En flinke hoge stemmem ook, zal er eens achteraan gaan.

TOMITA The Best Of.
De mooist opgenomen opname ooit gemaakt.

Nu ben ik bevooroordeelt door mijn muziekinstalatie, en mag ik echt horen wat goed is opgenomen

Vriendelijke groet Terugnaaraf.

Kunnen zie die tegenwoordig ook al opnemen?

Theatre of Hate, een soort kruising tussen Joy Division en The Damned, met negerdrums (dit is niet rascistisch bedoeld, maar zo noem ik ethnische ritmes altijd) en macabere blazers- en percussietoevoegingen.

Dannii Minogue en boomkat

Marc Almond was altijd zeer onderschat. Hij was vooral bekend van het wat simpele "Tainted love" maar heeft later zowel in soft cell als solo prachtige albums gemaakt, een ervan heeft zelfs invloeden van Russische muziek.

Ik vind dat de 70's- groep Sweet (vroeger The Sweet) soms schandalig wordt vergeten. Bij mij staan ze muzikaal gezien hoger dan bv. Queen of The Who (tijgenoten). Er wordt op MuMe maar bijzonder weinig gestemd op hun albums.

Vergeet niet dat deze groep een enorm resem hits heeft: Funny Funny, Action, Ballroom Blitz, Hellraiser Fox on The Run, Poppa Joe,...

Mag ik The Fall onderschat noemen? Dat niet-fans zich altijd zo ergeren aan Marks vocalen, dat is behoorlijk de boel onderschatten.

Wie ik onderschat vind?

John Hiatt
Tim Buckley
Frank Zappa
Little Feat
Randy Newman
The Searchers
J.J. Cale
Ann Peebles
Irma Thomas
The Shins
Wilco
Warron Zevon

In het buitenland ook Belgische acts als dEUS, Arno, Admiral Freebee, Novastar, Ozark Henry ... in tegenstelling tot Milk Inc en Kate Ryan!

Wilco is nu niet bepaald onderschat hier..

http://www.musicmeter.nl/artist/15662

Zo'n beetje alle platen uit de electronic toplijst, die Onderhond niet kan waarderen en een lage stem geeft. Dat is behoorlijk onderschatten!

The bloody honkies uit de Achterhoek, kick ass rock and roll.

The Shins ook niet...

BUBBLE PUPPY!!!

Allemaal het album A Gathering of Promises beluisteren! Jullie zullen er zeker geen spijt van hebben!

Nirvana. Echt onderschat is het niet, maar eerder verkeerd beoordeeld. Ze worden tegenwoordig vaak in het hokje ''muziek voor 14 jarigen alternatieve kinderen'' gezet terwijl ik ze dan eerder met Led Zeppelin en The Velvet Underground zou vergelijken (al is dat ook weer een tikkeltje overschat).

Thin Lizzy, natuurlijk wel erg bekend. Maar bij het gewone publiek totaal niet. Die band heeft power, melodie, geweldige zang (ook nu Sykes de zang doet).

J.J. Cale, krijg nooit de indruk dat hij echt meetelt maar hoort voor mij in het rijtje Lou Reed, Neil Young, Bob Dylan al is de muziek meer bluesy.

Ryan Bingham, hou die man in de gaten mensen zoals hij scheppen weer hoop op verbetering in de hedendaagse muziek !

Saybia, op Musicmeter zeker niet onderschat, maar buiten Musicmeter wel...

X Japan vind ik zwaar onderschat. Die gasten hebben echt geweldige muziek gemaakt!

Of misschien zijn ze juist overschat door mij, weet het niet echt zeker...

garagerock uut't' ooooosten

The Hold Steady. Craig Finn is toch wel één van dé songwriters van de afgelopen jaren

Stond tot voor kort nog in de top 10 van de rotatielijst hiero...

Klopt, maar desondanks vind ik de band nog steeds onderschat. Zo vind ik bijvoorbeeld de stemgemiddelden van de platen aan de lage kant. Het zou mij niks verbazen als Craig Finn ever een jaar of vijf een algemeen gerespecteerd songwriter is van het nivo van, pak hem beet, een Shane MacGowan.
Overigens kan ik me ook voorstellen dat mensen deze band helemaal niets vinden, maar ondanks dat vind ik dat zij niet de aandacht krijgt die ze mijns inziens verdiend.

Wie?

even opgezocht, maar nee, die naam zegt me ook helemaal niks

Wel enkele dagen terug The Hold Steady beluisterd... niet geweldig, ook zeker niet "helemaal niks". Verdwijnt bij mij in de grijze middenmoot ben ik bang...

Shane MacGowan = zanger van The Pogues en algemeen gerespecteerd songwriter.

hm, singer-songwriter is sowieso niet mijn core business, maar The Pogues ken ik elk geval wel.

scheel dat die naam me in eerste instantie niet opgevallen was...

Songwriter is m.i. iets heel anders dan singer-songwriter

Songwriter schrijft songs. Degene die in een deathmetalband de songs schrijft is dus ook een songwriter.

Singer-songwriter schrijft songs en vertolkt deze solo op zijn/haar akoestische gitaar terwijl publiek nippend aan rode wijn aandachtig toehoord (om een paar clichés uit de kast te trekken). Singer-songwriter vind ik ook meer een genre-aanduiding.

Shane MacGowan en Craig Finn behoren zeker tot de eerste groep.

Ach ja, daar heb je natuurlijk ook een punt. Ik zou dat eerder een componist noemen denk ik (als ik het überhaupt zou benoemen)... twee woorden voor hetzelfde, maar het klinkt toch gevoelsmatig wel anders.

Componist lijkt mij een prima woord

Ik ben de onvolprezen Boo Radleys vergeten.
Bij deze dan.

zeker Transglobal Undergound

wordt bijna niet op gestemd, maar toch hebben zij een soort grens verlegd met hun hiphop meets crossover meets world music meets whatever....

Daar zijn heel veel mensen het over eens, lees ik wel. Voor mij het summum van de hard rocking twin guitar band. En Phil Lynott was natuurlijk een podiumpersoonlijkheid uit duizenden.

Meer dan gemiddeld leuke bandjes. Yello heeft absoluut een eigen, unieke stijl en XTC heeft tientallen geweldige popliedjes op hun naam staan.

Klopt. Ik heb altijd het gevoel dat ik ze moet verdedigen als de gesprekken over 'serieuze' muziek gaat. Teveel mainstream succes ongetwijfeld. Maar vaak zijn hun albums behoorlijk goed - nou ja, Phil Collins is wel flink afgegleden helaas. En hoewel die hits natuurlijk in de eerste plaats hits geworden zijn omdat het (meestal) uitstekende nummers zijn, hebben deze artiesten stuk voor stuk heel wat pareltjes op hun afzonderlijke albums staan (Prince en Elton John vaak zelfs op de B-kantjes van hun singles). Ik noem ter bewijsvoering voorbeelden als Erotic city, Seventeen days, Funeral for a friend/Love lies bleeding, I don't care anymore en The roof is leaking.


Helemaal waar. Misschien dat-ie tekstueel wat minder te zeggen heeft dan genoemde voorbeelden, maar voor mij is J.J. Cale net zo'n uniek talent als deze heren.

Nog twee voorbeelden uit m'n eigen collectie: Big Country en Fischer Z. Twee bands die destijds wel succes hadden, maar nooit de ereplaats in de popgeschiedenis hebben mogen innemen waar ze volgens mij recht op hebben.