Ik heb zeker wat soul/funk opgepikt via dit forum, dus lekker blijven insturen zou ik zeggen.
Anderzijds, als het iemand zijn ding niet is, dan is dat nu eenmaal zo.

Het probleem is niet zozeer dat er te weinig liefhebbers zijn van een genre, het probleem zit hem erin dat het merendeel van de spelers vooral bekend is met dezelfde grote gemene deler. En, tegelijkertijd een (te) beperkte kennis heeft van voldoende albums om een goede toplijst samen te kunnen stellen. Een ieder kan wel vijf persoonlijke favorieten in zijn lijst zetten maar als je deze verder aanvult met Beatles, Stones, Bowie enz. dan zijn dit de albums die komen bovendrijven en niet die paar specifieke favorieten.

Kijk naar de top tienen die we gehad hebben en je ziet ieder jaar dat de tien gekozen albums allemaal behoren tot de twintig meest bestemde van dat betreffende jaar. Om hier iets aan te doen zul je de puntentelling behoorlijk op de schop moeten gooien. Of ervoor moeten kiezen om iedereen slechts een top drie / top vijf in te laten sturen. Als we het spelletje op deze manier doorspelen wordt de top tien ieder jaar zo voorspelbaar als ie nu al steeds is.

Kijk bijvoorbeeld eens naar Days of Future Passed van Moody Blues with The London Festival Orchestra in 1967. Enkel de top drie scoorde dat jaar meer nummer één posities en toch haalde dit album de top tien niet omdat het simpelweg minder nominaties binnen haalde dan meer geijkte (bekendere) namen.

Ik zou er een voorstander van zijn om vanaf nu met een top drie / vijf te gaan werken. Dan krijgen we toplijsten waar de echte favorieten in komen bovendrijven.

Bij mij Millie Jackson op 2. En Taj Mahal op 3. Me dunkt geen blanke rockers.

Eerst was ik die tijd in de ban van glam- en hardrock, nadien meer van progrock en nu is mijn muzieksmaak meer opgeschoven naar (eigenzinnige) singer-songwriters als Van Morrison, Randy Newman, Neil Young, Nick Drake, John Maryn ... en Elton John bracht in de eerste helft van de jaren '70 ook prima albums uit.
Van een top 3 / top 5 ben ik zeker geen voorstander want dan krijg je juist enkel de populairste MuMe-albums te zien. De uitgebreide lijsten van anderen zorgen er voor dat ik nog andere albums ontdek.

rustaaag, in de jaren 80 gaat Prince winnen en in 2015 Benjamin Clementine

Het is met dit soort spelletjes natuurlijk al snel niet goed. Of je hebt een gemene deler die wat flauw bevonden wordt, of je krijgt minder bekende namen (al dan niet gepusht) en men kan zich niet vinden in de top 10.
Verrassingen vinden we wel leuk, maar als het je smaak niet is dan vinden we het ook al snel raar.
Het gaat de een om zoveel mogelijk van zijn nominaties terug te vinden in de top, de ander interesseert dat minder en haalt nog een portie minder bekend bij de buurman.
Die verscheidenheid is wel goed, vind ik. Is – ook al willen we elite zijn – toch een doorsnee van MuMe.
En ik vind het te makkelijk om ervan uit te gaan dat de meesten niet verder luisteren dan hun neus lang is en er maar wat bekende namen in plempen.
Persoonlijk heb ik ook wel wat op en aan te merken op iedere top 10 (of 25) die we genereren. Maar nogmaals, dat is inherent aan dit soort spelletjes. Welke topgrootte we verkiezen, welke puntentelling we bedenken, dát aspect zal niet veranderen.

Je kunt toch ook weinig anders in één!! week? Het is ook zeker geen aanklacht, het is een constatering.
Uiteraard wel. Het is echt te makkelijk gedacht als je stelt dat je niets kunt veranderen.

Ik zeg ook zeker niet dat er iets veranderd dient te worden, integendeel zelfs. Ik probeer west uit te leggen waarom ik denk dat het lijstje is zoals ie is. Daar kun je het mee eens zijn, of niet.

Neemt niet weg dat in het huidige format er een verrassingselement van 0,0 is. Persoonlijk interesseert het mij weinig of mijn favorieten de lijst halen, nieuwe muziek leren kennen vind ik daarentegen wel leuk. In het huidige format is de top tien altijd een lijstje albums die bij de meeste spelers al lang en breed bekend is. Wanneer iedereen heel selectief (zeg drie) albums uit kiest dan denk ik dat er echte favorieten komen bovendrijven, albums die slechts bij een klein groepje mensen bekend zijn maar het verdienen om meer gehoord te worden. En, er zijn ongetwijfeld nog wel tien andere goede alternatieven om tot een leuker en gevarieerder spel te komen.

Nogmaals, ik geef alleen aan hoe ik er tegenaan kijk. Als de huidige manier voor iedereen goed werkt is dat prima maar ik merk dat ik het een heel saai spelletje vind op deze manier.

Een top 3 of 5 insturen levert wellicht wel een spannendere eindlijst op, maar dermate korte lijstjes insturen is toch ook weinig aan. Ik vind het wel leuk juist om lijstjes te maken, het maakt me niet zoveel uit of mijn favorieten hoog eindigen. Al vind ik het ook wel verbazingwekkend dat bv. Fela Kuti de top 10 nog niet heeft gehaald. Maar wellicht komt dat komende week.

Het verrassingselement is er terdege wel. Als je naar de toplijst van 1974 kijkt, staat Genesis heel hoog met veel stemmen. Bij ons komt hij pas op 11.

En zowel bij Queen als Eno wint de underdog.

De meeste deelnemers kennen toch (veel) meer dan enkel 20 platen per jaar. Dus dat veel mensen 3 a 5 favorieten hebben en de rest aanvullen met bekende namen lijkt mij geen goede aanname.

De verrassingen zijn (veel) minder dan de losse nummers variant maar dat lijkt me logisch.

Zeker, hij had in 1975 toch snel een stuk of 8 albums gemaakt, daar zal hier en daar wel massaal op gestemd zijn

De individuele lijstjes zijn er om dingen te leren kennen en inspiratie uit te putten, mijn inziens. De uiteindelijk top 10 is er gewoon ter vermaak en herkenning, want ze bestaat immers uit de tien albums die het meeste punten gescoord hebben doorheen de week. Nogal wiedes dat je dan uitkomt op de grootste gemene deler, dat is precies wat je met die top 10 uitzoekt!

En om dat systeem nu helemaal te gaan omgooien zodat je minder bekende favorieten grotere kans maken...Nou nee, daar ben ik geen voorstander van. Dat is zoiets als voor het begin van een voetbalmatch alvast vijf punten aan de underdog geven. Maakt het spel compleet kapot

Waarom dan? Ik ben wel benieuwd waarom dit zo zou zijn?

En of mensen veel meer dan twintig platen kennen betwijfel ik ook sterk. In de jaren '60 en '70 lukt mij dat wel maar in de jaren '80 kom ik echt niet altijd aan twintig per jaar. Je moet niet vergeten dat sommige deelnemers nog iets jonger zijn.

Maar goed, ik probeerde slechts west iets toe te lichten een hele discussie hierover lijkt me echt overbodig. Als dit systeem voor iedereen goed werkt is dat toch prima? Dat ik het zelf heel saai vind is niet zo van belang. Ik kom m'n tijd ook wel door met andere dingen dan een lijstje maken voor dit spel . Wat mij betreft weer klaar nu.

Ik geloof niet dat je hetgeen ik probeerde duidelijk te maken helemaal begrepen hebt... .

Of de beste voetballer vh jaar kiezen en Messi, Ronaldo en Narsing proberen uit te sluiten.

Van elk jaar (vanaf 1966) ken ik minstens 70 albums en daarvan zijn er steeds ten minste 35 met 4* of meer. Voor mij geen probleem een top-20 en zelfs een top-30 samen te stellen. En een top 20 van iedereen levert veel meer verscheidenheid op dan een top 3 of top 5. Al zijn het natuurlijk de populairste MuMe-albums die uiteindelijk bovenaan komen te staan, daar kun je niet omheen.

Je hebt toch veel meer spreiding? Het album van Bowie wordt door iedereen in de lijst gezet maar binnen dat album kan iedereen toch een andere topfavoriet hebben? Toen hadden we verrassingen doordat er drie mensen een topnotering hadden voor 1 liedje die verder niemand had en daardoor de eindlijst haalde. Dat gaat nu niet gebeuren. Zelfs met 3 nummer 1's haal je de lijst niet.

Dat verbaast dan weer weinig. Duidelijk een album voor de (prog)liefhebbers. Geen puntensprokkelaar. En gezien er relatief weinig proggers meedoen hier zijn dat soort albums redelijk kansloos om hoog te scoren.

Lijkt me dat niet eerder contraproductief? Je wilt graag meer muziek ontdekken, maar wil de lijstjes inkorten? Me dunkt dat de top 3 simpelweg de 3 bovenste van de top 10 van nu zijn. Alleen maar minder ruimte voor ontdekkingen, toch?

Tja jij fantaseert hier luidop over, kan ik je toch op mijn beurt proberen duidelijk te maken dat er betere ideeën zijn om mee te spelen

Waarom? Ik zou het ook fijn vinden mochten minder breed gedragen persoonlijke favorieten (zoals Richard & Linda Thompson in '74) het wel eens vaker halen (wie niet hé?) maar je als een Calimero richten tot de grote, boze, populaire blanke rockalbums, zoals op musicmeter steeds vaker voorkomt, dat vind ik altijd zo jammer. Het automatisch minder waarderen van albums als het geen underdogs zijn, bedoel ik. Vandaar dat ik het niet kon laten toch eens te reageren.

Zou je me geen dingen in de mond willen leggen die ik nergens zeg of zelfs maar insinueer? Nergens voor nodig me dunkt?

Sorry Edgar, maar dat haalde ik toch wel een beetje uit je eerste bericht, met name het manieren bedenken om dat soort albums te benadelen voor de eindlijst, en het insinueren dat vooral mensen die eigenlijk niet weten wat in hun top 10 gezet hem nog aanvullen met 'Beatles, Stones, Bowie, Etc.'

Ik wil er verder geen discussie van maken, want dat heb je met dat eerste bericht zelf ook niet gewild. Er moest me gewoon iets van het hart. Tja, ook onbenulligheden blijven daar soms eens aan kleven, maar dat wil niet zeggen dat je die dan maar onuitgedrukt moet laten gaan Het was verder ook geen aanval hoor, gewoon iets dat ik jammer vind

De grootste gemene deler, dat heeft niets te maken met 'blanke rockalbums'. Zoals je kunt zien heb ik The Beatles zelfs bovenaan in mijn top tien staan....

Nog één keer de ultrakorte uitleg dan speciaal voor jou . Ik vind het jammer dat de bekendste albums (met de meeste stemmen) in dit spelconcept automatisch komen bovendrijven. Ik zou graag zien dat de ultieme favorieten (top drie / vijf) er extra uitgelicht worden. Dit zijn tenslotte de albums die mensen op 5* zetten en extra bijzonder vinden! Uiteraard kan die topfavoriet ook nog steeds gewoon The Beatles zijn. Ik heb niets gezegd over benadelen en ik haal The Beatles, Stones en Bowie slechts aan als voorbeelden van grote gemene delers.

Vandaar dus mijn vraag me geen dingen in de mond te leggen .

Oké Edgar18, mea culpa. Ik snapte je wel maar sprong te gehaast tot conclusies betreffende je onderliggende motivaties, ingekleurd door mijn eigen kleine frustratie...

En dat terwijl het me oorspronkelijk eigenlijk vooral te doen was om de eerste alinea van mijn bericht van 17:32

Dat is precies wat ik bedoelde, maar dan specifiek voor de soul & funk. Daarom zie je dat de albums die het verder halen naast de grote namen en albums, dan vaak toch de rock albums zijn. Maar goed, het zij zo. Bedankt voor al jullie reacties.

Ik reken op je!

Iedereen is ontevreden, maar iedereen is ontevreden om een verschillende reden.

Niet iedereen

ik ben blij met jullie

Om in de '70,s te blijven...

IK WORD NIET GOED ....REEEDS !

v. der Pik !!!! Zet Op Die Plaat!!!!

Wat jammer dat de meest populaire albums steeds komen bovendrijven in deze populariteitscontest.

/sarcasm off