Alleen Memphis

Achttien albums in de top 25. Die dominantie van Peru dreigt eenzijdig te worden.

En part 2 tot in het hart van Zaterdagnacht?

Misschien later nog, anders krijgen we Peruviaanse (...) metalmoeheid.

Chips, te laat.

Op de blote bips!

En jouw recente stemmen waren wel zo hoopgevend. Franck en ik treuren samen met Tom.

Nu je het zegt! Een gemiste kans

10. Kraftwerk - Autobahn
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1270.300.jpg

Punten : 241
Nom. : 14
Nr. 1 van : niemand

Steeds underbubbelend, met het laatste lijstje nipt over nrs 11 en 12 gesprongen en een top 10 plek veroverd.

De klank van de band op "Autobahn" was licht veranderd ten opzichte van het voorgaande werk, dat krautrock georiënteerd was. Kenmerkend bleef echter de monotoon-herhalende opbouw van de stukken. Opvallend is de titelsong die de complete A-kant van de lp inneemt. Interpretaties van tekst en muziek laten de monotonie horen van een rit over de snelweg. Verscheidene geluidseffecten doen dit versterken: zoals het doppler-effect, aanzwellende en afnemende tonen (die voorbijrijdende auto’s nabootsen) en stereo-effecten. In muzikaal perspectief gekeken is Autobahn zeer afwisselend en gedurende de volledige speeltijd doorgecomponeerd. Daarbovenop zijn er ook enige variatie in tempo en verschillende instrumentale melodieën te horen.

Autobahn is het eerste stuk van Kraftwerk waarop gezongen wordt. De tekst is geschreven in samenwerking met Emil Schult, die ook de cover van het album schilderde. Bekend is vooral de steeds terugkerende zin "Wir fahr'n, fahr'n, fahr'n/auf der Autobahn". Samen met teksten die bepaalde indrukken van de rit beschrijven (markeringen, weer, landschap) middels laconieke en koele spreekzang wordt wezenlijk bijgedragen aan de monotone indruk van het stuk.

Kometenmelodie 1 en 2 waren in 1973 al als single met de namen "Kohoutek – Kometenmelodie" uitgegeven. De oorspronkelijke naam is tot stand gekomen doordat de naar Luboš Kohoutek vernoemde komeet, C/1973 E1 Kohoutek, in 1973 te zien was. Beide stukken zijn in principe identiek en onderscheiden zich alleen door het tempo en veranderde solo-passages. Mitternacht en Morgenspaziergang zijn kortere en meer minimalistische klank-collages die de stemmingen die genoemd worden in de titel goed beschrijven (ongemakkelijke donkerheid in Mitternacht ("Middernacht") en het ontwaken van de natuur in Morgenspaziergang ("Ochtendwandeling").

Grappig is dat, als je als jonge nitwit denkt dat iedereen dit kan en je later beseft hoe geniaal dit is. En omdat het tweede klopt kan het eerste bestaan.

Bij mij op nummer 17. Zeker niet slecht maar toch duidelijk minder dan de albums die Kraftwerk maakte in 1975 en 1977. Toch wel een verrassing overigens dat deze in de top 10 staat. Had ik niet verwacht.

Ik had hem op 18.
Alle beetjes helpen.

Mijn nummer 9. Er circuleren ook wat liveopnames uit die tijd op het web en die zijn wellicht nog mooier.

Ik had deze niet in de top 10 verwacht, nog steeds een fraai album van de Duisters, maar niet goed genoeg om in dit sterke jaar mijn top 20 te halen. Hun latere werk doet het hier wat beter.

Ik vind 'm in 2016 te gedateerd klinken Autobahn. Wel een fraaie hoes.
Ik zie nu ook dat de waardering hier op MM maar 3,69* is. Nog meer verbazing dat 'ie in de top 10 staat.

Ik haal ze altijd door de war met Freiheit

Ik had hem op 11. Mijn vader had de lp, dus deze hoort bij de soundtrack van mijn jeugd (hij had overigens een stuk of 150 lp's en het causale verband geldt voor een kleine minderheid ervan). Dat levert hier wel een bonus op denk ik (het is ook mijn favoriete Kraftwerk), maar ik zet hem hoe dan ook graag nog af en toe op, zeker sinds ik de remaster in huis heb.

Zoiets ja, enkel had ik hem dan net niet in mijn Top 20, Ergens tussen de 21 en 25 was die wel gekomen. in 75, 77 en vooral 78 een veel grotere kans dat het geklingelklangel het wel gaat halen.

maar prima dat deze er in staat

3,69* is ook weer niet heel laag en uit 1974 komen maar 6 albums die meer stemmen hebben vergaard.
Overigens vind ik hem juist niet zo gedateerd klinken, de opvolger heeft dat veel meer. Maar het maakt mij niet uit, die zal nog veel hoger eindigen in mijn lijstje.

Het is dringen in de subtop dit jaar. Plek 3 t/m 13 staat behoorlijk dicht op elkaar, binnen de 100 punten. Dus het kan verkeren. Zo ook met de volgende.

Autobahn hier op 9, toch een verrassing hem in de top-10 te zien. Ik ben er echter niet rouwig om.

Ik vind het eigenlijk niet zo'n verrassing, maar dat zal wel komen omdat het in mijn lijstje veruit een van de bekendste albums is. 14 albums uit mijn top 20 acht ik sowieso kansloos voor de top 10 hier. Zoveel breed gedragen favorieten zijn er in dit jaar ook niet volgens mij, zou niet weten welke 9 we nog kunnen verwachten.

Nou onder andere deze:

9. Camel - Mirage
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3774.300.jpg

Punten : 248
Nom. : 13
Nr. 1 van : niemand

Na schaarse vermelding in de eerste lijstjes en daardoor een trage start steeds randje top 10. Een nogal onverwachte prestatie van Camel.

Andrew Latimer (gitaar), Andy Ward (drums) en Doug Ferguson (bas) speelden sinds de middelbare school samen in een trio en zij auditeerden begin '71 bij singer/songwriter Phillip Goodhand-Tait om zijn back-up band te worden. Ze brachten in augustus 1971 een album uit: I Think I'll Write a Song.
Na het rekruteren van toetsenist Peter Bardens gingen ze, zonder Phillip, verder als Camel.

Camel schopte het tot vrij grote bekendheid met vrij toegankelijke progrock die met het dromerige gitaarsolospel van Latimer en na het debuut aangevuld met de fluitklanken van Mel Collins, als sfeervol mag worden bestempeld. Op Mirage komt dat tot een sterke melange, waar pseudo rocker Freefall nog wat afwijkt van de rest van de nummers waar meer lucht in zit.

*Edit: Collins voegt zich later bij Camel, de fluit op deze plaat (Supertwister!) wordt bespeeld door Latimer!

Er zal over de jaren niet al te veel prog in mijn lijsten te vinden zijn. Deze smaakt mij al sinds mijn jeugdjaren prima.

De nummer 2 in mijn lijst.
Ben over het algemeen geen groot liefhebber van progrock, maar Camel en Genesis - van de twee 1976 albums wel te verstaan! - kan ik zeer waarderen.

Ah, deze had ik dus al niet aan zien komen. Ligt compleet buiten mijn blikveld wegens desinteresse. Enige Camel album dat ik ken valt volgend jaar buiten mijn top 20.

Maar is wel mooi, niet, Herman?

Zelfs ik had deze niet zien aankomen, mijn nummer 5. Dit kan opent wellicht mogelijkheden voor King Crimson.

wat we verder nog kunnen verwachten, sowieso een Bowie en Roxy lijkt me

Een Eno hopelijk ook wel.

Van deze heb ik werkelijk nog nooit gehoord
Niks te maken met de sigaret?

Ja, dat album uit 1975 luistert wel lekker weg in ieder geval. Ik ben vandaag vrij, dus zal deze Mirage zo eens opzetten.

King Crimson zou ik trouwens juist wel verwachten, is toch een stuk bekender.

Verder verwacht ik nog 2 keer Eno, Bowie en wellicht Roxy. Shuggie, Jorge en Phaedra zijn ook van harte welkom.

Mijn nummer 7. Het lag wel in de lijn der verwachting dat als er al een Camel in een van de toptienen zou opduiken, het deze zou zijn, maar het is alsnog een prettige verrassing. Ik heb de band over de hele linie zeer hoog zitten; van de vier klassieke albums vind ik dit waarschijnlijk nog de minste, ondanks de aanwezigheid van Lady Fantasy.