Gaat niet echt meer over de jaren 90 allemaal.

Maar toen had je inderdaad bands die een geniaal album uitbrachten (Rage Against The Machine, Pearl Jam, Nirvana), maar ook bands die meerdere goede albums maakten (Smashing Pumpkins, Soundgarden, Afghan Whigs).
Dat zul je altijd blijven houden, en is niet aan decennium verbonden.

In de jaren 60 gebeurde dat ook al (Velvet Underground, Love) brachten een goed album uit.
Er waren toen al uitzonderingen ( Stones, Beatles, Doors), die het wel klaar kregen.

My Bloody Valentine - Loveless
Talk Talk - Laughing Stock/ Spirit Of Eden
Slint - Spiderland
Afghan Whigs ...

Ik was een lijstje aan het maken mbv RYM en kwam zoveel mooie platen tegen dat ik de link maar post:
http://rateyourmusic.com/charts/top/album/1990s

Elk decennium heeft tot nog toe zwaar te pruimen muziek voortgebrach. Zo ook de jaren negentig.

R.E.M. en U2 waren jaren '80-bands die ook in de jaren '90 goede albums uitbrachten. Ook Morrissey, Elvis Costello en Tom Waits wisten zich in de jaren '90 met goed materiaal te handhaven.
Red Hot Chili Peppers, Manic Street Preachers, Buffalo Tom en Beck moeten ook vermeld worden.

Allemaal waar, maar we moeten hier geen opsomlijstje van maken, toch?
Ik vind algemeen de nineties stukken minder interessant dan vorige decennia.
Voor mij blijven de sixties de absoluut muzikaal/maatschappelijk meest interessante periode, op de voet gevolgd door de eighties.
De seventies vallen er voor mij een beetje tussen, al vond ik die zotte glamrockperiode, gepaard gaande met halve karnavaltoestanden (Slade, The sweet, Gary Glitter, Suzi Quatro en consoorten) toch bijzonder leuk en verfrissend. De symfo-rock was soms wat te zwaar op de hand en te doordravend, maar leverde toch ook onzettend leuke dingen op.
Neen, die nineties, ik vind ze ronduit zo'n beetje de zwakste periode uit de nog betrekkelijk jonge rockhistorie. Nirvana was voor mij de relevatie toen.
Het is maar één meninkje, nietwaar, en wel die van mij.
Leve de democratie!

Ik kan Father McKenzie wel bijtreden.
Zeker als je afgaat op de hitlijsten zijn de 90's verreweg het zwakste decennium.
De 60's, en dan vooral de tweede helft, vind ik ook de meest interessante periode uit de popgeschiedenis.
De 70's vond ik iets minder maar ook goed waaronder de glamrock, de symforock, reggae, punk & new wave. Ook de jaren '80 leverden veel mooie dingen op, maar ook iets meer wegwerppop.
In de jaren '90 werden eveneens goede dingen uitgebracht, maar nog meer wegwerppop die de hitlijsten teisterde (zie eerdere berichten). En die lijn wordt voortgezet na 2000.
Mijn conclusie is dat in elke periode goede muziek werd uitgebracht, maar dat je die hoe langer hoe minder moet zoeken in de hitlijsten.

Hier kan ik me goed in vinden

Als je het baseert op de hitlijsten zijn de 90s en ook de jaren 00 echt helemaal nergens meer.. bagger teistert de radiogolven.
Ik sluit me bij Father McKenzie aan, alleen draai ik 80s dan met 60s om. De 80s biedt voor mij toch veruit de interessantste ontwikkeling in stromingen en beste artiesten. Maar ook de 60s mochten er wezen, veel artiesten ook met excellente memorabele songs.

Die hitlijst van de jaren 60 is ook niet echt bijzonder hoor. Ik zie veelal dezelfde artiesten. Beatles, Stones, Bee Gees, Heintje.
Maar ik kom nergens echt iets goeds uit die periode tegen in de hitlijsten. (en er waren toch echt wel goeie bands bezig toen)
Dus ik ben het niet eens met de stelling dat het alsmaar slechter werd.
Ben het er wel mee eens dat de 90`s een armoedig decennium zijn wat muziek betreft.

Laten we PJ Harvey niet vergeten. Deze dame heeft toch wel een behoorlijke stempel op de alternatievere pop/rock van de jaren 90 gedrukt met klassieke albums als "Dry", "Rid of Me" en "To Bring You My Love".

@ platedraaier
Natuurlijk kwamen er ook in de jaren '60 ook flauwe nummers voor in de hitlijsten (naast Heintje ook de Heikrekels die op 1 staan in de top-100-lijst van 1967, Englebert Humperdinck, Corry & the Rekels en in Vlaanderen ook Eddy Wally, John Larry etc.)
Maar in de hitlijsten van bv. 1967 staan toch talrijke popklassiekers als "Whiter Shade of Pale" (Procol Harum), "San Francisco" (Scott McKenzie), "Waterloo Sunset" (Kinks), "Gloria" (Them) ... en zo kan ik blijven doorgaan!
The Beatles en the Stones, de 2 belangrijkste bands in de 60's die het popklimaat danig veranderd hebben geen goede bands? Komaan zeg!

De Beatles en de Stones waren de beste marketing produkten in die tijd. En in die hoedanigheid hebben ze inderdaad het popklimaat veranderd. En ik vind dat zowel de Beatles als de Stones best leuke muziek gemaakt hebben hoor.

Verder heb je gelijk dat er zeker ook een hoop leuke muziek in de hitparade stond toen. En dat het in de jaren 90 een stuk minder was.
Dat spreek ik zeker niet tegen.

Vergeleken met de jaren 90 was bijna iedere hitlijst briljant natuurlijk.. Maar de 60s hadden tenminste ook nog The Doors, Jefferson Airplane, Donovan en The Byrds in de hitlijsten. Misschien bij gebrek aan nog meer Heino's.. maar toch

@LucM
Wist helemaal niet dat Eddie Wally echt hits heeft gehad; dacht altijd dat het een grote grap was die hij alleen maar zelf geloofde.

@ deric raven
"Cherie" van Eddy Wally was zelfs een nr.1-hit in Vlaanderen in 1966!

@ orbit
In de jaren '60 bestond er nog geen internet en LP's waren nog te duur voor de (vaak jonge) popliefhebber. Hitsingles waren toen de enige mogelijkheid om bij het grote publiek bekend te geraken, vandaar dat zowat alle grote bands uit de jaren '60 in de hitlijsten voorkwamen.
Vanaf 1967, wanneer bands zich concentreerden op het maken van albums die toen meer betaalbaar werden, begon het belang van hitsingles te dalen. The Beatles en the Byrds bv. verkochten vanaf 1967 meer albums dan singles. In de jaren '70 waren er bands die miljoenen LP's verkochten, maar zelden in de hitlijsten te zien waren (Pink Floyd).
Eind jaren '80, begin jaren '90 begon het publiek massaal over te stappen op full CD's en werden singles nog minder belangrijk, waardoor de hitlijsten nog meer werden gevuld met wegwerppop.
Nu kan men via internet muziek downloaden en is de CD-single zo goed als uitgestorven, waardoor de top-40 nauwelijks van belang is.

En dertig jaar later kwam er een houseversie van (met Def Dames Dope?) die ook een redelijke hit werd. Sindsdien kent Casartelli Eddy Wally ook.

Schitterend die jaren negentig voor mij vooral de jaren van de eurohouse. Ik was nog jong toen maar ik kan me nog herinneren dat ik naar nummers van 2 unlimited
(niet te vergeten de succesvolste nederlands/belgische popact ooit), 2 brothers on the 4th en dergelijke luisterde. Ik vond ze toen al tof en nu nog steeds. Het is technisch misschien niet de beste muziek, maar zeker niet slecht. Bovendien word ik er vrolijk van als ik ernaar luister en dat is minstens zo belangrijk!

Wat eigenlijk wel grappig is, is dat veel Amerikaanse bands die in de jaren 90 populair waren, later op de een of andere manier samen werkten. Ik zal een aantal voorbeelden noemen.

Tool & Marilyn Manson & Smashing Pumpkins in A Perfect Circle
Rage Against The Machine & Soundgarden in Audioslave
Stone Temple Pilots & Guns N Roses in Velvet Revolver
Kyuss & Nirvana in Queens Of The Stone Age
Red Hot Chili Peppers & Jane's Addiction
Afghan Whigs & Screaming Trees in Gutter Twins

De jaren 90 is voor mij het laatste decennium waarvan ik nog een behoorlijk aantal CD's heb, i.t.t de 00's. Het is wel zo dat die CD's grotendeels uit de eerste helft van de 90's komen.

Echt typisch jaren 90.
Van bands uit de jaren 80 kan ik geen echte voorbeelden noemen.

Vooruit; Duran Duran met Robert Palmer.

In de meeste gevallen gaat het bij deze voorbeelden toch gewoon om bandleden die, als zij-project, bij een andere band spelen.

Niet per se exclusief iets voor de jaren '90 trouwens, die samenwerkingsverbanden. In de jaren '70 had je bijvoorbeeld New Race (met leden van MC5, Radio Birdman en The Stooges), '80: The Glove (The Cure, Siouxsie And The Banshees).

Bij Soundgarden - Superunknown (1994):



Hier gaan we het waarschijnlijk niet eens over worden maar een decennium waarin onder andere een Ten, Dirt, Siamese Dream en Promised Land zijn uitgebracht is toch niet zwak te noemen? Dat die releases allemaal uit het begin van de jaren negentig stammen nemen we maar even voor lief. Dat dit van de onbetwiste parels van dat decennium is zijn we het dan wel weer over eens.

Ik ben het wel eens met Orbit. Er zijn weliswaar goede rockplaten in de jaren '90 uitgebracht, maar het totale aantal is een beetje schaars voor een heel decennium. En met goed bedoel ik dan ook echt goed, boven het maaiveld uitstekend. Met name de tweede helft van de jaren '90 is een erg magere periode, zeker gezien de nog zo hoopgevende grunge-periode.

Genoeg goede rockplaten in de jaren '90. Je moet ze alleen wel kennen.

Aj.. laten dat nou net platen zijn die ik geheel niet bijzonder vind, tot zelfs barslecht..

Maar er is natuurlijk wel het een en ander uitgekomen.. en een plaat als OK computer is natuurlijk ook rock te noemen, dus in die zin kun je zeggen dat er wel het een en ander is uitgebracht.
Maar het is nou niet een decennium waarbij de een na de andere klassieker mij voor de geest ontspint. Ik vind het meeste wel een beetje een herhaling op wat er in de jaren 60/70 al was. Soms best aardig hoor, maar toch..

Er zijn in de jaren '90 inderdaad voldoende prachtige rockalbums uitgebracht waaronder dit album, al vind ik de eerste helft van de jaren '90 over het algemeen beter dan de tweede helft.
Dat bands waaronder Soundgarden zich laten beïnvloeden door wat in de jaren '60 en '70 werd geproduceeerd is ook normaal omdat die periode de basis werd gelegd van heel wat stijlen en de rock steeds evolueerde met heel wat baanbrekende bands en albums.

Soms grijpt een stijl echter wat duidelijker terug naar de basis dan een andere. Grunge was toch wel heel overduidelijk een herhaling van de hardrock van eind jaren 60, begin 70..

Ik vind dat er in de tweede helft van de jaren 90 inderdaad helemaal geen enkel memorabel album meer werd gemaakt op het gebied van rock. Maar ook in de eerste helft waren ze zeer spaarzaam. En voornamelijk in de wat meer indie/alternatieve hoek. De toegankelijker rock was in de jaren 90 huilen met uienschillen..

Ik heb grunge altijd meer ervaren als een tijdelijke symbiose tussen heavy metal en populaire rockmuziek.

Bands als U2 en Simple Minds hadden wel de songs maar niet het vette en ruigere zang- en gitaarwerk. In de grungestroming kwamen die twee werelden even samen en opeens hadden ik en een neef die van hierboven genoemde bands hield wat muzieksmaak gemeen. Hij vond net als ik Pearl Jam en Soundgarden goed.

...dat vind ik wel een aardige 'omschrijving'.

Grunge is meer bepaald een symbiose tussen metal/hardrock en punk/postpunk/new wave. Bands als Nirvana, Pearl Jam en Alice in Chains vermengden de populaire (hard)rock van de jaren '60/'70 met de nadien populaire punk of new wave eind jaren '70, begin jaren '80. Nirvana bv. kun je evengoed als punkmetal omschrijven, de pers wist aanvankelijk niet of dat punk of metal was en bedacht dan de term 'grunge' voor deze rockstroming uit Seatlle.