CoL is bij mij net buiten de top 15 belandt, wel een topalbum

Door dit topic terug zin gekregen om aan een nieuwe editie van de Metalladder te beginnen: klik.

De lijst die ik voor dit topic heb gemaakt is er een waarvoor ik expres niet te lang over na heb gedacht. Want ik wist dat de lijst er de volgende dag er anders uit zou komen te zien. Het is een lijst geworden met albums die onmiskenbaar tot de beste van het genre horen en albums die ik zelf erg bijzonder goed vind. Hopelijk vinden jullie het wat!

1. Master of Puppets (Metallica)
2. Blackwater Park (Opeth)
3. Lateralus (Tool)
4. The Satanist (Behemoth)
5. Melana Chasmata (Tryptykon)
6. Human (Death)
7. Reign in Blood (Slayer)
8. Operation: Mindcrime (Queensrÿche)
9. Rust in Peace (Megadeth)
10. Into The Night Eclipse (Emperor)
11. Killers (Iron Maiden)
12. Draconian Times (Paradise Lost)
13. L'Enfant Sauvage (Gojira)
14. The Great Mass (Septic Flesh)
15. Through The Silver Blood (Neurosis)

Ik vind het een toplijst Kill_illuminati
Enkel en alleen tussen mij en Septic Flesh heeft het nooit echt geboterd.
Heb de platen op je lijst ook allemaal in huis, op die van Septic Flesh, Iron Maiden en Paradise Lost na. Maar die van Paradise Lost zit er spoedig aan te komen

Ik heb mijn favorieten eens ff opgesomd. Veel ouwe troep, maar gelukkig ook links en rechts wat moderner. Ook zowaar wat Nederlands aangezien ik vindt dat met name the Gathering en Asphyx zeker internationale importantie hebben gehad met deze releases. Ook kleinere bands als Windir en Abigail Williams hebben met benoemde albums juweeltjes gemaakt. Morbid Angels Altars of Madness is toch ook een echte milestone.

1: Slayer: Reign in blood
2: Metallica: ride the lightning
3: Paradise Lost: shades of god
4: Epica: Design your Universe
5: System of à down: hypnotize
6: Deafheaven: Sunbather
7: Cradle of filth: midian
8: kreator: Extreme Agression
9: Megadeth: Rust in peace
10: Abigail williams: becoming
11: THE Gathering: Mandylion
12: sentenced: North from here
13: windir: Likferd
14: My dying bride: the angel and the dark river
15: bolt thrower: realm of chaos
16: nuclear assault: handle with care
17: Asphyx: The rack
18: the Black dahlia Murder: nocturnal
19: primordial: where greater men has fallen
20: morbid angel: altars of madness

Ook nog maar even mijn lijstje dan:

1. Metallica - Master of Puppets
2. Machine Head - Burn My Eyes
3. Slayer - Seasons in the Abyss
4. Iron Maiden - The Number of the Beast
5. Exodus - Tempo of the Damned
6. Metal Church - Metal Church
7. Megadeth - Rust in Peace
8. Paradise Lost - Draconian Times
9. Machine Head - The Blackening
10. Iced Earth - Something Wicked This Way Comes
11. Testament - The Gathering
12. Life Of Agony - River Runs Red
13. Metallica - Ride the Lightning
14. Sepultura - Arise
15. Lamb Of God - Ashes of the Wake

Nou andnino, je hebt groot gelijk in mijn ogen om de hedendaagse muziek te prefereren tov de "classics" . Vraag anders even aan buizen hoeveel albums van voor zijn geboortejaar hij nog draait (beetje plagen mag wel toch?)

Er is ook wel enig verband tussen leeftijd en favoriete muziek. Ik las bovendien laatst een onderzoek dat concludeerde dat de meeste mensen stoppen met het ontdekken van nieuwe muziek na hun dertigste. Maar dat is niet eens per se erg (hoewel je het zelf wel erg kunt vinden natuurlijk), want een onpartijdig oordeel over een genre over een halve eeuw (je zou I Want You van The Beatles ook nog wel tot metal kunnen rekenen) is hoe dan ook niet mogelijk. Het is echt geen schande om muziek uit je eigen jeugd hoger te plaatsen; als het is wat jij het beste vindt...

Natuurlijk is het wel goed om je in te lezen/luisteren in de geschiedenis van je favoriete genres, maar je hoeft dan nog niet direct alles goed te vinden: ik ben Judas Priest bijvoorbeeld heel dankbaar voor zijn invloed op de metal, maar erg goed vinden doe ik het niet.

Een Painkiller kan naar mijn mening nog steeds wedijveren met het moderne spul. Voor de rest ken ik geen album van Judas Priest dat mij eigenlijk nog veel doet. Dan klinken een Iron Maiden, Mercyful Fate (voornamelijk de eerste twee albums) of Black Sabbath veel urgenter. Maar dat is dan ook maar hoe ik hun muziek beleef.

Naar aanleiding van dit topic ben ik voor mezelf begonnen aan een top 100 van mijn favoriete metal-albums, waarbij ik mijn eigen top 15 alweer heb aangepast. Want ik liet Dream Theater en Tool bewust buiten beschouwing, bij metal heb ik nog altijd de neiging uit te gaan van heavy/death/black en verwante stromingen en niet zozeer prog of modernere varianten. Onzin natuurlijk. Dus heb ik alvast 100 albums op een aparte plek gezet, ze zijn op gevoel geselecteerd.

Er zijn in het verleden natuurlijk zat topics geweest zoals deze. Ik ben alvast erg benieuwd naar de topalbums van Neurosis en Celtic Frost, die kende ik nog niet. Als ze bevallen, krijgen ze ongetwijfeld een plekje. Ik luister naar alle soorten muziek, ook rock/pop/klassiek, waardoor ik ook nog zat goede metal níét ken. Daar moet maar eens verandering in komen.

Ook nog een album dat ik verwacht had was trouwens The Somberlain van Dissection. Toch wel een klassiekertje. Maar ook weer voor een relatief beperkte groep natuurlijk, het is niet bepaald doorsnee...

Ik ben pas in 2008/2009 serieus naar Priest gaan luisteren, werd omver geblazen door Painkiller en vind de albums Screaming for Vengeance en Defenders of the Faith het meest genietbaar als we Painkiller buiten beschouwing laten. British Steel kan er ook nog mee door natuurlijk. Maar een andere 'klassieker' die kan wedijveren met andere bands zie ik ook niet.

Onvoorstelbaar dat Mercyful Fate met die eerste twee albums (ook Melissa vind ik geweldig) zo'n indruk achterliet. De overige twee albums ken ik niet eens! Omdat ik altijd terugkeer naar de eerste twee en daar op zich ook wel genoeg aan heb.

Painkiller vind ik nog steeds een knaller van formaat. Screaming for Vengeance, Defenders of the Faith en British Steel vind ik ok, maar ik voel veel minder de nood om naar die albums te luisteren dan naar bijvoorbeeld het betere werk van Iron Maiden, Black Sabbath en Mercyful Fate.

We zitten wat betreft Mercyful Fate in hetzelfde straatje Die eerste twee albums zijn zo ontzettend goed dat ik de rest van hun discografie een beetje links laat liggen. Bovendien verkies ik de eerste twee Mercyful Fate albums ook ver boven om het even welke soloplaat van King Diamond. Hoewel zijn solowerk ook vele liefhebbers kent.

Ik zie dat je ook iets over het album Through Silver in Blood van Neurosis schreef. Het album staat bij mij op nummer 1 in mijn lijst, maar het is zeker niet voor iedereen weggelegd. Ik weet niet precies hoe ik de muziek op dat album moet beschrijven, maar het is...anders. Een flink uur luisteren naar het sinister en beklemmend beukwerk kan voor beginnende luisteraars teveel zijn om door te komen. Maar wie niet waagt, niet wint natuurlijk
De eerste keer dat ik de plaat hoorde, dacht ik dat ik een nachtmerrie aan het beluisteren was

Dat is een interessant punt. Heb je toevallig een link naar dat onderzoek, of kan je er nog meer van herinneren?

Ik ben vooral nieuwsgierig of er iets te vinden is over waarom mensen ophouden met het ontdekken van nieuwe muziek. Is het omdat er 'tegenwoordig geen goede muziek meer gemaakt wordt', of zijn er meer praktische redenen die een rol spelen?

Voor mezelf geldt dat ik me rond de 16-17 jaar begon te interesseren voor metal, en in de jaren daarna heb ik heel veel nieuwe muziek leren kennen, ook omdat ik steeds nieuwe dingen wilde luisteren. Nu, bijna 15 jaar later, heb ik die behoefte om steeds iets nieuws te leren kennen, veel minder. Soms is het helemaal weg en ben ik erg tevreden met alle muziek die ik al ken en al heb, andere keren ga ik opeens 10 nieuwe albums luisteren en ben zo twee weken kwijt om die albums te leren kennen. Er spelen, denk ik, een aantal dingen mee:
* Ik ken al veel muziek, en in principe kan ik een groot deel van mijn tijd vullen met het herluisteren van die muziek.
* Veel nieuwe muziek maakt minder indruk, omdat ik eerder al soortgelijke dingen heb gehoord. Gelukkig komt er zo nu en dan weleens een Ulcerate of Morbus Chron voorbij, die dingen doen die ik nog nooit eerder heb gehoord, en die me snel weten te grijpen.
* Een praktisch aspect: vroeger stond mijn torrentprogramma bijna altijd aan, nu heb ik het niet eens meer op de computer staan.
* Een belangrijker praktisch aspect: tijd! Toen ik studeerde, had ik op de een of andere manier alle tijd in de wereld om maar met muziek bezig te zijn. Nu is dat veel minder zo. Gelukkig kan ik op mijn werk nog steeds veel muziek luisteren, maar daar is het toch meer op de achtergrond aanwezig.

Ik was eigenlijk wel benieuwd of het onderzoek iets over dit soort aspecten zegt. Of is het meer een neurologisch verhaal dat vertelt hoe dingen meer indruk maken op de onvolgroeide hersenen van jongeren en zo?

Hier: Music Taste Matures by Age 35 (And It?s Different for Parents) | Insights - insights.spotify.com

Het is op basis van Spotify-data. Relatief dus, maar goed, de conclusies zeggen wel wat. Ouderschap heeft er veel mee te maken, en dat is ook niet meer dan begrijpelijk. Toch een van de redenen dat ik vooralsnog nog nee zeg op de kindervraag.

Dus over tien jaar ga ik bij hoog en laag verkondigen dat er nooit een betere band zal zijn als Minor Threat? Ik kijk er al naar uit.

Ik beredeneer het zo: In den beginne heb je 10 albums, die draai je ieders 10 keer, dat zijn 100 draaibeurten. Dan heb je er 20, die draai je samen ook 100 keer, per stuk dus al wat minder, dan 30 etc. Op een gegeven moment ken je >500 albums, tja ook al bij gelijke tijdsbesteding (onmogelijk) wordt het al moeilijker om je laatste 10 aanwinsten 100 keer te draaien zonder het eerdere werk te verwaarlozen.
De vergelijking met vroeger en dus veel bekender werk waar je mee bent opgegroeid is ook al een punt natuurlijk.
Als laatste vind ik niet dat er nu geen goeie muziek wordt gemaakt, echter heb ik niet meer de neiging om alles van een band binnen te halen. Misschien sporadisch nog.

Zoiets?

Dan ga je het album van Lord Mantis (Death Mask) ook waarderen.

Heb het in ieder geval aan mijn Nog luisterenlijst toegevoegd

Abyssal (album met lange titel) zal je zeker en vast ook liggen dan. Intussen zijn er al redelijk wat bands in die richting, dacht ik. Ik zag het iemand eens benoemen als Incantation-volgelingen. Ergens vind ik die vergelijking heel treffend.

Kortom, er word tegenwoordig nog veel moois gemaakt.

Kill_illuminati, ASman, HezzardNL en andere Gojira liefhebbers, de band is toegevoegd aan het Fortarock festival van 5 juni a.s. Ik zal ze eens bekijken, hoewel het me niet echt een festival band lijkt, maar laat me graag verrassen.

Zeker de moeite waard om live te bekijken gigage

Ik weet niet of je hun albums al beluisterd hebt? Ik vind het een van die moderne bands die echt wel een eigen, unieke stijl hebben.

Eerder dit jaar heb ik Gojira op een festival gezien, en dat was de moeite waard. De band had geen moeite met het bespelen van een grote(re) mensenmassa, en de muziek maakte ook in daglucht in de open lucht indruk.
Wellicht zijn ze beter in een zaal, maar daar heb ik ze niet gezien.

Ik had het gezien ja, ze staan ook op de Graspop zaterdag als Subheadliner. Eind Augustus stonden ze nog in de grote zaal van Doornroosje, waar ze de boel toch wel plat speelden. Ben er niet bij geweest de vorige keer dat ze Fortarock aandeden, dus kan niet veel zeggen over hun live-performance op festivals.

Dit optreden op Hellfest zegt echter dat dat wel goed zit!

Dan zal ik me er eens wat beter in verdiepen. Dat Fortarock is natuurlijk een soort GMM light. Gelukkig de prijs ook (5 tientjes) en voor mij is 1 dag ook wel weer voldoende. Lekker gevarieerd programma ook. Bedankt voor de update en de beelden.

Ik heb ze een aantal keer op een aantal festivals (waaronder op Fortarock) gezien, en ze waren overal steengoed. Een van de beste live-bands die ik heb gezien. Je zal niet teleur worden gesteld.