Iemand met Fela Kuti in zijn Top 10 hoeft zich nergens voor te schamen

Uitersten? Is dat meteen een brede muzieksmaak? Dacht het niet.. ik heb best wat uitersten, zoals dingen als In Slaughter Natives, Raison D'Etre en Flock Of Seagulls aan de andere zijde, heb zelfs Queen in de kast staan en Aerosmith (niet meteen mijn smaak, maar kan sommige dingen wel waarderen). Dat kun je uitersten noemen, maar breed? Ik weet eigenlijk niet wat breed is. Wat Afrikaanse trommels, jazz, klassiek en Bob Dylan in de kast.. is dat breed? Vooral politiek correct en in de meeste gevallen oubollig. Uitersten worden meer bepaald door hoe verschillende acts omgaan met hun genre.

Ja maarja iedereen houd van Fela Kuti en Bob Marley. Ik kan herman wel begrijpen. Ik vind mijn smaak ook breed, maar als ik het dan weer zo bekijk dan valt dat vaak vies tegen.

Mwah, toch al best wel?

Vind ik eigenlijk ook wel, ja... En je hebt vast ontzettend goede redenen om dat 'politiek correct' te noemen

Hij heeft wel een punt ja. En ondanks mijn gebrek aan of zelfs afkeer van muziek met Afrikaanse trommels, Latijns-Amerikaanse panfluiten etc. durf ik best te stellen dat ik vrij breed luister. Van soul tot techno, van Steve Reich tot Lady Gaga, van Chopin tot Snoop Dogg en van Metallica via Abba naar Autechre, door naar Joy Division via Duran Duran en dan bij Neil Young linksaf slaan om nog even wat italo-disco mee te pakken en tot slot nog even wat minimal/ambient/drones voor het slapengaan.

Allemaal westerse muziek inderdaad, maar ik ben er nu eenmaal van overtuigd dat de westerse cultuur superieur is

geldt eigenlijk ook wel voor mij, niet dat westerse cultuur superieur is maar veel van mijn muziek komt daar wel vandaan. met name scandinavie(maar dat heb je nou een maal met metal), engeland, duitsland en italie. in amerikanenland zit ik denk ik relatief dun vertegenwoordigd, wel wat natuurlijk maar niet veel.

qua exotiek kom ik niet verder dan brazilie(amon tobin, angra) en japan(galneryus)

Hmm eens kijken. Hiphop vormt de basis van mijn smaak, daarna volgen genre's die belangrijk zijn voor het genre: funk, soul, jazz, reggae. Daarnaast waardeer ik progressieve rock, electronic en blues. Maar ook tegen een fraaie folk- of popplaat zeg ik geen nee.

Qua artiesten: van Atmosphere tot John Coltrane en van John Coltrane naar Marvin Gaye. Via Marvin Gaye naar Bob Marley om de stap naar Donald Byrd te maken. Doodlopende straat, de lucht in iets nieuws proberen: Godspeed You Black Emperor en via hen naar Massive Attack, Neil Young en Bob Dylan. Muddy Waters is daar ook ergens in de buurt, net als Blackfilm, Gazpacho en Pink Floyd. Op de terugweg pik ik nog wat Alice in Chains, Archive, Explosions in the Sky, Greg Haines en Soap&Skin mee.

Klassieke rock als Dylan en Springsteen.
Noiserock als Shellac en Sonic Youth.
Japanse rock als Melt-Banana en Boris.
Punkrock als Dead Kennedys en Hot Snakes.
Rare rock als Liars en Deerhoof.
Metalrock Als AmenRa en Dillinger Escape Plan.
Poprock als The New Pornographers en Arcade Fire.

Dus heel smal, want allemaal rock.

Daarnaast luister ik ook graag naar Jazz, Electronic en pure noise (maar noem me een gelegenheidsluisteraar en zeker geen kenner).

Ik pik hier en daar wel wat op. Voor het grootste deel hiphop-gerelateerde zaken die de laatste tijd ook wat meer naar de electronic-kant neigen.
Daarnaast ook post-rock, jazz, soul, funk en indie rock.
Dubstep en drum & bass kan ik ook wel waarderen bij het uitgaan.

Dan nog enkele genres waarvan ik een handjevol artiesten luister en daarnaast laat voor wat het is: country, (akoustische) blues, chanson, ambient, afrobeat, reggae, bossa nova en samba.

Vroeger luisterde ik ook nog vrij veel metal, maar intussen ben ik dat genre wat ontgroeid.

Van punk over new wave naar synthpop en britpop.

Ik hou van alle hittijdperken ... van de 1920s tot de 2000s.
Ik probeer me meer en meer te verdiepen in de tin pan alley
muziek en de swing van de jaren 20, 30 en 40. Heerlijke oldies.

Kleinkunst, cabaret, chanson en zelfs smartlappen kunnen me bekoren.

Ik geniet ook van klassieke muziek met mate.
Hetzelfde geldt voor folk en wereldmuziek en avant-garde.

Liever geen metal toestanden. Hardrock is okee.
Electro kan mooi zijn, maar hardcore house lust ik niet.
Hiphop en R&B liggen me ook niet. Soul en funk dan weer wel.

Jazz en blues blijven nauwelijks ontgonnen terreinen.
Een mens kan niet alles kennen en opvolgen.

Ik probeer in alle genres wel eens wat mee te pikken, en kan ook in alle genres wel dingen waardere. Maargoed, m'n focus ligt toch op pop/rock/folk, dus zo breed is m'n smaak ook weer niet.

Ik luister naar Coldplay en Keane... best gevarieerd, lijkt me?

Nu serieus, ik luister van Bluegrass, Folk en Country tot Country- Folk-, Blues- en Prog-rock, met als uitersten Alison Krauss, Gillian Welch, Ryan Adams, Johnny Cash en Roy Orbison tot Neil Young, Grateful Dead, Led Zeppelin, Pink Floyd en Jethro Tull. Maar ook Beatles, Doors, Stones, etc.

@boomkat: zoveel mensen ken ik anders niet die Fela Kuti goed vinden, eigenlijk maar 2 (en dat is dan ook nog een stel...). Bob Marley idem dito: 100 mensen die alleen de bekende nummers kennen, maar ik ken maar 1 iemand die ook daadwerkelijk naar de albums luistert...

Zoveel mensen hebben ook niet op Fela gestemd op MusicMeter. Zelf zie ik dat wel een beetje als een uitbijter in mijn smaak.

De hoofdmoot van mijn smaak is:

1. rock oud: david bowie, bob dylan, rolling stones, brian eno, roxy music, king crimson
2. electro/nu disco: aeroplane, azari & III, rory phillips, erol alkan, tensnake, de dfa-stal
3. (minimal) techno: james holden, villalobos, ewan pearson, richie hawtin/plastikman, basic channel
4. rock nieuw: arcade fire, boel indie-bandjes, belle and sebastian, pavement, etc.
5. de wat experimentelere jaren '60/'70 (kraut)rock: united states of america, velvet underground, can, silver apples, neu! en ook navolgers als sonic youth, stereolab en broadcast.
6. post-punk/new wave: naast een paar usual suspects (magazine, joy division) de laatste tijd vooral de zaken met veel percussie en blazers, zoals bv. medium medium, maximum joy, a certain ratio
7. rustige electronic: bola, autechre, boards of canada, gridlock, tangerine dream, burial
8. pure popmuziek, of dat nu uit de 50's of 10's is.

Dus grofweg pop/rock/electronisch.

Verder nog af en toe:
-klassiek: laatst albinoni, maar ook bv. pärt, chopin, elgar en satie. heb een voorkeur voor cello en de piano.
-"gruizig en prettig"; denk aan peter broderick, machinefabriek, vladislav delay, julien neto, elegi
-jazz: mondjesmaat. sommige dingen van mingus vind ik geweldig, maar hancock doet me dan weer weinig. piano-jazz a la jan johansson vind ik ook geweldig.
-oude disco: cerrone, moroder, chic
-yèyè en andere jaren '60 pop waarbij het glazuur van je tanden springt. van jacqueline taïeb, charlotte leslie tot die door phil spector geproduceerde groepjes
-oude cubaanse muziek (jaren '40/'50), bv. xavier cugat en perez prado
-hiphop: een beetje de old school hiphop, maar het debuut van Snoop heb ik bv. ook op 4,5* staan
-postrock: GYBE, Mogwai, Slint, etc. Al is dat meer iets van 10 jaar geleden.
-italodisco/hi-nrg
-afrobeat en sommige afrikaanse muziek. naast fela een voorkeur voor guinee/mali
-tropicalia: de Braziliaanse stroming van eind jaren '60, met o.a. Os Mutantes en Caetana Veloso.
-klezmer/balkan, bv. krakow klezermer band, kroke of het fanfare-werk van boban markovic.

Laatste tijd begin ik ook reggae/dub en blues iets meer te waarderen (vroeger vond ik daar echt niets aan), maar dat mag nog geen naam hebben.

Eigenlijk wel ja.. multiculti's moeten altijd verplicht een kast vol met "wereldmuziek" hebben staan, en dat zijn niet zelden wereldverbeteraars en bevlogen types die maar zoveel mogelijk van de derde wereld willen houden, met al zijn voors en tegens.
Jazz is tegenwoordig ook het sleutelwoord van de "echte" muziekliefhebber, terwijl het in de jaren 60 eigenlijk al voor pukkelige en beetje wereldvreemde types op zolderkamertjes was. Maar het is natuurlijk wel improvisatie! En ja, dat moet wel goed zijn dus.. Om oude Bob kom je ook niet heen als je door de popmedia serieus genomen wilt worden tenslotte.. evenals Van Morisson en dat soort namen. Ik weet daar de reden ook niet zo goed voor eerlijk gezegd.

Maar al deze stereotypes op een rijtje gezet kom ik nog niet aan uitersten.. wel aan braaf van alles wat aankopen. Uitersten zijn m.i. bands die hun genre een bepaald extreem hebben opgetrokken.. en daar dan enkele voorbeelden van met verschillende genres.

Het zal allemaal wel, maar er zijn ook mensen die oprecht van die muziek genieten. Beetje jammer dat jij je zo minachtend uitlaat en die mensen zo in een hokje propt.

Misschien moet je weer wat ajaxsupporters in een hokje gaan stoppen als Calimero's en zeurpieten herman? Daar was je lekker bij op dreef.

Dingen wat sterker neerzetten ten behoeve van duidelijkheid mag niet meer zeker? En dat van jazz heb ik van mijn ouders, waarvan pa nog steeds jazz luistert, maar het wel muziek voor jaren '60 mannelijke nerds vond. Ik denk dat hij dat beter kan beoordelen dan jij of ik

Ik zag dat ik nog niet eens had gestemd.
Bij deze heeft Fela er weer twee stemmen bij.

@Arrie:


? Wat heeft dat hiermee te maken (als het al zo is)?


Het gaat mij om de muziek, de bijbehorende waardeoordelen laat ik graag aan jou en je familie over... Blijbkaar heb je het niet van een vreemde.

Hahaha.. ik doel met die sneren naar ajax-supporters dat jij ook niet vies bent één groep als geheel wel weg te stoppen als het je zo uitkomt. Kennelijk moet jij dat met die club doen. Heilig boontje spelen hoef je bij mij echt niet meer hoor.
En dat het jazzpubliek overwegend mannelijk is en redelijk richting intellectueel is waarschijnlijk al zo vaak beschreven dat ik mijn vader daarvoor als prima graadmeter beschouw.

Ik snap de reacties op de stelling over "uitersten" gewoon niet erg. Wat heeft een brede muzieksmaak (als die al echt bestaat) met uitersten te maken? Volgens mij gaat uitersten wat je met een genre doet en niet welk genre. Ik kan van alles wel de Andre Rieu variant gaan luisteren, is dat dan meteen brede muzieksmaak? Lijkt me niet.

Dat voetbalverhaal is onzin, maar dat weet je zelf ook wel. Sommigen van mijn vrienden hebben nb. een seizoenskaart voor Ajax.

Verder wel een interessant punt over dat uitersten-verhaal. Weet niet of ik me er in kan vinden, maar het is geen toeval dat mensen zowel naar postrock als warp-electronica luisteren. Het zijn andere genres, maar ze beroepen zichzelf wel vaak op dezelfde structuren en akkoorden.

Zo ken ik ook mensen die dol zijn op Afrikaanse muziek, maar Fela Kuti dan weer te westers/niet traditioneel genoeg vinden.

Het verband tussen bv. techno en jaren '60 experimentele rock zie ik dan weer niet zo, maar dat zal er vast ook wel zijn. Maar ik heb wel het idee dat de meeste mensen niet meer dan 2 of 3 uithoeken (en dan scheer ik bv. progrock, blues en folk bijna over 1 kam) in hun smaak hebben.

progrock en blues in een adem
Herman toch!!!!

Allebei gitaar-georienteerde muziek.

Ik herken me ook wel in herman's standpunt over Fela Kuti, dat dat wel een stap is, maar natuurlijk is er zo veel meer...

Zo heb ik wel vaker het idee dat mensen hier dingen snel tot hun smaak rekenen... Kun je zeggen dat electronic een onderdeel van je smaak is als je af en toe Dummy opzet? Heb ik een top40 smaak omdat ik Seven Nation Army een fijn nummer vind? Mag je graag naar jazz luisteren als je zo nu en dan eens Kind of Blue of My Favourite Things opzet?.. Hou je van ambient als je 3 keer per week Selected Ambient Works 2 draait?

Tuurlijk geeft het wel aan dat je er eventueel interesse in hebt, maar eigenlijk heb je ermee van die genres weinig benul..

Zo mag ik graag ook van allerlei dingen luisteren op metalgebied, van Death tot Converge en Sunn O))), maar om dat nou tot mijn smaak te rekenen, ik weet het niet.. Een vergelijkbaar punt kan ik over een aantal soorten elektronische muziek maken.. Venetian Snares gaat er prima in, maar breakcore... verder ken ik er niks van... klassiek.. ik kom een heel eind, ook met minder bekende dingen, maar ik voel me totaal geen klassiek-liefhebber..

Als ik naar mijn eigen smaak kijk wordt die hoofdzakelijk uitgemaakt door een flinke berg rock, veelal vanaf ongeveer 1995, van Tool tot Neutral Milk Hotel en meer van dat soort dingen... Wat dat betreft hou ik van veel soorten rock denk ik, ik kan zo ook niet snel een sub-genre opnoemen waar ik totaal niks mee heb.. Ja ok, New Wave en dat soort dingen, dat is muziek voor mensen die ontkennen dat de jaren '80 ooit afgelopen zijn en nog steeds met hun hoofd in die periode rondhangen... en dat zegt mijn vader ook.

Ook qua ambient vind ik dat ik dat wel tot mijn smaak mag rekenen.. tuurlijk, er zijn hier mensen die totaal doorgeslagen zijn op ambient gebied ( ) die zullen zeggen dat mijn kennis erover nog vrij beperkt is, maar ik heb toch het idee dat ik er aardig wat van ken, en ik goed een mening over het genre kan formuleren...

En voornamelijk veel jazz... laat ik maar aannemen dat Orbit totaal geen verstand heeft van waar hij het over hebt.. Jazz afdoen als pretentieuze improvisatie maakt wel duidelijk dat je het nooit serieus genomen hebt...tuurlijk zit er improvisatie in, en wordt het ook wel eens pretentieus... maar als je dat erin wilt horen wordt het wel heel makkelijk en mis je de hele geest van de muziek..

Nee, qua jazz is er zoveel moois, dat kun je onmogelijk allemaal onder 1 noemer schuiven... ik kan ook niet zeggen dat ik rock niet goed vind omdat er overal drums inzitten toch?

Qua jazz mag ik zelf graag wat vrijere dingen luisteren, van het Peter Brotzmann Chicago Tentet, waar ze met zijn tienen losgaan, tot Jimmy Giuffre, die veel stukken in zijn eentje op klarinet speelt... Maar ook allerlei wat 'bedachtere' dingen als Mehldau kan ik zeker waarderen... Van 'klassieke jazz' a la Coltrane en Davis tot moderne projecten a la Mostly Other People Do the Killing en snerpende gitaren in Scorch Trio... Er is zoveel dat je daar niet zomaar een eenduidig oordeel over kunt geven...

Hoe breed is dan mijn smaak? Ik kan een rijtje artiesten geven waaruit hij best breed lijkt, maar veel stelt dat op een aantal punten niet voor.. Toch.. omdat we toch op MuMe zitten om af en toe een lijstje te maken:

Dronemetal a la Sunn O))) tot totale (jazz)herrie a la Borbetomagus, tot Nick Drake.. .Van Venetian Snares tot wereldmuziek a la Toumani Diabate.. Van de dialectpop van Het Zesde Metaal tot opnames van zeestromingen door Chris Watson...

Ok, blues mag apart omdat het een totaal andere oorsprong heeft.

Mooi bericht, Jelle!

Juist, ik ben in de periode blijven hangen die ik niet eens heb meegemaakt.

Verder ben ik het met het eerste punt dat je maakt helemaal eens, daar kwam mijn eigen post eigenlijk ook op neer, maar dan heel kort samengevat.

Ik zou nu ook een hele rits vooroordelen over wavers kunnen gaan ophangen, maar ik geloof niet dat iemand daar gelukkiger van wordt. Bovendien ken ik veel te veel opgewekte en lieve Cure-liefhebbers om daar ook maar een woord van te kunnen menen. Dus weet je wat, laat maar zitten joh. Blijf vooral lekker in je eigen wereldje (en dat van je pa?) hangen zonder over al te veel schuttingen heen te kijken.

Wat betreft de interessantere vraag over uiterste vs. breed: ik, en velen met mij in dit topic, hebben uiterste inderdaad als breed opgevat. Jouw definitie van uitersten doet mij niet zoveel, aangezien die nogal van genres uitgaat en genres zeggen mij weinig. Of moeten we concluderen dat uitersten zich dan op de raakvlakken van verschillende genres bevinden? Dan is mijn favoriete uiterste van de afgelopen tijd toch wel Fools Gold, een band die put uit de westerse poptraditie, West- en Oost-Afrika en het Midden-Oosten.

Dan nog zegt hij precies waar ik het dus niet mee eens ben mbt de strekking van de titel: als je je slechts in de uitersten verdiept van die genres.. dan heb je wel degelijk wat te melden in dit topic. Dan hoef je nog niet 95% van de rest van het genre te kennen (alsof iemand dat aan het doen is met alle genres, en daarnaast een fulltime betrekking heeft ). Als je je slechts oriënteert op wat in de commercie komt bovendrijven van genres, dan heb je dus weinig met uitersten.

Goed punt dat ook voor mij opgaat; er zijn inderdaad teveel genres waarvan ik wel de klok heb horen luiden maar nog niet precies (of helemaal niet) weet waar de klepel hangt. Jazz is een goed voorbeeld. Ik ken inmiddels best wat oude troep en luister daar veel naar, maar moderne jazz is voor mij een nog zo goed als onontgonnen gebied. Toch weet ik haast wel zeker dat er voor mij nog heel wat te halen valt daar - ik ben bijvoorbeeld dol op het eclectische van John Zorn of Peter Vermeersch. Gelukkig heb ik nog heel veel tijd om meer te ontdekken

Je maakt dezelfde fout als herman.. nl. het meteen te zien als een aanval op jou persoonlijk. Zo was het niet bedoelt en is ook zeker niet een uitgekauwde hetze te beginnen over new wave versus de rest van alle muziek Bovendien luister ik op zijn hoogst nog maar eenmaal in de maand naar new wave, maar dat terzijde..
Ik bedoelde meer dat teveel mensen in dit topic weer hun veelvoud aan genres en artiesten begint op te sommen... ik zie daar amper het verband mee en uitersten waar je naar luistert (als je er al naar luistert.. ik heb in het verleden ook veel naar reggae, roots, klassiek, blues, psychedelica, ambient ed ed geluisterd, is echter amper mijn smaak meer).



Uitersten.. hoe moet je dat anders definiëren als extremen in stijl? Die kunnen als raakvlakken dienen tussen stijlen (of genres), maar ook op zichzelf staan als dat genre verder geen raakvlak heeft..