Leuk om deze discussie van 12 jaar geleden (!) nog eens na te lezen.
CD's gaan verdwijnen. Ja, reken daar maar op! Het is maar vanuit welk perspectief je die stelling benadert.

Macro: De wereld, het universum gaat verdwijnen, de zon dooft en zo verdwijnt ook de CD, want wie luistert er dan nog en waarop draait de speler en voor wie, en zo verder.

Meso: De markt krimpt en het is op een gegeven moment niet meer lonend voor een producent zo'n ding te maken. Nu al vraag ik me af waarom een nieuwe album CD 18 euro moet kosten voor een krap uurtje matig luistergenot. En dan tot de treurige conclusie komen: Wat is die artiest slecht geworden. De vorige was toch beter. Er komt een moment dat niemand daar nog intrapt.

Micro: Ik noem dat het goochelaarsperspectief. Hé, ik had die CD net nog hier neergelegd en nu is hij verdwenen. Ligt ook niet onder de bank of zo, heeft de jongste hem dan meegenomen naar zolder?
Ja, zo raak je de spullen wel kwijt!

Het is vrij duidelijk dat het vooral om de midden-benadering gaat. Wanneer gaat de steker eruit? Er wordt van alles geroepen, al jaren lang. Maar geen marketeer die het bij het juiste eind had. Tot nu toe. Denk je net de langspeelplaat of het kreukelige cassettebandje ten grave gedragen te hebben, beleven die dingen een opmars alsof ze hét audiofiele antwoord zijn op de 100 dB S/R en kanaalscheiding van de CD.

Nee, het rommelt nog wel even door. Daarom, aan de visionairen onder ons de prangende vraag:

Gaan we over nog eens 12 jaar weer lachen om deze stelling?

Nou, ik wil er wel een paar bespiegelingen tegenaan gooien. Als bezitter van bijna 4.000 schijfjes houdt dit onderwerp me wel enigszins bezig.

In 2006 leek me dit een nogal voorbarige uitspraak. In 2012 kreeg ik al meer het idee dat het rond 2020 wel eens afgelopen kon zijn met de productie van CD’s. Maar nu, anno 2018, denk ik dat het zo’n vaart niet zal lopen. Ik ken geen actuele cijfers, misschien ga ik daar vanavond nog wel ff op googelen, maar mijn perceptie is dat momenteel nog steeds pakweg de helft van alle muziek die verkocht wordt (waar voor betaald wordt dus) op CD aan de man gebracht wordt. Wel zijn er wereldwijd grote regionale verschillen: in de Verenigde Staten loopt de verkoop veel harder terug dan in landen als Duitsland en Japan, waar nog veel mensen graag een CD’tje kopen. Ik schat dat Nederland daar zo’n beetje tussenin zit.

Als liefhebber van vooral ouder werk op CD (ook en vooral muziek uit het LP-tijdperk) valt het me steeds opnieuw op dat er nog heel veel reissues verschijnen, vaak ook van titels die voor het eerst op CD uitkomen en waarvan ik het echt niet meer verwacht had.
Al moet je ook hier een onderscheid maken: de drie grote maatschappijen die nog over zijn (Universal, Sony en Warner), laten hoe langer hoe meer titels uit hun back-catalogus vervallen. Kleine maatschappijtjes echter, met name die gespecialiseerd zijn in heruitgaven, blijven maar interessante nieuwe ‘oude’ albums uitbrengen. Maar voor hen geldt dat het hun belangrijkste inkomstenbron is, terwijl de ‘majors’ zoveel andere inkomstenbronnen hebben.

Ik vind het lastig om nog eens twaalf jaar vooruit te kijken, maar ik zie de CD het nog wel een paar jaartjes uithouden, in elk geval tot ruim voorbij 2020. Natuurlijk wordt het wel elk jaar minder. Ik vraag me ook af hoe het de LP zal vergaan. De eerste signalen over de verkoop van afgelopen jaar in Amerika lijken aan te geven dat de rek eruit is en dat de markt voor LP’s niet verder zal groeien.

Het ligt voor de hand om aan te nemen dat streaming uiteindelijk de overhand zal krijgen. Dat gebeurt nu eigenlijk al: kennelijk zijn de inkomsten daaruit nu al groter dan uit de verkoop van CD’s en LP’s. Voor de aanbieders en de platenmaatschappijen tenminste; voor de artiesten is het beeld op zijn zachtst gezegd nogal wisselend.

Toch geloof ik niet dat fysieke geluidsdragers door het fenomeen streaming helemaal gaan verdwijnen. Volgens mij is er altijd wel een minderheid die hecht aan tastbare objecten. Zelf reken ik me daartoe, en dat geldt voor veel van mijn generatiegenoten ook. Maar jongeren kijken er heel anders tegenaan. Over het algemeen hechten die minder waarde aan tastbare spullen, zeker als je de muziek ook kunt horen zonder de ballast van allerlei 'rommel' om je heen.

Voetnoot aan Wandelaar: ik betaal vrijwel nooit 18 euro voor een reguliere CD, dat kan echt een stuk goedkoper als je wat rondneust op internet.

Een andere vraag die je hieraan vast kunt koppelen: stel dat de CD op termijn verdwijnt, worden ze dan weer meer waard, zoals nu het geval is met tweedehands (en ook nieuwe) LP’s? Dat lijkt me niet heel waarschijnlijk. Ik denk dat CD’s het ‘gevoel’ en het sexy imago van de LP missen om aantrekkelijk te worden voor een nieuwe generatie.

Maar je weet nooit – misschien is de generatie die in de jaren negentig opgroeide met CD’s over twintig jaar behept met net zo’n soort nostalgische drang als de babyboom-generatie (en een groep jongeren) momenteel heeft met LP’s. Natuurlijk kun je dan wel zeggen dat een hi-res download precies hetzelfde geluid voortbrengt, misschien zelfs wel beter dan die oude CD’s, maar dat het gewoon een kekke nostalgische belevenis is om die muziek vanaf een schijfje te draaien, wie zal het zeggen…?

Natuurlijk is de CD langzaam maar zeker op weg naar de uitgang. Een duidelijk signaal is dat kringloopwinkels momenteel worden overstelpt met aangeboden CD's. Maar dat zijn dan vaak wel de titels die oninteressant zijn voor een beetje muziekliefhebber: de verkooptoppers van de jaren negentig en de eerste helft van de jaren nul. En pure budget-rommel die eigenlijk helemaal niet op CD uitgebracht had moeten worden.
Aan de andere kant: iedere keer als ik merk dat een bepaalde CD-titel is vervallen en echt niet meer geproduceerd wordt, zie je op Amazon en eBay dat er af en toe gigantische bedragen worden gevraagd voor sommige out-of-print CD’tjes (of de verkopers dat er ook voor gaan vangen is een heel ander verhaal…).
Het lijkt me nog te vroeg voor een CD-revival, maar ik kan me wel voorstellen dat bepaalde titels, zeker als ze niet in grote hoeveelheden geproduceerd zijn, op termijn een zekere waarde kunnen hebben.

Maar goed, het lijkt me een slecht idee om CD’s aan te schaffen vanuit het oogpunt van een waarde-investering (geldt voor LP’s net zo goed, vind ik). Maar voorlopig zijn CD’s momenteel belachelijk goedkoop. Als je voordelig een behoorlijke collectie tastbare muziek wilt opbouwen, moet je nu je slag slaan.

Dat is een grondige reactie, gaucho. Ik ben net klaar met de afwas. Op de hand, want hoewel er vaatwassers bestaan doen wij de gezinsafwas nog graag met de hand. Voor de beleving. Je begrijpt de analogie. Liefhebbers van cd of grammofoonplaat zullen er vast wel blijven en als er vraag is, blijft het aanbod in stand. Maar de rek gaat er wel uit, denk ik. Na vier keer Hotel California aanschaffen houdt het remasteren en heruitbrengen en vervangen van jeugdwerk wel een keer op. Terecht heeft de jongere generatie daar niet veel meer mee, al ken ik genoeg jongeren die juist graag een vinylplaatje draaien. Zolang het hip is, en dat is niet lang. Ook zag ik al iemand met een retro cassetterecorder met monoknop. Ook heel leuk, maar geen toekomst. Dat is duidelijk.

Meestal betaal ik trouwens nog geen tientje voor een CD, soms nog veel minder, maar ik merk op dat er een prijsstijging gaande is van nieuwe albums. Dat gaat niet goed aflopen zo. De markt blijft krimpen met deze prijzen. Maar over 12 jaar zijn er nog steeds nieuwe albums te krijgen op CD, schat ik zo in. De koper, met name in grote markten als Duitsland en Japan is conservatief.

Zie de discussie hierboven uit 2006. De iPod, daar ging het toen over. Maar wie heeft er nog zo’n koddig ding?

Tweede reactie op je tweede stukje: bewaren van die oude cd-verzameling kan heel Interessant zijn in de toekomst als je nog eens krap komt te zitten. Nu al is er vraag naar ‘eerste persingen’ van cd’s, de rechstreeks van mastertape naar cd overgezette albums. We vinden die nu wat dof klinken en ruisen omdat we gewend zijn geraakt aan het fenomeen remasteren. Maar die oer-cd’s, zo uit de midden jaren ‘80 daar kun je nu al goede zaken mee doen. Zwaardere schijfjes en dikkere doosjes, dat ook nog. Ik voorzie gouden tijden. Wellicht al over 12 jaar.

Om op die laatst vraag in te gaan: jazeker, ik heb nog een MP3-speler, die al vele jaren meegaat, een Creative Zen Mosaic als ik het goed heb. Ik gebruik 'm nog wel eens als ik 's nachts op bed de slaap niet kan vatten, al luister je buitenshuis tegenwoordig natuurlijk meestal naar muziek op je iPhone als je even niks omhanden hebt.

Maar het illustreert wel de vluchtigheid van allerlei nieuwe technologische vondsten, en vooral hoe snel die elkaar opvolgen. Een paar geleden dachten we nog dat downloaden de CD en LP van de markt zouden verdringen, maar de download-inkomstenbron ligt inmiddels helemaal op z'n gat.

Dat roept de vraag op of het streamen, waar we sinds een jaar of vijf allemaal waus van zijn, een langer leven beschoren is. Je zou zeggen dat de formule ijzersterk is: gratis of voor een tientje per maand genieten van heel veel muziek die je op verscheidene apparaten kunt afspelen. Daar kan geen fysieke geluidsdrager tegenop, zou je zeggen. Maar misschien komt daar over een tijdje wel weer wat nieuws voor in de plaats dat dat streamen 'old school' maakt. En wat als terroristen op het idee komen om die dikke glasvezelkabels op de bodem van de oceaan door te snijden? Zeg dan maar dag tegen je internetconnectie...

In aanmerking genomen dat technologische vondsten elkaar steeds sneller lijken op te volgen, heeft de CD het met zijn looptijd van inmiddels ruim dertig jaar nog aardig volgehouden.

Ha wat leuk. Ook ik heb een Creative Zen naast mijn bed liggen. Goede kwaliteit en uitstekende accu, ook na 8 jaar spelen.

Maar dat vluchtige, dat is iets waar veel mensen genoeg van beginnen te krijgen. Na zoveel revoluties is het tijd voor conventies, blijvende waarden. En wat is er blijvender (tenzij je last hebt van cd-rot) dan die goede oude CD?

Misschien kunnen de heren dan toch even kennis nemen van de cijfers van het NVPI

Muziekindustrie groeit door - Nieuws - NVPI

Dit zijn cijfers voor het eerste half jaar:

Digitaal: 55 miljoen (waarvan 93% voor streaming)
Fysiek product: 24 miljoen, in totaal daling van ca 16%, terwijl vinyl met 30 % groeit.; dat betekent dat cd-verkoop zo tussen de 20 en 25% moet dalen (ervan uitgaande dat ongeveer 3* zo groot is als de verkoop van vinyl).

Met een jaaromzet van - zo schat ik - max 55 miljoen voor cd's kan je uitrekenen een breed fysiek winkelbestand steeds moeilijker in stand te houden zal zijn. Dat is ook al te merken: wanneer ik in Utrecht een klassieke cd wil kopen, heb ik de keuze uit Plato (met uiterst geringe kennis op dat vlak) en een boekhandel met een kast met zeg 1000 cd's, maar wel kennis (op p.t. basis).

Cd-rot heb ik in een enkel geval wel last van gehad - daarover bestaat een apart topic.

Mijn iPod Classic 160gb is al jaren mn beste vriend en niet stuk te krijgen. Een serieuze smartphone heb en hoef ik niet.

He, had ik nou gisteravond toch nog maar even gegoogled op actuele cijfers. Maar nee, de aantrekkingskracht van de CD-speler bleek sterker (genoten van uiteenlopende grootheden als Fates Warning en Fuse One, dank u).

Niettemin: dank voor het overzicht, Mjuman. Die cijfers geven aan dat het toch wel hard gaat met de neergang van de CD en die indruk bevestigt wat ik om me heen zie. In mijn woonplaats Zwolle heb je twee zaken voor tweedehands LP's die het naar mijn idee goed doen, en de Plato-vestiging, waar CD's ook steeds meer het veld moeten ruimen voor LP's. En in zijn algemeenheid natuurlijk het verdwijnen van CD-zaken uit de winkelstraten, maar dat proces is al jaren aan de gang en heeft naar mijn idee de bodem wel bereikt.

Maar CD's koop je dan ook niet meer in de winkel, want daar kan het aanbod hoe dan ook niet op tegen wat websites aanbieden. Ik vraag me wel af in hoeverre die NVPI-cijfers de werkelijkheid niet vertekenen, want die zijn - in ieder geval voor wat de fysieke dragers betreft - nog steeds gebaseerd op de verkoopcijfers van de Nederlandse winkels (en vermoedelijk Bol.com e.d.). Maar het leeuwendeel van mijn CD's sla ik in via buitenlandse leveranciers, tweedehandzaken en kringloopwinkels, en ik ben vast niet de enige. Die aankopen worden vast niet verdisconteerd in de officiele getallen. Dat geldt waarschijnlijk tot op zekere hoogte ook voor LP's, al koop ik die dan vaak juist weer wel relatief vaak in mijn eigen stad of elders in gespecialiseerde winkels.

Dat Nederlandse beeld lijkt op het Amerikaanse, waar de ontwikkelingen nog sneller gaan qua neerwaartse spiraal. Maar het verschilt van land tot land. Ik noemde Duitsland en Japan al, en zie:
CD Sales Are Actually Booming in Germany - exclaim.ca

En als ik lees dat de verkoop van vinyl in de (trending) VS in 2017 een recordhoogte bereikte van 14 procent van alle fysieke albumverkopen (lees: een veel groter deel komt voor rekening van de CD) vraag ik me toch af waar die hoge scores in Nederland vandaan komen. Ik denk dat dat een vertekend beeld geeft. Bovendien zijn het percentages van de omzet, dat zegt niet zoveel over de eigenlijke fysieke verkopen. Een kleine stijging van een relatief klein aantal kan een hoog percentage opleveren. Maar dat streaming de fysieke dragers in hoog tempo aan het verdringen is, lijkt zonneklaar.

En een beursgang van een bedrijf dat nog nooit winst gemaakt heeft? Ja, het is de nieuwe trend, ik weet het. Maar ik moet nog altijd zien of dat op de lange termijn werkbaar is. Spotify betaalt zich scheel aan rechten en hoopt dat ze met ruim 140 miljoen betalende klanten, op den duur een betere onderhandelingspositie met de muziekuitgevers kan verwerven.

Niettemin is het verheugend dat er een stijgende lijn zit in de muziekverkopen als geheel. Dat is jaren niet zo geweest: 2016 was zelfs het slechtste jaar qua omzet. Positief is ook dat we meer naar muziek luisteren dan ooit tevoren. Want daar hebben we gelukkig wel de mogelijkheid toe, vanaf welk medium dan ook.

Goed gegoogled, gaucho. Ik sta versteld! Samengevat: we hebben het dieptepunt nu net gehad en er gloort weer wat hoop voor de toekomst. En dan echt niet alleen voor streaming-producten, maar zeker ook voor het fysieke, vastpakbare spul op geluidsdragers met een mooi hoesje eromheen.
De wal keert het schip en dat de crisis voorbij is, scheelt natuurlijk ook een paar procenten.

Dat is een taaie rakker. Met harde schijf, neem ik aan? Mooi apparaat, maar niet iets waar kopers nu nog voor in de rij staan. Zo snel gaat het allemaal in digitaal speeltjesland.
PS. Ik beken nog een Nokia te hebben als phone. Geen plaatjes en apps in mijn broekzak. Doet het ook prima, eenmaal per week opladen is ruim voldoende.

Met harde schijf en mooi opstartgeluid idd. Sinds 2014 al uit productie meen ik. Als 'ie onverhoopt komt te overlijden (in 2030 omstreeks) dan maar aan de SD-kaart.

Hier ook nog een iPod (classic, 160 gb) en ik zweer erbij. Streaming haalt het bij lange na nog niet bij de mogelijkheden van mijn classic. Voor mij spelen de volgende overwegingen:
- Batterijduur: mijn iPod gaat makkelijk een week mee zonder opgeladen te worden, dat gaat met een smartphone niet lukken.
- Opslagcapaciteit: mijn Samsung kan max. 128 gb extra opslaan. Dat is dus 32 gb minder dan mijn iPod en dan heb ik het nog niet eens over andere dingen op de sd-kaart van mijn telefoon staan (bv. foto's, video's etc.).
- Ik heb in iTunes in de loop der jaren mijn muziek keurig gecategoriseerd in mappen, genres etc. In Spotify is dit schier onmogelijk. Niet in de mate dat ik het in iTunes gedaan heb in ieder geval.
- Offline opslaan van afspeellijsten is in Spotify best leuk voor de 'van-alles-en-nog-wat'-lijsten, maar bij albums vind ik het vaak fijn om te bladeren in mijn catalogus. Bij Spotify zou ik van tevoren moeten inschatten welke albums ik wel/niet wil luisteren en dat continu bij moeten houden. Dit werkt aanmerkelijk makkelijker in iTunes.

Spotify wordt pas een interessant alternatief als ik onbeperkt de gehele catalogus van Spotify zou kunnen beluisteren 'on the road'; dus zonder dat het een karrenvracht aan mobiele data kost.

Dat gezegd hebbende krijg ik regelmatig opmerking als "heb jij nog zo'n oud ding?!"
Voor de meesten (vooral leeftijdsgenoten) is een iPod meer een leuk retro speeltje dan een waardig alternatief voor streaming (veelal Spotify, maar ook YouTube is vaak 'the place to go').

Op het gevaar af dat de discussie off-topic raakt, meld ik ook nog maar ff dat ik na al die jaren erg tevreden ben over mijn muziekspelertje. MP3-spelers zijn bij veel mensen in onbruik geraakt, maar de voordelen die Chevy opsomt (voor mij met name de grotere opslagcapaciteit, het accugebruik en het bedieningsgemak) wegen toch wel op tegen het gebruik van een iPhone, al gebruik ik beide.

Maar - back on topic - bij mij vormt mijn CD-collectie toch de basis van al die muziekbronnen. Ik doe helemaal niks met iTunes of Google Play. Gewoon CD's rippen op 320 kbps en die mapjes overzetten op je MP3-speler, en met 8GB (de capaciteit van de mijne) kun je dan heel wat albums kwijt. Ik heb een iPhone, maar hanteer daar hetzelfde systeem, al moest ik wel een programmaatje downloaden (Copy Trans Control Center) om iTunes te omzeilen. Werkt allemaal prima voor mij. Hetzij buitenshuis (de iPhone), hetzij 's nachts als ik eens niet kan slapen (de MP3-speler).

Maar het liefst ga ik er lekker voor zitten en draai ik CD's - of, als het zo uitkomt, LP's - op mijn stereo-installatie. Dat laatste bevalt me nog steeds het beste. Is naar mijn idee ook het gemakkelijkste en het snelste: CD'tje uitzoeken, uit het doosje halen, in het laatje mikken, op 'play' drukken...enjoy!

Natuurlijk, die kopieerbaarheid is uiteindelijk de ondergang van de CD geworden, maar ik vind het toch wel prettig dat ik die schijfjes als een soort natuurlijke back-up achter de hand heb en ze ook op modernere en mobiele apparatuur kan reproduceren in een geluidskwaliteit die nauwelijks onderdoet voor het origineel. Zoals Robert Palmer zong: we get the best of both worlds - Double fun!

Op het gevaar af dat iets wordt van OL rapt over vroegerwil ik m.n. dat van die kopieerbaarheid toch wel fff nuanceren; imo is dat niet het hoofdthema.

Vroeger wisselden we op het schoolplein nl C-90's uit waarop onze laatsten aanwinsten stonden - Led Zep, Nelis de Jong, Steeleye Span - ik schreef al "OL" - en zo verrijkten we onze muziekcollectie zonder daarvoor echt alle lp's te moeten kopen. Iets later bleken er 'smart-asses' te zijn die je voor 10 florijnen aan een Maxell UDXL-cassette hielpen met daarop 2 nieuwe albums; had je 5 geïnteresseerden in een album, werd dat prompt gekocht en ook op cassette gezet (de aanbieder van die dienst breidde op die manier wel zijn lp-collectie danig uit). Tit for tat (ruilhandel) zit nou eenmaal in de menselijke aard; net zoals iets zo goedkoop mogelijk opsnokkelen.

Moet ik nog uitleggen wat de impact is geweest van de uitvinding van het mp3-format (Berlijn, 1994/95) en de totstandkoming van breedbandinternet (2003). Lang heeft de muziekindustrie getracht dmv allerlei hopeloze technische ingrepen (copy protection) hun melkkoe te beschermen, maar overdraagbaarheid (dankzij standaardformat) en infrastructuur zorgden ervoor dat toen piraten en aanverwanten eenmaal de smaak van die koe hadden geproefd het snel gepiept was.

Wellicht had prijsaanpassing de teloorgang kunnen vertragen, maar de industrie bleef zo lang mogelijk het koetje uitmelken. Hier
Muziek >> Nieuws >> R.I.P Muziekindustrie? Goeie zaak! wordt daar ook over gediscussieerd.

De cd is als "delivery medium" - voor fysieke distributie - zeker nog niet dood, maar de keten voor die distributie wordt steeds korter (minder winkels) en ook de omvang steeds kleiner. Jaren geleden op de Buchmesse ooit al eens een systeem gezien voor printing on demand - het drukken van boeken in kleine oplage. Waarom zou zoiets voor cd's niet kunnen opgaan - kleine oplagen van herpersingen die op bestelling/abonnement worden geleverd. Denk wel dat de prijs omlaag zal moeten. Hoe vaak zien we nu al niet bij Plato cd's liggen tegen een prijs van 2 voor 15 euro, terwijl ze net 6 - 9 mnd oud zijn?

In het topic R.I.P Muziekindustrie? Goeie zaak! zijn hierover de afgelopen jaren al uitvoerige discussies gevoerd en daarin werd ook vastgesteld dat er met de nieuwe technieken steeds meer mogelijkheden komen voor printing-on-demand, ook voor CD's uit de zgn backcatalogue. Van massaproductie naar productie op maat.
Al langere tijd ben ik daarom ook voorstander van versmelten van (eveneens noodlijdende) boekwinkels met muziekwinkels tot een nieuwe vorm van 'cultuurwinkels' waar je terecht kunt voor een beperkte fysieke voorraad boeken, CD's en wellicht kunstvoorwerpen, maar waarbij je de mogelijkheid hebt uit een veel grotere catalogus on-demand (en wie weet ter plekke terwijl je erbij staat) een keuze te maken en het product mee te nemen. Denk ook aan de 3D-printer. Het komt eraan IMHO.

Ja, deze discussie beging wel verdacht veel te lijken op die in dat topic over de muziekindustrie. Laten we dat hier maar niet dunnetjes overgaan doen. Je kunt ook teveel Double fun hebben...

Ik wil er nog wel aan toevoegen dat ik geen toekomst zie in een 'printing on demand'-variant. Online gebeurt dat al jaren - Amazon en Wow HD, en waarschijnlijk ook anderen, maar soms zonder dat ze het zelf weten, bieden CD's aan waarvan men vermoedt dat er slechts beperkte vraag naar is. Vroeger liftten dat soort CD's gewoon mee in het aanbod en werd je er onaangenaam mee verrast. Tegenwoordig vermelden ze het er wel bij, zij het in kleine lettertjes, waarbij je dus goed moet opletten wat je bestelt: this product is an authorized, licensed CD-R and manufactured on demand.

Ik vind het wel netjes dat de rechten dan gewoon aan de rechthebbenden worden afgedragen (daar ga ik op basis van die tekst tenminste van uit). Maar voor een stevige prijs krijg je dan een gebrande CD-R (=eerder beschadigd, minder lang houdbaar), wat voor mijn gevoel uiteindelijk toch een inferieur product is. Voor verzamelaars is dat niet je-van-het en ik vermoed niet dat dat de toekomst is. Als CD-verkopen fors teruglopen, ga je dat niet compenseren met CD-R's, ook niet als de prijs flink zou zakken.

Maar als je mij vraagt: wat dan wel?, moet ik het antwoord schuldig blijven. Dat samensmelten van CD-verkoop, boekhandel en kunst zie ik hier en daar wel gebeuren en vind ik een mooi initiatief, maar de neergang van de CD zul je er niet mee stoppen. Ik voorzie dat de CD een langzame dood sterft en in het gunstigste geval op kleine schaal, bij gespecialiseerde leveranciers, beschikbaar blijft. Eenzelfde lot lijkt me op termijn de LP beschoren, want ik vermoed dat fysieke media het over de hele linie zullen afleggen tegen gebruikersgemak en efficiente data-opslag zonder al te veel kwaliteitsverlies i.e. streaming.
De enige hoop ik die daaruit put is dat het kan leiden tot een kwaliteitsverbetering: betere persingen en vooral: betere mastering, en dus uiteindelijk een betere geluidskwaliteit van zowel LP als CD. De kleine groep die er dan nog voor gaat, verlangt kwaliteit en rekent de producent daar dan ook op af. Maar misschien is het allemaal wishful thinking...

Wordt onze generatie (lees: de 50-plussers die dit onderwerp zo druk zitten te bediscussieren - op zich al veelzeggend dat er geen jonkies meepraten) de laatsten der Mohikanen als het gaat om tastbare geluidsdragers? We zullen zien hoe de vlag er over 12 jaar bij hangt...

Kom, laat ik nog eens een oude koe uit den sloot halen: ons aller FRS had - het exacte tijdstip is me even ontgaan, ik denk ca 1998 - het lumineuze plan opgevat om compilatie-cd's op verzoek te laten branden in de winkel; je kon als klant dan aangeven welek nummers je erop wilde hebben en dan werd de cd in de winkel gebrand - prijs volgens mij in de richting van een gewone cd, met een lichte opslag. Geen idee over het wat en hoe van de inlay. Volgens mij waren er 2-3 testwinkels, maar dat plan is een snelle dood gestorven.

Verder is je verhaal heel herkenbaar. Het gekke is dat er nu al verzamelaars zijn die eerste serie cd's verzamelen ogv hun uiterlijk - vaak met één hoofdkleur, een steunkleur en een tamelijk basale lay-out - ben de aanduiding even kwijt, maar ik vind die nog wel en dan pas ik dit bericht wel aan.

LP's winnen fiks aan terrein, ook tweedehands , maar dat is andere koek. Tweedehandse cd's zijn volgens mij tamelijk marginale handel, al zal eenieder die erin doet dat ontkennen. Zou een interessante vraag zijn voor Plato: wat doe je als je ruimte tekort komt (voor lp's): wat doe je eruit: tweedehandse cd's, klassiek (nw), of beperk je de ruimte voor tweedehandse lp's? Uiteindelijk is het toch een kwestie van oppervlakte/frequentie = geld (hoe vaak gaat die ruimte om per jaar); zo doet AH het ook

Dat lijkt me de ultieme samenvatting van deze discussie - tot nu toe. Jazeker, ik ben 55 en heb ooit mijn 700 LP's liefdevol van de hand gedaan toen ik dacht mee te moeten doen met 'de nieuwe tijd', want een ouwe sok zijn kon je je eind jaren '80 helemaal niet veroorloven.
Die vergissing maakt deze ezel geen tweede keer en het rekje propvol gevuld met geluidsdragers blijft gewoon staan, hip of niet, toekomst of geen toekomst. Voor liefde en kwaliteit blijft altijd plaats.

En dan lees ik net op het Steve Hoffman Music Forum (een soort MusicMeter, maar dan voor de VS ) dat de grootste producent van CD's in de VS gaat stoppen met de productie van de zilveren schijfjes. Sony DADC in Terre Haute, Indiana, ontslaat 375 medewerkers. De 300 overblijvende medewerkers gaan zich richten op software voor de Sony Playstations en nieuwe ontwikkelingen.

Dit komt kort na het nieuws dat WEA/Cinram, een andere grote producent, binnenkort zijn deuren sluit. Dat betekent dat CD-liefhebbers in de VS straks al hun CD'tjes moeten importeren uit Mexico (!), Duitsland, Polen en Japan, waar nog wel volop CD's gemaakt (en waarschijnlijk ook verkocht) worden. Een teken aan de wand als je het mij vraagt, al gaan de ontwikkelingen in de VS op dit punt veel harder dan elders in de wereld.

Dit lees ik bijvoorbeeld over de situatie in Japan: Why CDs are still big in Japan – Metropolis Magazine - metropolisjapan.com. Dat ziet er dan weer vrij zonnig uit. En ook in West-Europa zie ik het de CD nog wel een paar jaar uithouden.

Alleen maar vijftigplussers hier? Laat ik me dan als jonge dertiger melden.

Ik verzamel nog steeds cd's. Het is wel minder geworden dan vroeger, omdat ik op een bepaald punt heb besloten dat complete oeuvres verzamelen toch niet zo nodig leek als ik ooit dacht. Heeft ook met geld en ruimte te maken. Vinyl verzamel ik inmiddels een jaar of tien. Voordat die geluidsdrager weer populair werd, was het een heel mooie manier om voor weinig geld oude muziek te ontdekken. Toen ik Wardruna's laatste lp vorig jaar voor omgerekend 25 euro kocht, heb ik besloten me weer meer op cd's te richten. Die 25 euro bleek al snel een goede deal, want rond die tijd lag de prijs gemiddeld tussen de 30 en 60 euro. Ik heb nooit echt een voorkeur gehad voor de cd of lp. Beide hebben voor en nadelen, maar aangezien vinyl de laatste jaren wel echt ontzettend duur geworden is, valt op hoe goedkoop de cd geworden is. Als je bij reissues een beetje goed rondkijkt, is een nieuwe cd vaak 3-4 keer goedkoper dan een nieuwe lp. Nieuw werk scheelt vaak de helft.

Ontopic: ik denk niet dat de cd op korte termijn zal verdwijnen. Het hangt ook wel erg van het genre af. Ik denk dat de verkoop van nieuwe popmuziek niet echt rendabel is, tenzij cd's een revival gaat krijgen, zoals bij vinyl het geval was (zou me niks verbazen aangezien zelfs cassettebandjes weer verkocht worden). Als ik kijk in mijn eigen metalwereldje, dan heb ik ook wel de indruk dat het minder (en kleiner) wordt, maar de laatste jaren is het volgens mij wel redelijk stabiel. In bepaalde niches zullen cd's wel rendabel blijven. Ze zijn tenslotte goedkoop te produceren. De hoogtijdagen van de jaren negentig zullen nooit meer terugkeren. Dat is wel al een tijdje duidelijk. Verder denk ik dat er eerder platenzaken zullen verdwijnen dan de cd's. Zolang die eerste er nog zijn, zitten we niet in de gevarenzone.

Jongeman, je ziet het helder m.i. Die zgn. hoogtijdagen, ach de CD was een hype van '83 tot in de jaren '90: nieuw, klein, beter, krasvaster en glimmend! Een magische aantrekkingskracht. Nu is het een gewoon gebruiksartikel, eigenlijk best groot alweer voor dat kleine beetje data en een draaiend mechaniek is veel kwetsbaarder dan een solid state geheugenchip. Toch heeft het bepaalde voordelen: je data is offline, redelijk stabiel te bewaren, er kan een hoesje omheen met de nodige informatie die je niet altijd elders terug kunt vinden: linernotes, opnamedetails en je CD is uitwisselbaar zonder bijkomende software.
De hype is allang voorbij, de markt is verzadigd, een CD-shop zou ik niet meer beginnen, tenzij je dol bent op droog brood. Er zit geen groot geld meer in. Niet genoeg om een industrie draaiend te houden, maar dit is een liefhebberssite en geen plek voor economische beschouwingen. Gewoon blijven draaien is dus mijn devies. Nu net weer een pakketje besteld van die glimmende schijfjes.

Gelukkig is er nog een alternatief voor de (SA)CD: http://i66.tinypic.com/2qs2dz7.jpg

Philips Historische Producten - philips-historische-producten.nl
Het verhaal van Pinkeltje, de eerste CD-speler, en hoe het verder ging ...

https://anderetijden.nl/thumbs/i/2000/mod_media_image/2001.w500.0.b22e190.jpg

http://i65.tinypic.com/slsga8.png
Dat medium CD terugloopt is ook te merken aan de leverbaarheid van CD (jewelcase) opbergsystemen. Zowel binnen als buiten NL is een heleboel al niet (meer) leverbaar. http://i65.tinypic.com/15z5pxt.png
Niet alleen bij Beco en Hama, maar ook andere CD (-R) opbergbox-leveranciers. Moeten we hiervoor nu al naar kringloopwinkels?!
http://i67.tinypic.com/szfz36.png
De toebehoren industrie lijkt "CD" al voor gezien te houden... Die richten zich nu op andere (meer) winstgevende doelen, zoals vinyl. Weer volop leverbaar, en zelfs "2e generatie"".... http://i65.tinypic.com/2sb263a.png

Dat soort rekken zijn dan ook echt verschrikkelijk.

Als vinyl de cd markt helemaal overneemt, zal ik nig maar weinig muziek kopen. Wat zijn lp's de laatste jaren toch verschrikkelijk duur geworden...

Oktober 1982: lancering door Philips van de 1e CD speler: de Philips/Magnavox CD-100:
https://specialistdivision.files.wordpress.com/2013/11/philips-cd101.jpg
http://i65.tinypic.com/2jal2c9.jpg

Ik heb nog CD's uit 1983 met prijsstickers van Fl. 44,95 (€ 20,40). Ook niet goedkoop dus. De SACD's zijn eveneens niet echt goedkoop. Die dure LP's zijn vaak 180 grams, kort door de bocht vergelijkbaar met SACD. Wanneer LP oplages blijven stijgen, zal de prijs ook wel weer zakken. Aanbod in vinyl toebehoren blijft in elk geval groeien. Afwachten maar.
http://i68.tinypic.com/mw9thz.jpg

PS
Niet alleen LP's zijn "sexy"...
http://i65.tinypic.com/2q15ugy.jpg
http://i63.tinypic.com/2be7ww.png
http://i64.tinypic.com/2dtvfyw.jpg

Jimmy Hendrix vs LP's...
http://i63.tinypic.com/2ikuu78.jpg