Off topic berichten verwijderd

Ben ik hier gek als ik verklaar dat ik de 90's het beste muziekdecennium vind? In ieder geval beter dan de 80's naar mijn mening.

Zoalng je dit er aan toevoegt mag je alles vinden...

Afgezaagd of niet: ik vond (en vind) het geweldige muziek. En menig Grunge band blaast die hardrock dinosauriërs uit de Jaren 70 met gemak weg .

Ik ga de jaren 90 muzikaal steeds meer waarderen.
Ondanks dat ik het Top 40 gebeuren steeds minder volgde.
Alleen met gabber had ik niks.
Die Euro House vond ik een logische opvolger van Euro Disco (voornamelijk uit Italie).
Boeit me helemaal niet.

Buiten de top 40 en de gabber en eurohouseellende was er genoeg interessants te beleven in de jaren 90.
Vooral op het gebied van hip hop en metal gebeurde mijns insziens genoeg om nu memorabel te noemen.
Maar zo heeft elk decennium wel zijn charme.

Qua electronische muziek was het wel een innovatief decennium, qua hiphop en metal nu juist veel minder, alhoewel er wel een paar vette metalplaten werden gemaakt, maar minder dan in de 80s, evenals hiphop.. maar da's mijn mening

Nee hoor, ben het met je eens.

Ik denk niet dat je kunt stellen of een bepaald decennium beter is dan een andere. Ik heb ook meer met de jaren 90 maar dit neemt niet weg dat er in de jaren 80 ook geweldige muziek is gemaakt. Veel hangt af van het decennium waarin je min of meer bewust je muzieksmaak begint te ontwikkelen. Wellicht een krappe marge maar ik denk dat de muziek waar je rond je 16e tot je 20e naar luistert de meeste impact heeft. Ofwel de muziek die je door de donkere dagen des puberteits en dergelijke heen helpt.

@Orbit: Volgens veel mensen was de gouden tijd van HipHop voornamelijk in de jaren 90 met acts als The Wu-Tang Clan, The Notorious BIG, Tupac, Dr Dre, Gangstarr en Pete Rock & CL Smooth. Eingelijk kan ik wel door blijven gaan.

De jaren '90 waren top.

Jaren 90

Rock was weer rock en hiphop en dance werden volwassen.

De muziek in de hitparades was in de jaren 90 net zo bar slecht als in voorgaande en volgende decenia. Wellicht met uitzondering begin jaren 90 toen alternatief zowaar even mainstream leek

Precies.

NWA, Public Enemy, Boogie Down Productions, KRS-One, EPMD, Beastie Boys, LL Cool J, Run DMC, Africa Bombaataa, Mantronix, Eric B,.. tsja, eigenlijk kan ik wel door blijven gaan

Rock was weer voor de geitenwollen sok zal je bedoelen.. boring as hell.

Mijn favoriete decennia zijn de jaren '60 wat de (hit)singles betreft (nochtans volgde ik de hitlijsten toen nog niet) en de jaren '70 wat de albums betreft.

In de jaren '90 ontdek ik (mede dankzij MuMe) verschillende interessante acts (naast de eerder genoemde Belle & Sebastian en Tindersticks ook o.a. Neutral Milk Hotel), ik heb nu zelfs meer reguliere albums van de jaren '90 dan de andere decennia.

Positief in de jaren '90 is dat rauwe en natuurlijke producties terug in zijn, naarmate de jaren '80 vorderden werd de rock (en de AOR in het bijzonder) alsmaar gladder. Popveteranen als bv. Neil Young en Paul McCartney brachten terug prima albums uit.

In de jaren '90 werd (mede door de populariteit van de full-CD die de norm werd) de kloof tussen rock/alternatief en de hitparadepop nog een stuk groter (ik volgde daarom nauwelijks de hitlijsten in de jaren '90). Begin jaren '90 kwamen rockbands soms nog hoog in de hitlijsten (R.E.M., Nirvana, Red Hot Chili Peppers) maar eind jaren '90 is rock daar ver te zoeken. Dat sommigen de jaren '90 minder vinden vanwege die gabber (vind ik ook niets, altijd een platte variant van eurohouse gevonden) en die boysbands (zoeter en meliger kan je niet bedenken) kan ik misschien wel begrijpen maar daarbuiten is er genoeg interessante muziek uitgebracht. Van hiphop ben ik niet zo'n liefhebber maar ik kan mij goed voorstellen dat daarin ook veel boeiende albums werden uitgebracht.

Dat is een beetje het probleem met iedereen die een bepaald decennium minder denkt te vinden... mensen kennen er gewoon niet genoeg van.. en dus zegt het vaak meer over de mensen die dat zeggen dan over het decennium...

Nou snap ik best dat er voor iemand als orbit in de jaren-80 rock meer te ontdekken is dan in de jaren 90 rock.... maar dat wil niet zeggen dat hij dat decennium meteen als minder hoeft te besztempelen..

Jaren ´90 was een goed decennium qua muziek. De Rock was erg goed, de Grunge werd groot, net als Post Rock. Het artistieke en muzikale hoogtepunt voor mij uit de jaren ´90 is Mellon Collie and the Infinite Sadness van de Smashing Pumpkins.

Ik heb het meteen al wat genuanceerd, maar het is leuker om te reageren op boude stellingen, vandaar ook het topic. En ik geloof dat 3FM er dus wat zendtijd aan wil gaan verspillen.
Ben heus wel thuis in de alternatievere 90s hoor, maar zeker qua rock haal ik er niet veel uit waar ik wat mee kan. Op dat gebied zal de 90s bij mij nooit erg hoog scoren. Grunge vind ik een volstrekt overroepen genre met weinig interessante uitlopers (alleen Soundgarden heeft boeiende dingen gedaan) en indierock, britpop of post-rock geldt eigenlijk hetzelfde. Niet mijn ding allemaal, althans niet zoals in de 90s vaak aan je voorbij kwam. Shoegaze vind ik dan weer wel vet, maar dat stamde duidelijk uit de 80s.
Ik heb meer met de opkomst van acts als Orbital, Autechre, Aphex Twin, Gridlock en aanverwanten.. dat was een ware revolutie tov. die kleine dingetjes die er in rock gebeurden.

Rock vernieuwt alleen nog door elementen van andere (nieuwe) genres op te nemen, binnen het genre zelf is de rek er allang uit en valt er niets meer te vernieuwen, alles is al een keer gedaan, een keer overgedaan en nog een keer overgedaan.. Niet dat het erg is, ik kan op zijn tijd best heel erg genieten van de zoveelste band die The Kinks of Sonic Youth nadoet.

Daarbij dien je volgens mij ook het verschil te maken tussen een eigen smoelwerk hebben en echt orgineel zijn. Echte orginaliteit vind je niet meer in rock of het moet door de invloed van een ander genre zijn. Daarentegen kan een band wel een eigen smoelwerk hebben door diverse invloeden op bijzondere wijze te vermengen. Orginaliteit vind ik verre van belangrijk, een eigen smoelwerk hebben vind ik sowieso een pluspunt en in veel gevallen ook een must.

Zo is veel muziek uit de jaren 90 geïnspireerd door de jaren 70(Neil Young), maar ook zeker de jaren 80(sonic youth). De steeds groter wordende invloed van Hiphop en electronica dient ook niet onderschat te worden.

voor mij is de jaren 90, op de jaren 50 na, het slechtse decenium,op muzikaal gebied. Dat zegt meer over mijn eigen voorkeuren,dan over het niveau van de muziek uit de jaren 90.

Iedereen is beïnvloed door een vorige generatie, kwestie is wat je met die invloeden doet. Klakkeloos kopiëren (epigonisme) of daaruit iets nieuws brengen. The Beatles bv. mengden invloeden van Chuck Berry, Everly Brothers en Buddy Holly tot een geheel eigen sound.

Grunge is het vermengen van hardrock/metal met de (post)punk tot een nieuwe stroming. Britpop vermengt de sound van the Beatles of the Kinks met de latere postpunk.

Nu heb ik die bewuste uitzending bekeken en de jaren '90 afschuwelijk noemen op basis van die eurohouse en gabber (wat Giel Beelen doet) vind ik wel erg kort door de bocht. Dan kun je ook de jaren '60 kut noemen vanwege Engelbert Humperdinck, Eddy Wally, de Heikrekels, Tony Bass, Gert & Hermien ... En de jaren '90 associëren met 2 Unlimited en Vengaboys ... dat is hetzelfde als de jaren '70 associëren met Boney M.

...of de jaren 80 met The Cure.

Probleem was echter dat zowel die gabber/eurohouse en die boybands op een gegeven moment zó overheersend waren dat er niet aan te ontkomen viel als je de radio aanzette. Tweederde van de hitlijsten werd midden jaren negentig gedomineerd door die meuk. En dat had je volgens mij niet in andere decennia, waar op de radio en in de hitparade ruimte was voor heel verschillende stijlen.

Ik weet van mezelf nog wel dat ik het zo rond 1995 echt helemaal zat werd om naar de radio te luisteren. Vooral de meest onbenullige varianten van house en trance (de Smurfen, I wanna be a hippie, allemaal nummer 1-hits als ik me goed herinner...) kwamen me echt de neus uit. Ik heb me in die tijd ook een paar jaar niet voor nieuwe muziek geïnteresseerd; ongeveer tot '98/'99 of zo. Kwam op zich goed uit, want in die periode verving ik veel oude LP's op CD.

Natuurlijk zijn er hoogtepunten te noemen (Oasis, Blur, The Verve, Radiohead, Jeff Buckley), maar de hoeveelheid pure crap was voor mijn gevoel aanzienlijk groter dan in voorgaande decennia. Al blijft dat natuurlijk, zoals anderen al opmerkten, een kwestie van smaak en/of de tijd waarin je opgroeit, zoals Chameleonday terecht opmerkte.

Ik heb niet veel met de jaren negentig. Rap, grunge en de meeste alternatieve muziek - met name die zonder een goede melodie/songstructuur - was ik ook snel zat. En over de boybands hoef ik niet eens te beginnen. Dus ja, als je kijkt naar de drie uiteenlopende stromingen die in de jaren negentig dominant waren, dan kun je inderdaad zeggen dat het decennium behoorlijk zuigt.

Maar dat was de radio/hitparade. Daarbuiten viel er nog genoeg moois te ontdekken, al valt het me toch op dat mijn favoriete albums van de jaren negentig in hoofdzaak werden gemaakt door artiesten die in het vorige decennium óók al muziek maakten. Wél leuk was de Britpop, maar inderdaad: nieuwe wijn in oude zakken.

En over de jaren nul ben ik ook niet bijster enthousiast, maar dat heeft vooral te maken met de sterk teruggelopen kwalitateit van productie/mixing en mastering van CD's en de technische mogelijkheden om 'foutjes' weg te poetsen (autotune...AAARGHH!). Volgens mij kunnen de afgelopen tien jaar met name in dat opzicht als een verloren decennium worden beschouwd.

De overheersing van die platte gabber/eurohouse en die mierzoete boysbands waren de voornaamste reden waarom ik de hitlijsten gedurende de jaren '90 alsmaar zwakker vind. Rond de eeuwwisseling vond ik de hitparade quasi onbeluisterbaar (en het is er nauwelijks beter op geworden). De hitlijsten zijn overigens hoe langer hoe minder relevant, interessante muziek moet je steeds meer daarbuiten zoeken naarmate de jaren vorderen.

Zelf hecht ik ook het meeste belang aan een goede melodie/songstructuur of het nu alternatief of mainstream is. Er waren in de jaren '90 genoeg interessante artiesten te vinden zoals Radiohead, Smashing Pumpkins, dEUS, Tori Amos, Tindersticks ... en dan vergeet ik nog de Britpopbands.

Inderdaad zijn ook mijn favoriete albums uit de jaren '90 voor een groot deel van bands die in de jaren '80 nog in de underground zaten. Ik denk aan R.E.M., Nirvana, Red Hot Chili Peppers en Nick Cave kun je er ook bijnemen. En zoals eerder gezegd, popveteranen als David Bowie, Bob Dylan, Neil Young en Paul McCartney wisten zich in de jaren '90 te revancheren na een mindere periode in de jaren '80.

Over de jaren '00 heb ik ook een dubbel gevoel : enerzijds nog meer crap in de hitlijsten dan voordien (R&B, 'idols' die gebruik maken van autotune), anderzijds meer interessante muziek daarbuiten.

Al hangt het inderdaad van je muzieksmaak af welk decennium je de beste vindt. Zelf heb ik (als rockliefhebber) het meest met de jaren '60 en '70 vanwege de vele vernieuwingen en subgenres die eruit ontstonden en ontwikkelden (beat, folkrock, psychedelica, progrock, hardrock, punk, new wave) en ook vanwege de soul en reggae (hoor ik veel liever dan die R&B). Hiphop-liefhebbers bv. zullen met die decennia weinig hebben.

ik weet niet of hiphoppers weinig hebben met de jaren 60/'70. veel hiphop samples komen toch ook van oude soullegendes als Marvin gaye,Stevie Wonder en James Brown?

Inderdaad, in de jaren '60 en '70 was er nog geen hiphop maar hiphop is ontstaan uit funk/disco uit de jaren '70 en James Brown heeft daar ongetwijfeld een grote invloed op. De populairste hiphop-albums zijn wel in de jaren '90 uitgebracht (als ik mij baseer op MuMe top-250).

Maar muziek is toch meer dan melodie en structuur? Juist het avontuur maakt het boeiend.
Ikzelf vind de jaren negentig geweldig en dat komt vooral door de hele house en electronica revolutie, waar ik met name later meer in geintresseerd raakte.
Verder waren er bands als Kyuss, Soundgarden, Faith No More, Refused, Melvins, Urban Dance Squad en ga zo maar door, die in hun genre behoorlijk vernieuwend waren.

Idd.

Wat tijdloosheid betreft overleven er een paar bandjes, voor de rest is alles nu al vreselijk gedateerd.

De jaren '90 daarentegen...

Het begon nogal gelikt met post-Stock, Aitken & Waterman-gedoe en Vanilla-ijs en MC Lul-emmer totdat Grunge korte metten maakte met poedelrock. Vanaf dat moment totaan pak-em-beet 1998 was het een achtbaan waarin alles mogelijk leek te zijn. Verscheidene alternatieve bands die al vanaf de jaren '80 bezig waren werden in het zonnetje gezet, gelijkaardige bands uit de jaren '60 zoals Doors en V.U. werden her-ontdekt, ondergrondse bands hadden veel meer kans om via festivals erkenning te krijgen, zelfs een band als Metallica werd door een groter publiek omarmt. In de hitparades zag je dat ook wel terug, al was het inderdaad euro-house dat de klok sloeg. Vanaf 1998 kreeg commercie duidelijk de overhand en gaat het van kwaad tot erger. Alternatieve bands opereerden weer ondergronds en plastic wegwerp-muziek kreeg ruim baan.

DWDD??
Zet toch uit, die tv, man...
Giel Beelen, loopt die nog vrij rond?