RIP Lou Deprijck

https://www.hln.be/bv/belpop-icoon-lou-deprijck-bekend-van-ca-plane-pour-moi-op-77-jarige-leeftijd-gestorven~a56134a3/

Lou Deprijck (77) overleden, zanger van Lou & the Hollywood Bananas | VRT NWS: nieuws

R.i.p.

Ik ken volgens mij alleen maar 'New World in the Morning' van de beste man, en die vind ik eigenlijk prima. Ik begrijp dat dat nummer niet representatief is voor z'n carrière?

Jij keek als kind duidelijk niet naar het Schlager Festival.
Daar was Rocheur Wisztäker vaste prik hoor (klik).

Dat klinkt Frans Pools. En van daar is het maar een kleine stap naar Frans Duits, dus ik denk dat ik snap waar je op doelt hier.

Nee nee, Frans Duits, dat is echt een heel ander genre.
Die zit ergens tussen Zoviet*France en Deutsch Nepal in.

RIP Lou Deprijck

Kingston Kingston blijft toch wel tof, evenals het één en ander van Viktor Lazlo.

R.I.P. Lou Deprijck.

Wat hebben we staan swingen (en mee staan blèren) op dat nummer 'Ça plane por moi' (1977) van Plastic Bertrand.

Ik weet dat het pseudo-punk was, maar ik heb Ca plane pour moi altijd een van de leukste singles uit het initiële punk-tijdperk gevonden. Zoals zovelen kwam ik er pas jaren later achter dat niet de jongeman in de clip en de tv-optredens, maar producer en songschrijver Lou Deprijck het nummer had ingezongen. Nepper kan het dus bijna niet, maar toch vind ik het nog steeds een fantastische single.

Lou & the Hollywood Bananas was natuurlijk ook een novelty-act, maar zelfs die kreeg me zover dat ik het singletje kingston Kingston kocht. Aanstekelijk hitparadeliedje. Die mini-docu uit de Top 2000 liet zien dat Deprijck een bijzonder mens was, die waarschijnlijk het uiterste uit zijn muzikale talenten heeft weten te halen.

R.I.P. Lou Deprijck.

Nep-punk of niet, wel een klassieker als het gecovered is door onder andere Sonic Youth en Presidents of the USA en zelfs de top 40 nog een keer ingezongen door Leila K.

Ik lees net dat Erwin Olaf is overleden, een fotograaf met een onschatbare invloed op het Nederlandse culturele landschap. Al jaren was hij ziek, iets wat hij de laatste jaren ook thematiseerde in zijn werk. Olaf zelf werd door Michiel van Erp geportretteerd in twee (of drie?) schitterende documentaires. Erwin Olaf is 64 jaar geworden.

Erwin Olaf.. Schrok ik wel van. 64 jaar nog maar. Aan complicaties van een longtransplantatie overleden.
Met Anton Corbijn Nederlands bekendste fotograaf.
Niet altijd mijn stijl, erg uitbundig vaak, maar absoluut een groot vakman die prachtige dingen heeft gemaakt.

Erwin Olaf, die werd alleen maar beter en beter. Ik herinner mij zijn fotos' in tijdschrift Vinyl, decennia later deed hij werk voor de bank en koning. Wat een carrière en wat jammer dat het hier ophoudt.

Ik ken hem vooral van Que Tal America van Two Man Sound, toffe latin disco uit '78. Als je niet beter weet, dan zou je denken dat het uit grofweg Puerto Rico komt.
R.I.P.

Erwin Olaf, daar schrok ik wel van. Fantastische carriere gehad en interessante en kleurrijke man.

Erwin Olaf: mijn meest favoriete fotograaf. Kleurrijk en een zeer uitgesproken persoon. Stond echt voor homorechten en liet zich de les niet lessen op dat vlak.

Zijn werk werd steeds milder, hij zelf ook wel zoals ie in interviews overkwam. Werd zelfs fotograaf van de koninklijke familie.

Dit verlies doet me wel wat.

Ik begrijp dat het overlijden van Erwin Olaf voor de culturele sector impact heeft. Heeft hij een connectie met muziek?

Hij heeft een hoes voor de Kecks ontworpen. Meer muzikale connectie kan ik even niet bedenken.

Ach, dat geteut altijd van "hOorT diT WeL tHuiS iN diT ToPiC?!" of opmerkingen van dien aard...
Afgezien van het feit dat Olaf wel degelijk connecties had met de muziekwereld - ik denk dan bijvoorbeeld aan zijn jarenlange samenwerking met Het Nationaal Ballet, portretten van muzikanten én bovengenoemde platenhoes - vind ik het een bekrompen gedachte dat je op een muziekforum geen berichten mag plaatsen die slechts zijdelings of zelfs helemaal niets met muziek te maken hebben, zeker in een condoleance-topic. Ik denk dat veel muziekliefhebbers geïnteresseerd zijn in het overlijden van één van de grootste Nederlandse kunstenaars van de afgelopen decennia, en dit lijkt me dan ook de uitgelezen plek om daar even bij stil te staan.

Best wel wat hoezen, maar dat komt niet in de buurt van zijn beste werk. Deze serie vind ik bijvoorbeeld heel mooi.

En hier, een gast met een fluit, nou goed?

Triest nieuws dit overlijden. In december nog een werk aan hem verkocht in de galerie waar ik toen werkte, hij kon toen al niet de trap op of af wegens zijn longziekte, erg zwak. Hele aardige man met een enorme staat van dienst. Sommige van zijn werken zijn dit weekend te zien tijdens Unseen in de Westergas, bij Galerie Ron Mandos.

Zoals ik eerder al meldde, publiceerde hij ook werk in tijdschrift Vinyl. Dat is een connectie. Met een gitaar heb ik hem nooit gezien.

Zeer triest nieuws van Erwin Olaf waar ik erg van schrok. Ik had wel wat met hem. Boeiende man met vooral in het begin van zijn carrière zeer bijzondere foto's. Ik hield ook van zijn vaak uitgesproken meningen.

Olaf maakte ook videoclips, bijvoorbeeld deze:

Grappig, ik ken dat hele nummer niet, maar ze heeft duidelijk goed naar Tom Waits geluisterd.

Met een Hammond orgel wellicht?

Maar triest genoeg, R.I.P. Erwin Olaf.

Ik denk dat ie leuk wasbord speelde, nou goed.

Een hele grote meneer, Erwin Olaf, wat mij betreft. Als fotograaf en als mens.

Rottig nieuws, man.

Hij was fotograaf voor het legendarische muziektijdschrift Vinyl, las ik hier al eerder.

Mijn connectie met hem is in eerste instantie ook muzikaal. Hij maakte een jaar of 10/15 terug een reproductie van de Nachtwacht en een bevriende muzikant staat daarop. Indrukwekkend werk overigens, voor mij een van de eerste keren dat ik echt in aanraking kwam met zijn werk.

Hier nog een overzicht van zijn werk voor muzikanten als fotograaf: Just a moment... - discogs.com

Deze singlehoes van een grote nummer 1 hit is bv. ook van zijn hand:

https://media.s-bol.com/J6ZqVzorRVqg/1200x1200.jpg