Weten jullie meer van pop-rock met een mooie synth erin? Zoals dit liedje:
Youtube

De keuze is reuze qua pop-rock met synths, maar specifiek bij het nummer dat je noemt (beetje mellow) moet ik denken aan hitjes als
Empire Of The Sun - Walking On A Dream (Official Music Video) - YouTube
Capital Cities - Safe And Sound (Official Music Video) - YouTube
The Naked And Famous - Young Blood - YouTube

Ik ben op zoek naar rock of pop albums met de focus op strijkinstrumenten en piano. Een paar voorbeelden:

1. Radiohead - A Moon Shaped Pool
2. Weyes Blood - Titanic Rising
3. Nick Drake - Five Leaves Left
4. Sufjan Stevens - Illinoise
5. Elbow - The Seldom Seen Kid

Iemand tips? Alvast bedankt!

De muziek van Patrick Wolf en Owen Pallett (Final Fantasy) bestaat vooral uit piano en strijkinstrumenten.

Owen Pallett - This Lamb Sells Condos

Patrick Wolf - The Magic Position

Bedankt! Maar niet echt wat ik zoek, sorry. Ik ben meer op zoek naar droevige muziek, in plaats van opbeurende muziek. Daar had ik even wat duidelijker in moeten zijn

Rachel's, Dirty Three, Godspeed You! Black Emperor misschien iets? Qua piano misschien Julia With Blue Jeans On van Moonface?

edit: Antony & the Johnsons misschien ook.

En Beverly Glenn-Copeland (nieuw in de MuMeladder) heeft best wel iets van Nick Drake.

Om te beginnen divergeert dat lijstje nogal van de blankejankmansenmuzak van Radiohead, via de Carpenters cum turbo-songs van Weyes Blood, het verstilde van bard Nick Drake, het barokke (qua arrangementen)van Sufjan, naar de elleboogstoot.

Ben geneigd te denken: Patrick Watson, laatste drie albums, John Gorka (bijv Land of the Bottom Line), American Music Club (bijv Mercury), Loney Dear (Sologne), Exit North - Book of Romance and Dust (2018), Susanne Sundfør - Music for People in Trouble (2017) - net zo divergent

Je zou het ook nog in de neofolk/dark folk kunnen zoeken, b.v. Sol Invictus. Meestal vrij deprimerend.

Cory Hanson - The Unborn Capitalist from Limbo (2016)
Hemelse strijkers, licht psychedelisch om het warm van te krijgen.

Dan moet je 'Last of the Country Gentlemen' van toenmalig treurbaard Josh T. Pearson hebben. Of Matt Elliott, ook gezellig.

Ik zoek naar meer artiesten in de trant van de latere Talk Talk/Mark Hollis en Rachel's/ Rachel Grimes. Verstilde muziek. Zaken die onder de noemer neoklassieke kamermuziek zouden kunnen vallen, of erdoor beïnvloed zijn.

In dat lijstje zou ik nog wel meer artiesten kunnen noemen die ik mag, zoals Dirty Three, Kate Bush, The Cinematic Orchestra, Owen Pallett. Maar omdat er misschien anders geen lijn in te vinden is, noem ik de bovenste twee artiesten.

De latere Japan platen en het solowerk van David Sylvian.

Jessica Moss - Entanglement (2018)

Hania Rani - Home (2020)

Staat onder het label neoklassiek, maar zoals in de reacties zit het op de grens van neoklassiek en pop. En bijna alle stemmers geven het een hoog cijfer. Kate Bush wordt ook nog genoemd

David Sylvian kende ik ook al (maar dat kon je niet weten), maar die past zeker ook in dat rijtje van artiesten. Ik heb de twee onbekenden nu kort beluisterd. Allemaal prachtige suggesties.

Als ik het goed bergrijp zoek je ook naar gewoon neoklassiek. Ik heb zelf veel ontdekt door naar deze playlists op Spotify te luisteren:

• Modern Classical - playlist by Herbert Schröer | Spotify - open.spotify.com
Decorus - playlist by William Nightingale | Spotify - open.spotify.com
Beste Neoklassiek '11 - playlist | Spotify - open.spotify.com
Componisten uit de neoklassieke New Age - playlist by kindamuzik | Spotify - open.spotify.com

In de eerste staat Rachel ook zie ik (onder beide namen). En de toppers in het genre zoals Einaudi, Richter, Frahm, Jóhansson, Glass etc.

Denovali biedt genoeg om te ontdekken - elke artiest is 'aanklikbaar' en te beluisteren; er zit ook 'heftiger' spul bij, maar het is echt iets anders dan de bekende, gebaande paden:
Music | Denovali - denovali.bandcamp.com

Mijn zoontje van bijna 1 vindt de liedjes van Sesamstraat erg leuk en dat staat dus vaak op. Zigeunermeisje is een van die liedjes die me als ouder in positieve zin opvalt, zorgt er dikwijls voor dat het volume nog even verder omhoog gaat. Het swingt de pan uit en steekt muzikaal prima in elkaar. Het lijkt me ska-muziek, meer in het bijzonder rocksteady of 2 tone, maar ben niet zo thuis in deze genres. Ik kan niet vinden wie dit gemaakt heeft. Wat is het genre precies? En wat zijn goede hedendaagse referenties (dus geen The Specials) die ook een beetje zo klinken? (voor volwassenen dan)

Hennie Vrienten wellicht? Die heeft veel muziek voor Sesamstraat gemaakt. En hij heeft wel iets met ska.

Ach bedankt, wie anders! Zit ik stiekem gewoon Doe Maar 2.0 leuk te vinden.

Ik zoek iets in de trant van deze romantische toch ontzettend melancholische muziek. Ik heb half geen idee wat voor instrumenten het allemaal zijn maar er moet toch meer zijn van dit soort?

Voordat je verdergaat naar YouTube

Doet mij wel een beetje denken aan Nils Frahm - Tristana

Volgens mij ben ik de enige liefhebber van dit topic haha, maar kennen jullie meer van dit soort muziek waarin de refreinen eruit knallen zoals bij Adna - Living. Altijd kippenvel bij zo'n climax, en ben benieuwd of er meer bestaat.

Het moet ergens vandaan komen...

Jaren raak ik erg betoverd en in een melancholisch bad gegooid te worden bij Franse moderne elektronische muziek. Of... kan je het in alle fronten wel slechts zo noemen. Voornamelijk Air en de werken van M83 van 2005 tot 2011 steken daarbij de kop op.

Maar het moet in Frankrijk ergens vandaan komen, denk ik. Een stijl wat van generatie op generatie is doorgegeven. Zijn het de chansons uit de jaren 50, 60 en 70? Is het Jean Michel Jarre? Heeft M83 zich ergens laten inspireren door Indochine (een band die ik pas ontdekt heb)?

Klinkt een beetje warrig en zoekend dit. Maar... zijn er Franse groepen of artiesten (grofweg door de decennia van de 20ste eeuw heen) die je als mogelijke inspiraties een beetje kan linken aan het bovengenoemde?

Al vind ik Jean Micheal Jarre niet zo melancholisch en weemoederig klinken.

Is het te simpel om te stellen dat ze door Daft Punk zijn beïnvloed?

Daft Punk is meer clubhouse en komt niet echt overeen met de stijl van Air en M83.

Of zoek ik te ver?

Maar desondanks: How we made Air's Moon Safari | Air | The Guardian - theguardian.com

En M83 noemt vooral Jarre:
Anthony Gonzalez aka M83: 'I just turned 30 – it was time to try something I'd remember all my life." | Electronic music | The Guardian - theguardian.com
M83 - Interview Magazine - interviewmagazine.com