Ik heb een witte Mexicaanse Fender Strat (Beavis&Butthead editie ) en een merkloze akoestische met een gat erin, en die klinkt geweldig. Is er met dat gat op vooruit gegaan.
Vroeger ook een Fender Jazzmaster, een andere (echte/dure) Strat en een rode Gibson Firebird. Die laatste was de beste gitaar die ik ooit had. Omdat ik op een gegeven moment veel te weinig gitaar speelde t.o.v. de kwaliteit/waarde van die dingen zijn ze verkocht aan echte gitaarbeesten die er dagelijks op spelen.

Ik heb ook een akoestische met een gat erin, dat hoort toch zo?

Klopt, maar dit is een extra gat. Iemand heeft ooit een deurklink erdoorheen geramd.

In totaal vier gitaren hier, waarvan twee echt gebruikt worden. De oudste qua bezit is een Stagg twelve string, gekregen toen voor mijn zestiende verjaardag. Het geluid van zo'n 12-snarige gitaar is heel mooi, maar na drie liedjes ben ik er wel klaar mee. Dan heb ik nog een Egmond, gekocht voor Hfl. 7,- op een rommelmarkt, op Koninginnedag. Dankzij mijn zwager zit er weer een witte slagplaat op en ik moest zelf nieuwe stemmechanieken monteren. Het element ontbreekt nog steeds. Is lastig aan te komen. De Egmond hangt aan de muur van onze blokhut, want eigenlijk klinkt dat ding niet best.
De akoestische gitaar die ik veel gebruik is een zwarte Epiphone (zie profielfoto) met ingebouwd element. Wordt thuis op gespeeld, en tijdens repetities en optredens.
Mijn electrische gitaar is een Westone Thunder I, in combinatie met een LAB L7 versterker. Ook deze gaat mee naar repetities en optredens.

Het blijkt een Gomez te zijn, ‘studiegitaar’.

Tuck Andress. Een gitaristen gitarist.
Zwaar ondergewaardeerd en volgens mij een van de beste solo gitaristen van deze tijd.