Bachmann Turner Overdrive - You Ain't Seen Nothing Yet
Golden Earring - Another 25 Miles
Heart - Dreamboat Annie
Rod Stewart - Sailing
David Bowie - Ashes to Ashes

Op een bruiloft spelen

Het is M'n.... Joerii.....of mijn. (Meester Mjuman is in een milde bui vandaag dus pas op in het vervolg )

Denk je dat hij 'she's busy sucking on my ding-dong' voor zijn moeder gaat zingen?

Eagles - Hotel California
Little River Band - Home on Monday
Cat Stevens - Wild World
10 CC - I'm not in Love

Ik zoek... stokoude freejazz. Ben erg weg van Ornette Coleman (Shape of Jazz to Come en Free Jazz), Sun Ra, John Coltrane (Live in Japan, A Love Supreme ben ik beugeluisterd) en Albert Ayler.

Heb hier inmiddels al wat klassiekers klaar staan, zoals dingen van Eric Dolphy, Pharoah Sanders, Don Cherry, Cecil Taylor, Anthony Braxton en nog een miljoen andere dingen van Sun Ra. Ook wat Charles Mingus, omdat ik diens klassieker (Black Saint...) heel goed trek. Mensen die dat rijtje kunnen aanvullen?

Graag muziek uit de jaren '60, omdat dat oud geluid ook een totaal andere sfeer brengt.

Kijk eens in m'n stemmenlijst zou ik zeggen, staan best wat leuke dingen in

Toppers (buiten de door jou genoemde artiesten) zijn toch wel echt de Jazz Composers Orchestra, George Russell, Carla Bley, Alexander von Schlippenbach Trio, Bill Dixon, Charlie Haden, Dave Holland, Julius Hemphill, Sam Rivers, Alice Coltrane, Peter Brötzmann, Roscoe Mitchell, Jimmy Giuffre, Rova, George Lewis etc. etc.

En als het even wat verder weg van 60's mag dan is er natuurlijk gigant Anthony Davis. Eén van mijn favoriete composers.

Als het wat psychedelischer mag, sowieso Lord of Lords van Alice Coltrane. Is wel van '72.

Ik zoek artiesten in de trant van Kashiwa Daisuke, Saltillo en World's End Girlfriend.
Dus meer een stijl die zich het beste laat omschrijven als een combinatie van Post Rock, Modern klassiek en Electronic.

Ik ben de laatste tijd weer erg in de ban van het album 'Waltz for Debby' van het Bill Evans Trio. Ik merk dat dit soort piano-gebaseerde jazz me erg bevalt, kan iemand me dus andere albums aanraden die hierop lijken? (Liefst pianojazz, maar mag ook met blazers zijn als het qua sfeer overeenkomt). En wat zijn andere piano-trios die ik zeker eens moet gaan beluisteren?

Floex - Veronika's Dream

Voor wat betreft wat langzamere dingen heeft het ECM-label een hoop artiesten/albums die varieren van erg sterk tot in sommige gevallen de ergste bejaardentehuismuziek, maar de volgende platen zijn bijvoorbeeld zeker aan te raden in mijn ogen:

Keith Jarrett/Gary Peacock/Jack DeJohnette - Standards Live (1985)
Niet Jarrett's sterkste werk, zijn solo-dingen vind ik sterker (Koln Concert bijvoorbeeld), maar toch nog wel fijn

Marilyn Crispell/Gary Peacock/Paul Motian - Nothing Ever Was, Anyway. Music of Annette Peacock (1997)
Erg rustig, maar toch een heerlijke hoeveelheid fantasie erin,


Uiteraard ander werk van Bill Evans, bijvoorbeeld zijn Village Vanguard recordings:
Bill Evans Trio - The Complete Village Vanguard Recordings, 1961 (1961)


Zelf vind ik ook Brad Mehldau erg sterk, varieert wel per album, maar een persoonlijk favoriet is bijvoorbeeld Day is Done:
Brad Mehldau Trio - Day Is Done (2005)


En tenslotte nog wat persoonlijke favorieten, vaak wat aan de wildere kant van het spectrum.. Wat jazzpianisten betreft mag Cecil Taylor natuurlijk niet ontbreken, zijn Conquistador heeft bij mij wel echt een legendarische status, met wel af en toe blazers erdoor. Alleen opzetten als je in een experimentele bui bent:
Cecil Taylor - Conquistador! (1967)

Ook Free Fall vind ik hier wel passen, een modern trio met klarinet, piano en bas (naar Jimmy Giuffre's trio). Bij vlagen vrij rustig, en op sommige momenten ook wel iets wilder:
Free Fall - The Point in a Line (2007)


en ten laatste slotte natuurlijk de oude meester zelf, in een piano trio, misschien qua vorm nog wel het meest lijkend op Evans:
Thelonious Monk - Plays Duke Ellington (1955)

Kijk, dat zijn flink wat dingen die ik kan gaan ontdekken de komende tijd, bedankt!

Bedankt! Hier kan ik wel wat mee
Hopelijk volgen er nog meer tips...

Iemand die iets weet in de trant van Aguaturbia?
Ik ben heel erg onbekend in de (psychedelische) rock, maar ik vind Psychedelic Drugstore een heerlijk album!
YouTube - Aguaturbia - Heartbreaker als voorbeeld.
Die vocalen zijn zo fijn! Ook de fuzzy instrumentatie staat me erg aan. Het liefst iets met vergelijkbare vocalen, maar vergelijkbaar drumwerk is ook goed.

Cream
13th Floor Elevators

Wat onbekender:
Gandalf
The Human Instinct
Strawberry Alarm Clock

Ook interessant maar eerder crossover met andere dingen:
Selda (onlangs heruitgebracht op Finders Keepers overigens)
Black Merda

Ik heb geen zin om het aan Nick Jett te vragen... Kan iemand me meer aanraden in de stijl van wat in onderstaande video weerklinkt vanaf 3:06?




En kan iemand me vertellen welke genre-tag daarop kleeft?

Ik zoek muziek in de trant van dit nummer:



Bluesy, jazzy, diep emotionele pianomuziek. Ik vind het extreem technische drukke hyperjazz van Hiromi minder aansprekend, maar vind de gevoelige nummers zoals Place to be geweldig. Iemand tips voor mij?

Ik ben sinds kort weer helemaal verknocht aan Morphine en draai het nu bijna altijd als ik vrienden over de vloer heb (en die zijn inmiddels ook groot liefhebber). Ik ben nu op zoek naar vergelijkbare groovy laidback muziek. Het hoeft niet te klinken als Morphine, ik ben meer op zoek naar iets met een vergelijkbare vibe.

Je kan om te beginnen eens achter de projecten van de overgebleven Morphine-leden aan gaan:

Service Unavailable - last.fm
http://www.last.fm/music/A.K.A.C.O.D.
Twinemen ? Free listening, videos, concerts, stats and pictures at Last.fm

Verder zie ik dat je Bohren al kent, al heb je nog geen stem staan bij dit fantastische album:
Bohren & Der Club of Gore - Sunset Mission (2000)

Twinemen en Bourbon Princess heb ik net even gecheckt, maar daar heb ik nog niet zoveel mee. A.K.A.C.O.D. vind ik wel leuk.

En Bohren & Der Club of Gore ken ik wel, maar heb ik al jaren niet meer gehoord. Sunset Mission heb ik inderdaad nooit beluisterd, maar klinkt zeer vetjes. Dank u zeer!

Soul Coughing misschien. Wat meer richting de blues en rock, maar zeker heerlijk laidback. Vooral de albums Ruby Vroom en El Oso zijn geweldig. Verder kun je Von LMO proberen als je combinatie sax+gitaar fijn vindt, maar is meer richting gefreak en no-wave en zeker niet laidback.test

Voorbeeldjes Soul Coughing klik
Soul Coughing - Mr. Bitterness - YouTube

Verder natuurlijk Mark Sandman's eerdere band Treat her Right, al is het wel een stuk minder goed dan Morphine. De blauwdrukken voor zijn latere werk zijn echter wel duidelijk aanwezig.
Ook nog The Bone: Service Unavailable - last.fm Gaan haast door waar Morphine stopte. Erg fijne muziek.

Tom Waits is opzich ook wel qua sfeer te vergelijken met Morphine, maar die ken je waarschijnlijk al wel. Misschien nog de scores van Angelo Badalamenti, vooral zijn werk met Lynch heeft wel een soortgelijke sfeer. En verder sluit ik me gewoon aan bij de tips van Micha. Vooral Bohren & Der Club of Gore

Piano interrupted

Thanks, ik zal vanavond eens gaan luisteren. De naam zegt me wel iets. Dit is meer in de richting van Jóhann Jóhannsson en Olafur Arnalds toch?

Ik ben nogal ondersteboven van de nieuwe plaat van Pharmakon. Dit is niet echt noise maar power electronics met nogal wat industrial invloeden.
Ik wil wel nog bands - oud of nieuw - in dit genre horen.
De klassiekers zijnde Coil, Throbbing Gristle, Whitehouse, en zo ken ik al. Maar er zullen nog wel vette acts zijn die ik nog niet ken, so shoot!

Trepaneringsritualen, Bizarre Uproar, Puce Mary, Nyodene D, Alberich, Atrax Morgue, Shift?

Maar wellicht alle te noisy en te weinig industrial.

Pop 1260 ligt ook wel in de lijn van Pharmakon, maar dan meer aan de rock kant.
Yellow Swans zou ook nog wel passen denk ik.
Iets meer richting drone, maar wellicht ook interessant het Nederlandse HEXENEICHE.
De oude albums van Noisex (en dan gelijk ook DKF)
Prurient

Puce Mary was trouwens te gek op Incubate.

Pfff, Pharmakon is een heftige plaat zeg. Wauw.

Het deed mij vooral denken aan: Diamanda Galás - The Litanies of Satan (1982)

-SprayIt-, nu noem je daar toch wel één van de meest kwaadaardige albums die ik ken. Je zou er haast schrik van krijgen. Kreeg dan ook de volle mep van mezelf. Ik leg deze wel maar één keer per jaar op of zo. En ik moet dan nog alleen zijn want de rest van het gezin loopt sowieso weg als ik deze draai.