Nee dat niet, al heeft de hoes wel aardige overeenkomsten maar dat had jij ook wel gezien. Toch 300 stemmen met een gemiddelde van een 4,0.

Prima resultaat voor mijn nummer 2, Lady Fantasy behoort al jaren tot mijn favoriete nummers, maar ook Nimrodel is ijzersterk. Ondanks de korte tijdsduur, of misschien wel juist daarom, van begin tot eind een schitterend album.

Leuk dat Kraftwerk er in staat. Bij mij op 12.
Maar dan. De kamelen. De had ik niet verwacht. Is op éénje na het minst goede album dat ik hoorde uit dat jaar.

Ik verwacht nog enkelle duitsers, en wie weet, eens een japanner voor de afwisseling

Deutschland 7
VS 6
Nippon 3
France 2
Italia 1
UK 1

Wel een poosje Camel gevolgd, maar draai het eigenlijk amper meer.
Uitstekende band, dit album kent naast prog, ook wat jazzrock randjes.
Mijn interesse is wat vervaagd. Deze ook niet in de top 20.

Camel had ik ook niet in de top-10 verwacht (ik heb hem op 9 staan). In mijn top-20 heb ik 1 Ier, 1 Canadees, 1 Jamaicaan, 1 Belg en 1 Nederlander. De rest zijn Amerikanen of Britten.

Heb Camel halverwege maar afgezet. Muzikaal is het wel in orde, maar op de een of andere manier vind ik het maar vervelende muziek. Zang helpt ook niet echt mee.

Ja muzikaal is het wel in orde.
Geeft niks Herman, ieder zijn meug.

En in de 80s straks ieder zn moog

De zang is bij Camel wel een vaker bekritiseerd element. Bij de oude albums (waar de bandleden de zangverplichting verdelen) kom ik meestal ook niet zo veel verder dan "het zit in elk geval niet in de weg". Later zou Andy Latimer zich wel tot een van mijn favoriete zangers ontwikkelen (en nog weer later weer aftakelen, soit, hij is ook geen twintig meer).

Ik ben vanavond ook aan Camel toe.

Gekkie

ik rol liever zelf.

Cameltoe haha

Je had hem door!

8. Roxy Music - Country Life
https://www.musicmeter.nl/images/cover/6000/6627.300.jpg

Punten : 259
Nom. : 12
Nr. 1 van : wibro

Ook zo'n neterinnetnieterinplaat. En redde het dus ook. Had ik zelf niet gans op gerekend.

Hoe kenmerkend Roxy de muziek van opener The Thrill Of It All ook is, voortbordurend op de welbekende stijl van Do The Strand en Virginia Plain, de stijlen op de andere nummers waaieren toch wat meer uit dan tot dan toe van ze bekend.
Invloeden uit de middeleeuwse muziek, de boogie-blues en onvervalste hoempa doen hun intrede.
Out Of The Blue wordt een hoogtepunt tijdens concerten en is hier met flink phaser-effect op de plaat gezet. De viool van Eno-vervanger Eddie Jobson moet hierbij natuurlijk vermeld worden. Eddie speelde in Curved Air en werd op zijn 18e (!) benaderd door Ferry, die hem persoonlijk kende als broer van de kamergenote van zijn zus (college roommates), met het doel Eno te vervangen.

Grappig is verder te schrijven dat de dames op de cover de toenmalige vriendin samen met de nicht van Can's Michael Karoli zijn. En het is nog waar ook.

Vind ik een mindere - nog steeds goed natuurlijk - van de Roxy's. Stond derhalve niet in mijn keuzelijst, wat toch een podium is voor kwaliteit.

Ik doe tot nu toe echt een Grafje met 3 matches uit 3, al had ik Country Life dan 'slechts' op 16. Ook wat mij betreft een stap terug. Met de eerste maten van The Thrill of it All staat het intro van de plaat wel op grote hoogte, dat dan weer wel.

Minder als het debuut van Roxy Music. Country Life had het geluk dat ik 1974 - ik heb het al meermalen gezegd - geen sterk jaar vond. Vandaar dat R.M.'s 4e album bij mij als nummer 1 uit de bus kwam. Bij gebrek aan beter dus. Dat dit album bij mij in de top 20 van de jaren zeventig zal voorkomen lijkt mij daarom ook uiterst twijfelachtig. Er zijn aanzienlijk betere albums gemaakt.

Sowieso wel hun beste hoes.
Ook muzikaal vind ik het nog altijd uiterst genietbaar en bevlogen. Doet nauwelijks onder voor de voorgaande drie.

Bij mij op 4.

Voor mij zijn er een vijftal albums van Roxy Music die ik hoger waardeer dan deze, al is de hoes natuurlijk een echte klassieker. Out of the Blue en The Thrill of It All dragen dit album, daarnaast kan niet alles mij bekoren.

Prima album maar vind ik ook iets minder dan de vorige albums van Roxy Music.

Tikje minder dan al het voorgaande Roxy werk, maar nog altijd een uitstekend album.
Out Of The Blue maar ook Bitter Sweet....geweldig.
Op 4 in mijn lijst.

Ik heb er nog geen een uit mijn top 20 voorbij zien komen, heb ik wel het juiste jaar ingezonden

Mijn nummer 11

Mijn nummer 12.

Ietsjes minder dan de vorige, maar scoort nog altijd 4* bij mij. Out of the Blue en Bitter-sweet zijn voor mij de toppers erop.

Vind het juist een wat minder stijlvolle hoes ,dan voorgaande en opvolger Siren ('75)
Het debuutalbum en For Your Pleasure hebben de mooiste artsleeves
Muzikaal vind ik Country Life stukkie minder dan de 3 voorlopers (Out Of The Blue is wel een grote Roxyfavo van mij)
Bij mij op 15 en Kraftwerk op 20

Kraftwerk moet ik maar eens in de herkansing gooien.
Trans Europe Express vind ik wel heel aardig.
Maar op een bepaalde manier nooit zo'n feeling gehad met hun wat kille benadering.
Natuurlijk zijn tijd vooruit.
Ook niet geheel onlogisch dat het in de top 10 staat.

Oh, tis de beurt aan Roxy.
Waar blijven de Japaners?

Ik snap je niet?
Zo slecht was 1974 toch ook weer niet...

Ik bedoel dat het een van de 7 populairste albums is uit dit jaar.

Roxy op 2 hier, heb ze leren kennen met dit album (verjaardagscadeau van grote broer), dus deze heeft bij mij een streepje voor. Kraftwerk op 9, en die van Camel heb ik een jaar of 15 terug eens geprobeerd en vond ik absoluut verschrikkelijk. Volgens mij net als Herman niet eens afgeluisterd, en dat doe ik echt zelden.