menu

Mijn Updates +
Muziek / Algemeen / Cd's gaan verdwijnen

zoeken in:
avatar van Kronos
In de jaren zeventig, tachtig en negentig luisterde de grootste hoop mensen ook enkel naar de hits. Ze kochten singletjes, verzamelalbums of gewoon een radio en cassetterecorder.

Natuurlijk maakten singles-artiesten ook albums. Daarop waren dan twee of drie singles te vinden en de rest was opvulsel. Een bedenkelijk verdienmodel. Langer dan een paar jaar gingen zo'n artiesten ook niet mee.

Maar dan zijn er natuurlijk ook de album-artiesten. Die willen een groter verhaal vertellen en dat past in het formaat van een album. Als iemand daar zijn persoonlijke hits wil uithalen zal die toch nog altijd eerst het album moeten beluisteren.

Ik zie geen reden waarom het percentage luisteraars dat behoefte heeft aan zo'n groter verhaal zou verminderen. Je kan een cd kopen met alleen aria's (hoogtepunten dus) maar dat gaat snel vervelen. Als de hele wereld wordt opgehoogd tot 8848 meter dan verliest de Mount Everest zijn aantrekkelijkheid.

avatar van gigage
Een eigen streamlist samenstellen of voorgestelde play lists afspelen geeft misschien niet dezelfde voldoening als een album ontdekken. Maar is wel handig op zijn tijd.
Waar de artiest zich in ieder geval niet meer achter kan verschuilen is het niet beschikbaar zijn van het album/ de muziek bij de platenboer door slechte promotie van het label. Nu dient de artiest zich te schikken in de bereidwillendheid van de streamingdienst of groot label hem op te nemen in eerder genoemde play list?

avatar van Broem
Heb ook al erg veel mooie albums ontdekt door naar playlists te luisteren. Dat dan weer wel.

avatar van gaucho
Nieuwe cijfers over het afgelopen jaar. Uit de VS, dat wel.

U.S. Vinyl Album Sales Grew 15% In 2018, Led By The Beatles, Pink Floyd, David Bowie & Panic! At The Disco - Stereogum

Daar zet de trend van de afgelopen jaren zich voort: opnieuw dalende CD-verkopen en stijgende verkopen van LP's (of, in tegenwoordige termen: vinyl vs. polycarbonaat ). In de VS werden in totaal 16,8 miljoen vinlyplaten verkocht, een record sinds ze de verkoop gingen meten met de Nielsen Scan in 1991.

Je moet dat blijven relativeren, want in totaal komt nu 19 procent van alle fysieke albumverkopen voor rekening van het vinyl. En dus 81 procent voor de andere media: CD's en, vooruit, cassettes... Maar dat betekent dat het aandeel van vinyl nog steeds groter wordt.

Niet dat het goed gaat met het fysieke product: in totaal werden er vorig jaar in de VS 88 miljoen fysieke albums verkocht, een daling van bijna 16 procent. De CD-verkoop daalde (opnieuw) met een schokkende 20,9 procent, wat betekent dat die terugval bij lange na niet wordt opgevangen door LP-verkopen, en ook niet door downloads, die eveneens met 20 procent zakten, maar nog steeds de tweede plaats innemen van alle albumverkopen. Er worden dus in de VS nog altijd meer download-albums verkocht dan LP's.

Nee, de muziekindustrie moet het momenteel vooral hebben van een ander melkkoetje. Want al die cijfers worden - niet verbazingwekkend - verpletterd door streaming. Daar meldt het artikel niets over, maar ik zal kijken of ik daar wat meer kan vinden op het WWW.

Cijfers voor Nederland zijn er nog niet. De NVPI meldt die doorgaans in februari of maart.

avatar van gaucho
Overigens laat de lijst van de tien best verkochte vinylalbums in de VS over 2018 nog iets opmerkelijks zien: 63 procent van al die LP's bevat rockmuziek en negen van de tien bestverkochte albums bevatten 'oude' muziek, met bekende titels als Abbey Road, Thriller, Rumours, Purple rain, Dark side of the moon en Bob Marley's Legend.
Het best verkochte vinylalbum van 2018 is - tot mijn verbijstering - de Guardians of the Galaxy soundtrack, een naar mijn smaak volstrekt willekeurig bijeengeraapte compilatie van nummers uit de jaren zeventig. Maar misschien moet je de film gezien hebben om die compilatie te kunnen waarderen...

Pas op nummer 10 komt de eerste plaat waarvan de muziek daadwerkelijk in 2018 is uitgebracht: Pray for the wicked van Panic! at the Disco.

Het zegt iets over het LP-kopend publiek: zowel jongeren als ouderen bouwen kennelijk een platencollectie op die in de eerste plaats bestaat uit albums die worden beschouwd als 'stone cold classics'. Een vreemde gewaarwording dat platen die je tien, vijftien jaar geleden nog voor een euro bij de kringloop kon kopen, nu de best verkochte platen zijn, tegen een stevige prijs...

avatar van gaucho
En voordat ik weer aan het werk ga vind ik nog wel een aardig detail dat illustratief is voor de wereldwijde ontwikkelingen op de muziekmarkt. Ik heb Duitsland (na de UK de grootste muziekmarkt van Europa) in dit topic al vaker aangehaald als een land dat, naast Japan, lijkt vast te houden aan de CD, maar zie...

Germany streaming numbers up by over 40% in 2018, as CD sales drop 23% - Music Business Worldwide - musicbusinessworldwide.com

In het afgelopen jaar steeg het aantal audio streams in Duitsland met veertig (!) procent tot de recordhoogte van 79,5 miljard streams. Daarmee onttroont dit medium voor het eerst de CD-verkopen sinds de opkomst van de CD, ruim 35 jaar geleden. De CD-verkopen liepen in Duitsland in 2018 met 23 procent terug.

Een teken des tijds, en een teken aan de wand, lijkt me...

avatar van Wandelaar
gaucho schreef:

De CD-verkopen liepen in Duitsland in 2018 met 23 procent terug.
Een teken des tijds, en een teken aan de wand, lijkt me...

Ontegenzeggelijk, het gaat bergafwaarts met onze vriend, nu ook in Duitsland en niet alleen in de skigebieden.
Het past mij dan ook de handdoek in de ring te gooien. Waar ik eerder nog hoop op enig herstel suggereerde, of tenminste een bodem zag, trek ik nu de stop uit de wasbak. Sorry van de eerder gezaaide hoop op een goede afloop. Ook die laatste druppel gaat het putje in. Allen aan de stream. Vaarwel CD. Een kloeke conclusie.

Dan blijft over die vervelende gewoonte van mij om die rare plastic doosjes regelmatig ter hand te nemen en daaruit een schijfje polycarbonaat te nemen, in een laatje te leggen dat daarvoor bestemd lijkt en te laten 'lezen' en analogiseren tot geluid. Allemaal omslachtig gedoe, om van het opzetten van een vinylplaat maar te zwijgen. Achterhoedegevechten. Evenals van dat bedrijfje hier: de bandjesfabriek.
O wat is het toch moeilijk met je tijd mee te gaan.

avatar van gaucho
Ja, die cassettebandjes, die waren de afgelopen dagen ook in het nieuws....

Over dat ze - ongetwijfeld op zeer bescheiden schaal - een come-back aan het maken waren. Nou valt dat met die come-back wel mee volgens mij, want (voorbespeelde) cassettebandjes waren in Nederland sowieso nooit erg populair. In tegenstelling tot een groot land als de VS, waar mensen vaak uren achtereen in de auto zitten. Daar is de LP in eerste instantie verdrongen door het cassettebandje, dat gedurende de jaren tachtig enkele jaren de meest verkochte geluidsdrager was voordat de CD de hegemonie overnam.

Maar waarom? Zijn er überhaupt MuMe'ers die weer werk maken van het cassettebandje? Het zal wel met het populaire lo-fi en indie-gevoel te maken hebben, maar ik kan me er zelf weinig bij voorstellen. De geluidskwaliteit was en is abominabel en de verpakking is nog marginaler dan een gemiddelde budget-CD. Ja, maar ze zijn goedkoop, ook voor beginnende bandjes, die op die manier hun muziek gemakkelijk kunnen distribueren, hoor ik dan als argument. Ga weg, wat kost een CD-R-schijfje tegenwoordig? Een kwartje of zo?

Het lijkt me, net als met de LP, voor een groot deel ingegeven door nostalgie voor mensen die te jong zijn om het te hebben meegemaakt. En bij de LP kun je dan nog aansprekende en wezenlijke voordelen ten opzichte van andere geluidsdragers aandragen: de verpakking is meestal mooier, soms is de geluidskwaliteit beter. Maar bij cassettebandjes heb je dat allemaal niet, toch? Het onderstreept naar mijn gevoel alleen maar dat je sommige muziekliefhebbers werkelijk van alles kunt wijsmaken, en dus verkopen...

avatar van Onweerwolf
In de underground black metal en doom metal scenes is cassette bandjes momenteel een hype. Persoonlijk vind ik het echt waardeloos, maar dan met name alleen omdat sommige releases alleen op tape worden uitgebracht (of alleen op vinyl).

Ik was blij toen ik in het begin van deze eeuw kon overstappen op minidisc.

avatar van RuudC
Zolang er nog cassettebandjes verkocht worden (en ik zie ze vaak genoeg liggen op de merchtafel bij concerten), zie ik de toekomst van de cd ook niet echt somber in. Als product voor de massa is de cd dood en dat betekent helaas (nog) minder platenzaken. Verder denk ik vooral dat de oplages verder teruggedrongen worden, maar verdwijnen zie ik zo niet gebeuren. De verkoop zal meer online gebeuren en wellicht bij concerten/festivals.


Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat er met de lp gaat gebeuren als die weer uit de mode is.

avatar van Wandelaar
Vergeet de bandrecorder niet. Die prachtige Revox-machines waarmee je 19 cm tape per seconde draaide. Niet best vanuit de duurzaamheidsgedachte, maar wat een prachtig geluid. Zou me niks verbazen als die techniek weer opgang ging maken onder de liefhebbers. Vinylliefhebbers doen er goed aan hun dierbare verzameling op die grote spoelen vast te leggen. Voor later.

avatar van Wandelaar
On topic nu weer,
RuudC schreef:
Als product voor de massa is de CD dood en dat betekent helaas (nog) minder platenzaken. Verder denk ik vooral dat de oplages verder teruggedrongen worden, maar verdwijnen zie ik zo niet gebeuren. De verkoop zal meer online gebeuren en wellicht bij concerten/festivals.

Dat lijkt me een nuchtere constatering. Er zal altijd iets blijven bestaan tussen massaproductie en liefhebbers-product. En omdat de productiekosten per eenheid zijn afgenomen kan vraag en aanbod ook steeds beter op elkaar afgestemd worden. Zo kan er een moment komen dat je een CD alleen nog bij voorinschrijving geleverd krijgt. En dat veronderstelt een hechtere relatie tussen artiest en consument.

avatar van gigage
Bij een beluistering van de week bij een bovengemiddeld audio setje hier ook nog even over gehad. Persoon in kwestie is helemaal overgegaan naar streaming en het klinkt allemaal geweldig natuurlijk, maar had zijn CD collectie nog niet van de hand gedaan. Het probleem is dat je bij de streamings diensten niet of zelden dezelfde versie krijgt aangeboden. Soms beter, maar vaak ook slechter. Twee opties: digitaliseer je cd collectie of sluit je cd speler weer aan.
Heb je er 100 dan is optie 1 nog wel te doen. Maar goed, uiteindelijk wordt er niks meer bij gekocht behalve extra schijfruimte eventueel.

avatar van gaucho
gigage schreef:
Het probleem is dat je bij de streamings diensten niet of zelden dezelfde versie krijgt aangeboden. Soms beter, maar vaak ook slechter. Twee opties: digitaliseer je cd collectie of sluit je cd speler weer aan.

Dit is een aspect van streamingdiensten dat ik veel te weinig benadrukt zie worden. Maar misschien geldt het dan ook slechts voor een kleine minderheid van muziekliefhebbers.

Vaak wordt gesteld dat een CD bit voor bit dezelfde muziek bevat als op de streamingdiensten wordt aangeboden. Dat is slechts ten dele waar. Ten eerste maken de meeste streamingdiensten gebruik van mp3-rips van een sterk uiteenlopende bitrate. Maar de diensten die wel CD-kwaliteit aanbieden (dus bijv. FLAC of ALAC, zonder kwaliteitsverlies) grijpen doorgaans terug op de meest recente CD-versie die van een bepaald album is uitgebracht.

En dat is meestal de laatste remaster, die lang niet altijd een verbetering is ten opzichte van eerder uitgebrachte CD-versies. Sterker nog, ik deel je ervaring dat nieuwere versies vaak slechter zijn dan de originele CD's, met name vanwege de loudness wars: een sterk opgepompt geluid met veel compressie, waardoor veel nuances van de muziek, met name het ruimtelijke karakter, geweld wordt aangedaan.

Op je smartphone hoor je dat niet zo, maar op een goede stereo-installatie is dat verschil vaak wel degelijk merkbaar. In dat opzicht kan het verstandig zijn om je oude CD's te bewaren, zeker nu je er op dit moment praktisch niets voor terugkrijgt als je ze wilt verkopen. Het zou zomaar kunnen dat je qua geluidskwaliteit de best denkbare versie bezit, die straks officieel niet meer te krijgen is.

avatar van RuudC
Ik lees in elk geval alleen maar meer redenen om lekker mijn eigen cd- en lpcollectie te houden en uit te breiden. Niet dat ik er ook maar aan dacht om ze weg te doen, overigens.

Blijkbaar zijn de heersende vooroordelen over streaming erg hardnekkig. Laat ik daarom nog eens op een rijtje zetten waarom en óf zoiets wel handig is en wat het met zich meebrengt:

1. Voor de tigste keer: er zijn twee manieren om te streamen - A. van een streaming services provider naar jouw pc/netwerk, met koppeling aan je hifi-set (is wél zo handig); B. je eigen (gedigitaliseerde) albums beluisteren vanaf een NAS (opslag in je eigen thuisnetwerk; en de muziek staat bij je thuis) of vanuit de cloud (bij een provider).

De twee zijn fundamenteel verschillend: bij A. ben je gebonden aan wat er aangeboden wordt; bij B bepaal je zelf hoe en wat je opslaat, al zullen sommige cloud streaming services dat niet altijd mogelijk maken (je kunt dan niet je eigen exemplaar opslaan, maar verwerft dan luisterrechten tot een inmiddels generiek/of door anderen opgeslagen exemplaar (dit om redundantie te voorkomen).

2. Waarom zou je dan A. of B. willen doen?
A: leren kennen van nieuwe muziek tegen een redelijk tarief (Spotify 10,-/mnd; Qobuz: idem of 20 voor hi-res (optioneel betaalde hi-res downloads met korting). Ik vind dat een heel handige voorziening die mij al geld bespaard heeft doordat ik in het verleden cd's kocht obv een enkel nummer of een verwachtingspatroon.
B: je hebt een ruime collectie cd's (3000) en lp's (1500) en je wilt niet dat je woonkamer een pakhuis wordt; bovendien ben je het zoeken naar een bepaald album - dat je opeens wilt horen - beu: albums staan verdeeld over drie ruimtes.
Verder: je bent al meermalen geconfronteerd - door het frequent draaien van cd's - met vervanging van het loopwerk in je cd-speler of andersoortige service-beurten. Toen mijn cd-speler (Primare) de geest dreigde te geven, heb ik bij Primare geïnformeerd wat dat zou gaan kosten: 250,- was de reactie. Daarvoor werd een generiek Taiwanees loopwerk gemonteerd (van ca 35,- type-nr en andere product-data werden vermeld), firmware geïnstalleerd en ingeleerd. Voor 40,- had ik dat loopwerk ook uit Taiwan kunnen laten komen, maar dan had ik het hele traject (inbouwen in pc, firmware downloaden, inleren, uitbouwen en monteren in cd-speler) zelf moeten doen. Momenteel zijn er bitter weinig leveranciers van cd-spelers die loopwerken van hun keuze op voorraad houden, dus het beschreven traject is niet echt denkbeeldig. Ik heb de cd-speler verkocht.
Tenslotte: type B-streaming is ook handig: heb je gasten, kan je een playlist maken van een paar uur en gewoon aan tafel blijven zitten. ook bediening is - mbv enige software - a piece of cake: het hoesikoontje op je tablet aanstippen volstaat om een album te laten starten.

En in geval B rip je de albums die je hebt naar je NAS - in de door jou gekozen resolutie - stel FLAC; een album is dan ca 250 - 300 MB; hi-res albums overschrijden heel snel de 650MB limiet van een cd. Een harddisk van 2 TB kost ca 120,- en kan dus zo’n 2500 -5000 albums herbergen, afhankelijk van de gekozen resolutie.

Oja, rippen kost ca 2 minuten - meer als de metadata niet correct worden overgenomen. En de geripte cd's verkopen is niet echt lonend; je kunt ze (als back-up) opslaan in dozen.

avatar van chansadres
Ik ben me nu aan het verdiepen in keuze b. Welke software/hardware gebruik je hiervoor, Mjuman?

avatar van Marco dB
Mjuman schreef:
Oja, rippen kost ca 2 minuten - meer als de metadata niet correct worden overgenomen.

Dit laatste heeft me altijd van deze methode weerhouden. Avonden achter elkaar laatje open, laatje dicht, tags corrigeren, juiste hoesje zoeken, etc. Had net m'n mp3's een beetje op orde toen Spotify dat allemaal overbodig maakte.......

chansadres schreef:
Ik ben me nu aan het verdiepen in keuze b. Welke software/hardware gebruik je hiervoor, Mjuman?


Nu druk, zal je dit weekend wel een pm sturen óf een streaming topic openen.

avatar van Leptop
Dat laatste is zo'n slecht idee nog niet.


avatar van Wandelaar
Nu we het hier weer over de CD hebben, is het leuk nog eens een stap terug te doen naar het begin van het wonderlijke schijfje en vergelijkingen te maken.
In mijn verzameling heb ik één van de eerste CD's ooit geproduceerd, de demonstratie-CD voor de handel gemaakt, uit 1983: CBS Records Compact Disc Demonstration CD.

Vanwege het doel is er natuurlijk veel zorg besteed aan de juiste mastering van de opnames.
Bij de popsectie kom ik bijvoorbeeld Africa tegen van Toto. Wat bij de weergave opvalt is de ruimtelijke en dynamische klank. En als ik die grafisch met de spectrum analyzer weergeef, zie ik vrolijk de pieken op en neer dansen, tot meer dan 30dB dynamisch bereik. Hetzelfde nummer speel ik nu af van de verzamelaar Past to Present 1977-1990. Het geluid is hier nog niet veel harder, maar de drums in het intro zijn nu dynamisch ingeblikt door de limiter-compressor. De drumslagen slaan steeds een deukje in het geluidsbeeld, waardoor het vermoeiend klinkt. Op The Best of Toto, disc 1, horen we hoe het gehele volume flink is opgetrokken. Bovenruimte is er niet meer en we zien een platgeslagen spectrum ontstaan. Harder maar onrustig en de details van percussie en zangkoortjes worden marginaal.

Heel veel nieuwe en opnieuw uitgebrachte (geremasterde) albums tussen pakweg 1995 en 2010 zijn op die manier bewerkt en hebben de CD terecht een slechte naam bezorgd. Inmiddels lijkt het tij enigszins gekeerd en vanaf dit decennium is er meer aandacht voor de oorspronkelijke, dynamische klank. Tenminste, bij de kleinere labels. Remasteren is meer dan alleen ruis wegwerken en hoge tonen verbeteren, maar volume oppompen hoort daar in principe niet bij. Dat heeft de CD, met een dynamisch bereik van ruim 90 dB, ook niet nodig.

Probleem is nu wel dat we zitten opgescheept met een flinke serie albums die wel tot dat onprettig opgepompte geluid zijn aangepast en die nu als master worden beschouwd door de grote maatschappijen/rechtenpartijen. De originele masters zijn er vaak nog wel, maar worden niet meer gebruikt voor de verkoop, ook niet voor de streamingdiensten.

En zo is het dus verstandig, is mijn ervaring, je collectie eens na te lopen op onvervangbaar historisch materiaal. Want het zou zomaar kunnen zijn, zoals in het voorbeeld van de demonstratie-CD, dat je iets unieks in huis hebt in een kwaliteit die nooit meer geëvenaard zal worden in welke analoge of digitale vorm dan ook. (ik parafraseer hier gaucho in zijn eerdere bericht)

avatar van Wandelaar
Ik wil hier nog wel iets aan toevoegen. Gebruikelijk was in de jaren '80 om op de CD de mate van digitalisering uit te drukken in drie letters: AAD, ADD of DDD. Dat laatste gold als het beste en veel klassieke albums uit die jaren dragen deze codering. Bij klassiek kon dat eenvoudiger vanwege de 2-sporen opnametechniek en rechtstreekse mixing ter plekke. DDD betekende dan eenvoudig: minimale ruis.
Voor pop/rock lag de zaak anders. In meer (24/48) sporen kon nog niet digitaal gemixt worden en moest er een tussenoplossing bedacht worden. Na de analoge mix, werd een tussenmaster gemaakt voor de CD (ADD). De bewerking bestond vooral in de editing, digitaal uitfaden. Inmiddels wordt bijna ieder album digitaal bewerkt en 'opgepoetst'. Dat hierbij een digitale vervorming ontstaat moeten we dan maar voor lief nemen. Dat zal de industrie een worst wezen. Digitale vervorming lijkt in niets op analoge vervorming van klank, die vaak kleur en karakter kan toevoegen, maar klinkt zonder uitzondering hard en lelijk. Een klein mespuntje digitale vervorming verknoeit veel. En dat is wat we vaak meemaken. Er hebben teveel technici aan gesleuteld in hun digitale studiootjes en hun eigen favoriete sound aan toegevoegd. Wil je het meest oorspronkelijke geluid, dan is vaak AAD het mooiste. Maar dan neem je voor lief dat je wat ruis kunt tegenkomen en de toonregeling wat moet bijstellen zo nu en dan.

avatar van gigage
Gat in de markt dus, streamingdienst met alleen de originele albums en vinyl ripps.

avatar van Wandelaar
De codering AAD, ADD en DDD, de zgn. SPARS-code, uit de jaren '80 werd begin jaren '90 afgeschaft omdat het onvoldoende aangaf hoe het productieproces in elkaar zat. CD-productie is toch wat complexer dan de drie fases in overdracht en DDD is zeker geen standaard voor het beste geluid. De codering was geen kwaliteitsmerk maar werd wel vaak zo opgevat. DDD verkocht beter.

Feit is echter, en steeds meer studio's ontdekken dat, dat analoog opnemen en geluid bewerken en masteren kwalitatieve voordelen heeft. Er is veel voor te zeggen om pas op het laatste moment te converteren naar digitaal bestand. En dat is dan ongeveer wat de codering AAD, die we vroeger op de CD konden aantreffen, wil zeggen.

Veel vinylproducenten verzekeren hun klanten ervan dat ze puur analoog (AAA) werken en dat er geen digitale tussenstap gemaakt is. Hier komt een stukje principe om de hoek kijken en dat kun je respecteren. Maar feit is ook dat analoge tape, onbewerkt door digitale techniek, prima te digitaliseren is zonder kwaliteitsverlies cq. belevingsverlies. Kosten en distributie zijn zo beheersbaar. Bereikbaar ook voor streaming, voor zover deze partijen belangstelling hebben voor kwaliteitsgeluid.

avatar van Wandelaar
Nog een paar laatste opmerkingen over de CD, (en dan moet het weer even genoeg zijn..!).

Bij de introductie werd het medium al verouderd verklaard. Te groot, te kwetsbaar, te duur. De minidisc bewees dat het kleiner kon, de opkomst van de flash geheugenchip waarmee je kon afspelen van een klein apparaat zonder draaiende delen, bleek een uitkomst en werd toegepast in mp3-spelers en andere mediaspelers. Met Sony's minidisc, hoewel technisch superieur, liep het minder goed af. Alleen in Nederland en Japan was er enige belangstelling en dan vooral in radiostudio's. Binnen 20 jaar viel het doek. De geheugenchip veranderde intussen de wereld.

De CD werd van sacraal superieur medium tot een gewoon gebruiksdingetje dat vanuit de rommelbak bij de kassa in het karretje gemikt kon worden. Opmerkelijk genoeg bleef de vorm bestaan, met een middengat waar precies een Hollands dubbeltje in past. Een universeel schijfje voor DVD, geheugenopslag, foto en audio in diverse formaten. Hoewel nu wel erg groot en antiek voor een gewoon album-bestandje, is het nog steeds iets raadselachtigs hoe je drie uur onafgebroken kunt kijken naar een film die op zo'n klein schijfje past. Een laatste restje fascinatie.

Afscheid hoeven we voorlopig nog niet te nemen, want als je er normaal mee omgaat, gaat het ding lang mee. Nog niet één CD van mijn oudste collectie ('83-'89) laat ook maar een spoortje of vlekje van veroudering zien en ze werken dus nog prima. 'CD-rot' was een paar jaar geleden een alarmerende term voor CD's die langs de randen begonnen te roesten en onbespeelbaar werden. Een Engelse fabrikant bleek de hoofdschuldige. Duitse of Japanse exemplaren zul je op die kwaal niet snel betrappen. Een kwestie van netjes produceren.

Ook de speler is nog gewoon te koop. Marantz bracht nog niet lang geleden een nieuwe speler uit met verbeterd loopwerk en dat is een prima ding. Ook Denon, Teac en Pioneer hebben prima spelers voor nauwelijks 200 euro. Goed, dat wil zeggen, met hoogwaardig gesynchroniceerde klok, loopwerk dat niet meteen afbreekt en een goede D/A omzetter. Natuurlijk, beter en duurder kan altijd, maar is lang niet altijd nodig.

En dan het belevingsaspect. Daarover kun je van alles beweren. Kwestie van smaak en voorkeuren. Maar fijn aan de CD is dat je lekker offline kunt luisteren. Geen dienstverlener die iets voor mij bepaalt, van me registreert of me (eventueel later) een rekening presenteert. En dan die heerlijke hardplastic doosjes natuurlijk met die kleine lettertjes. Smullen ...

avatar van gigage
Alleen het laatste houd stand. Je wil het aan kunnen raken, bekijken en nog herinneren dat je dat album nog gekocht hebt bij de Vroom & Dreesman of in een speciaalzaak waarvoor je 12 km hebt moeten fietsen.
Of ben jij toevallig die wandelaar die zijn philips discman nog gebruikt? Ik maak maar een geintje, maar je snapt wel dat het technisch gezien gevoeliger spul is dan een sd-card die je in je mp4 speler gebruikt. Daar heb je geen abo voor nodig.

avatar van gaucho
Wandelaar schreef:
Heel veel nieuwe en opnieuw uitgebrachte (geremasterde) albums tussen pakweg 1995 en 2010 zijn op die manier bewerkt en hebben de CD terecht een slechte naam bezorgd. (...)

Probleem is nu wel dat we zitten opgescheept met een flinke serie albums die wel tot dat onprettig opgepompte geluid zijn aangepast en die nu als master worden beschouwd door de grote maatschappijen/rechtenpartijen. De originele masters zijn er vaak nog wel, maar worden niet meer gebruikt voor de verkoop, ook niet voor de streamingdiensten.

Dit aspect heeft de waarde en mijn beleving van CD's in de loop der jaren aanzienlijk gedevalueerd. Toegegeven, er is een groot grijs gebied, want door de jaren heen zijn er ook altijd goedklinkende CD's uitgebracht. Maar als je bedenkt dat het vanaf circa 1995 langzaamaan fout begon te gaan door deze ontwikkeling, heb je het inderdaad over een heleboel inferieure CD's - misschien wel ruwweg de helft of meer van wat er ooit op het zilveren schijfje is uitgebracht.

En de hamvraag is natuurlijk: waarom? Waarom saboteren geluidstechnici, al dan niet in opdracht van artiesten en/of platenfirma's, moedwillig opnamen die meestal met veel zorg aan de opnamebanden zijn toevertrouwd? Voor airplay op de radio hoeven ze het niet te doen, want radiostations gebruiken doorgaans hun eigen limiters om de boel af te vlakken. Het komt denk ik vooral door de veranderde luistergewoonten: muziek luisteren op een stereo-installatie was op een gegeven moment niet langer de standaard, dat werd het (ook buitenshuis) luisteren van mp3'tjes op goedkope spelertjes met dito oordopjes.

Ik heb er elders op deze site wel eens voor gepleit om van elk album een 'oordopjes-versie' en een goed gemasterde versie uit te brengen, maar dat is natuurlijk geen haalbare kaart. Ik vraag me af of er ooit een tijd komt waarop al die muziek van pakweg de laatste 20 jaar nog eens in een goedklinkende versie zal verschijnen. Meteen een goed verkoopargument.
Maar dat zal dan waarschijnlijk niet meer op CD gebeuren, maar als hi-res download. Dat fenomeen bestaat natuurlijk al, al heb ik gelezen (niet uit eigen ervaring) dat ook daar slecht gemasterde opnamen bij zitten. Dat doelbewust saboteren van de geluidskwaliteit blijft voor mij een van de grote raadsels van de afgelopen tijd...

avatar van gaucho
gigage schreef:
Je snapt wel dat het technisch gezien gevoeliger spul is dan een sd-card die je in je mp4 speler gebruikt. Daar heb je geen abo voor nodig.

Zeker, per saldo hebben CD en LP natuurlijk ook niet het eeuwige leven. En alles waar mechanische onderdelen aan te pas komen, slijt sneller. Aan de andere kant is luisteren vanaf een computer ook niet gespeend van technische ongemakken, nog afgezien van de vraag of de mp3 als standaard een leven lang meegaat.
gigage schreef:
Alleen het laatste houd stand. Je wil het aan kunnen raken, bekijken en nog herinneren dat je dat album nog gekocht hebt bij de Vroom & Dreesman of in een speciaalzaak waarvoor je 12 km hebt moeten fietsen. (...)

En ja, als je, zoals ik, ruim veertig jaar muziek in tastbare vorm hebt verzameld, zitten aan veel van die objecten herinneringen vast die je bij een icoontje op je computerscherm niet hebt. Als je als jongere opgroeit in deze tijd, zul je van dat soort heimwee-gevoelens geen last hebben. Daar valt ook heel wat voor te zeggen. Aan de andere kant: ik had die geweldige trip van de afgelopen veertig jaar niet willen missen...

gaucho schreef:
(quote)

Zeker, per saldo hebben CD en LP natuurlijk ook niet het eeuwige leven. En alles waar mechanische onderdelen aan te pas komen, slijt sneller. Aan de andere kant is luisteren vanaf een computer ook niet gespeend van technische ongemakken, nog afgezien van de vraag of de mp3 als standaard een leven lang meegaat.
(quote)

En ja, als je, zoals ik, ruim veertig jaar muziek in tastbare vorm hebt verzameld, zitten aan veel van die objecten herinneringen vast die je bij een icoontje op je computerscherm niet hebt. Als je als jongere opgroeit in deze tijd, zul je van dat soort heimwee-gevoelens geen last hebben. Daar valt ook heel wat voor te zeggen. Aan de andere kant: ik had die geweldige trip van de afgelopen veertig jaar niet willen missen...


Da's wel heel grappig dat gigage uitgerekend de sd-card als voorbeeld van zgn permanentere aard noemt: als er één ding is dat de afgelopen 15 jaar veel formaatwijzigingen heeft gekend is het wel de memory card.

En wat betreft levensduur van lp vs cd zou ik wel weten waar ik m'n geld op zou zetten: eergisteren nog New Order - Movement (1981) gedraaid, eerste persing, fris als een hoentje en goed klinkend. Ik heb meerdere cd's die last hebben van het zgn 'bronzing' effect en die dan ook niet meer zo fijn klinken; Philips Dupont (te vinden als DPO in de binnenring) wordt vaak aangeduid als veroorzaker van het cd-leed.

Overigens moet de noodzaak tot digitalisering van het (culturele) erfgoed niet worden onderschat. Negatiefmateriaal van films vergaat en daarmee kan materiaal van grote historische waarde (films van Eisenstein bijv) verloren gaan. In zo'n geval zie je vaak dat het materiaal (de content) in mediumneutraal formaat (XML) wordt opgeslagen, waarbij de essence (de content zelf) in één object (zeg maar doosje) zit en de metadata (beschrijving, artiest, titel, jaar etc) in de doos (container) eromheen; dat maakt hergebruik eenvoudiger. In bepaalde Adobe-toepassingen kun je soms zien dat content-object en metadata met elkaar verweven zijn en dat maakt ernaar zoeken en hergebruik ervan een stuk lastiger.

Bij platenmaatschappijen was men helaas - vaak onder de productiedruk, i.c. de naderende releasedatum - niet altijd zo nauwkeurig met het toevoegen van relevante metadata (a.) en adequaat archiveren van mastertapes (b.).

Soms is het dan heel lastig te achterhalen wie waarop meespeelt, en in het geval van New Order waren de mastertapes zoek.

Zijn je cd's waardevol - en dat bepaal je zelf - kan je er ook voor kiezen ze zeker te stellen 'voor de eeuwigheid'. Zie ook: Wat na uw dood met uw vinyl/cd collection

avatar van gigage
Het komt denk ik vooral door de veranderde luistergewoonten: muziek luisteren op een stereo-installatie was op een gegeven moment niet langer de standaard, dat werd het (ook buitenshuis) luisteren van mp3'tjes op goedkope spelertjes met dito oordopjes.


Er zijn geweldige mobiele high res spelers in omloop. Dus mp 3 hoeft niet de standaard te zijn voor buitenshuis. Maar zo is het wel begonnen inderdaad



Ik heb er elders op deze site wel eens voor gepleit om van elk album een 'oordopjes-versie' en een goed gemasterde versie uit te brengen, maar dat is natuurlijk geen haalbare kaart. Ik vraag me af of er ooit een tijd komt waarop al die muziek van pakweg de laatste 20 jaar nog eens in een goedklinkende versie zal verschijnen. Meteen een goed verkoopargument.


Ik heb op YT eens een discussie gevolgd tussen een engineer van muziek en een van film. De tegenstand kon haast niet groter. Bij muziek moet de master volgepakt in your face indruk maken alsof elke song een reclamespot is. Bij film moet de sound een zo groot mogelijk dynamisch bereik krijgen om het publiek mee te voeren en eventueel uit de stoel te laten opschrikken. Tegenwoordig zijn er ook artiesten die de moeite nemen om de muziek op BRD met groot dynamisch bereik uit te brengen, meestal in stereo en surround. De SACD heeft die poging ook gedaan en verloren want te duur. En nu alsnog met zijn allen aan het vinyl (Nog duurder)


Maar dat zal dan waarschijnlijk niet meer op CD gebeuren, maar als hi-res download. Dat fenomeen bestaat natuurlijk al, al heb ik gelezen (niet uit eigen ervaring) dat ook daar slecht gemasterde opnamen bij zitten. Dat doelbewust saboteren van de geluidskwaliteit blijft voor mij een van de grote raadsels van de afgelopen tijd...


Het is toch vaak de artiest zelf die het harder en harder wil hebben (als een reclame dus)

avatar van Wandelaar
gigage schreef:
Het is toch vaak de artiest zelf die het harder en harder wil hebben (als een reclame dus)
De artiest zit ook in het systeem gebakken van producers en productventers die inderdaad alleen geïnteresseerd zijn in gehoord worden - zo hard mogelijk. Zo werkt het. Ik denk dat veel artiesten het graag anders zouden willen, maar hiervoor niet de artistieke vrijheid krijgen vanwege die harde marktwetten.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:19 uur

geplaatst: vandaag om 18:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.