Je kent zeker het zinnetje "Waar was jij toen je het nieuws vernam dat president Kennedy vermoord werd?".
Véél mensen waren geschokt toen.
Nu zijn politici voor mij niets meer dan noodzakelijk kwaad. Het zijn geen scheppende kunstenaars, er blijft na hun dood nooit iets over dat de moeite is.
Dat is toch anders met schilders, acteurs en - als we het bij deze site houden - artiesten, performers.

Ikzelf was erg geschokt toen ik eind 1980 vernam dat één mijner muzikale helden, John Lennon door een doorgegraaide fan vermoord was.

Gesteld dat je er oud genoeg voor bent om dit nieuws destijds op de radio, op televisie of via de krant vernomen te hebben, hoe was je reactie?

En ook - Welke dood van een andere muzikale held van je heeft je danig naar de keel gegrepen en hoe vernam je dit bericht en waar was je toen, want zoiets vergeet je niet, natuurlijk.


xxx

Zal ik de spits dan maar gelijk afbijten;

Eind 1980 was ik barman, dit als dienstdoende soldaat in een legerkazerne in Brakel, Duitsland.
Ik stond dus als barman in de Mess van de officieren, ik zat in het hokje voor de barmannen achter de bar, toen ik op de Duitse radio dit vreselijke nieuws vernam. De schok was groot, dat kun je begrijpen, het nieuws ging als een lopend vuurtje rond.
Toen ik nèt voor kerst dan terug thuis was, heb ik meteen alle platen van Lennon en de Beatles genomen en ben die dagenlang gaan draaien. In het leger konden we goedkoop elpees kopen en ik bestelde gelijk véél Lennonplaten toen ik na nieuwjaar terug naar de kazerne moest.
De dood van Lennon heeft me als jongeling, ik was toen 22, erg aangegrepen.

Maar onlangs, enkele jaren terug, zat ik in de vrachtwagen, toen ik op de radio (bij mij is het vaak nèt op de radio zo'n vreselijke tijding) toen ik de plotse dood van Bram Vermeulen vernam.

Ik was daar ook enorm van aangegrepen, temeer ik de beste man ooit eens gesproken heb na een optreden in het Cultureel Centrum van Lokeren, onze gemeente. Een biezonder warme mens was hij.
Nou, ik heb veel platen van de man en dat heeft me minstens zo sterk aangegrepen als de dood van John Lennon, die ik nooit in het echt heb ontmoet.

Ik ben benieuwd naar jullie verhalen, het mag dus naast de dood van Lennon ook al eens over één van jullie helden gaan, dat spreekt..!!!

Vuur maar af, die verhalen, waarvoor dank!

Leuk topic, maar ik speelde toen nog met Duplo denk ik.

Maar je leefde natuurlijk wel toen Kurt Kobain zich van zijn leven beroofde.

Ik moet eerlijk bekennen dat het enige dat ik me daar nog van herinner is, dat ik thuis was en op televisie het nieuws vernam. De volgende schooldag was het best wel het gesprek van de dag. Alhoewel ik weet dat ik toen wel dacht 'jeeminee' lukt het me absoluut niet meer werkelijk het gevoel van toen terug te halen. Misschien was Kurt toen meer held voor me dan hij nu nog is. Maar indruk maakte het toen zeker.

Toen was ik nog niet geboren, ook de moord op Kurt Cobain heb ik niet bewust meegemaakt (was toen 4). Heb me later wel heel erg in Kurt Cobain verdiept. Een ander 'idool' van me is Chuck Schuldiner, in die tijd ook niet bewust meegemaakt (was toen 11), maar hetzelfde verhaal als Cobain dus. Heeft toch wel indruk op me gemaakt, ook al was het al jaren geleden gebeurd.

Wat voor tijdstip was het precies

Op 8 december 1980 is John Lennon vermoord; exacte tijdstip weet ik niet.

Dat was me bekend, maar bedankt voor je antwoord. Als ik nu de dag weet en het tijdstip hier in de Benelux weet ik musschien waar ik was.

Volgens mij werd het smorgens op de radio bekend gemaakt. Er staat me iets bij dat mijn moeder hier erg van schrok toen ze het hoorde. Ikzelf was toen vrij jong (8 jaar).
Maar het gebeurde in Amerika, dus daar hadden ze toen een ander tijdstip.

ik denk dat ik heel erg vrolijk en blij was gedurende deze gebeurtenis. Mijn latere aversie jegens de beatles en de solo projecten al vast aan het zege vieren (of een beetje aan het spelen met Duplo, net zoals Herman). Of misschien was ik heel hard aan het janken omdat ik weer in m'n luier had gescheten.


Gisteren trouwens een solo nummer van de heer Lennon op de radio gehoord en ik kreeg echt spontaan last van mijn maag. Wat een ranzige slijm muziek was dat zeg. Als nu iemand precies het zelfde zou doen zou iedereen het afkeuren maar omdat meneer zogenaamd een genie zou zijn keurt iedereen het goed...
Gadverdamme (ja ik moet ff mijn frustraties jegens dat nummer kwijt...wat een smerige troep was dat zeg...dat er zulke belachelijk slechte muziek uberhaupt op de radio gedraaid mag worden...niet normaal zo erg...nog erger dan Hotel California en alles van the Golden Earing, Kane en Anouk bij elkaar).

Sorry voor de zij-stap maar moest het echt kwijt, zo diep zit het ondertussen.

Je doelt zeker op het nummer Woman, Sietse.

Ik meen dat het 22.50 New Yorkse tijd was, dus zal het hier 's morges bekend gemaakt zijn (als ik het goed heb). Naar mijn herinnering nam ik daar kennis van en ging over tot de orde van de dag; naar school en daarna Zenyatta Mondatta beluisteren. Ik heb The Beatles niet bewust meegemaakt.

weet ik niet...

Love blah blah blah, love blah blah blah, love blah blah blah...etc

Leuk topic dit.
De dood van Lennon heeft destijds niet zo gek veel indruk op me gemaakt geloof ik. Iets van een berichtje op het journaal, en ik dacht dat ik op school iets te melden had. Nou nee dus, de rest was ook niet meteen de weg kwijt.

Bij mij was dat anders met de dood van Elvis. Dat herinner ik me nog goed. Ik haalde de krant van de deurmat. Grote koppen: The King is dood! Dat was een behoorlijke beuk, zeker omdat mijn ouders behoorlijk wat albums hadden en ik er dus als 8-jarige knul behoorlijk mee werd doodgegooid.

Ook het bericht van de zelfmoord (ik geloof er nog steeds niks van) van Cobain staat me helder voor de geest. Ik had verdomme nog een kaartje voor een concert van Nirvana.

Maar ik heb het ook met bepaalde nummers. Waar was je toen je een bepaald liedje voor het eerst hoorde. Heel aparte ervaringen zijn dat.

Wie weet schiet me later nog een herinnering te binnen.

Zo kan ik ook 7 speciale topics openen voor rappers die gestorven zijn wegens iets.

Kom maar op dus met je verhalen over rappers, Relax

Volgens mij is dat inderdaad de bedoeling. Welk overlijden heeft een dermate impact op je gehad dat je nu nog weet waar je toen was.

Ik schaam me diep in je plaats; Als echte muziekliefhebber de kwaliteiten van The Beatles gewoon ontkennen, Lennon hier wat met de grond gelijkmaken.
Als een artiest je niet aanspreekt moet je er nog niet in zulke termen over spreken.
Zowat heel de muziekminnende wereld heeft deze band in hun hart gesloten, begrijpelijkerwijs, gezien de ontzettende ontwikkeling van de popmuziek die voor een groot deel dankzij hun pionierswerk (denk maar eens op welke vlakken de Fab Four pioniers waren, je zult er versteld van staan) het gezicht van de pop en rock voor altijd hebben veranderd.
Ik schaam me diep in jouw plaats, echt!

Nou ja, als ik de echt obscure dingen in je toptien zie - wie KENT dat eigenlijk allemaal ???? ik vraag me dat oprecht af.... dan zou ik geen cd in jouw platenkast willen zijn, om het figuurlijk uit te drukken....

Ach, je bent gewoon te jong om ook maar een béétje te beseffen hoe goed de Beatles wel waren en welk een indruk ze op een hele generatie en ook nog op vele generaties erna betekend hebben. Ik ben verdrietig bij zoveel onkunde en onwetendheid, vooral onwetendheid vrees ik, maar ik probeer geen nieuwe zieltjes te winnen, dat heeft geen zin, dat weet ik best.

Persoonlijk vind ik alleen John Lennon van hoog nivo. De rest vind ik ook niet zo bijzonder.

Beatles hebben in het begin veel gejat van de meidenbandjes uit eind jaren 50 met wat Rock & Roll. Vervolgens pakten ze ook gewoon van elke heersende stroming hun successen mee.
Verder niks mis mee, maar ze liepen zeker niet voor aan.

Ze hebben zeker wel goede nummers geschreven, maar ik heb die heisa rond hun ook nooit zo goed begrepen. In het begin deden ze het vanwege hun uiterlijk (want ze zagen er goed uit) en eenvoudige mee zing nummers vooral goed bij de vrouwen.

Ik weet alleen nog dat ik aan het spelen was met autootjes oid in de woonkamer. Er kwam een kennis langs en die zei tegen mijn vader dat er iemand (ik kreeg niet echt mee dat het John Lennon was) van the Beatles was doodgeschotem. Verder is het volledig langs me heen gegaan en op 6 jarige leeftijd wist ik ook helemaal niet wat een bietel moest voorstellen.

Oh, en the Beatles zie ik als de meest overgewaardeerde groep aller tijden, maar dat terzijde.

Voor wat betreft hun beginperiode heb je wel gelijk. Maar van zodra de band besloot niet meer te toeren, en definitief de studio verkoos als hun biotoop, hebben ze ECHT grensverleggende muziek gemaakt.
Dus zeker Vanaf Rubber Soul was de ontwikkeling album na album echt groot en waren ze de concurrentie echt wel voor en werden ze trendsetters. Sgt Pepper's LHC Band werd als eerste soort conceptplaat gezien en ga zo maar door. Hun experimenteerdrift in de studio was enorm, de resultaten waren meesterlijk.

maar wat zit ik hier mijn all-time favorite band alweer te verdedigen, dat heeft geen zin. Er zijn gelukkig een MASSA Beatles-fans en dat stelt me gerust voor de volgende duizend jaar....

Het is gewoon de generatiekloof, denk ik. Ik was 22 toen Lennon stierf, een zinloze dood trouwens, en ik was er de kop van in.

En ik begrijp niet waar al die grote Beatlesfans hier gvd zitten, ik had wat meer reactie van hun kant verwacht of lezen die geen forums?

Maar de BEATLES zijn natuurlijk niet overgewaardeerd, hun belang kan niet groot genoeg onderstreept worden. Meningen verschillen gelukkig!

Ik was toen nog niet geboren. Je moet al minstens 30 jaar zijn om het meegemaakt te hebben. En waarom zit jij niet bij de Beatles KO?

Ik herinner me wel toen George Harrison stierf. Ik was toen 14 en volgens mij was het op een dinsdag - een gewone schooldag dus. Ik zat dus met andere woorden op school, maar ik voelde me die dag ziek en was in de middag naar huis gegaan. Toen hoorde ik op de radio of televisie (weet ik niet meer) dat George gestorven was. Ik was er natuurlijk niet goed van, en heb toen de hele avond The Beatles gedraaid. Herinner me dat er op TV toch vrij weinig aandacht aan werd besteed; niet meer dan een reportage van 5 of 10 minuten, en zelfs op de BBC niet zo veel. Overigens heb ik nog steeds de krantenknipsels over George's overlijden. Van een Beatlesfreak zijn gesproken



Ik moest toch even lachen om jouw reactie, en ook de reactie van bijvoorbeeld Deric Raven. Als je spreekt van overschatting en onderschatting... Om te stellen dat de Beatles de hele pop & rock volledig hebben veranderd is overdreven ("Ach, je bent gewoon te jong om ook maar een béétje te beseffen hoe goed de Beatles wel waren" ), maar om te zeggen dat ze alleen trendvolgers waren is eveneens overdreven ("ze liepen zeker niet vooraan" ). De waarheid ligt - zoals steeds - in het midden. Maar altijd grappig om zo'n overroepen reacties te lezen, van beide kanten

Ik zou zweren dat dit topic niet enkel en alleen over de dood van Lennon zou gaan.
Als dat wel zo is, helaas pindakaas dan maar weer. Dan laat ik dit moddergevecht verder schieten en hou het op een gemiste kans.

Ik was toen nog niet geboren. Ik werd pas 8 jaar later geboren, en heb The Beatles pas op m'n 11de ontdekt. Daar door heeft de moord John Lennon later pas indruk op mij gemaakt op zijn sterfdag toen het 20 jaar geleden was.
Het overlijden van George Harrison kan ik me nog wel goed herinneren. In de dagen voor zijn sterfdag waren er al nieuwsberichten over dat hij het niet lang meer zou maken. En toch schrok ik erg toen ik op 30 november 2001 thuis kwam van school, en ik op het Journaal zag dat hij was overleden.

Andere sterfdatums van artiesten die ik erg goed kan herinneren waren die van John Denver (hoewel ik daar eigenlijk niet zoveel mee heb) en die van Herman Brood. Herman Brood z'n muziek heb ik eigenlijk pas toen echt ontdekt, Daarvoor kende ik hem uit nieuwsberichten over onder andere zijn drugsverslaving. Zijn dood heeft toch nog best indruk op mij gemaakt toen.

Dat ik hier bij de oudere gebruikers hoor weet ik best, maar ik had echt gehoopt dat vele veertigers/jonge vijftigrs méér herinneringen zouden hebben aan wat de dood van Lennon destijds voor ze heeft betekend.
Ik dacht er er pàkken méér Lennonlovers op deze site zouden gezeten hebben, wat me behoorlijk tegenvalt.

Dit is de site van Coldplay, Radiohead en busladingen vol Morrissey-fans, dàt was me al langer duidelijk.

Behoorlijk ongoocheld en ontnuchterd over zo weinig respons op iets wat destijds zovéél emoties heeft losgebracht.

Uiteraard niet voor wat betreft mensen die te jong zijn om het bewust te hebben meegemaakt, ik heb het voornamelijk over de Lennon-stemmers die oud genoeg zijn en hier toch geen moeite voor doen....

Vaak verneem ik het van mijn favoriete artiesten later. Die komen ook niet zo in het nieuws. Camu Tao bijvoorbeeld. Dit droevige nieuws zag ik de dag van zijn dood op tal van myspace pagina's waaronder die van El-P.

Proof heb ik vernomen dezelfde dag, ik zat voor de tv en keer wat Belgische teletekst opzoek naar de NBA-uitslagen.

Toen Jay Dee overleed was ik nog niet zo bezig met de ondergrondse muziek wereld. Hier kwam ik dan ook pas in 2007 achter op Musicmeter. Zijn dood is voor mij toch de meest aangrijpende. De impact die dat heeft binnen de 'hiphop wereld' is groots.

wind je eens niet zo op.

Wat een zeur die man.

Ik was nog niet eens in de maak, mijn ouders wisten nog niet eens dat ik eraan kwam.

Maar het maakt ook achteraf niet echt indruk op me, ik ben niet zo van de Beatles.

.