Deze is wel echt tof!

Ik luister zelf niet vaak naar Marillion maar ik kwam laatst een Pink Floyd cover tegen waar ik toch wel een beetje kippenvel van kreeg, namelijk deze:




Blijkbaar wist de zanger van Marillion de tekst niet van dit nummer dus besloot het publiek het maar voor hem te doen .

Mooie cover, MDRAIJER.

Hier nog een fijne, uit de film Roadie:

Love is a burnin' thing,
And it makes a fiery ring
Bound by wild desire
I fell into a ring of fire.



De stetsons en snakeskin boots maken het af.

Het opjagende bassloopje en dientengevolge het huppelende 'dansen' van Debbie Harry in Ring of Fire lijken overigens erg op het eveneens opjagende gedempte gitaarakkoordhakken en dito huppelen op de plaats, in Blondies:

Of het 'geslaagd' is kan een kwestie van smaak zijn maar hulde in ieder geval dat Anouk het thema behoudt (zie ook de clip) maar muzikaal toch een eigen vertolking geeft van het origineel.



Het origineel:

Geweldig!
Tja, componeren, arrangeren, dirigeren, hij kon het allemaal wel die Zappa.

Eentje van Elvis, door Dead Kennedys:

Na 13 november komt deze bij mij meer binnen dan het origineel:

Mooi, Bardt1980.

Deze is ook mooi:
Een halve cover.
Laat me.
Laat ons. Met rust.
Half Frans, half Nederlands.

Leve The Beatles!
Leve Drenthe!
Leve Daniel Lohues!
Leve rockmusic!

Daniel Lohues, een puurder artiest zal je zelden tegenkomen.

Mooi he. Kijk Henny Vrienten ook genieten als Daniel los gaat op de Telecaster.
Blijf zoeken. Naar 'pure', authentieke muzikanten/mensen. Die zijn het interessantst.

Tip: bekijk ook eens de docu van Daniel in the USA, op zoek naar bluesroots.
Een ander topic hier gaat over namen (zoals Johnny) en steeds terugkerende locaties in de muziek.
I.v.m. betreffende topic is het wel leuk in dat kader hoe Daniel in de docu iets uitlegt over crossroads (kruispunten), schijnt o.a. een locatie te zijn om je ziel aan de duivel te verkopen.
Daniel vertelt hoe hij eens een uur slidegitaar speelde bij een kruispunt in Nederland, er gebeurde echter niets.

Die docu heb ik jaren geleden eens gezien, inderdaad ook zeer de moeite waard. Misschien ga ik hem binnenkort weer eens bekijken.

Ik ga nog steeds compleet stuk om deze geweldige cover van Frans Bauer door De Jeugd van Tegenwoordig

"dit is mooi, dit is kippenvel!"

Deze cover is bijna net als het originele nummer maar ik wil hem toch even posten omdat mijn gitaarleraar er gitaar bij speelt (helemaal rechts met het petje op, Marty Schwartz). Ook een van m'n favoriete Beatles nummers.

Gezongen door Allensworth by the way.

The Blues Brothers, Johnny Cash & nog veel meer hebben dit gezongen maar deze cover vind ik nog steeds het tofst:



De enige echte Saruman, Dracula & Scaramanga.

Sir Christopher Lee!

Sir Chris staat ook in het Guiness Book of World Records als oudste metal zanger, zoek hem maar op, hij staat vast op MuMe. Iets met Charlemagne of zo.

Nico doet The End van The Doors. Veel inktzwarter ga je het echt niet vinden.

46&2 van Tool door een 'schoolbandje'.

Als je ze totaal niet kent/kende komen ze vaak over als een bandje dat net begint ofzo, wat bij elkaar geraapte muzikanten die na de oefenruimte het eens on stage proberen. De nummers zijn geen van allen tophits geworden maar kennen een 'natuurlijke' aanstekelijkheid. Hoogdravende muzikanten zijn het ook niet. Maar doe het maar eens na. De band waaruit MM is voortgekomen (Hanoi Rocks) heeft sterker nog heel veel later veel commercieel succesvollere bands geïnspireerd.
Het is, kwa mee te sjouwen en op te bouwen apparatuur, ook eigenlijk maar een 'kleine' band. Allways on the road over the world (Scandinavie, USA, Japan/Indonesie, Europe) maar (te) regelmatig nog spelend in kleinere venues.

You pussy's; Eagles of Death Metal & Rolling Stones:
Eat this!

Mac DeMarco covert Bing Crosby:

Voor jou, Lemmy.
Die ouwe taart leeft nog maar jij als King of Rock 'n Roll bent er van tussen nu.
So, no future? for rock 'n roll? Tuurlijk wel!
Maar jij zult nooit vergeten worden. Thanx for alles. R.I.P. Ga maar een feestje maken met Philty Animal Taylor en Würzel, een band oprichten ofzo.

Águila Roja - Canción De Margarita




Pernilla Wahlgren & Cornelis Vreeswijk - Balladen Om Fredrik Åkare Och Cecilia Lind

...Maar de dans kwam ten einde en waar zullen ze heen
Ze wonen zo dicht bij elkaar
Tenslotte komen ze aan bij Cecilia's hek
"Nu wil ik gekust worden" zei Cecilia Lind

Pas op Fredrik Åkare, schaam je oude vent
Cecilia Lind is toch nog maar een kind
Rein als een bloem, schuchter als een hinde
"Ik wordt al gauw zeventien" zegt Cecilia Lind

En de sterren gaan hun baan en de uren vliegen voorbij
En Fredrik is oud maar de maan is nieuw
Ja Fredrik is oud maar liefde is blind
"Ah, kus me opnieuw" zegt Cecilia Lind

1965.

Voor een klein publiek, maar The Chain van Fleetwood Mac in een sludgemoeras gedompeld door Thou & The Body vind ik echt heerlijk:

Zoals zo vaak bij dit soort verbouwingen lukt het maar niet om op geslaagde wijze melodieuze zanglijnen om te vormen tot pittige screams danwel grunts. Kortom, leuke keuze maar de zangert maakt er onbedoeld een persiflage van. Het arrangement vind ik wel heel cool.

Mooi hoe een talentvolle Nederlandse band als Ode to the Quiet hun kwaliteit en eigen muziekstijl loslaten op Interpol's Pioneer to the Falls.

Kozelek's versie van het Kiss-nummer.

When routine bites hard
and ambitions are low

(maar dan niet van Paul Young)




en van hetzelfde album: