Ik denk niet dat je hoge verwachtingen moet koesteren bij de opleving van vinyl. Ja, er wordt veel meer verkocht, maar als je de verkoop vergelijkt met hoe het vijf a zes jaar geleden was, dan is er inderdaad wel een flinke stijging. Hoge procenten, maar ik denk dat de aantallen niet heel indrukwekkend zijn. Het blijft een liefhebbersdingetje en sinds enkele jaren een hebbedingetje voor hipsters. Jan met de pet gaat echt niet investeren in een geluidsinstallatie en 35 euro betalen voor een plaat die je ook op youtube/spotify kan horen. Zodra die trend voorbij is, wordt de lp weer met uitsterven bedreigd. Dat zal het enige moment zijn waarop de vaak belachelijke prijs gaat zakken.

De lp als luxeproduct ontleent ook wel enigszins haar status aan de prijs. Of dit de juiste prijs is, doe ik geen uitspraken over, maar op het moment dat je voor een appel en een ei de lp's gaat verkopen, doet dat ook afbreuk aan de waarde ervan. Je koopt een 'belevenis' (alles moet tegenwoordig een belevenis zijn...) en als je daar wat meer voor moet betalen, zul je er wellicht ook meer van genieten.

Wanneer de lp (te) goedkoop wordt, wordt het een wegwerpproduct en graaft het haar eigen graf.

In een vorige post schreef ik al over cd's die gezocht en verzameld worden; ik bedoeld de zgn target-cd's Keith Hirsch's CD Resource » Target CDs - keithhirsch.com

Grappig de voorbeelden die worden gegeven van verdwijnende cd-parafernalia; was zelf van de week bij de Mediamarkt om een 4-cd box te kopen, ter vervanging van een gesneuveld exemplaar - verzamelde pianoconcerten zitten in een zo'n box - tevergeefs dus.

Met een cd-omzet van pak 'em beet 65 - 70 miljoen per jaar (zeg ruim 4 euro/jaar per hoofd van de bevolking), snapt eenieder wel dat je daarmee geen Nederlandbreed winkelsysteem in stand kunt houden.

De cd blijft natuurlijk een handig middel om content (muziek, foto's en tekst) te distribueren - dus als promotie-object zal het - helaas- nog wel even blijven bestaan. Eenieder weet hoeveel ie van de dingen per jaar ontvangt en wat ermee gebeurt. Degene die op het lumineuze idee komt om zijn promopraetsels/-klanken op een 1 of 2 Gb-usbstick te zetten (die herbruikbaar is) zal ik dankbaar zijn.

Ik heb al jaren niet meer hetzelfde gevoel bij de cd als ik had in de introductietijd: toen was ik (medio '82) de trotse bezitter van de Philips CD200 en zo stoer om de cd's altijd even door het afwaswater te halen, zo van dat kan je niet met een lp doen. Little did I know then dat je eigenlijk ook met een cd goed moet uitkijken - een te snel dichtschuivende tray kan zorgen voor een ferme kras waardoor een cd ondraaibaar wordt.

Koop zelf nog wel cd's, enerzijds abonnement, en anderzijds als het verschil tussen download (betaald) en fysieke cd te gering wordt. In principe heb ik m'n keuze gemaakt: vinyl als het erg goed is en digitaal (veelal FLAC, dat net ff duurder is dan mp3/320) in het andere geval, maar goed als de download je 7.99 GBP kost en de fysieke cd 10.2 GBP is het niet moeilijk: van de cd kan je FLAC maken en dan kan je de cd cadeau doen.

Prijs van de lp ligt idd aan de hoge kant, maar rondkijken loont en besef dan ook dat die lp ook de inkakkende cd-omzet moet opvangen. Anderzijds speelt ook het beperkte aantal perserijen een belangrijke rol - er bestaan wachtrijen voor nieuwe releases en er wordt continue een afweging gemaakt over volgorde van lp-release. Inmiddels is men her en der bezig ontmantelde perserijen nieuw leven in te blazen. Met een groei voor vinyl van 30% in NL, maar ook elders worden fikse groeicijfers getoond, is dat begrijpelijk.

LP's zullen altijd een (relatief - de Mediamarkt hier had opeens ook een redelijke wand met lp's) niche-product blijven, waarbij chevy93 zei het al "beleving" een belangrijke rol zal spelen. Ff een cd'tje in de tray en/of afstandsbediening/tablet pakken en snel 'swipen' naar de nieuwe Franz Ferdinand en gaan zitten is een heel andere daad dan de hoes beetpakken, het seal breken, de binnenhoes eruit halen, deksel van draaitafel omhoog doen, de plaat uit de binnenhoes halen, op de draaischijf leggen, klem erop, arm pakken, naald erboven hangen, arm laten zakken en dan pas gaan zitten. Automatisme vs ritueel, digitaal vs analoog; mijn dagelijkse ritme heeft baat bij analoog.

@chevy93. Grotendeels met eens.

Qua geluidsbelevenis is dat bij de gehele audioroute analoog (vinyl) t.o.v. andere geluidsdragers toch het beste. Moet dan altijd aan deze cartoon denken t.a.v. die moderne geluidsweergaves: http://i68.tinypic.com/2w1wot0.jpg

De kwaliteit van een keten wordt altijd bepaald door de zwakste schakel. Onzinnig ook om CD te luisteren op oordopjes van €1,99. Dan voldoet een mp3’tje net zo goed. Maar een belevingswaarde is wel een uiterst subjectief gegeven. Wil je optimale overdracht dan is dat niet altijd een warm of gezellig geluid. En ga je voor een mooi geluid dan is dat niet hetzelfde als de beste S/R-verhouding. Ergens moet je een middenweg vinden tussen geluidstechniek en beleving. Dat kan een vinylplaat zijn, voor een ander een SACD. Allemaal best. Maar dan ook de hele keten in orde met goede speakers en een bruikbare akoestiek in je kamer.

Langzamerhand komen we toch weer op de techniek en kip-ei discussie uit.

(Speciaal voor vandaag nog even dit statement: I CD.)

Het is nou eenmaal een gegeven - like it or not - dat de cd ook op My First Sony behoorlijk moet klinken (net zoals een album ook goed moest klinken op cassette in de radiocassetterecorder op het strand van Antalya); de GGD van luisteraars luistert nou eenmaal middels een niet-perfecte luisterinfrastructuur - zullen we het even zo aanduiden.

En als chevy93 een valide punt maakt, moet dat niet met een flauw "subjectief" worden afgedaan. Beleving is idd subjectief, maar heeft wel degelijk een gemeenschappelijke noemer. Om een duidelijk voorbeeld te geven: wanneer jou een fijne gegrilde heilbot met cantharellensaus en spinazie wordt voorgezet, met coquilles en avocado vooraf en een vloeiend chocoladetaartje na - en dat kunnen we toch wel een redelijk (wellicht modale) culinaire beleving noemen - dan ik hoop waarachtig dat je er net zo van geniet als mijn lief wanneer ik dat haar voorzet; ok 't mag ietsje minder of meer zijn.

Google maar eens op "belevingseconomie" en zie hoe dat gewoon leeft; google ook eens op "storytelling" als methode en kom er gaandeweg achter dat er gewoon de laatste 10 - 15 jaar dingen veranderd zijn: mensen gaan voor een beleving, een verhaal, daar onderdeel van uitmaken of daarover kunnen vertellen.

Cd: is voor mij steeds meer een delivery mechanism (de container van de content zeg maar) geworden, een manier om iets te distribueren zoals vroeger toen we communiceerden, we een enveloppe gebruikten om een brief te versturen, per s(nail)-mail. Nu hebben we die enveloppe niet meer nodig: we versturen de brief per e-mail.
Een van de redenen om de cd-speler de deur uit te doen was ook de nakende vervanging van het loopwerk (transport) - een reparatie die ca 250 euro kost en die bij elke cd-speler na verloop van tijd moet plaatsvinden. De schrik zit er dan ook deels in dat de destijds gebruikte hoogwaardige loopwerken dan niet meer leverbaar zijn en moeten worden vervangen door generieke (dvd-)loopwerken uit Taiwan die speciaal moeten worden ingeleerd en van firmware worden voorzien - dat kan een mens zelf, mits ie zo handig is asl Willie Wortel. Mijn hifi-leverancier vertelt me dat ie gemiddeld 1 cd-speler per maand verkoopt; hij geeft ook regelmatig (kosteloos) workshops over streamingsessies. Met streaming ga je wel een eind in de richting van hardware, netwerk en opslag. In mijn beleving - I know, subjectief - loont dat. Je zou eens moeten zien hoeveel O/P releases toch als digitale download beschikbaar zijn (Burial, Pub bijv) regelmatig tegen een nominaal bedrag. In de US is trouwens een site die focust op super hi-res releases: dsp etc - daar kan je bijv Out of Time downloaden als - ik meen - 1,4 GB bestand voor 25$. Da's ook een ander voordeel: downloaden, betalen met PayPal en je kan meteen luisteren - nix nie wachten op de klepperdeklep

Imo moet techniek transparant zijn en niet tussen luisteraar en muziek instaan. En de modus analoog of digitaal - zie ook wat ik eerder heb geschreven.

Mijn punt is vooral dat het niet zoveel met techniek te maken heeft. Althans, niet in de zin dat een 'betere' techniek te prefereren is. Je kunt nog zo'n goede stereo-installatie hebben, maar een cd erin stoppen en op play drukken, zijn praktische handelingen zonder intrinsieke waarde. Het afspelen van een elpee is anders. Je draait letterlijk je muziek. Je moet een fysieke handeling verrichten die je het gevoel geeft dat jij de muziek laat spelen. Een cd verdwijnt ergens. Je stopt hem ergens in en kijkt er verder niet meer naar om. Er is geen (of weinig) verschil tussen een cd starten of een mp3 starten. Een elpee moet je koesteren. Je moet hem netjes verzorgen, want anders gaat die kapot. De een vindt het een crime (het kost een hoop extra moeite), maar de beloning is des te groter.

Vergelijk het met de formule 1. Natuurlijk zijn elektrische motoren niet slechter dan een brandstofmotor. Sterker nog, je zou kunnen betogen dat ze technisch beter zijn. Toch wil de fan het brullende motorgeluid horen. Uiteraard gaat het om de race en wie het snelste is, maar die belevenis, het letterlijk horen van de paardenkrachten, geeft de sport haar charme.

Vergelijk het met je eigen auto. Natuurlijk kun je iedere twee jaar je leasebak inruilen voor het nieuwere model, maar is het mooiste niet je eigen auto? Eentje die je met je eigen bloed, zweet en tranen rijdende weet te houden. Die z'n eigen gebreken kent. Waarvan je weet dat als je de airco aanzet, het handschoenenklepje op mysterieuze wijze open gaat.

Vergelijk het met koken (om in het eetthema te blijven). Je kunt een kant-en-klaar wereldgerecht bij de supermarkt kopen en het zal in theorie net zo lekker smaken als wanneer je de ingrediënten vers uit je eigen moestuin had gehaald (wat ik overigens betwijfel, maar soit). Welke denk je dat het meeste voldoening geeft?

Muziek als wegwerpproduct kreeg door het internet een extra dimensie, zie o.a. Roger Waters - Amused to Death (1992) . Echter ontstaat er nu dus een tegenbeweging. Dat betekent niet dat men massaal aan de elpee gaat, maar je ziet steeds meer mensen die 'terug' willen naar de tijd dat muziek nog echt iets betekende; nog echt een beleving was. Merkwaardig genoeg zijn dat vaak jongeren, maar het meest verbazingwekkend is juist dat men er zo verbaasd over is, want 'wat moeten die jongeren met die elpees, er is toch Spotify?' Volgens mij is het juist heel logisch, want deze generatie is op zoek naar authenticiteit. Niet voor niets slijt de millennial haar dagen met het zoeken naar unieke spijkerbroeken, dat ene (kleine) hippe koffietentje, eigenzinnige festivals, die unieke vakantiebestemming etc.

En om terug te gaan naar het onderwerp: een cd biedt niets van dat alles. Is het toeval dat artiesten zelden nog een ouderwetse jewelcase uitgeven? De consument wil het niet meer. Het is een lelijk, onpersoonlijk ding. Puur praktisch, zodat de cd niet beschadigd.

Daarop aanvullend, maar wellicht wat offtopic: ik vind het interessant dat ik steeds meer leeftijdsgenoten spreek die erachter komen dat het hartstikke leuk is om je te verdiepen in muziek. Niet per se elpees draaiend (maar dat is wel een groeiende groep in mijn ervaring), maar überhaupt gewoon tijd en moeite steken in het beluisteren en doorgronden van muziek. Door muziek niet als YouTube-url te zien, maar als kunstvorm merken ze dat het meer is dan een middel om stiltes op te vullen (achtergrondruis) of als pulserend middel om de lichaamsbewegingen te coördineren die 'dansen' voor moeten stellen.

Velen van hen beginnen bij de muziekcollectie van de ouders en komen zo al gauw terecht bij de rockdinosaurussen van de Top 2000. Ik ben benieuwd of deze trend voortzet en de baby's van nu over 15 jaar naar The Cures, U2s en Simple Minds zullen grijpen).

De elpee niet als muziekdrager, maar als levensstijl.

Je maakt een goed punt met de My Little Sony/Pony of wat dan ook. Ook de CD in de auto is natuurlijk een discutabel iets. Je gaat een geluidsdrager die in principe vrijwel compromisloos is gebruiken om tot een GGD, een compromis te komen tussen kwaliteit en beluisterbaarheid in een herrie-omgeving. Daardoor worden CD's stelselmatig opgepompt tot max-volume. Veel CD's lijken voor slechthorenden gemaakt, of ge(re)masterd. Kortom: de CD is daarvoor te goed. Net als die discman met van die kleine oordopjes van niks. Terecht geflopt.

De culinaire vergelijking bereikt mij maar gedeeltelijk, moet ik zeggen. Natuurlijk, de artiest maakt een heerlijk gerecht voor mij klaar. En dan hangt het er vanaf hoeveel ik proef van alle aandacht die erin gestopt is. Beleving - daar doe ik niet flauw over, maar dat verschilt van mens tot mens. De perceptie is niet alleen overdracht maar vooral eigen inkleuren van het plaatje, of proeven van het gerecht zo je wilt.

Techniek moet transparant zijn. Dat is volgens mij nu juist een illusie. De techniek doet altijd iets met de ervaring. Neutrale overdracht bestaat niet. Het is een compromis en een gekleurde beleving van de werkelijkheid IMO. Je hebt natuurlijk goed-beter-best in geluidsweergave, maar daarover bestaan heel wat meningen en niemand kan zeggen wie er gelijk heeft.

Dat is mooi gezegd. Deze site is gebouwd op het album-format. Een album heeft een natuurlijke lengte van ca.40 minuten. Lang genoeg om als artiest je ei kwijt te kunnen, niet té lang om de aandacht bij de luisteraar te laten verslappen.
Bij de CD zagen we vooral in de jaren'90 de ongewenste ontwikkeling van het oprekken naar de 60 minuten.
Dat lijkt winst, maar érgens op zo'n album val je in slaap of zet je hem af. Daarom ben ook ik erg gehecht aan zo'n albumformat gebaseerd op de fysieke beperking van de elpee.
Nog een reden waarom die elpee voor velen aantrekkelijk is. Het is een 'natuurlijke' speelduur.

Zoals we in de docu over Philips konden zien heeft de cd alleen maar die idiote speelduur door het feit dat de Negende van Beethoven er in één keer op moest passen. Popalbums hadden die pioniers helemaal niet op het oog. De CD had dus een stuk kleiner kunnen worden, zo'n 8 cm diameter voor een elpeeweergave.

Edit: prachtig die buizentechniek. Heb er zelf jarenlang mee gewerkt. Sterk punt is die oneindige hoogohmige ingangsimpedantie. Prachtig lineair. En je hoort als het ware de muziek zingen in de buizen. In mijn geval vooral in de middengolfzenders die ik bouwde. Wel oppassen met de hoogspanning!

Niet zo zeuren - juist door de ruimte op het schijfje kon je luisteren naar 2 pianoconcerten van Mozart achtereen; met een lp is dat andere koek.

Verder een label als Cherry Red brengt tegenwoordig platen uit de 80s opnieuw uit. Naast de lp bevat zo'n cd-tje dan ook alle aanpalende single's, en goodies als bijv The Peel Sessions.

Mij hoor je niet zeuren over de speelduur van de cd. Ok,. uitzonderingen zijn 4* hetzelfde nummer in meerdere versies,t/m demo opgenomen in de garderobekast van Tante Liz - dat hoeft voor mij dus echt niet.

Terecht heeft chevy93 gewezen op het ritueel van het platen draaien. In een kroeg - wherever - is een draagtas met (zeker oud) vinyl erin een goede manier om een gesprek te krijgen, zeker als je bijv dat vinyl inspecteert om de juistheid van je koop bevestigd te zien (=cognitieve dissonantie wegnemen). Met cd's zul je die aanspraak minder hebben, zeker als je dan bijv een remaster van OLM-album gaat zitten begluren.

En dat punt van beleving lijk je maar niet op te willen pakken. Voor veel markpartijen is het bieden van een beleving de mogelijkheid om de klant te bereiken en te binden. Waarom denk je dat je tegenwoordig bij elk via internet besteld product of afgenomen dienst wordt gevraagd een zgn 'customer review' in te vullen - om je tevredenheid over de beleving te meten, wellicht? Customer journey is nog zo'n marketeers term. Je kunt ook eens een duik nemen in

"Achter de schermen"
Sociaal en Cultureel Planbureau Den Haag, september 2004
Een kwart eeuw lezen, luisteren, kijken en internetten

Gratis te downloaden - uitgebreide analyse van het veranderd mediaconsumptiegedrag van de Nederlander van 1975 - 2003; overigens heeft de trend na 2003 zich alleen maar doorgezet. "Beleving" is tegenwoordig ook een steeds duidelijker motief voor velen (millenials) om concerten te bezoeken. Daarvoor hebben ze wel een budget omdat ze die cd's/lp's vaak niet meer kopen.

Ooit op een set van zo'n 70.000 euro de vergelijkstest gedaan met Colour of Spring van Talk Talk, lp vs sacd. Platenspeler van Clearaudio (zeg 3000) en de topspeler van Meridian. Test eindigde in een 1-1; individuele instrumenten werden fraaier weergegeven op SACD, maar du moment dat er veel muzikale informatie moest worden weergegeven (koor, blazers etc) won de lp

Nee, ik mis inderdaad dat stukje beleving bij een grammofoonplaat. Het is maar wat je gewend bent, denk ik dan. Oeps, toch weer subjectief.

Nou, doe dan eens lekker gek, verwen jezelf en bestel deze cd-box

Juweeltje. Ziet er ook nog eens goed uit. En dat beleef ik dan weer.

Door een aanbeveling doe je zo aan beleving

Dat is een mooie voor het taaltopic

Unboxing een LP hoort ook bij beleving...
http://i68.tinypic.com/149d2eo.jpghttp://i64.tinypic.com/aol63d.jpg

Wel ironisch dat een concert steeds vaker door een schermpje 'beleefd' wordt. Wat overigens in toenemende mate ook voor de 'Generatie X' geldt.

Als je een 'beleving' hebt, maar er is niemand om deze mee te delen, was de beleving er wel?

En hier ben ik het helemaal eens. Niets mis met een langere speelduur, maar zelden is het materiaal van dusdanige kwaliteit dat het deze speelduur rechtvaardigt.

Met het eerste heb je een van de onstaansgronden van de zgn "social media" blootgelegd, imho - ik ga hier geen pro's en con's daarvan aandragen.

Vraag me wel af wat ten grondslag ligt aan de opgebloeide behoefte om alles te willen delen, vanaf de conceptie (van de spruit) t/m de bloedige post-partusopnamen.

Verder zijn er verschijnselen als alleen drinken, solo-seks, met hoofdtelefoon naar muziek luisteren, ongetwijfeld alle vanuit een duidelijk individuele beleving; een kniesoor zou zeggen: bij gebrek aan beter/gezelschap, maar die krijgt dan gewoon weer een draai om de oren met muziek.

Het tweede: ok - daarom verdient het ook aanbeveling kritisch naar dat soort cd's te kijken. Het rare is dat je die uitbreidingstendens regelmatig ook terugvindt bij lp's: denk aan de dubbel-lp editie van London Grammar - Truth Is a Beautiful Thing (2017) of de RSD-editie van Cocteau Twins - Four-Calendar Café (1993), waarbij de tweede schijf bestond uit twee 12"s/singles en een los nummers, nooit eerder in die vorm gereleast.

Iemand een idee of je bij nieuwe auto's zonder cd speler een externe cd speler kunt koppelen om toch cd's te blijven draaien?

'k zou er geen geld op zetten. Enerzijds gaan fabrikanten uit van koppeling met mobiel cum Spotify, anderzijds bieden ze ingang voor een usb-stick waarop je dan bestanden (MP3 e.d.) zet. This is 2018 man; heel misschien is er nog een exoot die line-in obv mini-jack heeft, maar dat is ijdele hoop.

Als je nog zo’n portable discman hebt met een hoofdtelefoon aansluiting kan deze prima op de aux ingang van een modern audio systeem worden aangesloten. Op dezelfde manier als je telefoon met daarop spotify. Nog makkelijker is het om de cd’s die je wil draaien even als mp3 te rippen en op een usb stick te zetten. Ook die aansluiting zit in moderne auto’s. Gemak dient de mens.

Was 2 wkn geleden bij de VAG-garage - voor een grote beurt (van de auto welteverstaan) en toen werd ik verzocht plaats te nemen in de nieuwste versie van een weluitgeruste SUV. Nou ben ik geen SUVverd (en dat zei ik achteraf), maar goed dit was wel een "dikke" auto, met alles drop en dran - alleen geen cd-speler. Toen ik dat opmerkte, keek de verkoper - autoverkopers zijn een speesjaal soort mensen - mij meewarig aan. Toen vertelde ik maar dat ik damals (80s) een Alpine cd-speler met wisselaar in heb laten bouwen - je bent muziekliefhebber en audiofiel - die kostte toen wel een paar centen; liep je wel altijd te kloten op vakantie met extra cd's (in etuis),jarenlang, tot pak'em beet 2012. Vandaag de dag is zoiets totaal niet meer aan de orde: bluetooth en usb hebben daarvoor gezorgd; zei de verkoper: "als iemand techneutisch onbekwaam is, willen we hem wel helpen met het koppelen van zijn GSM aan de autoradio".

DjFrankie gaat voor zijn snel komende 50e verjaardag gewoon cd’s kado krijgen en wil die draaien in z’n nieuwe auto...go for it

En ik maar denken dat ie zichzelf een SUV, van niet nader te noemen herkomst, cadeau zou doen.

Inmiddels is dit al zo'n 10 jaar aan de gang. Een trend kan je dat niet echt meer noemen lijkt me?

Ik heb toch de indruk dat de prijs al aan het zakken is voor lp uitgaves van bekende oudere albums. Amy Winehouse, Nirvana, Miles Davis, Björk,... platen die je vijf jaar geleden nog volle pot betaalde vind je nu in onvervloed aan de helft van de prijs.

Tien jaar aan de gang? Welnee, vinyl is hooguit pas sinds '11-'12 bezig met een opmars bezig.

Maar goed, volgens mij moet het hier gaan over cd's.

Geej snapt het !