Kom op kaztor, nog nooit van Nine Inch Nails, Ministry, Cop Shoot Cop, Consolidated, Foetus, Front 242, Skinny Puppy, Primus, Faith No More, Urban Dance Squad, Young Gods, Swans, Red Hot Chili Peppers.. etc gehoord? Eind jaren 80, waar was je hoofd man??!!

Dat is nogal een gedurfde stelling die je hier in de mond neemt, want volgens mij vergeet je dan gemakshalve de opkomst van rock & roll, Sun Studios en Chess Records, Buddy Holly, Johnny Cash, Elvis, Little Richard, Chuck Berry, Jerry Lee Lewis, een stroming als doo wop en werk van jazz musici zoals Miles Davis (Kind Of Blue), Art Blakey & The Jazz Messengers, Charles Mingus, Ornette Coleman en nog vele anderen...

Waarschijnlijk bij de nieuwste release van Zappa...

Alleen maar jazz en vroege rock and roll. Klinkt als een erg eenzijdig decennium

Man, gimme a break. Ik was een jonge tiener die de collecties van m'n oudere broers en zussen aan het uitspitten was en lette daarnaast voornamelijk nog op de hitparade. De door jou genoemde bands spraken later tot mijn verbeelding.

Ik luisterde al wel vaak naar de Vara en VPRO, dus dat kwam wel goed.



Afgaande op mijn smaak had ik waarschijnlijk de ene na de andere jazz-classic gekocht. Nu speur ik nog lustig verder in dat genre en tijdperk.

Misschien eenzijdig, maar ik had me zeker ermee vermaakt.

Kom op orbit

Waarna ik gelijk deze stelling nuanceerde door te zeggen dat dit meer met mijn muzieksmaak te maken heeft, dan het muzikale niveau. Van de jaren 50 vind ik de jazz best goed,maar die slungelige slijmpop uit die tijd is vreselijk slecht.

Die overheersing heb ik helemaal niet zo ervaren. Het aantal boybands dat veel hits scoorde was helemaal niet zo groot. Take That, Boyzone en East 17, dat was het wel zo'n beetje.

Zie hier de jaarlijst van 1995: Overzicht van Top 40 Hitlijsten 1965 - heden - Top 40 - 1995 - ton-marjolein.nl

Op 25, 34 en 51 vind je genoemde bands, verder staan er geen boybands bij de bovenste 100, of je moet Clouseau meerekenen. En 66 zou je ook nog mee kunnen nemen eventueel (Jeremy Jackson was geloof ik Hobie Buchannon uit Baywatch).

Qua mierzoete muziek was het begin jaren '60 veel en veel erger, heb ik gemerkt bij het beluisteren van de grootste hits uit die jaren.

Verder staat er in ieder redelijk wat dance in, maar de nummers die in de bovenste regionen staan, mag ik allemaal nog graag horen (op die smurfen-onzin na).

En was het in andere decennia zo dat een alternatieve plaat (Self Esteem van Offspring) uit kon groeien tot zo'n enorme hit (op 15 in de jaarlijst)?

Ik heb het idee dat jaren '90 dance (ik doel nu op commercieel, hoewel dit ook underground zo zou kunnen zijn) een behoorlijk eigen smoel heeft ten opzichte van de dance van nu. Kan een plaat, zoals T99's Anastacia, nu gemaakt worden? Als 'ie al gemaakt wordt, dan zal men zeggen dat het een ontzettende jaren '90 plaat is.
De technieken die ze daarbij in de videoclips gebruiken vind ik ook bijna iconisch. Natuurlijk was de techniek nog niet zo ver als nu, maar dat is juist de charme. De jaren '00 speciale effecten zullen zich nauwelijks kunnen onderscheiden van de jaren '10 effecten. In die zin heb ik ook het idee dat de jaren '90 vernieuwend waren. Alsof veel muzikanten door een onbekend oerwoud liepen en bij ieder tak die ze voor hun neus wegduwden weer iets bijzonders zagen.

In tegenstelling tot de jaren '90 heb ik dus een beetje het idee dat de jaren '00 nauwelijks onderscheidend zijn geweest. Zelfs in de top 40 zie ik dat terug. Nogmaals, de techniek was er nog niet naar, maar dat rauwe, speelse en bijna amateuristische uiterlijk van een willekeurige Prodigy-video haalt het qua sfeer gewoon niet bij een lelijke, zogenaamd rauwe videoclip van bijvoorbeeld Aguilera's Dirty. (Oke, slechte vergelijking, maar het gaat even om het principe.)

Zou er binnenkort - of in de toekomst - een hele berg aan cd's worden uitgegeven met als titel Greatest Hits of the 00's? Even ervan uitgaande dat daar nog een markt voor is: 'typische' jaren '00 muziek lijkt niet te bestaan. Geen typische jaren '00-sound bedoel ik dan. Dat hebben de jaren '90 wel. Het laatste decennium waarin het nog avontuurlijk was.

Ik heb de hitlijsten van de jaren '90 bekeken er het contrast tussen het begin en het einde van de jaren '90 is toch wel groot. Begin jaren '90 stond er behoorlijk wat rock/alternatief in de hitlijsten (Iggy Pop, U2, R.E.M., Nirvana, zelfs Metallica ...) en was er ook plaats voor hiphop en reggae. De dance stond toen op een hoog peil en er waren nauwelijks boysbands te bespeuren (die maakten pas rond 1993 hun entree).

In 1999 is de dance heel wat platter geworden staat er meer meligheid (vooral die boysbandballads en ook o.a. Emilia, Volumia! ...), al vind ik de Nederlandse hitlijsten wel minder erg dan de Belgische. Ik denk dat het daardoor is dat velen de jaren '90 op een negatieve wijze daarmee associëren (1999 ligt immers verser in het geheugen dan 1990). Zo vinden ook velen de jaren '80 kut vanwege die Stock-Aitken-Waterman-producties op het einde van dit decennium hoewel de beginjaren '80 erg interessant waren (new wave, synthipop).

Zoals velen vind ik de rock eind jaren '90 (en begin jaren '00) minder interessant en weinig vernieuwend (postgrunge bv.) al waren er gelukkige uitzonderingen zoals Radiohead, Sigur Ros, Grandaddy en Wilco maar die kregen (op Radiohead na) nauwelijks voet aan de grond.

Dat er in de eerste helft van de jaren '60 veel zoetigheid (easy-listening) voorkomt (Jim Reeves, Bobby Vinton, Shirley Bassey, Antony Newley ...) is inderdaad zo, in de jaren '50 en zeker voor de komst van de rock'n roll is dat nog meer het geval. Ik ben daar ook geen liefhebber van maar ze hebben nog enige charme, het zijn tenslotte goede vocalisten. Die boysbands klinken daarnaast ook gelikt en vooral gemaakt. Zoete ballads zijn trouwens van alle tijden (elk GH-jaar gooi ik er enkele uit) evenals schlagers bv. maar er zal altijd een publiek voor zijn en dat respecteer ik.

Metallica heeft begin vorig jaar ook nog in de top 40 gestaan

Inderdaad, maar voor korte tijd. In 1992 scoorden ze meerdere hits.

Wat lul je dan slap over einde jaren 80? Dat waren sommige van de bands uit het einde jaren 80

Ja, ok. Het zou leuk zijn als er een alternatieve band weer eens een enorme hit scoort. En dan niet iets als Coldplay, maar meer iets als The National of Arcade Fire. Of desnoods Mumford & Sons. Ik denk dat dat de hitlijsten goed zal doen.

Little Lion Man was wel een erg grote hit bij onze zuiderburen.

Goed punt, inderdaad. Kan me wel vinden in je analyse. Daarom schrijf ik ook nooit complete decennia af; elk decennia heeft zijn goede en slechte kanten. Of er echt zoveel verschil is tussen de hitlijsten vraag ik me af. Het viel me op dat er ook begin jaren '60 al veel kopieergedrag is en veel hits afkooksels zijn van grote hits. Je zou eigenlijk eens een statistische analyse moeten maken van de hoeveelheid Nederlandstalig, dance, r&b, pop, rock, novelty hits, etc. per top 40 jaar, maar da's wel een hele grote klus. Misschien leuk voor een afstudeerprojectje.

Gaandeweg (en zeker de laatste jaren) wordt het wel steeds moeilijker met een afwijkend nummer een hit te scoren. Ik mis zelf nu vooral de spontaniteit van de hits: veel muziek is toch vooral gemaakt om geld mee te verdienen en niet omdat de artiest het leuk vond op die manier. Gelukkig zijn er ook nu nog wel artiesten die gewoon een leuk plaatje wilde maken, dat dan toevallig erg goed aanslaat.

Sinds een plaatje opnemen ook gewoon met je pc kan, worden we dan ook wel overspoeld met releases die in een ander tijdperk nooit een kans hadden gekregen.

Een hitlijst hoeft ook geen afspiegeling te zijn van het decennium




Vooral in de extremere metalvarianten gebeurde ontzettend veel imo. Ontwikkeling van experimenteerdrang in de blackmetal, doorstart van death metal etcetera.
Had ik voor geen goud willen missen.

Wat een prachtig hitlijsten overzicht. Ik ben er nu al wel achter dat de smaak van het Nederlandse publiek in het jaar 1967 al net slecht was als nu. Toen was dit namelijk het ´beste´ nummer van dat jaar

Binnen de metal onstonden in de jaren '90 inderdaad diverse substromingen (death metal, black metal, industrial metal, gothic metal).


Begin jaren '60 en reeds in de jaren '50 werden inderdaad Presley-klonen door de platenmaatschappijen gecreëerd en gelanceerd (door velen nu vergeten), anderen proberen een graantje mee te pikken van zijn populariteit of van bekende hits door ze te coveren.
Kopieergedrag is zou oud als de muziek zelf. Wie succesvol is zal steeds worden gekopieerd. Later in de jaren '60 hadden wij diverse Beatles-klonen en -covers net zoals wij in de jaren '70 diverse Abba-klonen kregen. In de jaren '90 kwamen er ook diverse grunge rip-offs op de markt. En die boysbands waarmee wij toen om de oren werden geslagen waren dan weer een reactie op de vorige.

En om op Maartenn te reageren: wij kunnen ons nu niet voorstellen dat Heikrekels, Heintje en Engelbert Humperdinck destijds meer verkochten dan the Beatles, Rolling Stones of the Doors. Over 30 jaar zullen ze zich afvragen wat de mensen zagen in bv. Ke$ha, Justin Bieber, Rihanna, Nick & Simon ...

In 1967 (en de jaren '60 in het algemeen) leverde de hitlijsten wel nog diverse evergreens, dat zal met het decennia verminderen.

Met mogelijke uitzondering van Black Metal ontstonden al die stromingen in de jaren 80..

Dat vraag ik mijzelf nu al af...

... en in de jaren 90 kwam Death Metal aan zijn populariteitspiek dankzij Death's Lack Of Comprehension en MTV.

Nou ja, Death had toen al lang afstand genomen van een typisch death metalgeluid. In Europa was de video daarnaast alleen op Headbangers Ball te zien. Ik weet niet hoe dat in de VS was, maar ik gok dat MC Hammer grotere hits had. Er kwamen meer genregenoten met toegankelijkere platen. Denk aan Napalm Death, Paradise Lost, Carcass, Entombed en zelfs Morbid Angel.
Er werd driftig geëxperimenteerd. Je had de doom/death van Cathedral, Anathema en My Dying Bride. Bands als Cynic en Atheist vermengden diverse stijlen op een bijzondere manier met death metal. De Göthenburgscene was ook weer iets nieuws. Later in de jaren 90 brachten bands als Nile en Behemoth het genre met nieuw elan het tweede millennium in.

Ja, daarom zeg ik ook desnoods M&S, omdat dat op zich niet heel 'alternatief' is

Ik wist nauwelijks nog iets over Faith No More of RHCP ten tijde van respectievelijk Introduce Yourself of Uplift MPP. Ik zat net op de hogere school, dus die dingen ontgingen me nog een beetje. Nu weet ik inmiddels ook wel beter, maar de genoemde bands hadden in the big picture nog niks bereikt. Met name grunge zorgde ervoor dat dat veranderde.

Je noemt de topic 'horen we er ooit nog meer van', dat benader ik vanuit een media-perspectief.

Is niet helemaal correct wat je nu zegt.. die bands kwamen er allemaal aan en veroorzaakten destijds al hun eigen "stir", zeker Faith No More, die al enorm commercieel succes hadden in 1989, 2 jaar vóór die grunge-hype. RHCP had ook al flink succes, en laat ik Primus, Mucky Pup en vele anderen nog even achterwege..
De doorbraak van Nirvana en Pearl Jam hadden met name tot gevolg dat alternatieve gitaarrock commercieler werd en dat er een gigantische stroom flutbands achteraan kwamen, Silverchair, Nickelback, Creed, Stone Temple blabla. Ik zou dus eerder zeggen dat de doorbraak van grunge en aanverwant spul juist die stromingen géén goed heeft gedaan! Niet voor niks hielden de laatste echt goede platen in het alternatievere rockgebied allemaal ergens op in 1992 of 1993.. daarna was het alweer over met de gein. Het was alweer morsdood.

7 albums uit de jaren 90 in mijn top 10. Ik zal maar zeggen dat ik de jaren 90 wel het beste decennium vind. Maar de meeste muziek die ik ken komt ook uit dit decennium, maar we gaan rustig verder met allemaal muziek ontdekken. Elk decennium heeft wel zijn eigen karakter denk ik.

Die grunge-ripoffs als Silverchair, Nickelback en Creed zijn het gevolg van het succes van Nirvana en Pearl Jam, natuurlijk willen anderen daar gebruik van maken. Wie succes heeft wordt gekopieerd, dat is altijd zo geweest.
Zo kan ik evengoed stellen dat Elvis Presley geen zegen was voor de muziekwereld vanwege de Elvis-klonen die nadien gelanceerd werden.
Dankzij grunge werden aanverwante bands als Faith No More of Sonic Youth ook populair alsook de metal en punk en kwam een einde aan de gladde AOR of FM-rock. Tegen het einde van de jaren '90 werd rock inderdaad commerciëler of beter gezegd platter (met voornoemde postgrungebands, Limp Bizkit ...).

Wel opletten he? FNM was dus al groot 2 jaar vóórdat de term grunge überhaupt in een muziekblaadje voorkwam
Jane's Addiction was ook al een grotere band aan het worden in de VS, evenals RHCP.. eind jaren 80. Grunge kwam erna pas.

Grunge is natuurlijk een door de pers bedachte term die slaat op rockbands uit Seatle die hardrock/ metal vermengen met (post)punk (die stroming moest een naam krijgen). Gemakshalve zullen wij zeggen dat rock rond 1990 een nieuwe wending kreeg.