En nu de samenvatting:
Dhr. Jimi H., zelfverklaard autodidact, is betrapt op het spelen van reggie/reggea/reggae.
Bob M. die er alles van dacht te weten is eigenlijk bluesmuzikant. En K3 is een geschoold voorbeeld van hogeschool verdieping.
De immer emotioneel ongeschoolde J. Lennon schreef toen al:
"I read the news today, oh boy..."
En dat dacht ik ook bij de laatste 2 pagina's.
En verdomd: we hebben het weer over Sgt. Pepper.

Ik herhaal!

Eindelijk kunnen we praten zonder off topic te gaan.
Wolfgang Mozart was 5 jaar toen hij z'n eerste composotie schreef, conclusie: conservatorium volgen is overbodig.

Nee avdj, Nicci heeft zijn berichten veranderd en nu is volgens zijn definitie een blokfluitles ook al een vorm van noodzakelijke scholing. Mozart heeft uiteraard scholing gehad.

Op deze manier discusieren is totaal zinloos. Ik geef het op tenzij totdat anderen nieuw leven in dit topic plaaten.

Ik denk dat creativiteit en scholing niet hetzelfde zijn.
Het is alleen wel erg handig als je je creatieve ideeen om kan zetten in goeie muziek. En daar hebben de meeste mensen scholing voor nodig.
Op het conservatorium leren mensen een instrument beheersen. En dat is in mijn ogen iets anders dan creatief bezig zijn met het componeren.

Wat scholing waarbij je leert een instrument te beheersen kan nooit kwaad. Maar om op een conservatorium terecht te komen moet je al vrij goed zijn. Het conservatorium geeft ondericht aan mensen die al vrij aardig hun instrument bespelen, of zingen.

Mijn grootste kritiek op het conservatorium is dat creativiteit niet aangemoedigd wordt, maar dat het doel meer is om een prototype muzikant af te leveren die zo in een orkest plaats kan nemen en op niveau kan meedoen.

Ik heb geen moeite met scholing, wel met het conservatorium.

Scholing kan ook creativiteit in de weg staan. Zo passen bepaalde akkoorden volgens sommige muziektheoretici niet bij elkaar, terwijl bepaalde ongeschoolde musici die overgangen in hun onwetendheid wel hebben gebruikt met prachtige resultaten.

Laat ik me daar volledig bij aansluiten.

Inderdaad. Geen scholing ook trouwens.

Dan sluit me hier volledig bij aan.

Precies.Als die gasten je gaan vertellen hoe je moet componeren kan je net zo goed liedjes gaan coveren

En coveren is ook precies datgene dat het gros van de conservatorium adapten doet!

Wat dat betreft sluit ik mij aan bij de reactie van Fugu, een paar pagina's terug.

ahah hoe toevallig.En ik wist zowat niks van een conservatorium af

Ik wou er vroeger zelf naartoe gaan omdat ik componist wou worden ahahah

klets nu geen onzin. er is geen muziektheorie die dit beweerd. elke muziektheorie erkent dat je elke noot kan combineren, net zolang als het oor het wil accepteren als zuiver. mochten wij iets onverhoopt toch als vals beoordelen, dan kunnen we 2 dingen doen: er aan wennen of er niet naar luisteren.
als je iemand uit 1500 naar onze muziek zou laten luisteren, zou hij doorlopend roepen dat het vals is, terwijl wij het mooi vinden. om diezelfde reden vinden wij muziek uit die tijd een beetje voorspelbaar, onze oren zijn al helemaal gewend aan wat toen wellicht spannend werd gevonden.

Ik kan geen enkel instrument spelen. Ik heb er spijt van want ik zou wat graag piano spelen. Maar ik kan wel muziek appreciëren en naar waarde schatten, dit is niet altijd subjectief, soms wel natuurlijk, maar daarvoor hoef je niet naar een conservatorium moeten gaan of notenleer voor moeten volgen.

Spijt van? Je kan altijd nog beginnen toch?

Ik denk ook dat niet dat een conservatorium of het kennen van muziektheorie/bespelen van instrument een vereiste is voor het beoordelen of maken van muziek. Maar vaak veranderd of bekijkt een "geleerde muzikant" muziek vanuit een andere invalshoek, en hij zal dus ook vanuit die invalshoek componeren. Iemand die afstudeerd aan het conservatorium zal echt geen Hardhouse gaan maken om maar een uiterste te noemen. 2 voorbeelden van "geleerde"bands zijn Steely Dan en Toto, zo'n beetje de meest genoemde favourite bands onder muzikanten, maar worden vaak afgezeken door de pers. Hun muziek zou zielloos zijn. Liever 3 gasten zonder muzikale kennis in een garage stijf onder de drugs, want that is what rock & roll is all about. Maar wat is eigenlijk Rock & Roll?

Daar vergissen menig zich in, het betekent voor een ieder wat anders, ik hoor een vette gitaarsolo en denk fu***ng yeah! Een ander zegt, "zucht weer zo'n eindeloze 80s gitaarsolo..." Het probleem is dat iemand die Jazz wil spelen of Klassiek dit niet kan doen zonder muzikale kennis, of je moet een wonderkind zijn (die heb je overal, in natuurkunde, wiskunde etc.). Rock & Roll kan eigenlijk iedereen wel proberen.

Liever een prachtige compositie, gespeeld door redelijke muzikanten dan een bagger compositie, gespeeld door muzikanten die hun apparaat "perfect" beheersen.

Liever Sufjan Stevens dan Andrea Bocelli.
Liever The Fiery Furnaces dan Toto.
Liever niets dan Ernst Daniel Smit.

Het gaat om het eindresultaat (=uitgevoerde compositie), niet om een show van aangeleerde trucjes.

inderdaad maar ik vrees dat ik te lui ben geworden sinds ik op unief zit...

geef mij maar een goeie psychedelische drugsong! Pakweg "I am the walrus" van the beatles of lucy in the sky with diamonds!!! Volgens mij zit hier toch niet veel muziekale waarde in maar toch zijn dit kleine meesterwerkjes! Waarom...?

Bij Prince - Sign 'O' the Times (1987):

Dit is een beetje off topic maar hier moet een reactie op...



Haha inderdaad. Dat stukje tekst van VanDeGriend is weer het belachelijkste stukje dat ik in tijden gelezen heb hier. 1963 is een hemelsbreed verschil met 1967. Hendrix coverde nota bene het nummer Sgt. Pepper 2 dagen na de release van de LP. Zegt veel over de invloed van The Beatles op Hendrix en de pop/rockmuziek. En zegt blijkbaar ook veel over jouw kennis, VanDeGriend

Het is wel een beetje makkelijk om mee te liften met de kritiek van anderen en deze te gaan opblazen.

She LovesYou kwam uit in 1963, klopt. De opmerking van VanDeGriend over Jimi Hendrix slaat volgens mij terug op het nummer Help dat in 1965 in de UK is uitgekomen. Stone Free staat op de B kant van Hey Joe en deze single kwam uit in 1966. Het is niet denkbeeldig dat beide singles in Nederland pas in 1966 werden uitgebracht, in ieder geval werden ze toen uiteraard als tijdsgenoten beschouwd.

Overigens is Hey Joe vermoedelijk al in 1960 door Hendrix geschreven.

volgens mij is dat nummer helemaal niet door hendrix geschreven. gaan we even opzoeken.

edit:
Dat nummer wordt toegeschreven aan ene mijnheer Roberts.
(misschien moet ik me zelf quoten over kennis en kunde? )

Beetje jammer dat bij Prince nu een Hendrix-Beatles discussie moet worden gevoerd, maar goed... Dit mag desnoods verplaatst worden.



Tussen de release van Help! en Stone Free zat anderhalf jaar. Help! werd gereleased in augustus 1965 in de VS en VK, In Nederland zal dit niet veel later geweest zijn aangezien de single de bijhorende film moest promoten.
Stone Free vervolgens werd gereleased eind december 1966. Tegen dat de single een beetje bekend werd was het dus al 1967. En in de snel evoluerende sixties is een tijdsinterval van anderhalf jaar veel tijd. Toen Stone Free uitkwam hadden de Beatles al nummers als 'Rain' of 'Tomorrow Never Knows' uitgebracht (ja, ook in Nederland).

Het nummer Hey Joe kan al helemaal niet van Hendrix zijn aangezien bands als The Leaves, The Byrds en Love dit nummer al opnamen in 1965 en 1966. Het waren The Leaves die het nummer bekend maakten door hun single ervan.

Niet nodig, je hebt helemaal gelijk, het is geschreven door William Roberts en ik heb geen idee wie dat is!

Ik heb dan ook geen kennis en kunde van muziek.

Als ik het tegendeel heb beweerd, let me know!

Hey, mij is ooit verteld dat Hendrix het van Tim Rose had overgenomen.

Gewoon even googlen:

Hey Joe wordt vaak omschreven als een 'traditional' en de herkomst is onduidelijk. Die Billy Roberts was degene die het voor de copyrights heeft laten registreren in 1962, maar het uiteindelijk vastgelegde nummer is door diverse andere nummers beïnvloed.

Quote:

"Roberts possibly drew inspiration for "Hey Joe" from three earlier works: his girlfriend Niela Miller's 1955 song "Baby, Please Don't Go To Town"[3] (which uses a similar chord progression based on the circle of fifths);[10] Carl Smith's 1953 US country hit "Hey Joe!" (written by Boudleaux Bryant), which shared the title and the "question and answer" format; and the early 20th century traditional ballad "Little Sadie", which tells of a man on the run after he has shot his wife."

Uit het Wiki-verhaal wordt duidelijk dat het nummer in elk geval al vaak gecoverd was toen Jimi Hendrix het opnam.

Ah OK. thnx.
Had ik inderdaad zelf kunnen googlen maar het was 2.35 in de ochtend en ik was alles behalve helder.

Wat ik wel lees in je link is dat Hendrix zich liet inspireren door de langzamere uitvoering van Rose.
Die uitvoering van Tim Rose vind ik stiekem toch wat mooier.

Wat is scholing, vroeg ik me af na het lezen van de soms vermakelijke discussie.

Een voorbeeld:
De gitarist in kwestie speelt op zijn16e rock'n'roll in teenage bandjes.
Na 14 maanden gaat hij met ontslag uit het leger en besluit de draad wat betreft muziek weer op te pakken.

De daarop volgende vier jaar werkte hij zich uit de naad in bands van anderen.
Bij wie: nou onder andere bij Little Richard, Ike and Tina Turner, Wilson Pickett, the Isley Brothers en King Curtis

Maar de muzikant is te flamboyant en eigenzinnig om alleen maar als begeleider door het leven te gaan.
Hij zoekt zijn geluk in New York, daar, in 1965, formeert hij zijn eigen eerste band: Jimmy James and the Blue Flames.

In al die jaren leert hij geen noten lezen, of andere theoretische zaken aangaande muziek.
Maar is hij daarom ongeschoold?

Wordt je niet geschoold als je avond aan avond de meest veelzijdige muziek van anderen speelt in de meest obscure juke joints?
Waarom zou er in muziek niet zoiets bestaan als : leren in de praktijk?

Beluister een groot deel van de debuutplaten uit de rijke pophistorie, alle muzikanten leren er bij, zowel wat betreft het bespelen van hun instrument, als wat betreft hun compositorische vaardigheden.

Zelfs " echte" punks die er aanvankelijk prat op gingen slechts 1 of 2 accoorden te kunnen spelen, leerden er gaandeweg bij, misschien wel meer dan hen lief was.

Dat heet ontwikkeling, i.m.o. vaak een ander woord voor scholing.

En die ervaringsdeskundige...., die muzikant die geen noot kon lezen..??
Daar kunnen heel wat geschoolde musici heel wat van leren....

Goed verhaal, Oldfarth; vooral die laatste 2 regels laat aan duidelijkheid niets te wensen over en kan me daar uitstekend in vinden.