Gimme Shelter: 22 stemmen, gemiddeld 8,0000 (Zephyr)
19. Jefferson Airplane - White Rabbit : 29 stemmen, gemiddeld 7,983 (deric raven)
20. Queens of the Stone Age - No One Knows: 29 stemmen, gemiddeld 7,965 (JoaMuse)

De nieuwe is (naar ik hoop) een behoorlijk bekende song : Big Country - Chance.

Naar mijn bescheiden mening één van de allermooiste songs uit de jaren 80.
Luisterend naar Chance gaan mijn gedachten uit naar Stuart Adamson; 43 jaar slechts is hij geworden ...

9,5

8,5

8,5

10

Al is het niet mijn fave van The Crossing - dat géén slecht nummer bevat - is dit melancholieke nummer toch erg fraai. Idd sadly missed en een van de grote gitaristen (naast John McGeogh) van de 80s.

8,5

8

9

8

Schitterend nummer waar de melancholie vanaf druipt.

9,0

7

Ik kan niet zeggen dat ik het niet mooi vind, maar het gaat totaal langs mij heen.

6,0

Hetzelfde hier
6

6,5

Klinkt niet verkeerd. Kan me voorstellen dat het wel aankomt als je het al langer kent.

Ik durf de stelling wel aan dat er in de 80s in pop/wave een kwartet grote gitaarvernieuwers is geweest: Stuart Adamson, John McGeogh, Johnny Marr en The Edge (jazeker). Al die rockgitaarpielemansen zouden 'ns moeten luisteren hoe een goed gitarist ook kan functioneren als begeleider zonder zichzelf continu in de voorgrond te plaatsen; het zoeken naar nieuwe geluiden en effecten.

Luister maar eens op de Gluurbuis naar Stuart Adamson (Porroh Man) - I take a deep bow of vergelijk de prestaties van John McGeogh live bij Siouxsie & The Banshees eens met die van Robert Smith dito - again voor John McG.

7

8,5

6

Gaat ook een beetje langs mij heen. In A Big Country had ik 9.5 gegeven trouwens.