Muziek / Algemeen / Algemeen hitlijstentopic
zoeken in:
0
geplaatst: 11 februari 2016, 18:39 uur
Arrie schreef:
Tsja, en dan kon het eigenlijk niet anders dan dat ie op 1 zou binnenkomen, toch? Zou je zeggen, maar aan de andere kant: Justin Timberlake en Robbie Williams kwamen niet verder dan 2 met hun debuutsingle. Ronan Keating (Boyzone), Shane McFadden (Westlife) en Gary Barlow (die andere van Take That) debuteerden wel op 1. Shane wie? Juist, het zegt dus nog niet alles. Maar een goed begin is het wel.
Tsja, en dan kon het eigenlijk niet anders dan dat ie op 1 zou binnenkomen, toch? Zou je zeggen, maar aan de andere kant: Justin Timberlake en Robbie Williams kwamen niet verder dan 2 met hun debuutsingle. Ronan Keating (Boyzone), Shane McFadden (Westlife) en Gary Barlow (die andere van Take That) debuteerden wel op 1. Shane wie? Juist, het zegt dus nog niet alles. Maar een goed begin is het wel.
Ik dacht inderdaad Shane wie... Want in Westlife zaten Brian McFadden of Shane Filan.
Dus OF ik heb een verbouwing gemist, OF hier is iets fout gegaan 
0
geplaatst: 11 februari 2016, 19:27 uur
Hahaha, wauw, ik heb inderdaad twee namen door elkaar gegooid.

Ze hebben natuurlijk allebei soloplaatjes uitgebracht maar ik bedoel in dit geval de man van Real to Me, Brian MacFadden dus.
Was je vroeger (of ben je nog steeds) toevallig een Westlife-fan, Emile? Ik vind dat eigenlijk wel een groep die bij jou past.
Shane McFadden, haha, dat ik dat zelf niet door heb gehad.

Ze hebben natuurlijk allebei soloplaatjes uitgebracht maar ik bedoel in dit geval de man van Real to Me, Brian MacFadden dus.
Was je vroeger (of ben je nog steeds) toevallig een Westlife-fan, Emile? Ik vind dat eigenlijk wel een groep die bij jou past.
Shane McFadden, haha, dat ik dat zelf niet door heb gehad.

0
geplaatst: 15 februari 2016, 20:21 uur
Billboard Hot 100 - binnenkomers 9 januari
#1 Zayn - Pillowtalk
Zayn kwam al binnen op één in Engeland, maar dat is ook weer niet zó bijzonder. Her is een mooie prestatie, maar er komen daar vrij regelmatig nummer op de hoogste plaats binnen. In Amerika niet. Bovendien is men in Engeland gek op alles wat met boybands te maken heeft. One Direction was in Amerika ook groot, maar niet zoals in Engeland. En toch heeft Zayn het mooi geflikt om in Amerika ook op één binnen te komen. De laatste keer dat iemand dat is gelukt, is echter niet eens zo lang geleden. Dat was natuurlijk Hello van Adele die dat ook in Engeland deed en zelfs in Nederland. Zayn is in Nederland echter niet in de buurt gekomen, maar One Direction doet het hier altijd al minder.
Pillowtalk was de best mogelijke start van zijn solocarrière die Zayn Malik zich had kunnen wensen. Wordt alom gewaardeerd, en enorm veel gedraaid. Mooie, stijlvolle clip overigens, waarin we ook zijn nieuwe vriendinnetje, Gigi Hadid, zien.
#6 Drake - Summer Sixteen
Drake is ondertussen zo groot dat als hij een single uitbrengt het meteen de top 10 van de Hot 100 inknalt. Dat kregen Zayn en Rihanna toch ook voor elkaar? Ja, maar dat waren langverwachte singles, dit lijkt haast een tussendoortje waar ik bovendien maar weinig promotie voor heb gezien. En bovendien is het niet meteen een enorm hitgevoelig nummer. Maar hij borduurt natuurlijk wel voort op de spraakmakende beef met Meek Mill, hij geeft eigenlijk nog een trap na (want hij had officieus natuurlijk allang gewonnen). Hij werd overigens ook gedraaid rond het moment dat Angel Haze opkwam toen ik haar zaterdag zag optreden in de Melkweg. En je merkte dat iedereen in de Melkweg het kende, het zorgde meteen voor reactie. Haast net zoveel als toem Alright van Kendrick Lamar werd gedraaid. Drake is een ware superster geworden.
#68 Coldplay - Hymn for the Weekend
Dat Coldplay en Rihanna samenwerkten was al een verrassing maar dat Beyoncé mee zou zingen op een Coldplay-nummer zou ik nooit voorspeld hebben. En dan hebben ze ook nog samen (met Bruno Mars erbij) opgetreden op de Superbowl-finale. Vooral voor Coldplay, als Engels bandje, was dat natuurlijk een grote eer. Wat me opviel aan dat optreden: de mannen zijn met hun muziek weliswaar popsterren geworden, maar het zijn eigenlijk totaal geen popsterren. Chris Martin heeft als leadzanger natuurlijk wel wat bekendheid maar verder kan het zomaar de grootste band van dit moment zijn waarvan maar bitter weinig mensen de namen van de andere leden kennen, en die men bovendien zo voorbij zou lopen in de supermarkt. Vergelijk dat eens met een Rolling Stones of een U2, dan zie je echt een band met uitstraling voor je. Coldplay zijn nog steeds een groepje doodgewone jongens die gewoon graag muziek maken.
En dat resulteert in uitstekende popsongs. Het probleem is vooral dat men dingen in de trant van hun oude werk verwacht. Als een onbekend bandje Hymn for the Weekend uit zou brengen, zou iedereen het toch een prima popliedje vinden? (En idem voor de vorige singles)
#78 Charlie Puth (ft. Selena Gomez) - We Don't Talk Anymore
Met Charlie Puth hebben we iemand die volgens mij heel graag een wereldster wil worden. Hij heeft een goede stem, dat wil ik hem wel meegeven. Maar met suffe liedjes als Marvin Gaye en One Call Away redt ie dat toch niet? Hij werkt ook samen met allerlei grote namen: Wiz Khalifa, Meghan Trainor, Lil Wayne, en nu dus Selena Gomez. Hij doet er alles aan. Gelukkig klinkt deze nieuwe single iets (een klein beetje, hoor) urgenter. Weer geen heel spannend liedje, maar wel een fraaie productie, en zijn stem komt hier goed uit de verf. En Selena is een goed gekozen gastzangeres, want hun stemmen passen erg goed bij elkaar. Zijn muziek is wel nog altijd enorm radiovriendelijk en veilig, alsof ie wel héél erg graag wil. Dat staat me wat tegen aan die jongen.
#85 Troye Sivan - Youth
Daar staat iemand als Troye Sivan tegenover, die gewoon lekker zijn eigen ding doet. Hij ziet niet eens zo ver van Charlie Puth af, met een soort mengeling van pop, R&B, folk en electronica, maar zijn muziek klinkt zoveel oprechter. In Youth probeert Troye Sivan de uitbundigheid en naïviteit van de jeugd te vangen. Verliefd op elkaar worden en het gevoel hebben dat je de hele wereld aan kan. Dat euforische geluid zit ook wel in de muziek. Troye Sivan is zo'n artiest wiens muziek echt aanvoelt als 2015/2016, in een tijd dat veel muziek wel aan oudere dingen terug doet denken.
#91 Rihanna - Needed Me
Rihanna's nieuwe album is net uit en nu ook eindelijk oo Spotify te beluisteren. Je verwacht dat de Hot 100 volstroomt met Rihanna-nummers maar dat is niet het geval. Naast de single Work komt alleen Needed Me binnen, geproduceerd door sterproducerd DJ Mustard. Hij valt vaak in herhaling en komt met dezelfde trucjes, maar hier laat ie eens daadwerkelijk een ander (en spannender) geluid horen. Rihanna haalt het beste in hem naar boven. Dit doet me vermoeden dat Rihanna echt een artiest is (geworden?) met een duidelijke visie, en niet zomaar een poppetje van de songwriters en de producers. Dit klinkt ook meer als Rihanna dan als DJ Mustard. Een fraai, spannend R&B-geluid, het geluid dat tegenwoordig zo populair is. Ik hou er ook van!
#97 Kevin Gates (ft. Trey Songz, Ty Dolla $ign & Jamie Foxx) - Jam
De grootste verrassing was voor mij deze week echter Jam van Kevin Gates. Degenen die alles volgen weten wellicht nog dat ik zijn vorige hits schaarde onder 'gimmick-hiphop-hits'. I Don't Get Tired, Really Really en 2 Phones, het zijn van die nummers waar je je bij afvraagt hoe serieus je het moet nemen. Klonk wel geinig maar dan vooral door de beats en de catchy refreintjes. Maar die rapper, die zouden we vast zo weer vergeten...
Nou, dat trek ik bij deze terug. Kevin Gates komt nu met totaal iets anders: een R&B-jam zoals ze in de jaren '90 werden gemaakt. Daarbij maakt ie gebruik van een aardig rijtje gastartiesten en waarom zouden die met hem willen werken als het een of andere talentloos figuur was?
Maar zijn gevoelige kant dus? Nee, dat dan ook weer niet. Met zijn raps maakt hij nig steeds geen indruk en hier rapt hij vooral over de seks waar hij op uit is. Op een totaal niet boeiende manier. Maar door de productie en de gastartiesten klinkt het allemaal erg lekker. Blijkbaar is Kevin zo iemand die precies de juiste mensen om hem heen weet te verzamelen? Ik ben wel benieuwd waarom ze met hem samen wilden werken maar dat terzijde. Volgens mij is dit nummer trouwens ook precies in het straatje van catdog.
Ben je trouwens benieuwd naar de bijdrage van Jamie? Je hoort hem in het introstukje en hij doet de hoge achtergrondzang waarbij je iemand door het hele nummer 'jam' hoort zingen. Niet veel dus, maar zijn naam erbij verkoopt wel goed.
Re-entries
#92 One Direction - History
#99 Sia - Alive
Megastijgers
57 --> 43 Lukas Graham - 7 Years
67 --> 46 Kevin Gates - 2 Phones
59 --> 48 Mike Posner - I Took a Pill in Ibiza
82 --> 59 Kevin Gates - Really Really
81 --> 70 Ellie Goulding - Something in the Way You Move
91 --> 71 Maren Morris - My Church
100 --> 88 Old Dominion - Snapback
Langstgenoteerde: #38 Silentó - Watch Me (Whip / Nae Nae) (50 weken)
#1 Zayn - Pillowtalk
Zayn kwam al binnen op één in Engeland, maar dat is ook weer niet zó bijzonder. Her is een mooie prestatie, maar er komen daar vrij regelmatig nummer op de hoogste plaats binnen. In Amerika niet. Bovendien is men in Engeland gek op alles wat met boybands te maken heeft. One Direction was in Amerika ook groot, maar niet zoals in Engeland. En toch heeft Zayn het mooi geflikt om in Amerika ook op één binnen te komen. De laatste keer dat iemand dat is gelukt, is echter niet eens zo lang geleden. Dat was natuurlijk Hello van Adele die dat ook in Engeland deed en zelfs in Nederland. Zayn is in Nederland echter niet in de buurt gekomen, maar One Direction doet het hier altijd al minder.
Pillowtalk was de best mogelijke start van zijn solocarrière die Zayn Malik zich had kunnen wensen. Wordt alom gewaardeerd, en enorm veel gedraaid. Mooie, stijlvolle clip overigens, waarin we ook zijn nieuwe vriendinnetje, Gigi Hadid, zien.
#6 Drake - Summer Sixteen
Drake is ondertussen zo groot dat als hij een single uitbrengt het meteen de top 10 van de Hot 100 inknalt. Dat kregen Zayn en Rihanna toch ook voor elkaar? Ja, maar dat waren langverwachte singles, dit lijkt haast een tussendoortje waar ik bovendien maar weinig promotie voor heb gezien. En bovendien is het niet meteen een enorm hitgevoelig nummer. Maar hij borduurt natuurlijk wel voort op de spraakmakende beef met Meek Mill, hij geeft eigenlijk nog een trap na (want hij had officieus natuurlijk allang gewonnen). Hij werd overigens ook gedraaid rond het moment dat Angel Haze opkwam toen ik haar zaterdag zag optreden in de Melkweg. En je merkte dat iedereen in de Melkweg het kende, het zorgde meteen voor reactie. Haast net zoveel als toem Alright van Kendrick Lamar werd gedraaid. Drake is een ware superster geworden.
#68 Coldplay - Hymn for the Weekend
Dat Coldplay en Rihanna samenwerkten was al een verrassing maar dat Beyoncé mee zou zingen op een Coldplay-nummer zou ik nooit voorspeld hebben. En dan hebben ze ook nog samen (met Bruno Mars erbij) opgetreden op de Superbowl-finale. Vooral voor Coldplay, als Engels bandje, was dat natuurlijk een grote eer. Wat me opviel aan dat optreden: de mannen zijn met hun muziek weliswaar popsterren geworden, maar het zijn eigenlijk totaal geen popsterren. Chris Martin heeft als leadzanger natuurlijk wel wat bekendheid maar verder kan het zomaar de grootste band van dit moment zijn waarvan maar bitter weinig mensen de namen van de andere leden kennen, en die men bovendien zo voorbij zou lopen in de supermarkt. Vergelijk dat eens met een Rolling Stones of een U2, dan zie je echt een band met uitstraling voor je. Coldplay zijn nog steeds een groepje doodgewone jongens die gewoon graag muziek maken.
En dat resulteert in uitstekende popsongs. Het probleem is vooral dat men dingen in de trant van hun oude werk verwacht. Als een onbekend bandje Hymn for the Weekend uit zou brengen, zou iedereen het toch een prima popliedje vinden? (En idem voor de vorige singles)
#78 Charlie Puth (ft. Selena Gomez) - We Don't Talk Anymore
Met Charlie Puth hebben we iemand die volgens mij heel graag een wereldster wil worden. Hij heeft een goede stem, dat wil ik hem wel meegeven. Maar met suffe liedjes als Marvin Gaye en One Call Away redt ie dat toch niet? Hij werkt ook samen met allerlei grote namen: Wiz Khalifa, Meghan Trainor, Lil Wayne, en nu dus Selena Gomez. Hij doet er alles aan. Gelukkig klinkt deze nieuwe single iets (een klein beetje, hoor) urgenter. Weer geen heel spannend liedje, maar wel een fraaie productie, en zijn stem komt hier goed uit de verf. En Selena is een goed gekozen gastzangeres, want hun stemmen passen erg goed bij elkaar. Zijn muziek is wel nog altijd enorm radiovriendelijk en veilig, alsof ie wel héél erg graag wil. Dat staat me wat tegen aan die jongen.
#85 Troye Sivan - Youth
Daar staat iemand als Troye Sivan tegenover, die gewoon lekker zijn eigen ding doet. Hij ziet niet eens zo ver van Charlie Puth af, met een soort mengeling van pop, R&B, folk en electronica, maar zijn muziek klinkt zoveel oprechter. In Youth probeert Troye Sivan de uitbundigheid en naïviteit van de jeugd te vangen. Verliefd op elkaar worden en het gevoel hebben dat je de hele wereld aan kan. Dat euforische geluid zit ook wel in de muziek. Troye Sivan is zo'n artiest wiens muziek echt aanvoelt als 2015/2016, in een tijd dat veel muziek wel aan oudere dingen terug doet denken.
#91 Rihanna - Needed Me
Rihanna's nieuwe album is net uit en nu ook eindelijk oo Spotify te beluisteren. Je verwacht dat de Hot 100 volstroomt met Rihanna-nummers maar dat is niet het geval. Naast de single Work komt alleen Needed Me binnen, geproduceerd door sterproducerd DJ Mustard. Hij valt vaak in herhaling en komt met dezelfde trucjes, maar hier laat ie eens daadwerkelijk een ander (en spannender) geluid horen. Rihanna haalt het beste in hem naar boven. Dit doet me vermoeden dat Rihanna echt een artiest is (geworden?) met een duidelijke visie, en niet zomaar een poppetje van de songwriters en de producers. Dit klinkt ook meer als Rihanna dan als DJ Mustard. Een fraai, spannend R&B-geluid, het geluid dat tegenwoordig zo populair is. Ik hou er ook van!
#97 Kevin Gates (ft. Trey Songz, Ty Dolla $ign & Jamie Foxx) - Jam
De grootste verrassing was voor mij deze week echter Jam van Kevin Gates. Degenen die alles volgen weten wellicht nog dat ik zijn vorige hits schaarde onder 'gimmick-hiphop-hits'. I Don't Get Tired, Really Really en 2 Phones, het zijn van die nummers waar je je bij afvraagt hoe serieus je het moet nemen. Klonk wel geinig maar dan vooral door de beats en de catchy refreintjes. Maar die rapper, die zouden we vast zo weer vergeten...
Nou, dat trek ik bij deze terug. Kevin Gates komt nu met totaal iets anders: een R&B-jam zoals ze in de jaren '90 werden gemaakt. Daarbij maakt ie gebruik van een aardig rijtje gastartiesten en waarom zouden die met hem willen werken als het een of andere talentloos figuur was?
Maar zijn gevoelige kant dus? Nee, dat dan ook weer niet. Met zijn raps maakt hij nig steeds geen indruk en hier rapt hij vooral over de seks waar hij op uit is. Op een totaal niet boeiende manier. Maar door de productie en de gastartiesten klinkt het allemaal erg lekker. Blijkbaar is Kevin zo iemand die precies de juiste mensen om hem heen weet te verzamelen? Ik ben wel benieuwd waarom ze met hem samen wilden werken maar dat terzijde. Volgens mij is dit nummer trouwens ook precies in het straatje van catdog.
Ben je trouwens benieuwd naar de bijdrage van Jamie? Je hoort hem in het introstukje en hij doet de hoge achtergrondzang waarbij je iemand door het hele nummer 'jam' hoort zingen. Niet veel dus, maar zijn naam erbij verkoopt wel goed.
Re-entries
#92 One Direction - History
#99 Sia - Alive
Megastijgers
57 --> 43 Lukas Graham - 7 Years
67 --> 46 Kevin Gates - 2 Phones
59 --> 48 Mike Posner - I Took a Pill in Ibiza
82 --> 59 Kevin Gates - Really Really
81 --> 70 Ellie Goulding - Something in the Way You Move
91 --> 71 Maren Morris - My Church
100 --> 88 Old Dominion - Snapback
Langstgenoteerde: #38 Silentó - Watch Me (Whip / Nae Nae) (50 weken)
0
geplaatst: 17 februari 2016, 14:01 uur
Arrie schreef:
#97 Kevin Gates (ft. Trey Songz, Ty Dolla $ign & Jamie Foxx) - Jam
De grootste verrassing was voor mij deze week echter Jam van Kevin Gates. Degenen die alles volgen weten wellicht nog dat ik zijn vorige hits schaarde onder 'gimmick-hiphop-hits'. I Don't Get Tired, Really Really en 2 Phones, het zijn van die nummers waar je je bij afvraagt hoe serieus je het moet nemen. Klonk wel geinig maar dan vooral door de beats en de catchy refreintjes. Maar die rapper, die zouden we vast zo weer vergeten...
Nou, dat trek ik bij deze terug. Kevin Gates komt nu met totaal iets anders: een R&B-jam zoals ze in de jaren '90 werden gemaakt. Daarbij maakt ie gebruik van een aardig rijtje gastartiesten en waarom zouden die met hem willen werken als het een of andere talentloos figuur was?
Maar zijn gevoelige kant dus? Nee, dat dan ook weer niet. Met zijn raps maakt hij nig steeds geen indruk en hier rapt hij vooral over de seks waar hij op uit is. Op een totaal niet boeiende manier. Maar door de productie en de gastartiesten klinkt het allemaal erg lekker. Blijkbaar is Kevin zo iemand die precies de juiste mensen om hem heen weet te verzamelen? Ik ben wel benieuwd waarom ze met hem samen wilden werken maar dat terzijde. Volgens mij is dit nummer trouwens ook precies in het straatje van catdog.
Ben je trouwens benieuwd naar de bijdrage van Jamie? Je hoort hem in het introstukje en hij doet de hoge achtergrondzang waarbij je iemand door het hele nummer 'jam' hoort zingen. Niet veel dus, maar zijn naam erbij verkoopt wel goed.
#97 Kevin Gates (ft. Trey Songz, Ty Dolla $ign & Jamie Foxx) - Jam
De grootste verrassing was voor mij deze week echter Jam van Kevin Gates. Degenen die alles volgen weten wellicht nog dat ik zijn vorige hits schaarde onder 'gimmick-hiphop-hits'. I Don't Get Tired, Really Really en 2 Phones, het zijn van die nummers waar je je bij afvraagt hoe serieus je het moet nemen. Klonk wel geinig maar dan vooral door de beats en de catchy refreintjes. Maar die rapper, die zouden we vast zo weer vergeten...
Nou, dat trek ik bij deze terug. Kevin Gates komt nu met totaal iets anders: een R&B-jam zoals ze in de jaren '90 werden gemaakt. Daarbij maakt ie gebruik van een aardig rijtje gastartiesten en waarom zouden die met hem willen werken als het een of andere talentloos figuur was?
Maar zijn gevoelige kant dus? Nee, dat dan ook weer niet. Met zijn raps maakt hij nig steeds geen indruk en hier rapt hij vooral over de seks waar hij op uit is. Op een totaal niet boeiende manier. Maar door de productie en de gastartiesten klinkt het allemaal erg lekker. Blijkbaar is Kevin zo iemand die precies de juiste mensen om hem heen weet te verzamelen? Ik ben wel benieuwd waarom ze met hem samen wilden werken maar dat terzijde. Volgens mij is dit nummer trouwens ook precies in het straatje van catdog.
Ben je trouwens benieuwd naar de bijdrage van Jamie? Je hoort hem in het introstukje en hij doet de hoge achtergrondzang waarbij je iemand door het hele nummer 'jam' hoort zingen. Niet veel dus, maar zijn naam erbij verkoopt wel goed.
Idd zeg! Had er niet veel bij verwacht door de naam Kevin Gates, maar inderdaad wat een lekkere sfeervolle track. Vooral de herhaling van Jamie's stuk werkt erg lekker!

0
geplaatst: 18 februari 2016, 17:13 uur
Official UK Charts - binnenkomers 12 februari
We hebben een rustig weekje, slechts drie binnenkomers, en geen enkele in de bovenste helft.
#53 DJ Fresh & High Contrast (ft. Dizzee Rascal) - How Love Begins
DJ Fresh is een dj die furore maakte in de underground drum & bass toen hij in de groep Bad Company zat. In zijn solocarrière ging hij echter een commerciëlere kant op en dat zorgde voor grote hits. In Engeland heeft hij de afgelopen zes jaar zeven top 10-hits gescoord waarvan er twee de bovenste plaats haalden. Slechts één daarvan (Hot Right Now) haalde de Nederlandse top 40, maar drum & bass is in Engeland nou eenmaal veel groter.
Voor zijn nieuwe single werkt ie samen met High Contrast, een andere drum & bass-artiest. Hij heeft minder (grote) hits maar wordt binnen het genre zeker gewaardeerd. En met Dizzee Rascal, ook zo iemand die muzikaal gezien zowel underground als commercieel is geweest. Hij zorgt voor een leuk stukje rap op een nummer dat behoorlijk terug doet denken aan de nineties. Niet gek, want daar heeft DJ Fresh natuurlijk ook zijn roots liggen (de man is al een tijdje bezig). Het combineert de drum & bass met een rave-geluid, en zeker het allerlaatste stukje lijkt regelrecht te verwijzen naar de rave, bijvoorbeeld The Prodigy's vroege werk.
Leuke single! Het is catchy maar geen platte, commerciele troep waar DJ Fresh de laatste jaren nog weleens van werd beticht. Erg fijne raps van Dizzee Rascal ook.
#89 Katy B, Craig David & Major Lazer - Who Am I
Grappig genoeg lijkt Katy B nu ook commerciele muziek te willen combineren met eigenzinnigere dingen. Zo heeft ze op de eerste single (Calm Down) van haar komende album samengewerkt met Floating Points en Fout Tet, twee grote namen in de experimentele electronica. Ondanks dat het resulteerde in een pakkend popliedje, heeft dat niet de hitlijsten gehaald (helaas!). De tweede single was met de producer Kaytranada, die ook wat meer in de alternatieve versies van R&B zit. Heel tof dat Katy zulke artiesten heeft opgezocht!
Voor de derde single heeft ze voor de productie een echt grote naam van nu opgezocht: Major Lazer. Bovendien is het een duet met Craig David, een zanger die na jaren weer helemaal terug is, zijn single When the Bassline Drops heeft namelijk de top 10 gehaald in Engeland. Waarschijnlijk is het vooral door de namen Major Lazer en Craig David dat ze nu wel de hitlijst heeft gehaald. De single is namelijk niet zo spraakmakend als je zou verwachten van zo'n samenwerking. Op het eerste gehoor vond ik hem zelfs zwaar tegenvallen. Maar het is een wat subtieler, rustiger nummer. Meer de Powerful-kant van Major Lazer en die sloeg ook niet zo aan. Mijn waardering is na vaker luisteren echter wel gestegen.
Maar mijn waardering is er vooral voor het feit dat Katy B haarzelf echt uitdaagt en ontzettend toffe artiesten opzoekt om mee te samenwerken, artiesten waarvan ze zelf ook wel wist dat die haar geen hits zouden opleveren. En zelfs áls ze dan met een Major Lazer samenwerkt, gaat ze niet voor een makkelijk hitje. Ik ben benieuwd naar het album!
#93 Rihanna - Needed Me
Ook in Engeland is Needed Me na de single Work het populairste nummer van Anti, Rihanna's nieuwe album. En ook in Engeland is het het enige nummer van dat albim dat binnen weet te komen. Kunnen we stellen dat dat toch wel wat teleurstellend is? Ik ben best geneigd om die conclusie te trekken, commercieel gezien. Máár: net als Katy B is Rihanna volgens mij niet bezig geweest met het maken van hitjes. Ze heeft ook gewoon het album gemaakt dat ze zelf graag wilde maken. Hits en geld heeft ze toch al genoeg. En dat resulteert dan in erg toffe R&B à la Needed Me, dat de spannendste productie van DJ Mustard tot nog toe is.
Oftewel, rustig weekje maar wel een erg sterke week!
Re-entries
#33 Adele - When We Were Young
#95 Flo Rida - My House
Megastijgers
60 --> 23 Coldplay - Hymn for the Weekend
61 --> 34 Twenty One Pilots - Stressed Out
58 --> 47 Tiësto & Oliver Heldens (ft. Natalie La Rose) - The Right Song
70 --> 54 Selena Gomez - Hands to Myself
91 --> 58 Alan Walker - Faded
89 --> 69 Mike Posner - I Took a Pill in Ibiza
92 --> 75 The Chainsmokers (ft. ROZES) - Roses
Langstgenoteerde: #73 Ed Sheeran - Thinking Out Loud (86 weken)
We hebben een rustig weekje, slechts drie binnenkomers, en geen enkele in de bovenste helft.
#53 DJ Fresh & High Contrast (ft. Dizzee Rascal) - How Love Begins
DJ Fresh is een dj die furore maakte in de underground drum & bass toen hij in de groep Bad Company zat. In zijn solocarrière ging hij echter een commerciëlere kant op en dat zorgde voor grote hits. In Engeland heeft hij de afgelopen zes jaar zeven top 10-hits gescoord waarvan er twee de bovenste plaats haalden. Slechts één daarvan (Hot Right Now) haalde de Nederlandse top 40, maar drum & bass is in Engeland nou eenmaal veel groter.
Voor zijn nieuwe single werkt ie samen met High Contrast, een andere drum & bass-artiest. Hij heeft minder (grote) hits maar wordt binnen het genre zeker gewaardeerd. En met Dizzee Rascal, ook zo iemand die muzikaal gezien zowel underground als commercieel is geweest. Hij zorgt voor een leuk stukje rap op een nummer dat behoorlijk terug doet denken aan de nineties. Niet gek, want daar heeft DJ Fresh natuurlijk ook zijn roots liggen (de man is al een tijdje bezig). Het combineert de drum & bass met een rave-geluid, en zeker het allerlaatste stukje lijkt regelrecht te verwijzen naar de rave, bijvoorbeeld The Prodigy's vroege werk.
Leuke single! Het is catchy maar geen platte, commerciele troep waar DJ Fresh de laatste jaren nog weleens van werd beticht. Erg fijne raps van Dizzee Rascal ook.
#89 Katy B, Craig David & Major Lazer - Who Am I
Grappig genoeg lijkt Katy B nu ook commerciele muziek te willen combineren met eigenzinnigere dingen. Zo heeft ze op de eerste single (Calm Down) van haar komende album samengewerkt met Floating Points en Fout Tet, twee grote namen in de experimentele electronica. Ondanks dat het resulteerde in een pakkend popliedje, heeft dat niet de hitlijsten gehaald (helaas!). De tweede single was met de producer Kaytranada, die ook wat meer in de alternatieve versies van R&B zit. Heel tof dat Katy zulke artiesten heeft opgezocht!
Voor de derde single heeft ze voor de productie een echt grote naam van nu opgezocht: Major Lazer. Bovendien is het een duet met Craig David, een zanger die na jaren weer helemaal terug is, zijn single When the Bassline Drops heeft namelijk de top 10 gehaald in Engeland. Waarschijnlijk is het vooral door de namen Major Lazer en Craig David dat ze nu wel de hitlijst heeft gehaald. De single is namelijk niet zo spraakmakend als je zou verwachten van zo'n samenwerking. Op het eerste gehoor vond ik hem zelfs zwaar tegenvallen. Maar het is een wat subtieler, rustiger nummer. Meer de Powerful-kant van Major Lazer en die sloeg ook niet zo aan. Mijn waardering is na vaker luisteren echter wel gestegen.
Maar mijn waardering is er vooral voor het feit dat Katy B haarzelf echt uitdaagt en ontzettend toffe artiesten opzoekt om mee te samenwerken, artiesten waarvan ze zelf ook wel wist dat die haar geen hits zouden opleveren. En zelfs áls ze dan met een Major Lazer samenwerkt, gaat ze niet voor een makkelijk hitje. Ik ben benieuwd naar het album!
#93 Rihanna - Needed Me
Ook in Engeland is Needed Me na de single Work het populairste nummer van Anti, Rihanna's nieuwe album. En ook in Engeland is het het enige nummer van dat albim dat binnen weet te komen. Kunnen we stellen dat dat toch wel wat teleurstellend is? Ik ben best geneigd om die conclusie te trekken, commercieel gezien. Máár: net als Katy B is Rihanna volgens mij niet bezig geweest met het maken van hitjes. Ze heeft ook gewoon het album gemaakt dat ze zelf graag wilde maken. Hits en geld heeft ze toch al genoeg. En dat resulteert dan in erg toffe R&B à la Needed Me, dat de spannendste productie van DJ Mustard tot nog toe is.
Oftewel, rustig weekje maar wel een erg sterke week!

Re-entries
#33 Adele - When We Were Young
#95 Flo Rida - My House
Megastijgers
60 --> 23 Coldplay - Hymn for the Weekend
61 --> 34 Twenty One Pilots - Stressed Out
58 --> 47 Tiësto & Oliver Heldens (ft. Natalie La Rose) - The Right Song
70 --> 54 Selena Gomez - Hands to Myself
91 --> 58 Alan Walker - Faded
89 --> 69 Mike Posner - I Took a Pill in Ibiza
92 --> 75 The Chainsmokers (ft. ROZES) - Roses
Langstgenoteerde: #73 Ed Sheeran - Thinking Out Loud (86 weken)
0
geplaatst: 22 februari 2016, 15:00 uur
Billboard Hot 100 - binnenkomers 17 februari
#52 Future (ft. The Weeknd) - Low Life
De mees productieve artiest van het moment. De rapper brengt echt aan de lopende band releases uit. Vooral mixtapes overigens, maar 6 februari kwam EVOL uit, dat hij echt als een officieel album ziet en dus ook meer promoot. En net als bij twee van zijn album van vorig jaar, DS2, komen er dan meteen nummers de Hot 100 binnen, en dat terwijl er niet eens een officiele single is.
Dat de hoogste binnenkomer de samenwerking met The Weeknd is mag geen verrassing heten. Low Life is een nummer over hedonisme, iets waar beide heren niet vies van zijn. Muzikaal gezien is het wat minder uptempo en energiek, maar leunt het op een donkere beat met stevige bas. Met dank aan Metro Boomin', een producer aan wie Future toch wel veel te danken heeft. Future en The Weekend wisselen elkaar over deze naar mijn mening prachtige productie af met lome raps en de typische The Weeknd-zang. Spannend nummer. Ook helemaal geen nummer met hitpotentie eigenlijk. Maar Future heeft zichzelf opgewerkt tot één van de grootste namem in de commerciele hiphop en als hij dan samenwerkt met een wereldster in de moderne R&B, dan wil iedereen dat horen!
#67 Future - Fly Shit Only
Met Fly Shit Only schotelt Future ons nog meer hedonisme voor. Het nummer schijnt al twee jaar oud te zijn, het zat namelijk in een promovideo van een ouder album. Het was mij niet opgevallen voor ik dat las. In Fly Shit Only (of Fly Sh** Only zoals de conservatieve Amerikanen het noemen) zit wat meer tempo, met een energieke Future, door trap beïnvloede beats, een intro met akoestische gitaar (die in de rest van het nummer ook subtiel in de achtergrond zit verwerkt) en zo af en toe zelfs wat dramatische strijkers.
Je hoort het al, er gebeurt muzikaal van alles. Het is weer het werk van de fantastische producers waar Future zich mee omringt. Deze twee binnenkomers vind ik overigens horen tot zijn beste werk! Knap, voor een man die haast om de maand weer een mixtape uitbrengt. Je zou zeggen dat op een gegeven moment je creativiteit wel op is, maar Future weer absoluut niet van ophouden of überhaupt een moment rust.
#69 Fetty Wap - Jimmy Choo
En daar hebben we die andere populaire rapper van het moment. Als we kijken naar de grote rappers van 2015 in Amerika, dan zijn na Drake Future en Fetty Wap al snel de namen waar je bij uitkomt. Allebei vallen ze ook op met een eigen geluid. Fetty Wap vooral door zijn eigenaardige stemgeluid, waarmee hij wisselt tussen het rappen en zingen. Als je zijn werk kent, klinkt Jimmy Choo niet erg verrassend. Degelijk maar niet opzienbarend.
En wie is Jimmy Choo? Dat is een ontwerper van vrouwenschoenen, hij rapt dan ook dat hij schoenen van dat merk (vast heel duur) voor zijn vriendin/scharrel koopt.
Hoor ik daar trouwens op de achtergrond nou een verwijzing naar de beat van Nicki Minaj - Only?
#78 The Lumineers - Ophelia
Weet je het nog, drie jaar geleden, dat opdringerige folkliedje dat maar niet van de radio te branden was en ook niet uit je hoofd meer ging? Ho! Hey! Het werd een wereldwijde top 10-hit: in Nederland, Engeland, Amerika en nog vele andere landen. De opvolger, Stubborn Love, sloeg echter nauwelijks aan, het kwam in Amerika nog tot de zeventigste plaats, en daarna hoorden we niet veel meer van ze. Maar nu brengen ze bijna precies vier jaar na hun debuutalbum hun tweede album uit, ergens in april.
Ophelia is het eerste voorproefje van dat album. En als je nu denkt: oh nee niet weer een Ho Hey, dan kan ik je geruststellen. Net als Stubborn Love dat toen flopte is Ophelia helemaal niet zo catchy, het is gewoon een wat onopvallend liedje dat het midden houdt tussen pop en folk, gedragen door een frivool pianootje. Ik denk niet dat ze hiermee in de buurt gaan van het succes van Ophelia, maar er zullen wel genoeg liefhebbers zijn voor deze muziek. Het grote publiek hoopt echter op een Ho Hey, en ik vermoed dat ze niet nog eens zo'n liedje gaan maken.
#83 Nelly - Die a Happy Man
Een verrassende binnenkomer: Nelly, toch vooral bekend als rapper, covert de hoogstgenoteerde countrysingle van dit moment, namelijk Die a Happy Man van Thomas Rhett, dat nu op nummer dertig in de Hot 100 staat (voor een country-artiest is dat erg hoog). Toch is het minder verrassend dan het lijkt als je Nelly een beetje kent. Nelly heeft namelijk wel wat met country. Zo heeft hij nog eens een single uitgebracht met countryster Tim McGraw, en deed hij een aantal jaar terug mee op Cruise van Florida Georgia Line. Maar dat was allebei toch meer als rapper.
Nelly is echter een rapper die vaak op de grens tussen rap en zang zit. En de laatste tijd lijkt hij zich meer te richten op zijn zang. Zijn vorige single, The Fix, was ook een gezongen single. Ik ben er trouwens wel verbaasd over dat Nelly dit zingt, ik herken hem nauwelijks. Ik herken hem alleen in de achtergrondzang waar ie af en toe 'yeah!' en 'ah!' roept. Zijn cover van Die a Happy Man klinkt trouwens helemaal niet country en ook niet hiphop. Nelly heeft er gewoon een popliedje van gemaakt. Maar ik verwacht niet dat ie ermee in de buurt gaat komen van het origineel.
#85 The Chainsmokers (ft. Daya) - Don't Let Me Down
Twee artiesten die op dit moment ook allebei in de bovenste helft van de Hot 100 staan (The Chainsmokers met Roses, en Daya met Hide Away) werken samen op Don't Let Me Down. En The Chainsmokers pakken het echt een stuk serieuzer aan dan op #SELFIE, dat bevestigen ze bij deze. De intro klinkt zowaar als een gitaarlijntje dat je in een nummer van The xx tegen kan komen. Ze combineren het op Don't Let Me Down echter met een bij vlagen vrij plat dance-geluid (vooral in de drops), dat is jammer. Maar het idee is duidelijk. The Chainsmokers gooien alternatieve popmuziek in de blender met een moderne dance-sound.
#94 Chase Rice - Whisper
Chase Rice is een countryzanger die in 2014 zijn eerste hitje scoorde met het vrolijke, pretentieloze Ready Set Roll. Het tempo is bij hem echter flink omlaag gegaan en de pretenties omhoog. Whisper is een namelijk serieuze ballad, waarbij hij klinkt alsof hij een emotioneel nummer heeft geschreven, alsof hij zijn hart uitstort. Maar nee, hij heeft gewoon zin in seks.
#99 Chase Bryant - Little Bit of You
Huh, nog een Chase? Ja het is verwarrend. Het zijn ook meteen de enige twee memsen met die naam waar ik ooit van gehoord heb. Blijkbaar een populaire naam in de zuidelijke staten van Amerika, want dit is ook een countryzanger. Gelukkig heeft ir wel een heel ander liedje uitgebracht, en is ie haast tien jaar jonger. Dat helpt met het uit elkaar houden. Chase Bryan heeft ook een veel jonger en lichter klinkende stem en hij brengt zo'n pretentieloos, vrolijk liedje uit als waar Chase Rice ooit mee debuteerde. Een luchtig liefdesliedje waar verder echt helemaal niks inzit.
Dit is zo'n liedje waarbij ik de vergelijking van de Amerikaanse country en Nederlandse artiesten als Nick & Simon en Jan Smit erg treffend vind. Bovendien, als wij een Top 100 in plaats van een Top 40 hadden, zouden we dat soort artiesten vast ook veel vaker in de hitlijsten terugzien. In Nederland zijn het de volkszangers die een enorme doelgroep aanboren, die graag luisteren naar simpele liedjes die lekker in het gehoor liggen en erg herkenbaar/goed te begrijpen zijn, en in Amerika bereiken veel countryzangers van nu een vergelijkbare doelgroep.
Re-entries
#74 Wiz Khalifa (ft. Travis Scott) - Bake Sale
#100 Dierks Bentley - Somewhere on a Beach
Megastijgers
36 --> 13 Coldplay - Adventure of a Lifetime
39 --> 21 Yo Gotti - Down in the DM
48 --> 33 Mike Posner - I Took a Pill in the Ibiza
Langstgenoteerde: #47 Silentó - Watch Me (Whip / Nae Nae) (51 weken)
#52 Future (ft. The Weeknd) - Low Life
De mees productieve artiest van het moment. De rapper brengt echt aan de lopende band releases uit. Vooral mixtapes overigens, maar 6 februari kwam EVOL uit, dat hij echt als een officieel album ziet en dus ook meer promoot. En net als bij twee van zijn album van vorig jaar, DS2, komen er dan meteen nummers de Hot 100 binnen, en dat terwijl er niet eens een officiele single is.
Dat de hoogste binnenkomer de samenwerking met The Weeknd is mag geen verrassing heten. Low Life is een nummer over hedonisme, iets waar beide heren niet vies van zijn. Muzikaal gezien is het wat minder uptempo en energiek, maar leunt het op een donkere beat met stevige bas. Met dank aan Metro Boomin', een producer aan wie Future toch wel veel te danken heeft. Future en The Weekend wisselen elkaar over deze naar mijn mening prachtige productie af met lome raps en de typische The Weeknd-zang. Spannend nummer. Ook helemaal geen nummer met hitpotentie eigenlijk. Maar Future heeft zichzelf opgewerkt tot één van de grootste namem in de commerciele hiphop en als hij dan samenwerkt met een wereldster in de moderne R&B, dan wil iedereen dat horen!
#67 Future - Fly Shit Only
Met Fly Shit Only schotelt Future ons nog meer hedonisme voor. Het nummer schijnt al twee jaar oud te zijn, het zat namelijk in een promovideo van een ouder album. Het was mij niet opgevallen voor ik dat las. In Fly Shit Only (of Fly Sh** Only zoals de conservatieve Amerikanen het noemen) zit wat meer tempo, met een energieke Future, door trap beïnvloede beats, een intro met akoestische gitaar (die in de rest van het nummer ook subtiel in de achtergrond zit verwerkt) en zo af en toe zelfs wat dramatische strijkers.
Je hoort het al, er gebeurt muzikaal van alles. Het is weer het werk van de fantastische producers waar Future zich mee omringt. Deze twee binnenkomers vind ik overigens horen tot zijn beste werk! Knap, voor een man die haast om de maand weer een mixtape uitbrengt. Je zou zeggen dat op een gegeven moment je creativiteit wel op is, maar Future weer absoluut niet van ophouden of überhaupt een moment rust.
#69 Fetty Wap - Jimmy Choo
En daar hebben we die andere populaire rapper van het moment. Als we kijken naar de grote rappers van 2015 in Amerika, dan zijn na Drake Future en Fetty Wap al snel de namen waar je bij uitkomt. Allebei vallen ze ook op met een eigen geluid. Fetty Wap vooral door zijn eigenaardige stemgeluid, waarmee hij wisselt tussen het rappen en zingen. Als je zijn werk kent, klinkt Jimmy Choo niet erg verrassend. Degelijk maar niet opzienbarend.
En wie is Jimmy Choo? Dat is een ontwerper van vrouwenschoenen, hij rapt dan ook dat hij schoenen van dat merk (vast heel duur) voor zijn vriendin/scharrel koopt.
Hoor ik daar trouwens op de achtergrond nou een verwijzing naar de beat van Nicki Minaj - Only?
#78 The Lumineers - Ophelia
Weet je het nog, drie jaar geleden, dat opdringerige folkliedje dat maar niet van de radio te branden was en ook niet uit je hoofd meer ging? Ho! Hey! Het werd een wereldwijde top 10-hit: in Nederland, Engeland, Amerika en nog vele andere landen. De opvolger, Stubborn Love, sloeg echter nauwelijks aan, het kwam in Amerika nog tot de zeventigste plaats, en daarna hoorden we niet veel meer van ze. Maar nu brengen ze bijna precies vier jaar na hun debuutalbum hun tweede album uit, ergens in april.
Ophelia is het eerste voorproefje van dat album. En als je nu denkt: oh nee niet weer een Ho Hey, dan kan ik je geruststellen. Net als Stubborn Love dat toen flopte is Ophelia helemaal niet zo catchy, het is gewoon een wat onopvallend liedje dat het midden houdt tussen pop en folk, gedragen door een frivool pianootje. Ik denk niet dat ze hiermee in de buurt gaan van het succes van Ophelia, maar er zullen wel genoeg liefhebbers zijn voor deze muziek. Het grote publiek hoopt echter op een Ho Hey, en ik vermoed dat ze niet nog eens zo'n liedje gaan maken.
#83 Nelly - Die a Happy Man
Een verrassende binnenkomer: Nelly, toch vooral bekend als rapper, covert de hoogstgenoteerde countrysingle van dit moment, namelijk Die a Happy Man van Thomas Rhett, dat nu op nummer dertig in de Hot 100 staat (voor een country-artiest is dat erg hoog). Toch is het minder verrassend dan het lijkt als je Nelly een beetje kent. Nelly heeft namelijk wel wat met country. Zo heeft hij nog eens een single uitgebracht met countryster Tim McGraw, en deed hij een aantal jaar terug mee op Cruise van Florida Georgia Line. Maar dat was allebei toch meer als rapper.
Nelly is echter een rapper die vaak op de grens tussen rap en zang zit. En de laatste tijd lijkt hij zich meer te richten op zijn zang. Zijn vorige single, The Fix, was ook een gezongen single. Ik ben er trouwens wel verbaasd over dat Nelly dit zingt, ik herken hem nauwelijks. Ik herken hem alleen in de achtergrondzang waar ie af en toe 'yeah!' en 'ah!' roept. Zijn cover van Die a Happy Man klinkt trouwens helemaal niet country en ook niet hiphop. Nelly heeft er gewoon een popliedje van gemaakt. Maar ik verwacht niet dat ie ermee in de buurt gaat komen van het origineel.
#85 The Chainsmokers (ft. Daya) - Don't Let Me Down
Twee artiesten die op dit moment ook allebei in de bovenste helft van de Hot 100 staan (The Chainsmokers met Roses, en Daya met Hide Away) werken samen op Don't Let Me Down. En The Chainsmokers pakken het echt een stuk serieuzer aan dan op #SELFIE, dat bevestigen ze bij deze. De intro klinkt zowaar als een gitaarlijntje dat je in een nummer van The xx tegen kan komen. Ze combineren het op Don't Let Me Down echter met een bij vlagen vrij plat dance-geluid (vooral in de drops), dat is jammer. Maar het idee is duidelijk. The Chainsmokers gooien alternatieve popmuziek in de blender met een moderne dance-sound.
#94 Chase Rice - Whisper
Chase Rice is een countryzanger die in 2014 zijn eerste hitje scoorde met het vrolijke, pretentieloze Ready Set Roll. Het tempo is bij hem echter flink omlaag gegaan en de pretenties omhoog. Whisper is een namelijk serieuze ballad, waarbij hij klinkt alsof hij een emotioneel nummer heeft geschreven, alsof hij zijn hart uitstort. Maar nee, hij heeft gewoon zin in seks.
#99 Chase Bryant - Little Bit of You
Huh, nog een Chase? Ja het is verwarrend. Het zijn ook meteen de enige twee memsen met die naam waar ik ooit van gehoord heb. Blijkbaar een populaire naam in de zuidelijke staten van Amerika, want dit is ook een countryzanger. Gelukkig heeft ir wel een heel ander liedje uitgebracht, en is ie haast tien jaar jonger. Dat helpt met het uit elkaar houden. Chase Bryan heeft ook een veel jonger en lichter klinkende stem en hij brengt zo'n pretentieloos, vrolijk liedje uit als waar Chase Rice ooit mee debuteerde. Een luchtig liefdesliedje waar verder echt helemaal niks inzit.
Dit is zo'n liedje waarbij ik de vergelijking van de Amerikaanse country en Nederlandse artiesten als Nick & Simon en Jan Smit erg treffend vind. Bovendien, als wij een Top 100 in plaats van een Top 40 hadden, zouden we dat soort artiesten vast ook veel vaker in de hitlijsten terugzien. In Nederland zijn het de volkszangers die een enorme doelgroep aanboren, die graag luisteren naar simpele liedjes die lekker in het gehoor liggen en erg herkenbaar/goed te begrijpen zijn, en in Amerika bereiken veel countryzangers van nu een vergelijkbare doelgroep.
Re-entries
#74 Wiz Khalifa (ft. Travis Scott) - Bake Sale
#100 Dierks Bentley - Somewhere on a Beach
Megastijgers
36 --> 13 Coldplay - Adventure of a Lifetime
39 --> 21 Yo Gotti - Down in the DM
48 --> 33 Mike Posner - I Took a Pill in the Ibiza
Langstgenoteerde: #47 Silentó - Watch Me (Whip / Nae Nae) (51 weken)
0
geplaatst: 24 februari 2016, 16:37 uur
Arrie schreef:
Het gekke aan dit nummer is: toen ik het voor het eerst hoorde, had ik al meteen het gevoel dat het een nummer was dat ik al veel vaker had gehoord. Ik weet niet waarom, ik zou niet kunnen zeggen waar het nou zo op lijkt (deze keer niet), maar het was wel apart.
Het gekke aan dit nummer is: toen ik het voor het eerst hoorde, had ik al meteen het gevoel dat het een nummer was dat ik al veel vaker had gehoord. Ik weet niet waarom, ik zou niet kunnen zeggen waar het nou zo op lijkt (deze keer niet), maar het was wel apart.
Je zal het wellicht inmiddels vast wel weten maar: Jade - Don't Walk Away (1992) - YouTube
0
geplaatst: 24 februari 2016, 16:56 uur
catdog schreef:
Je zal het wellicht inmiddels vast wel weten maar: Jade - Don't Walk Away (1992) - YouTube
(quote)
Je zal het wellicht inmiddels vast wel weten maar: Jade - Don't Walk Away (1992) - YouTube
Ha, nee, bedankt dat je dat deelt, ik was er nog niet achter.

0
geplaatst: 25 februari 2016, 12:21 uur
Official UK Charts - binnenkomers 19 februari
#11 Viola Beach - Swings and Waterslides
13 februari sloeg het noodlot toe. In Zweden stortte een auto van een brug af. Vijf inzittenden, allevijf overleden. Wie zaten er in die auto? De vier leden van Viola Beach, en hun manager. Op dat moment een nog behoorlijk onbekend Engeland bandje dat hard aan de weg aan het timmeren was. Een viertal dat vol met wilde plannen zat, de wereld wilden veroveren met hun muziek, jong en onbezonnen. Het was ze niet gegund.
Na de dramatisch gebeurtenis werd er een actie opgestart om Viola Beach zo hoog mogelijk in de charts te krijgen. Een laatste eerbetoon. Hun dromen worden op deze manier nog een beetje verwezenlijkt, voor eventjes.
Overigens was de band weliswaar onbekend, maar niet totaal obscuur. Ze werden gesteund door BBC Introducing en zouden gaan touren met Blossoms, een bandje die net een stapje verder is in hun carrière. Bovendien werd Swings and Waterslides vorig jaar nog aardig wat gedraaid op BBC 1. De single zal nu voor altijd verbonden blijven aan die noodlottige dag, aan dat moment dat vijf jonge gasten de diepte in stortten waarbij het prachtige leven dat ze voor ze hadden hen in één klap werd ontnomen.
Het is ook een liedje waar het optimisme en de levensvreugde vanaf straalt.
#41 Sia - Cheap Thrills
Na een paar theatrale ballads als single (o.a. Alive) die wel de hitlijsten haalden maar geen grote hit werden, en zeker niet het succes van Chandelier wisten te halen, heeft ze nu gekozen voor een liedje dat mijns inziens een stuk meer kans op succes heeft. Een lekker vrolijk, uptempo liedje, die hebben we al een tijd niet meer gehoord van Sia. Eigenlijk al niet meer sinds Clap Your Hands uit 2010.
Aangezien het ritme wel doet denken aan dancehall-achtige muziek, is het niet raar gedacht om voor de remix/singleversie Sean Paul uit te nodigen. En hij doet precies wat hij moet doen, hij geeft er een lekker zomers en tropisch gevoel mee. Het voelt wellicht wat raar aan, Sia en Sean Paul, maar op Cheap Thrills werkt het wonderwel. Lekker dansbaar, leuk om Sia zo weer eens te horen. En dit kan weer eens een grote hit voor haar worden.
#65 The 1975 - Somebody Else
Somebody Else is alweer de vierde single van het komende album met de ontzettend lange titel: I Like It When You Sleep, For You Are So Beautiful Yet So Unaware of it. Het album komt morgen uit, en het is duidelijk een album waarop ze naast hun eigen, herkenbare stijl ook nieuwe richtingen verkennen. Zo deden ze op Love Me (nu megahit bij 3FM) een INXS'je, en Somebody Else is een ware synthpop-single. De rustige, dromerige variant ervan. Het klinkt alsof ze een liedje van hun op 50% snelheid hebben gezet en daar zweverige synths overheen hebben gezet. Best een leuk experiment, want ondanks dat het ook weer niet al te origineel is (er zijn tegenwoordig best veel synthpop-bands die ongeveer zo klinken) is het voor The 1975 zelf verfrissend, en voorkomen ze dat ze al te veel in herhaling vallen. Want een tweede album vol met liedjes als Chocolate had voor dit alternatieve pop/rock-bandje toch wel de doodssteek betekend. Overigens ook een echte love/hate-band, wanr ze hebben flink wat haters.
#80 Viola Beach - Boys That Sing
De verongelukte band heeft zelfs met nog een tweede nummer de charts gehaald, met hun meest recente single. Het is dan ook een nieuwsbericht dat veel mensen heeft aangegrepen. Bovendien, want laat ik het nu eens over de muziek hebben, was het een zeer radiovriendelijk en breed toegankelijk bandje dat zeer catchy liedjes wist te schrijven. Een uiteindelijke doorbraak was dus heel goed mogelijk. Ik lees ook heel veel reacties van mensen die door het ongeluk wel een tof bandje hebben ontdekt. Helaas wel eentje die nooit meer iets nieuws uitbrengt en je ook nooit live zal kunnen zien.
Viola Beach was een bandje die een beetje tussen de folk en de rock zat. Doet denken aan folk, maar in de praktijk schreven ze wel puntige pop/rock-liedjes. Het is eigenlijk typisch een bandje dat 3FM ook wel had kunnen oppikken. Swingsnand Waterslides en Boys That Sing klinken trouwens ook weer niet als singles met eeuwigheidswaarde, als potentiele klassiekers. Daar is het toch net wat te licht voor. Over vijf jaar zal de naam Viola Beach dan ook wel weer flink weggezakt zijn, net als met bijvoorbeeld Où est le Swimming Pool. Met de zanger die op een festival (ik geloof Pukkelpop) zelfmoord pleegde door van een lichtmast te springen. Weet je net nog?
#95 Catfish & the Bottlemen - Soundcheck
We zitten deze week wel in een rockweekje, zeg! En dat soort weekjes zijn tegenwoordig vrij zeldzaam in de hitlijsten. Catfish & the Bottlemen klinkt ook echt niet als een band die je tegenwoordig in de hitlijsten terugvindt, waarschijnlijk zouden ze tien/vijftien jaar een stuk succesvoller zijn geweest. Soundcheck heeft wat in zich van de poppunk van vijftien jaar terug, maar dan met een refrein dat ineens richting de stadionrock gaat. De band had de laatste paar jaar al een paar singletjes waarmee ze naam wisten te maken maar een plekje in de UK Charts is een 'first' voor ze. En bereik je dat met zulke totaal niet hip klinkende muziek, dan doe je het erg goed als band. Zal volgende week wel verdwenen zijn, dat wel.
Re-entries
#69 DMX - X Gon' Give It to Ya (zit namelijk in de trailers voor de film Deadpool)
#96 Rudimental (ft. Anne-Marie & Will Heard) - Rumour Mill
#97 John Legend - All of Me
#99 Sia - Elastic Heart
Megastijgers
34 --> 21 Twenty One Pilots - Stressed Out
33 --> 23 Adele - When We Were Young
69 --> 42 Mike Posner - I Took a Pill in Ibiza
58 --> 48 Alan Walker - Faded
80 --> 64 James Bay - Let It Go
94 --> 84 Ellie Goulding - Love Me Like You Do
Langstgenoteerde: #97 John Legend - All of Me (92 weken)
#11 Viola Beach - Swings and Waterslides
13 februari sloeg het noodlot toe. In Zweden stortte een auto van een brug af. Vijf inzittenden, allevijf overleden. Wie zaten er in die auto? De vier leden van Viola Beach, en hun manager. Op dat moment een nog behoorlijk onbekend Engeland bandje dat hard aan de weg aan het timmeren was. Een viertal dat vol met wilde plannen zat, de wereld wilden veroveren met hun muziek, jong en onbezonnen. Het was ze niet gegund.
Na de dramatisch gebeurtenis werd er een actie opgestart om Viola Beach zo hoog mogelijk in de charts te krijgen. Een laatste eerbetoon. Hun dromen worden op deze manier nog een beetje verwezenlijkt, voor eventjes.
Overigens was de band weliswaar onbekend, maar niet totaal obscuur. Ze werden gesteund door BBC Introducing en zouden gaan touren met Blossoms, een bandje die net een stapje verder is in hun carrière. Bovendien werd Swings and Waterslides vorig jaar nog aardig wat gedraaid op BBC 1. De single zal nu voor altijd verbonden blijven aan die noodlottige dag, aan dat moment dat vijf jonge gasten de diepte in stortten waarbij het prachtige leven dat ze voor ze hadden hen in één klap werd ontnomen.
Het is ook een liedje waar het optimisme en de levensvreugde vanaf straalt.
#41 Sia - Cheap Thrills
Na een paar theatrale ballads als single (o.a. Alive) die wel de hitlijsten haalden maar geen grote hit werden, en zeker niet het succes van Chandelier wisten te halen, heeft ze nu gekozen voor een liedje dat mijns inziens een stuk meer kans op succes heeft. Een lekker vrolijk, uptempo liedje, die hebben we al een tijd niet meer gehoord van Sia. Eigenlijk al niet meer sinds Clap Your Hands uit 2010.
Aangezien het ritme wel doet denken aan dancehall-achtige muziek, is het niet raar gedacht om voor de remix/singleversie Sean Paul uit te nodigen. En hij doet precies wat hij moet doen, hij geeft er een lekker zomers en tropisch gevoel mee. Het voelt wellicht wat raar aan, Sia en Sean Paul, maar op Cheap Thrills werkt het wonderwel. Lekker dansbaar, leuk om Sia zo weer eens te horen. En dit kan weer eens een grote hit voor haar worden.
#65 The 1975 - Somebody Else
Somebody Else is alweer de vierde single van het komende album met de ontzettend lange titel: I Like It When You Sleep, For You Are So Beautiful Yet So Unaware of it. Het album komt morgen uit, en het is duidelijk een album waarop ze naast hun eigen, herkenbare stijl ook nieuwe richtingen verkennen. Zo deden ze op Love Me (nu megahit bij 3FM) een INXS'je, en Somebody Else is een ware synthpop-single. De rustige, dromerige variant ervan. Het klinkt alsof ze een liedje van hun op 50% snelheid hebben gezet en daar zweverige synths overheen hebben gezet. Best een leuk experiment, want ondanks dat het ook weer niet al te origineel is (er zijn tegenwoordig best veel synthpop-bands die ongeveer zo klinken) is het voor The 1975 zelf verfrissend, en voorkomen ze dat ze al te veel in herhaling vallen. Want een tweede album vol met liedjes als Chocolate had voor dit alternatieve pop/rock-bandje toch wel de doodssteek betekend. Overigens ook een echte love/hate-band, wanr ze hebben flink wat haters.
#80 Viola Beach - Boys That Sing
De verongelukte band heeft zelfs met nog een tweede nummer de charts gehaald, met hun meest recente single. Het is dan ook een nieuwsbericht dat veel mensen heeft aangegrepen. Bovendien, want laat ik het nu eens over de muziek hebben, was het een zeer radiovriendelijk en breed toegankelijk bandje dat zeer catchy liedjes wist te schrijven. Een uiteindelijke doorbraak was dus heel goed mogelijk. Ik lees ook heel veel reacties van mensen die door het ongeluk wel een tof bandje hebben ontdekt. Helaas wel eentje die nooit meer iets nieuws uitbrengt en je ook nooit live zal kunnen zien.
Viola Beach was een bandje die een beetje tussen de folk en de rock zat. Doet denken aan folk, maar in de praktijk schreven ze wel puntige pop/rock-liedjes. Het is eigenlijk typisch een bandje dat 3FM ook wel had kunnen oppikken. Swingsnand Waterslides en Boys That Sing klinken trouwens ook weer niet als singles met eeuwigheidswaarde, als potentiele klassiekers. Daar is het toch net wat te licht voor. Over vijf jaar zal de naam Viola Beach dan ook wel weer flink weggezakt zijn, net als met bijvoorbeeld Où est le Swimming Pool. Met de zanger die op een festival (ik geloof Pukkelpop) zelfmoord pleegde door van een lichtmast te springen. Weet je net nog?
#95 Catfish & the Bottlemen - Soundcheck
We zitten deze week wel in een rockweekje, zeg! En dat soort weekjes zijn tegenwoordig vrij zeldzaam in de hitlijsten. Catfish & the Bottlemen klinkt ook echt niet als een band die je tegenwoordig in de hitlijsten terugvindt, waarschijnlijk zouden ze tien/vijftien jaar een stuk succesvoller zijn geweest. Soundcheck heeft wat in zich van de poppunk van vijftien jaar terug, maar dan met een refrein dat ineens richting de stadionrock gaat. De band had de laatste paar jaar al een paar singletjes waarmee ze naam wisten te maken maar een plekje in de UK Charts is een 'first' voor ze. En bereik je dat met zulke totaal niet hip klinkende muziek, dan doe je het erg goed als band. Zal volgende week wel verdwenen zijn, dat wel.
Re-entries
#69 DMX - X Gon' Give It to Ya (zit namelijk in de trailers voor de film Deadpool)
#96 Rudimental (ft. Anne-Marie & Will Heard) - Rumour Mill
#97 John Legend - All of Me
#99 Sia - Elastic Heart
Megastijgers
34 --> 21 Twenty One Pilots - Stressed Out
33 --> 23 Adele - When We Were Young
69 --> 42 Mike Posner - I Took a Pill in Ibiza
58 --> 48 Alan Walker - Faded
80 --> 64 James Bay - Let It Go
94 --> 84 Ellie Goulding - Love Me Like You Do
Langstgenoteerde: #97 John Legend - All of Me (92 weken)
0
geplaatst: 29 februari 2016, 20:42 uur
Binnenkomers Hot 100 - 23 februari
Vandaag een weekje dat beïnvloed is door de Grammys. Zo staan er bij de megastijgers vier nummers die zijn opgevoerd bij de Grammys (Can't Feel My Face, Let it Go, Heartbeat en Hollow), komt Uptown Funk opnieuw binnen nadat het de grammy heeft gekregen voor 'record of the year' (en ook al was opgevoerd bij de Superbowl), en is de clip van de hoogste nieuwe binnenkomer letterlijk bij de Grammys opgenomen.
#54 Gwen Stefani - Make Me Like You
De nieuwe single van Gwen Stefani dus. Het leek haar een leuk idee om de nieuwe clip tijdens de awards te schieten. Ze wist daar nog extra aandacht mee te krijgen doordat ze bij het rolschaats-stukje viel, maar dat was gewoon slim in scene gezet. Het zijn de dingen die Gwen tegenwoordig nodig heeft om een hit te scoren, heb ik het gevoel. Want haar laatste echt grote hit is eigenlijk alweer van zo'n tien jaar geleden (The Sweet Escape).
Make Me Like You is een gezellig, licht funky liedje waar niet veel mis mee is, maar waar ik ook geen écht grote hit in hoor. Maar ik kan er naast zitten natuurlijk.
#77 Adele - All I Ask
En nog een liedje dat gezongen werd op de Grammy Awards. Het ging niet helemaal perfect, want er viel een pianomicrofoon op de pianosnaren. Kleinigheidje, 'shit happens', aldus Adele. Ze zong het daarna ook nog hij Ellen Degeneres, waar ik naar heb gelinkt, want de studioversie is sowieso niet te vinden.
All I Ask is een liedje over het einde van een relatie, waarbij ze de laatste nacht met haar geliefde tegemoet gaat. Een emotionele ballad dus, die ze samen met Bruno Mars heeft geschreven. Daardoor moest ik qua stijl ook even aan zijn When I Ws Yiur Man denken. All I Ask is de powerballad-kant van Adele, en het zou me niets berbazen als ze over twintig jaar net zo'n status heeft als een Whitney Houston had.
#81 Sia (ft. Sean Paul) - Cheap Thrills
Zoals ik bij de Engelse charts al aangaf: weer eens een lekker uptempo liedje van Sia. De singleversie is met Sean Paul, die er met wat meer sjeu aan geeft. Het liedje is geweigerd door Rihanna (niet zo raar, die was druk bezig met haar eigen album Anti, waar het waarschijnlijk net niet helemaal bijpaste), en het is ook geweigerd door Icona Pop. En eigenlijk had dit liedje ook wel erg goed bij Icona Pop gepast. Maar ach, Sia doet het zelf ook prima. Toch?
#83 Zara Larsson & MNEK - Never Forget You
Eerst wist het jonge meisje Zweden te veroveren, vervolgens wist ze de rest van Europa in te palmen, en nu heeft ze haar zinnen gezet op Amerika. Ze heeft in ieder geval een waanzinnig sterk team achter zich. Daar heeft ze ontzettend geluk mee. Want laten we wel zijn: ze schrijft niet haar eigen muziek en ze heeft weliswaar een best aardige stem, maar ook daarin is ze niet écht opzienbarend. Maar ze is jong, heeft een redelijk eigen stemgeluid en ziet er leuk uit. Dat was genoeg voor heel veel mensen om alle tijd en moeite in haar carrière te stoppen, want dat kon nog weleens wat worden... En dat blijkt inderdaad het geval, haar carrière gaat echt met een waanzinnig tempo.
Oh, nu moet ik mezelf meteen even rectificeren. Never Forget You lijkt het allereerste nummer te zijn waar ze wel credits voor heeft geschreven, die ze samen met MNEK deelt. Ik gok dat die laatste wel het meeste heeft gedaan, maar ze begint nu ook wat te schrijven. Misschien zit er meer in jaar dan ik dacht. Het nummer is voor mij trouwens wel een groeier gebleven, sterk nummer dat uiteindelijk ook best weet op te vallen. Naar mijn idee wel de verdienste van de ook nog erg jonge MNEK, die al voor tal van grote artiesten heeft geschreven en geproduceerd. Van Madonna tot Little Mix. En nu staat ie ook voor het eerst in de Amerikaanse charts. Zara is een knap meisje maar MNEK het muzikale talent in dit duet.
#85 Luke Nasty - Might Be
Na vier al zeer bekende namen stuiten we op een nog zeer onbekende naam. Luke Nasty is een rapper die zijn carrière begon in de 336 Boyz, een nooit bekend geworden groep. Voor zijn eerste hit doet hij een freestyle over een al bekend nummer heen. Hij rapt namelijk over de beat van Anderson .Paaks Might Be heen. En Anderson .Paak, dat is nog eens een échte belofte! Mocht vorig jaar meedoen op Dr. Dre's album, heeft dit jaar het alomgwaardeerde album Malibu uitgebracht en wordt gezien als één van de grootste talenten in de huidige hiphop. Luke Nasty maakt er mooi gebruik van. De toffe basis was er al voor, hij hoefde er alleen nog maar overheen te rappen. En doet ie dat goed? Ach, het kan erger, maar doe mij maar het origineel. Beide versies hebben wel wat, het zijn lekkere laidback hiphopnummers, maar ik had Anderson .Paak het succes een stuk meer gegund dan deze Luke Nasty die er wel heel makkelijk mee gaat lopen.
#86 Chris Young (ft. Cassadee Pope) - Think of You
We vervolgen met een countryduet tussen nog twee 'talenten'. Ze hebben namelijk allebei een talentenjacht gewonnen. Chris Young won in 2006 Nashville Star, de country-variant van American Idol. Cassadee won op haar beurt het derde seizoen van The Voice, zes jaar later. Allebei konden ze er een succesvolle carrière op bouwen. Het is een vrij doorsnee liedje over een stel dat uit elkaar is. Geen ballad achter, er zit wel wat vaart in, lichte rockinvloeden. Maar het weet zich nergens echt te onderscheiden. Gewoon degelijk en dat is goed genoeg voor de gemiddelde Amerikaanse countryliefhebber. Doet me ook wat denken aan Lady Antebellum trouwens.
#92 Kid Ink (ft. Fetty Wap) - Promise
Ik hoef er niet eens bij te vertellen dat we in de Amerikaanse charts zitten: we gaan van country naar hiphop en hierna weer terug naar country. Promise is de nieuwe single van Kid Ink, en heeft alles in zich im een grote hit te worden; een beat van DJ Mustard en een refrein van Fetty Wap. Als het nu niet lukt, dan moet het haast wel aan Kid Ink liggen.
Het is ook best een lekker hiphophitje. Pakkend refrein, prima beat (vooral als die bas erin komt!). Dit scoort wel in de hiphopclubs.
#98 Lee Brice - That Don't Sound Like You
We sluiten het rijtje af met een countryballad. Het begint veelbelovend, met haast een soort ambient-stukje. En instrumentaal zit het verder ook nog vrij aardig in elkaar, als je wat door de clichés heen kan kijken. Van rustig en sfeervol naar rockend met elektrische gitaar en al. En weer terug naar een rustig einde. Lee Brice heeft wel een nogal zeurderige stem en het liedje is wat flauw. Een hit scoren zal deze man er wel weer mee doen, want Lee Brice z'n singles doen het altijd wel prima. Maar ik denk dat je er hier alleen wat mee kan als je echt uit de redneck-gedeeltes van Amerika komt, en ik kan niet eens verklaren waarom deze muziek zo enorm plaatsgebonden is.
Re-entries
#22 Mark Ronson (ft. Bruno Mars) - Uptown Funk
#88 Tim McGraw - Humble and Kind
Megastijgers
35 --> 20 Lukas Graham - 7 Years
42 --> 32 The Weeknd - Can't Feel My Face
75 --> 38 James Bay - Let It Go
55 --> 42 Carrie Underwood - Heartbeat
93 --> 68 Tori Kelly - Hollow
84 --> 74 Rihanna - Needed Me
100 --> 87 Dierks Bentley - Somewhere on a Beach
99 --> 89 Chase Bryant - Little Bit of You
Langstgenoteerde: #22 Mark Ronson (ft. Bruno Mars) - Uptown Funk (56 weken)
Vandaag een weekje dat beïnvloed is door de Grammys. Zo staan er bij de megastijgers vier nummers die zijn opgevoerd bij de Grammys (Can't Feel My Face, Let it Go, Heartbeat en Hollow), komt Uptown Funk opnieuw binnen nadat het de grammy heeft gekregen voor 'record of the year' (en ook al was opgevoerd bij de Superbowl), en is de clip van de hoogste nieuwe binnenkomer letterlijk bij de Grammys opgenomen.
#54 Gwen Stefani - Make Me Like You
De nieuwe single van Gwen Stefani dus. Het leek haar een leuk idee om de nieuwe clip tijdens de awards te schieten. Ze wist daar nog extra aandacht mee te krijgen doordat ze bij het rolschaats-stukje viel, maar dat was gewoon slim in scene gezet. Het zijn de dingen die Gwen tegenwoordig nodig heeft om een hit te scoren, heb ik het gevoel. Want haar laatste echt grote hit is eigenlijk alweer van zo'n tien jaar geleden (The Sweet Escape).
Make Me Like You is een gezellig, licht funky liedje waar niet veel mis mee is, maar waar ik ook geen écht grote hit in hoor. Maar ik kan er naast zitten natuurlijk.
#77 Adele - All I Ask
En nog een liedje dat gezongen werd op de Grammy Awards. Het ging niet helemaal perfect, want er viel een pianomicrofoon op de pianosnaren. Kleinigheidje, 'shit happens', aldus Adele. Ze zong het daarna ook nog hij Ellen Degeneres, waar ik naar heb gelinkt, want de studioversie is sowieso niet te vinden.
All I Ask is een liedje over het einde van een relatie, waarbij ze de laatste nacht met haar geliefde tegemoet gaat. Een emotionele ballad dus, die ze samen met Bruno Mars heeft geschreven. Daardoor moest ik qua stijl ook even aan zijn When I Ws Yiur Man denken. All I Ask is de powerballad-kant van Adele, en het zou me niets berbazen als ze over twintig jaar net zo'n status heeft als een Whitney Houston had.
#81 Sia (ft. Sean Paul) - Cheap Thrills
Zoals ik bij de Engelse charts al aangaf: weer eens een lekker uptempo liedje van Sia. De singleversie is met Sean Paul, die er met wat meer sjeu aan geeft. Het liedje is geweigerd door Rihanna (niet zo raar, die was druk bezig met haar eigen album Anti, waar het waarschijnlijk net niet helemaal bijpaste), en het is ook geweigerd door Icona Pop. En eigenlijk had dit liedje ook wel erg goed bij Icona Pop gepast. Maar ach, Sia doet het zelf ook prima. Toch?
#83 Zara Larsson & MNEK - Never Forget You
Eerst wist het jonge meisje Zweden te veroveren, vervolgens wist ze de rest van Europa in te palmen, en nu heeft ze haar zinnen gezet op Amerika. Ze heeft in ieder geval een waanzinnig sterk team achter zich. Daar heeft ze ontzettend geluk mee. Want laten we wel zijn: ze schrijft niet haar eigen muziek en ze heeft weliswaar een best aardige stem, maar ook daarin is ze niet écht opzienbarend. Maar ze is jong, heeft een redelijk eigen stemgeluid en ziet er leuk uit. Dat was genoeg voor heel veel mensen om alle tijd en moeite in haar carrière te stoppen, want dat kon nog weleens wat worden... En dat blijkt inderdaad het geval, haar carrière gaat echt met een waanzinnig tempo.
Oh, nu moet ik mezelf meteen even rectificeren. Never Forget You lijkt het allereerste nummer te zijn waar ze wel credits voor heeft geschreven, die ze samen met MNEK deelt. Ik gok dat die laatste wel het meeste heeft gedaan, maar ze begint nu ook wat te schrijven. Misschien zit er meer in jaar dan ik dacht. Het nummer is voor mij trouwens wel een groeier gebleven, sterk nummer dat uiteindelijk ook best weet op te vallen. Naar mijn idee wel de verdienste van de ook nog erg jonge MNEK, die al voor tal van grote artiesten heeft geschreven en geproduceerd. Van Madonna tot Little Mix. En nu staat ie ook voor het eerst in de Amerikaanse charts. Zara is een knap meisje maar MNEK het muzikale talent in dit duet.
#85 Luke Nasty - Might Be
Na vier al zeer bekende namen stuiten we op een nog zeer onbekende naam. Luke Nasty is een rapper die zijn carrière begon in de 336 Boyz, een nooit bekend geworden groep. Voor zijn eerste hit doet hij een freestyle over een al bekend nummer heen. Hij rapt namelijk over de beat van Anderson .Paaks Might Be heen. En Anderson .Paak, dat is nog eens een échte belofte! Mocht vorig jaar meedoen op Dr. Dre's album, heeft dit jaar het alomgwaardeerde album Malibu uitgebracht en wordt gezien als één van de grootste talenten in de huidige hiphop. Luke Nasty maakt er mooi gebruik van. De toffe basis was er al voor, hij hoefde er alleen nog maar overheen te rappen. En doet ie dat goed? Ach, het kan erger, maar doe mij maar het origineel. Beide versies hebben wel wat, het zijn lekkere laidback hiphopnummers, maar ik had Anderson .Paak het succes een stuk meer gegund dan deze Luke Nasty die er wel heel makkelijk mee gaat lopen.
#86 Chris Young (ft. Cassadee Pope) - Think of You
We vervolgen met een countryduet tussen nog twee 'talenten'. Ze hebben namelijk allebei een talentenjacht gewonnen. Chris Young won in 2006 Nashville Star, de country-variant van American Idol. Cassadee won op haar beurt het derde seizoen van The Voice, zes jaar later. Allebei konden ze er een succesvolle carrière op bouwen. Het is een vrij doorsnee liedje over een stel dat uit elkaar is. Geen ballad achter, er zit wel wat vaart in, lichte rockinvloeden. Maar het weet zich nergens echt te onderscheiden. Gewoon degelijk en dat is goed genoeg voor de gemiddelde Amerikaanse countryliefhebber. Doet me ook wat denken aan Lady Antebellum trouwens.
#92 Kid Ink (ft. Fetty Wap) - Promise
Ik hoef er niet eens bij te vertellen dat we in de Amerikaanse charts zitten: we gaan van country naar hiphop en hierna weer terug naar country. Promise is de nieuwe single van Kid Ink, en heeft alles in zich im een grote hit te worden; een beat van DJ Mustard en een refrein van Fetty Wap. Als het nu niet lukt, dan moet het haast wel aan Kid Ink liggen.

Het is ook best een lekker hiphophitje. Pakkend refrein, prima beat (vooral als die bas erin komt!). Dit scoort wel in de hiphopclubs.
#98 Lee Brice - That Don't Sound Like You
We sluiten het rijtje af met een countryballad. Het begint veelbelovend, met haast een soort ambient-stukje. En instrumentaal zit het verder ook nog vrij aardig in elkaar, als je wat door de clichés heen kan kijken. Van rustig en sfeervol naar rockend met elektrische gitaar en al. En weer terug naar een rustig einde. Lee Brice heeft wel een nogal zeurderige stem en het liedje is wat flauw. Een hit scoren zal deze man er wel weer mee doen, want Lee Brice z'n singles doen het altijd wel prima. Maar ik denk dat je er hier alleen wat mee kan als je echt uit de redneck-gedeeltes van Amerika komt, en ik kan niet eens verklaren waarom deze muziek zo enorm plaatsgebonden is.
Re-entries
#22 Mark Ronson (ft. Bruno Mars) - Uptown Funk
#88 Tim McGraw - Humble and Kind
Megastijgers
35 --> 20 Lukas Graham - 7 Years
42 --> 32 The Weeknd - Can't Feel My Face
75 --> 38 James Bay - Let It Go
55 --> 42 Carrie Underwood - Heartbeat
93 --> 68 Tori Kelly - Hollow
84 --> 74 Rihanna - Needed Me
100 --> 87 Dierks Bentley - Somewhere on a Beach
99 --> 89 Chase Bryant - Little Bit of You
Langstgenoteerde: #22 Mark Ronson (ft. Bruno Mars) - Uptown Funk (56 weken)
0
geplaatst: 29 februari 2016, 21:29 uur
Is The Sweet Escape ook alweer tien jaar oud dit jaar? Ik word oud 

0
geplaatst: 3 maart 2016, 11:33 uur
Official UK Charts - binnenkomers 26 februari
#67 Jack Garratt - Worry
Jack Garratt is de grote hype van het afgelopen half jaar. Door BBC uitgeroepen tot Sound of 2016. Zijn voorgaande singles, o.a. Weathered en Breathe Life, kregen ook al veel aandacht. Toch is dit de eerste keer dat hij de charts haalt. Garratt zit een beetje in de hoek van Blake, zoals hij ingetogen, emotionele liedjes (wellicht met de piano als basis) subtiel aankleedt met electronica (maar Garratt pakt het toch weer anders aan dan Blake). Qua stijl is hij ook niet echt een hitkanon dus. Toch zijn zijn liedjes wel pakkend, en heeft 3FM bijvoorbeeld Breathe Life al veel gedraaid. Typisch zo'n artiest die een beetje tussen de pop en de alternatieve muziek in blijft hangen.
Leuk weetje: in 2005 deed hij in Engeland mee aan het Junior Songfestival.
#78 Riton (ft. Kah-Lo) - Rinse & Repeat
Best apart om te zien hoe artiesten soms al jaren en jaren bezig zijn zonder echt groot succes en dan ineens uit het niets een enorme hit scoren. Dat gebeurt Riton nu. De Britse dance-producer bracht rond 2000 al zijn eerste muziek uit, heeft van alles gedaan en met allerlei artiesten samengewerkt. Zo heeft ie onder andere krautrock gemaakt in samenwerking met Soulwax (onder de naam Die Verboten). Met Rinse & Repeat heeft ie nu ineens een enorm catchy club-hitje te pakken, dat ook in één klap een hit wordt. Bij de midweekse tussenstand van afgelopen maandag was het namelijk doorgestegen naar de top 10!
#86 DNCE - Cake By the Ocean
The Jonas Brothers staan al een tijdje op non-actief. Althans, The Jonas Brothers als groep dan, want de broers zelf zijn los van elkaar hartstikke druk bezig. De groep stopte er in 2010 mee zodat ze zich op soloprojecten konden richten. In 2012 kwamen ze weer samen voor een nieuw album, om een jaar later toch te besluiten het liever los van elkaar te doen. Dat gaat Nick Jonas de laatste tijd zeer goed af. Vooral in Amerika scoort ie grote hits met moderne, R&B-achtige pophits. Het krullebolletje is een popster geworden.
Rondom Joe was het wat stiller, maar die blijkt enigszins een vervolg aan The Jonas Brothers te hebben bedacht. Samen met wat muzikanten die ook veel live meespeelden met The Jonas Brothers is hij een nieuwe band begonnen: DNCE. Voor de eerste hit is hij samen gaan zitten met een Zweeds producersduo (Mattman & Robin), die Zweden weten immers wel hoe je hits scoort. Het Zweedse duo is ook verantwoordelijk voor de wat gekke titel. Ze zijn weliswaar verantwoordelijk voor wereldwijde hits maar Engels hadden ze toch wat moeite mee: ze begrepen de zin 'sex on the beach' niet helemaal en vertaalden dat als 'cake by the ocean'. Geweldig!
Het resultaat is zo swingend en catchy als maar kan. Een ideaal liedje voor op de radio, voor op de dansvloer én bovendien eentje die je hoofd niet snel meer verlaat. Lekkere groove door de bas en gitaar! Het moge duidelijk zijn: een wereldhit. Wat een leuke gitariste trouwens!
#93 Lukas Graham - Mama Said
Ook een wereldhit op dit moment is 7 Years van de Deense band Lukas Graham. De opvolger staat echter al klaar. Of nouja, opvolger... Ze zijn voor de makkelijke weg gegaan. Mama Said was in hun eigen land namelijk al een nummer 1-hit, nog voor het succes van 7 Years. En als het in Denemarken lukt, waarom de rest van de wereld niet?
Ook slim: er zit een verwijzing naar de musical Annie in, ook iets dat wereldwijd erg bekend in. Er zit namelijk een kinderkoortje in dat regelrecht afgekeken is van It's a Hard Knock Life, maar dan klinkt het nét wat anders met bovendien een andere tekst.
Verder is het alweer een radiovriendelijk popliedje, dat geen moment weet te verrassen. Maar dat hoeft natuurlijk ook niet voor hitsucces.
Re-entries
#70 Jess Glynne - Ain't Got Far to Go
#72 Jess Glynne - Hold My Hand
#100 Drake & Future - Jumpman
Megastijgers
42 --> 11 Mike Posner - I Took a Pill in Ibiza
23 --> 13 Adele - When We Were Young
53 --> 29 Sia - Chandelier
63 --> 46 Tiësto & Oliver Heldens (ft. Natalia La Rose) - The Right Song
64 --> 51 James Bay - Let It Go
75 --> 54 Sia - Alive
65 --> 55 The 1975 - Somebody Else
91 --> 56 James Bay - Hold Back the River
72 --> 59 The Chainsmokers (ft. ROZES) - Roses
70 --> 60 Little Mix - Black Magic
99 --> 63 Sia - Elastic Heart
79 --> 65 Years & Years - King
96 --> 82 Rudimental (ft. Anne-Marie & Will Heard) - Rumour Mill
Langstgenoteerde: #74 Ed Sheeran - Thinking Out Loud (88 weken)
#67 Jack Garratt - Worry
Jack Garratt is de grote hype van het afgelopen half jaar. Door BBC uitgeroepen tot Sound of 2016. Zijn voorgaande singles, o.a. Weathered en Breathe Life, kregen ook al veel aandacht. Toch is dit de eerste keer dat hij de charts haalt. Garratt zit een beetje in de hoek van Blake, zoals hij ingetogen, emotionele liedjes (wellicht met de piano als basis) subtiel aankleedt met electronica (maar Garratt pakt het toch weer anders aan dan Blake). Qua stijl is hij ook niet echt een hitkanon dus. Toch zijn zijn liedjes wel pakkend, en heeft 3FM bijvoorbeeld Breathe Life al veel gedraaid. Typisch zo'n artiest die een beetje tussen de pop en de alternatieve muziek in blijft hangen.
Leuk weetje: in 2005 deed hij in Engeland mee aan het Junior Songfestival.
#78 Riton (ft. Kah-Lo) - Rinse & Repeat
Best apart om te zien hoe artiesten soms al jaren en jaren bezig zijn zonder echt groot succes en dan ineens uit het niets een enorme hit scoren. Dat gebeurt Riton nu. De Britse dance-producer bracht rond 2000 al zijn eerste muziek uit, heeft van alles gedaan en met allerlei artiesten samengewerkt. Zo heeft ie onder andere krautrock gemaakt in samenwerking met Soulwax (onder de naam Die Verboten). Met Rinse & Repeat heeft ie nu ineens een enorm catchy club-hitje te pakken, dat ook in één klap een hit wordt. Bij de midweekse tussenstand van afgelopen maandag was het namelijk doorgestegen naar de top 10!
#86 DNCE - Cake By the Ocean
The Jonas Brothers staan al een tijdje op non-actief. Althans, The Jonas Brothers als groep dan, want de broers zelf zijn los van elkaar hartstikke druk bezig. De groep stopte er in 2010 mee zodat ze zich op soloprojecten konden richten. In 2012 kwamen ze weer samen voor een nieuw album, om een jaar later toch te besluiten het liever los van elkaar te doen. Dat gaat Nick Jonas de laatste tijd zeer goed af. Vooral in Amerika scoort ie grote hits met moderne, R&B-achtige pophits. Het krullebolletje is een popster geworden.
Rondom Joe was het wat stiller, maar die blijkt enigszins een vervolg aan The Jonas Brothers te hebben bedacht. Samen met wat muzikanten die ook veel live meespeelden met The Jonas Brothers is hij een nieuwe band begonnen: DNCE. Voor de eerste hit is hij samen gaan zitten met een Zweeds producersduo (Mattman & Robin), die Zweden weten immers wel hoe je hits scoort. Het Zweedse duo is ook verantwoordelijk voor de wat gekke titel. Ze zijn weliswaar verantwoordelijk voor wereldwijde hits maar Engels hadden ze toch wat moeite mee: ze begrepen de zin 'sex on the beach' niet helemaal en vertaalden dat als 'cake by the ocean'. Geweldig!
Het resultaat is zo swingend en catchy als maar kan. Een ideaal liedje voor op de radio, voor op de dansvloer én bovendien eentje die je hoofd niet snel meer verlaat. Lekkere groove door de bas en gitaar! Het moge duidelijk zijn: een wereldhit. Wat een leuke gitariste trouwens!
#93 Lukas Graham - Mama Said
Ook een wereldhit op dit moment is 7 Years van de Deense band Lukas Graham. De opvolger staat echter al klaar. Of nouja, opvolger... Ze zijn voor de makkelijke weg gegaan. Mama Said was in hun eigen land namelijk al een nummer 1-hit, nog voor het succes van 7 Years. En als het in Denemarken lukt, waarom de rest van de wereld niet?
Ook slim: er zit een verwijzing naar de musical Annie in, ook iets dat wereldwijd erg bekend in. Er zit namelijk een kinderkoortje in dat regelrecht afgekeken is van It's a Hard Knock Life, maar dan klinkt het nét wat anders met bovendien een andere tekst.
Verder is het alweer een radiovriendelijk popliedje, dat geen moment weet te verrassen. Maar dat hoeft natuurlijk ook niet voor hitsucces.
Re-entries
#70 Jess Glynne - Ain't Got Far to Go
#72 Jess Glynne - Hold My Hand
#100 Drake & Future - Jumpman
Megastijgers
42 --> 11 Mike Posner - I Took a Pill in Ibiza
23 --> 13 Adele - When We Were Young
53 --> 29 Sia - Chandelier
63 --> 46 Tiësto & Oliver Heldens (ft. Natalia La Rose) - The Right Song
64 --> 51 James Bay - Let It Go
75 --> 54 Sia - Alive
65 --> 55 The 1975 - Somebody Else
91 --> 56 James Bay - Hold Back the River
72 --> 59 The Chainsmokers (ft. ROZES) - Roses
70 --> 60 Little Mix - Black Magic
99 --> 63 Sia - Elastic Heart
79 --> 65 Years & Years - King
96 --> 82 Rudimental (ft. Anne-Marie & Will Heard) - Rumour Mill
Langstgenoteerde: #74 Ed Sheeran - Thinking Out Loud (88 weken)
0
geplaatst: 5 maart 2016, 22:06 uur
Poek schreef:
Vanwaar al die stijgers van Sia?
Vanwaar al die stijgers van Sia?
De Carpool Karaoke met James Corden. Een YouTube-serie waarin de Engelse presentator van The Late Late Show grote popsterren in zijn auto uitnodigt, waarbij ze dan o.a. samen liedjes meezingen, voornamelijk van de artiest zelf. Er komt ook veel humor in voor, en ook wel wat serieuze gesprekken. Sinds de aflevering met Adele, die qua populariteit echt explodeerde, zijn de filmpjes zo populair dat als er een nieuwe uitkomt het dus zelfs terug te zien is in de charts.
0
geplaatst: 7 maart 2016, 16:53 uur
Billboard Hot 100 - binnenkomers 1 maart
#75 Ruth B - Lost Boy
Weer een nieuwe naam in de hitlijsten. Het is de Canadese Ruth Berhe (wéér Canada, daar komen echt veek hits vandaan!), een jong meisje, net uit haar tienerjaren, dat flinke populariteit wist te vergaren met haar Vines; korte filmpjes van zes seconden waarin ze veelal bekende liedjes zingt. Zo af en toe zingt ze ook iets dat ze zelf eheft geschreven.
Op een dag was ze geïnspireerd door de tv-serie Once Upon a Time, waar veel personages uit oude sprookjes/verhalen in voorkomen. O.a. Peter Pan waar ze in dit liedje over zingt. Ze zong met die inspiratie toen dus een zelfgeschreven stukje van zes seconden in en dat explodeerde. De respons was enorm. Daar moest ze iets mee doen, dacht ze. Ze werkte het uit tot een heel nummer, dat de pianoballad Lost Boy is geworden. Het is heel sober gehouden, letterlijk alleen haar zang en haar pianospel. En ook het gehele nummer wordt goed ontvangen; het stond al even in onze Mega Top 50 en nu scoort ze in Amerika. Het liedje heeft weliswaar niet heel veel om het lijf, maar ze spreekt heel veel mensen aan, dus ze kan nog wel eens erg groot gaan worden.
#85 Dustin Lynch - Mind Reader
Dustin Lynch is een country-artiest waarover ik eigenlijk niets interessant kan vinden om te vertellen, en evenmin over het liedje zelf. Het is een typische popster uit de countrywereld; het gros van de liedjes wordt voor hem gescheven en geproduceerd, alles wat hij doet is ze inzingen in de studio. Dat zijn dan liedjes die zich maar mijn idee toch nauwelijks weten te onderscheiden van alle andere country. Mind Reader is een liefdesliedje waarin hij zich verbaast over het feit dat de andere persoon zo goed zijn gedachten weet te raden en precies doet en zegt wat hij een meisje graag ziet doen en zeggen. Ze (of hij, maar in de conservatieve country zal dat wel niet...) doet haar haar precies zoals hij het leuk vind, zegt de woorden die hem opwinden. Dit alles in een clichématig country-gitaarliedje.
#87 Migos - Look at My Dab
Wel eens van de 'dab' gehoord? Het is de nieuwe dansrage in hiphop-Amerika. Het is het afgelopen jaar ineens enorm gestegen in populariteit. Hoe gaat die dans precies? Je richt je armen op (schuin omhoog, naar de zijkant), laat je hoofd wat zakken, en doet dat zo dat je hoofd ongeveer onder je elleboog komt. Alsof je moet niezen en dat onder je elleboog doet. Klinkt merkwaardig? Dat is het ook wel, maar je moet het vooral zien. In deze zogenaamde accidental music video vertellen de Migos eerst hoe het precies is ontstaan (want zij worden vaak als de bedenkers genoemd), en daarna doen ze het vaak genoeg voor om een goed idee te krijgen. Veel sporters in Amerika doen het ook om hun goals te vieren. 'We just needed to drop on the beat', zeggen de Migos, maar er zijn ook geruchten dat het ontstaan is vanuit een gewoonte om cocaïne vanuit je elleboog te snuiven. Al wordt dat, uiteraard, ook weer fel ontkracht door velen.
In dit nummer zeggen de Migos dus: kijk ons eens dansen. Bovendien willen ze waarschijnlijk benadrukken dat zij dat bedacht hebben. Dat is ook allemaal wat vaag, of dat nou echt zo is... Hoe dan ook, verder een nogal simpel hiphopnummer, maar als het in de clubs wordt gedraaid zal het het moment zijn dat iedereen er gaat dabben.
#88 Disturbed - The Sound of Silence
Disturbed is een flink stevige rockband die in de laatste vijftien jaar toch een vijftal hitjes in de Hot 100 wist te scoren. En ook regelmatig de bubbling under wist te halen. Knap voor zulke stevige muziek. Debuutsingle Down with the Sickness is in bepaalde rockkringen zelfs een bescheiden klassieker, zeker in Amerika. Nu halen ze weer eens de charts, maar zowaar met een ballad (kan eerder gebeurd zijn, zo goed ken ik ze ook weer niet). The Sound of Silence is, inderdaad, een cover van Simon & Garfunkel. Maar waar die twee het liedje klein hielden, groeit het bij Disturbed uit tot een groots nummer (violen en al) met de rauwe stem van zanger David Draiman. Het voelt voor mij allemaal wat te kitscherig, ik mis de emotionele lading van het origineel.
#91 Alessia Cara - Wild Things
Alessia Cara scoort haar tweede hit nadat Here een grote hit in vooral Amerika is geworden. Altijd spannend, die opvolger van de grote hit. En dan klinkt Wild Things toch een stuk luchtiger, ietwat generieker ook, al is het wel een catchy liedje. Maar het had net zo goed van bijvoorbeeld Tove Lo kunnen zijn, wat dat betreft voelt het wat inwisselbaar. Ach, geef Alessia wat tijd, ze is nog niet eens twintig. En met Here heeft ze bewezen toch echt wel talent te hebben.
#93 Ty Dolla $ign (ft. E-40) - Saved
En daar hebben we hem weer: Mustard on the beat, hoe! DJ Mustard was ook de man achter zijn twee grootste hits tot nu toe: Paranoid en Or Nah. Ty Dolla $ign zit een beetje tussen de hiphop en R&B in, hij zingt eigenlijk vaker dan hij rapt. Op Saved zingt ie ook voornamelijk, waarbij hij nog een stukje rap aan west-coastlegende E-40 overlaat. De beat doet me verder vooral aan de nineties denken, lekker retro. Toevallig werkt hij op het album Free TC ook met een aantal 90s-R&B-sterren; R. Kelly, Babyface, Brandy, Jagged Edge. En dat zal geen toeval zijn, het past bij de muziek die Ty maakt. Al krijg ik meer een dance/club-gevoel bij de beat. Lekker deuntje in ieder geval.
#94 O.T. Genasis (ft. Young Dolph) - Cut It
Toevallig iets meegekregen van CoCo? 'I'm in love with the coco! Baking soda, I've got baking soda!' Toen ik het nummer voor het eerst hoorde, dacht ik: wat is dit voor iets stompzinnigs? Maar het groeide uit tot een enorme clubhit in de Amerikaanse hiphop. Zelf ga ik ookmwel naar hiphopfeestjes en hiphopconcerten, en ook daar hoorde ik het vaak. Iedereen blèrde het enthousiast mee. De eerste keer was ik verbaasd, maar ik ben de charme van het nummer wel gaan inzien.
Nu is er de opvolger, Cut It. Gaat ie net zo groot worden? Mwah, hij is toch wat minder opvallend. Maar hij gaat zeker in de clubs gedraaid worden. CoCo ging overigens over cocaïne, en in Cut It zegt ie dat de prijs te hoog is, 'you need to cut it'. Nou, dat gaat dus niet over de prijs van een blikje fanta. O.T. Genasis maakt de hiphop die ietwat dubieus is en waardoor het genre o.a. een slechte naam krijgt. Ach ja.
#96 Desiigner - Panda
En nog meer dubieuze commerciele hiphop. Ik kan een behoorlijk eind meegaan in dat genre, maar dit is van het soort dat zelfs ik denk: wat moet ik hiermee? Is dit serieus? Zelfs de amateur-rappers hier in de ongeving rappen nog beter dan deze man. Maar toch heeft Desiigner een plekje op het nieuwe album van Kanye gekregen? Ik geef toe, dat gastoptreden heb ik nog niet gehoord. Maar dit klinkt nergens naar; alsof Future zijn autotune is vergeten en je dan ineens hoort waarom ie at gebruikt. En bovendien half buiten adem was toen ie z'n stukje inrapte. Misschien is het dan de beat? Mwah, die vind ik ook niet zo bijzonder klinken. Iemand die me kan uitleggen wat men in deze man ziet?
#100 Belly (ft. The Weeknd) - Might Not
Helaas, dit gaat niet om de jaren '90 indierockband Belly. Dát zou nog eens een interessante samenwerking zijn. Maar nee, Belly is een rapper die qua uiterlijk wel een kruising van DJ Khaled en A$AP Yams lijkt. Might Not is overigens eerder een nummer van The Weeknd, met Belly als featuring. Zelfs een erg lekker The Weeknd-nummer. Het stukje van Belly, kort voor Rebellious, nemen we dan maar voor lief. Overigens een Canadese rapper met Palestijnse achtergrond die in Canada in 2007 al een top 10-hit scoorde. Heeft al met flink wat grote namen samengewerkt. En ook met vergeten namen. Met in de eerste categorie Snoop Dogg en in de tweede categorie Nina Sky (ja, die tweelingzusjes van Move Ya Body!). Maar toch levert deze samenwerking hem pas zijn eerste notering in de Billboard Hot 100 op. Waarschijnlijk omdat iedereen het zo'n lekker nummer van The Weeknd vindt.
Oké, vooruit, ik zie nu dat de prima beat ook van Belly's hand is. Wellicht is hij vooral een sterke producer, die er ook bij rapt. Dat maakt de volgorde van namen al wat terechter.
Re-entries
#81 The Chainsmokers (ft. Daya) - Don't Let Me Down
#90 Empire of the Sun - Walking on a Dream
Megastijgers
45 --> 28 Jeremih - oui
40 --> 29 Kevin Gates - 2 Phones
50 --> 36 Chris Brown - Back to Sleep
62 --> 43 Ellie Goulding - Something in the Way You Move
66 --> 54 Keith Urban - Break On Me.
70 --> 57 DJ Snake (ft. Bipolar Sunshine) - Middle
83 --> 58 Zara Larsson & MNEK - Never Forget You
74 --> 64 Rihanna - Needed Me
80 --> 67 Troye Sivan - Youth
88 --> 73 Tim McGraw - Humble and Kind
86 --> 74 Chris Young (ft. Cassadee Pope) - Think of You
92 --> 82 Kid Ink (ft. Fetty Wap) - Promise
Langstgenoteerde: #45 Wiz Khalifa (ft. Charlie Puth) - See You Again (51 weken)
#75 Ruth B - Lost Boy
Weer een nieuwe naam in de hitlijsten. Het is de Canadese Ruth Berhe (wéér Canada, daar komen echt veek hits vandaan!), een jong meisje, net uit haar tienerjaren, dat flinke populariteit wist te vergaren met haar Vines; korte filmpjes van zes seconden waarin ze veelal bekende liedjes zingt. Zo af en toe zingt ze ook iets dat ze zelf eheft geschreven.
Op een dag was ze geïnspireerd door de tv-serie Once Upon a Time, waar veel personages uit oude sprookjes/verhalen in voorkomen. O.a. Peter Pan waar ze in dit liedje over zingt. Ze zong met die inspiratie toen dus een zelfgeschreven stukje van zes seconden in en dat explodeerde. De respons was enorm. Daar moest ze iets mee doen, dacht ze. Ze werkte het uit tot een heel nummer, dat de pianoballad Lost Boy is geworden. Het is heel sober gehouden, letterlijk alleen haar zang en haar pianospel. En ook het gehele nummer wordt goed ontvangen; het stond al even in onze Mega Top 50 en nu scoort ze in Amerika. Het liedje heeft weliswaar niet heel veel om het lijf, maar ze spreekt heel veel mensen aan, dus ze kan nog wel eens erg groot gaan worden.
#85 Dustin Lynch - Mind Reader
Dustin Lynch is een country-artiest waarover ik eigenlijk niets interessant kan vinden om te vertellen, en evenmin over het liedje zelf. Het is een typische popster uit de countrywereld; het gros van de liedjes wordt voor hem gescheven en geproduceerd, alles wat hij doet is ze inzingen in de studio. Dat zijn dan liedjes die zich maar mijn idee toch nauwelijks weten te onderscheiden van alle andere country. Mind Reader is een liefdesliedje waarin hij zich verbaast over het feit dat de andere persoon zo goed zijn gedachten weet te raden en precies doet en zegt wat hij een meisje graag ziet doen en zeggen. Ze (of hij, maar in de conservatieve country zal dat wel niet...) doet haar haar precies zoals hij het leuk vind, zegt de woorden die hem opwinden. Dit alles in een clichématig country-gitaarliedje.
#87 Migos - Look at My Dab
Wel eens van de 'dab' gehoord? Het is de nieuwe dansrage in hiphop-Amerika. Het is het afgelopen jaar ineens enorm gestegen in populariteit. Hoe gaat die dans precies? Je richt je armen op (schuin omhoog, naar de zijkant), laat je hoofd wat zakken, en doet dat zo dat je hoofd ongeveer onder je elleboog komt. Alsof je moet niezen en dat onder je elleboog doet. Klinkt merkwaardig? Dat is het ook wel, maar je moet het vooral zien. In deze zogenaamde accidental music video vertellen de Migos eerst hoe het precies is ontstaan (want zij worden vaak als de bedenkers genoemd), en daarna doen ze het vaak genoeg voor om een goed idee te krijgen. Veel sporters in Amerika doen het ook om hun goals te vieren. 'We just needed to drop on the beat', zeggen de Migos, maar er zijn ook geruchten dat het ontstaan is vanuit een gewoonte om cocaïne vanuit je elleboog te snuiven. Al wordt dat, uiteraard, ook weer fel ontkracht door velen.
In dit nummer zeggen de Migos dus: kijk ons eens dansen. Bovendien willen ze waarschijnlijk benadrukken dat zij dat bedacht hebben. Dat is ook allemaal wat vaag, of dat nou echt zo is... Hoe dan ook, verder een nogal simpel hiphopnummer, maar als het in de clubs wordt gedraaid zal het het moment zijn dat iedereen er gaat dabben.
#88 Disturbed - The Sound of Silence
Disturbed is een flink stevige rockband die in de laatste vijftien jaar toch een vijftal hitjes in de Hot 100 wist te scoren. En ook regelmatig de bubbling under wist te halen. Knap voor zulke stevige muziek. Debuutsingle Down with the Sickness is in bepaalde rockkringen zelfs een bescheiden klassieker, zeker in Amerika. Nu halen ze weer eens de charts, maar zowaar met een ballad (kan eerder gebeurd zijn, zo goed ken ik ze ook weer niet). The Sound of Silence is, inderdaad, een cover van Simon & Garfunkel. Maar waar die twee het liedje klein hielden, groeit het bij Disturbed uit tot een groots nummer (violen en al) met de rauwe stem van zanger David Draiman. Het voelt voor mij allemaal wat te kitscherig, ik mis de emotionele lading van het origineel.
#91 Alessia Cara - Wild Things
Alessia Cara scoort haar tweede hit nadat Here een grote hit in vooral Amerika is geworden. Altijd spannend, die opvolger van de grote hit. En dan klinkt Wild Things toch een stuk luchtiger, ietwat generieker ook, al is het wel een catchy liedje. Maar het had net zo goed van bijvoorbeeld Tove Lo kunnen zijn, wat dat betreft voelt het wat inwisselbaar. Ach, geef Alessia wat tijd, ze is nog niet eens twintig. En met Here heeft ze bewezen toch echt wel talent te hebben.
#93 Ty Dolla $ign (ft. E-40) - Saved
En daar hebben we hem weer: Mustard on the beat, hoe! DJ Mustard was ook de man achter zijn twee grootste hits tot nu toe: Paranoid en Or Nah. Ty Dolla $ign zit een beetje tussen de hiphop en R&B in, hij zingt eigenlijk vaker dan hij rapt. Op Saved zingt ie ook voornamelijk, waarbij hij nog een stukje rap aan west-coastlegende E-40 overlaat. De beat doet me verder vooral aan de nineties denken, lekker retro. Toevallig werkt hij op het album Free TC ook met een aantal 90s-R&B-sterren; R. Kelly, Babyface, Brandy, Jagged Edge. En dat zal geen toeval zijn, het past bij de muziek die Ty maakt. Al krijg ik meer een dance/club-gevoel bij de beat. Lekker deuntje in ieder geval.
#94 O.T. Genasis (ft. Young Dolph) - Cut It
Toevallig iets meegekregen van CoCo? 'I'm in love with the coco! Baking soda, I've got baking soda!' Toen ik het nummer voor het eerst hoorde, dacht ik: wat is dit voor iets stompzinnigs? Maar het groeide uit tot een enorme clubhit in de Amerikaanse hiphop. Zelf ga ik ookmwel naar hiphopfeestjes en hiphopconcerten, en ook daar hoorde ik het vaak. Iedereen blèrde het enthousiast mee. De eerste keer was ik verbaasd, maar ik ben de charme van het nummer wel gaan inzien.
Nu is er de opvolger, Cut It. Gaat ie net zo groot worden? Mwah, hij is toch wat minder opvallend. Maar hij gaat zeker in de clubs gedraaid worden. CoCo ging overigens over cocaïne, en in Cut It zegt ie dat de prijs te hoog is, 'you need to cut it'. Nou, dat gaat dus niet over de prijs van een blikje fanta. O.T. Genasis maakt de hiphop die ietwat dubieus is en waardoor het genre o.a. een slechte naam krijgt. Ach ja.
#96 Desiigner - Panda
En nog meer dubieuze commerciele hiphop. Ik kan een behoorlijk eind meegaan in dat genre, maar dit is van het soort dat zelfs ik denk: wat moet ik hiermee? Is dit serieus? Zelfs de amateur-rappers hier in de ongeving rappen nog beter dan deze man. Maar toch heeft Desiigner een plekje op het nieuwe album van Kanye gekregen? Ik geef toe, dat gastoptreden heb ik nog niet gehoord. Maar dit klinkt nergens naar; alsof Future zijn autotune is vergeten en je dan ineens hoort waarom ie at gebruikt. En bovendien half buiten adem was toen ie z'n stukje inrapte. Misschien is het dan de beat? Mwah, die vind ik ook niet zo bijzonder klinken. Iemand die me kan uitleggen wat men in deze man ziet?
#100 Belly (ft. The Weeknd) - Might Not
Helaas, dit gaat niet om de jaren '90 indierockband Belly. Dát zou nog eens een interessante samenwerking zijn. Maar nee, Belly is een rapper die qua uiterlijk wel een kruising van DJ Khaled en A$AP Yams lijkt. Might Not is overigens eerder een nummer van The Weeknd, met Belly als featuring. Zelfs een erg lekker The Weeknd-nummer. Het stukje van Belly, kort voor Rebellious, nemen we dan maar voor lief. Overigens een Canadese rapper met Palestijnse achtergrond die in Canada in 2007 al een top 10-hit scoorde. Heeft al met flink wat grote namen samengewerkt. En ook met vergeten namen. Met in de eerste categorie Snoop Dogg en in de tweede categorie Nina Sky (ja, die tweelingzusjes van Move Ya Body!). Maar toch levert deze samenwerking hem pas zijn eerste notering in de Billboard Hot 100 op. Waarschijnlijk omdat iedereen het zo'n lekker nummer van The Weeknd vindt.
Oké, vooruit, ik zie nu dat de prima beat ook van Belly's hand is. Wellicht is hij vooral een sterke producer, die er ook bij rapt. Dat maakt de volgorde van namen al wat terechter.
Re-entries
#81 The Chainsmokers (ft. Daya) - Don't Let Me Down
#90 Empire of the Sun - Walking on a Dream
Megastijgers
45 --> 28 Jeremih - oui
40 --> 29 Kevin Gates - 2 Phones
50 --> 36 Chris Brown - Back to Sleep
62 --> 43 Ellie Goulding - Something in the Way You Move
66 --> 54 Keith Urban - Break On Me.
70 --> 57 DJ Snake (ft. Bipolar Sunshine) - Middle
83 --> 58 Zara Larsson & MNEK - Never Forget You
74 --> 64 Rihanna - Needed Me
80 --> 67 Troye Sivan - Youth
88 --> 73 Tim McGraw - Humble and Kind
86 --> 74 Chris Young (ft. Cassadee Pope) - Think of You
92 --> 82 Kid Ink (ft. Fetty Wap) - Promise
Langstgenoteerde: #45 Wiz Khalifa (ft. Charlie Puth) - See You Again (51 weken)
0
geplaatst: 9 maart 2016, 23:28 uur
Arrie schreef:
#91 Diplo & Sleepy Tom - Be Right There. Het gekke aan dit nummer is: toen ik het voor het eerst hoorde, had ik al meteen het gevoel dat het een nummer was dat ik al veel vaker had gehoord. Ik weet niet waarom, ik zou niet kunnen zeggen waar het nou zo op lijkt (deze keer niet), maar het was wel apart.
#91 Diplo & Sleepy Tom - Be Right There. Het gekke aan dit nummer is: toen ik het voor het eerst hoorde, had ik al meteen het gevoel dat het een nummer was dat ik al veel vaker had gehoord. Ik weet niet waarom, ik zou niet kunnen zeggen waar het nou zo op lijkt (deze keer niet), maar het was wel apart.
catdog schreef:
Je zal het wellicht inmiddels vast wel weten maar: Jade - Don't Walk Away (1992) - YouTube
Dat nummer van Jade deed mij weer denken aan Jungle Jazz van Kool & the Gang uit 1975. Die ken ik volgens mij oorspronkelijk uit Ferry Maat Soulshow van de donderdagavond uit die tijd. Je zal het wellicht inmiddels vast wel weten maar: Jade - Don't Walk Away (1992) - YouTube
Verder vond ik Stevie Wonder na 1980 sterk achteruitgaan maar dankzij "Don't walk away" van Jade ben ik That girl van Stevie Wonder uit 1981 wel weer gaan herwaarderen.
0
geplaatst: 10 maart 2016, 19:59 uur
Official UK Charts - binnenkomers 4 maart
#15 Tinie Tempah (ft. Zara Larsson) - Girls Like
Vorig jaar stond Tinie Tempah in Engeland nog op één als featuring op Turn the Music Louder van KDA, een danceplaat geïnspireerd door 90s house. Nu probeert de Engelse rapper precies hetzelfde trucje nog eens (wellicht ook geproduceerd door KDA?). Het nummer voelt voor mij enorm vergelijkbaar, zelfs het refrein van Zara Larsson doet denken aan het refrein dat Katy B op Turn the Music Louder zong. Qua 'feel' vooral. Het klinkt best lekker, maar erg origineel is het niet.
#23 Fifth Harmony (ft. Ty Dolla $ign) - Work From Home
Fifth Harmony is eigenlijk de Amerikaanse en vrouwelijke variant van One Direction. Werd ook gevormd van vijf afvallers in een talentenjacht (X-Factor), en ook hier ging het om een groepje nog harstikke jonge tieners (een jaar of 15). Fifth Harmony behaalde echter bij lange na niet het succes van One Direction, eigenlijk beleefden ze vorig jaar pas écht hun doorbraak toen Worth It een wereldhit werd. Ondertussen zijn de meiden allemaal de achttien gepasseerd en dan kijk je toch anders tegen het elven aan. Dat horen we terug in de nummers, Work from Home gaat namelijk... juist, over seks. Het voelt voor mij wat geforceerd; als ik het eerste meisje in de clip (Camila Cabello) zie dan heb ik niet het idee dat het echt bij haar past.
Overigens toevallig: net als de single van Rihanna wordt ook hierin herhaaldelijk 'work' gezongen (en gaat het ook hier over seks). Dat zou oorspronkelijk ook de titel zijn, maar die werd snel veranderd toen Rihanna's Work uitkwam. En ook Tinashe's meest recente single heet Work.
Hoe dan ook, Work from Home lijkt nu al een groot succes te worden. Een DJ Mustard-achtige beat, lekker dansbaar en catchy. Mij valt eens te meer op dat het niet al te beste zangeressen zijn die toch wel terecht waren uitgeschakeld in X-Factor. Vooral als Camila Cabello aan het eind nog wat uithalen doet... was er niemand die bedacht dat dat toch niet zo lekker klinkt?
#48 Zayn - It's You
Ha, over One Direction gesproken... Zayn maakt met zijn nieuwe single nog wat duidelijker waarom hij uit die groep is gestapt. Zayn wilde muzikaal zijn eigen weg, en voor een dergelijke richting was in die (enorm commerciele) groep totaal geen ruimte. Niet eens een beetje. Zayn moest zich maar aanpassen. Maar hij had z'n zakken ondertussen wel gevuld dus dan is de keuze snel gemaakt.
Nu kan hij muziek maken waar zijn hart bij ligt, zoals It's You. Een subtiel, broeierig liedje. Blijft heel ingetogen, met sobere instrumentatie, maar elk geluid is wel raak. Van het orgeltje tot aan de strijkers die het haast wat grootser maken maar dan toch niet. Spannende single! Totaal niet hitgevoelig, je kan merken dat Zayn daar niet mee bezig is. Ik ben benieuwd hoe dit uiteindelijk scoort en wat we nog meer van hem gaan horen.
#72 Sigala (ft. Imani & DJ Fresh) - Say You Do
Nadat de eerste twee hits van Sigala wel heel erg op elkaar leken, werd het tijd om eens wat anders te doen. En daar was hij zich blijkbaar van bewust. Hij heeft de hulp ingeschakeld van DJ Fresh, een ervaren rot in het vak, die er een klein vleugje drum & bass heeft toegevoegd. Verder is het net zo'n tropisch liedje als de Caribische clip doet vermoeden. Sigala vond het leuk om ook nog te verwijzen naar Always Be My Baby van Mariah Carey, do-do-do-dooo, do-do-do-do-do-dooo. Het resultaat is dus een frisse cocktail met een beetje herkenbaarheid in de vorm van Mariah, wat vlotheid en dansbaarheid in de vorm van DJ Fresh z'n drum & bass en verder een flinke dosis tropische klanken. Eigenlijk een te vroege zomerhit.
#88 Rihanna (ft. SZA) - Consideration
Er kwamen verrassend weinig albumtracks van Rihanna's nieuwe album de charts binnen. Alleen Needed Me kreeg het voor elkaar. Nu is er toch nog een tweede, met dank aan haar optreden bij de BRIT Awards. Het gaat om haar samenwerking met SZA, een zangeres in de PBR&B (alternatieve R&B, de hoek van FKA twigs). Dat kan je muzikaal gezien ook merken, Consideration voelt best wel eigenzinnig aan, en zeker niet als makkelijk hitparademateriaal. Net als Zayn zingt ook Rihanna over een spannende, broerierige beat. En ha, ze zingt het zelfs: 'I got to do things my own way, darling'. Artiesten die eerst heel erg vastzaten in de draaimolen van commercialiteit en daar uit zijn gesprongen om lekker hun eigen pad te volgen. Tof!
#95 Kelly Clarkson - Piece By Piece en het American Idol-optreden
Nog een nummer dat de Engelse top honderd binnenkomt door een optreden. Piece By Piece kwam ergens vorig jaar uit als single maar deed helemaal niets. Toen ze het echter kortgeleden bij American Idol zong, ging het in één keer viral. Hoe zit dat? Bij American Idol (ook de plek waar ooit haar eigen carrière begon) transformeerde het mid-tempo dance-popliedje met opzwepende beat naar een emotionele piano-ballad. En een heel persoonlijke. Zo persoonlijk dat Kelly aan het eind wordt overweldigd door emotie. Het is namelijk een liedje dat ze zelf heeft geschreven (samen met Greg Kurstin die veel met Sia heeft samengewerkt) en waarin ze de relatie tot haar vader vergelijkt met de relatie tot haar man. Ze had namelijk een knap waardeloze vader, maar haar man laat nu zien hoe een vader wél hoort te zijn. Dat het slechts op 95 binnenkomt, komt alleen maar doordat het optreden nog heel kort geleden was toen deze chart verscheen. In Amerika gaat ze behoorlijk hoog binnenkomen (althans, dat heeft ze al gedaan, maar in dit topic nog niet).
#100 Chris Brown - Back to Sleep
Ook deze komt pas heel laat binnen maar deze keer met een andere reden, namelijk de remix die er van het nummer is verschenen, waarop Chris wordt bijgestaan door een ongetwijfeld groot voorbeeld voor hem (Usher) en door een opkomende R&B-ster (Zayn). Vooral het feit dat Zayn erop meedoet, zal voor veel aandacht hebben gezorgd. Back to Sleep is eigenlijk Chris' variant op Marvin Gaye's Sexual Healing, met enkele letterlijke verwijzingen ('wake up, wake up, wake up...'). Maar Chris is nog een stuk explicieter. Ja, dat kan. 'Just let me ride, fuck you back to sleep, girl'.
Re-entries
#68 Antony & the Johnsons - Hope There's Someone (wegens een live-uitvoering door twee kandidaten van The Voice UK)
#89 Sam Smith - Writing's on the Wall (met nu een Oscar op zak!)
Megastijgers
78 --> 13 Riton (ft. Kah-Lo) - Rinse & Repeat (jaja, GrafGantz, Riton scoort daadwerkelijk een dikke hit!)
39 --> 24 The 1975 - The Sound
56 --> 41 James Bay - Hold Back the River
70 --> 45 Jess Glynne - Ain't Got Far to Go
86 --> 60 DNCE - Cake by the Ocean
100 --> 70 Drake & Future - Jumpman
85 --> 71 Flo Rida - My House
87 --> 75 Olly Murs - Kiss Me
94 --> 84 Hozier - Take Me to Church
99 --> 86 Rachel Platten - Fight Song
Langstgenoteerde: #79 Ed Sheeran - Thinking Out Loud (89 weken)
#15 Tinie Tempah (ft. Zara Larsson) - Girls Like
Vorig jaar stond Tinie Tempah in Engeland nog op één als featuring op Turn the Music Louder van KDA, een danceplaat geïnspireerd door 90s house. Nu probeert de Engelse rapper precies hetzelfde trucje nog eens (wellicht ook geproduceerd door KDA?). Het nummer voelt voor mij enorm vergelijkbaar, zelfs het refrein van Zara Larsson doet denken aan het refrein dat Katy B op Turn the Music Louder zong. Qua 'feel' vooral. Het klinkt best lekker, maar erg origineel is het niet.
#23 Fifth Harmony (ft. Ty Dolla $ign) - Work From Home
Fifth Harmony is eigenlijk de Amerikaanse en vrouwelijke variant van One Direction. Werd ook gevormd van vijf afvallers in een talentenjacht (X-Factor), en ook hier ging het om een groepje nog harstikke jonge tieners (een jaar of 15). Fifth Harmony behaalde echter bij lange na niet het succes van One Direction, eigenlijk beleefden ze vorig jaar pas écht hun doorbraak toen Worth It een wereldhit werd. Ondertussen zijn de meiden allemaal de achttien gepasseerd en dan kijk je toch anders tegen het elven aan. Dat horen we terug in de nummers, Work from Home gaat namelijk... juist, over seks. Het voelt voor mij wat geforceerd; als ik het eerste meisje in de clip (Camila Cabello) zie dan heb ik niet het idee dat het echt bij haar past.
Overigens toevallig: net als de single van Rihanna wordt ook hierin herhaaldelijk 'work' gezongen (en gaat het ook hier over seks). Dat zou oorspronkelijk ook de titel zijn, maar die werd snel veranderd toen Rihanna's Work uitkwam. En ook Tinashe's meest recente single heet Work.
Hoe dan ook, Work from Home lijkt nu al een groot succes te worden. Een DJ Mustard-achtige beat, lekker dansbaar en catchy. Mij valt eens te meer op dat het niet al te beste zangeressen zijn die toch wel terecht waren uitgeschakeld in X-Factor. Vooral als Camila Cabello aan het eind nog wat uithalen doet... was er niemand die bedacht dat dat toch niet zo lekker klinkt?
#48 Zayn - It's You
Ha, over One Direction gesproken... Zayn maakt met zijn nieuwe single nog wat duidelijker waarom hij uit die groep is gestapt. Zayn wilde muzikaal zijn eigen weg, en voor een dergelijke richting was in die (enorm commerciele) groep totaal geen ruimte. Niet eens een beetje. Zayn moest zich maar aanpassen. Maar hij had z'n zakken ondertussen wel gevuld dus dan is de keuze snel gemaakt.
Nu kan hij muziek maken waar zijn hart bij ligt, zoals It's You. Een subtiel, broeierig liedje. Blijft heel ingetogen, met sobere instrumentatie, maar elk geluid is wel raak. Van het orgeltje tot aan de strijkers die het haast wat grootser maken maar dan toch niet. Spannende single! Totaal niet hitgevoelig, je kan merken dat Zayn daar niet mee bezig is. Ik ben benieuwd hoe dit uiteindelijk scoort en wat we nog meer van hem gaan horen.
#72 Sigala (ft. Imani & DJ Fresh) - Say You Do
Nadat de eerste twee hits van Sigala wel heel erg op elkaar leken, werd het tijd om eens wat anders te doen. En daar was hij zich blijkbaar van bewust. Hij heeft de hulp ingeschakeld van DJ Fresh, een ervaren rot in het vak, die er een klein vleugje drum & bass heeft toegevoegd. Verder is het net zo'n tropisch liedje als de Caribische clip doet vermoeden. Sigala vond het leuk om ook nog te verwijzen naar Always Be My Baby van Mariah Carey, do-do-do-dooo, do-do-do-do-do-dooo. Het resultaat is dus een frisse cocktail met een beetje herkenbaarheid in de vorm van Mariah, wat vlotheid en dansbaarheid in de vorm van DJ Fresh z'n drum & bass en verder een flinke dosis tropische klanken. Eigenlijk een te vroege zomerhit.
#88 Rihanna (ft. SZA) - Consideration
Er kwamen verrassend weinig albumtracks van Rihanna's nieuwe album de charts binnen. Alleen Needed Me kreeg het voor elkaar. Nu is er toch nog een tweede, met dank aan haar optreden bij de BRIT Awards. Het gaat om haar samenwerking met SZA, een zangeres in de PBR&B (alternatieve R&B, de hoek van FKA twigs). Dat kan je muzikaal gezien ook merken, Consideration voelt best wel eigenzinnig aan, en zeker niet als makkelijk hitparademateriaal. Net als Zayn zingt ook Rihanna over een spannende, broerierige beat. En ha, ze zingt het zelfs: 'I got to do things my own way, darling'. Artiesten die eerst heel erg vastzaten in de draaimolen van commercialiteit en daar uit zijn gesprongen om lekker hun eigen pad te volgen. Tof!
#95 Kelly Clarkson - Piece By Piece en het American Idol-optreden
Nog een nummer dat de Engelse top honderd binnenkomt door een optreden. Piece By Piece kwam ergens vorig jaar uit als single maar deed helemaal niets. Toen ze het echter kortgeleden bij American Idol zong, ging het in één keer viral. Hoe zit dat? Bij American Idol (ook de plek waar ooit haar eigen carrière begon) transformeerde het mid-tempo dance-popliedje met opzwepende beat naar een emotionele piano-ballad. En een heel persoonlijke. Zo persoonlijk dat Kelly aan het eind wordt overweldigd door emotie. Het is namelijk een liedje dat ze zelf heeft geschreven (samen met Greg Kurstin die veel met Sia heeft samengewerkt) en waarin ze de relatie tot haar vader vergelijkt met de relatie tot haar man. Ze had namelijk een knap waardeloze vader, maar haar man laat nu zien hoe een vader wél hoort te zijn. Dat het slechts op 95 binnenkomt, komt alleen maar doordat het optreden nog heel kort geleden was toen deze chart verscheen. In Amerika gaat ze behoorlijk hoog binnenkomen (althans, dat heeft ze al gedaan, maar in dit topic nog niet).
#100 Chris Brown - Back to Sleep
Ook deze komt pas heel laat binnen maar deze keer met een andere reden, namelijk de remix die er van het nummer is verschenen, waarop Chris wordt bijgestaan door een ongetwijfeld groot voorbeeld voor hem (Usher) en door een opkomende R&B-ster (Zayn). Vooral het feit dat Zayn erop meedoet, zal voor veel aandacht hebben gezorgd. Back to Sleep is eigenlijk Chris' variant op Marvin Gaye's Sexual Healing, met enkele letterlijke verwijzingen ('wake up, wake up, wake up...'). Maar Chris is nog een stuk explicieter. Ja, dat kan. 'Just let me ride, fuck you back to sleep, girl'.
Re-entries
#68 Antony & the Johnsons - Hope There's Someone (wegens een live-uitvoering door twee kandidaten van The Voice UK)
#89 Sam Smith - Writing's on the Wall (met nu een Oscar op zak!)
Megastijgers
78 --> 13 Riton (ft. Kah-Lo) - Rinse & Repeat (jaja, GrafGantz, Riton scoort daadwerkelijk een dikke hit!)
39 --> 24 The 1975 - The Sound
56 --> 41 James Bay - Hold Back the River
70 --> 45 Jess Glynne - Ain't Got Far to Go
86 --> 60 DNCE - Cake by the Ocean
100 --> 70 Drake & Future - Jumpman
85 --> 71 Flo Rida - My House
87 --> 75 Olly Murs - Kiss Me
94 --> 84 Hozier - Take Me to Church
99 --> 86 Rachel Platten - Fight Song
Langstgenoteerde: #79 Ed Sheeran - Thinking Out Loud (89 weken)
0
geplaatst: 10 maart 2016, 20:17 uur
Arrie schreef:
#95 Kelly Clarkson - Piece By Piece en het American Idol-optreden
Nog een nummer dat de Engelse top honderd binnenkomt door een optreden. Piece By Piece kwam ergens vorig jaar uit als single maar deed helemaal niets. Toen ze het echter kortgeleden bij American Idol zong, ging het in één keer viral. Hoe zit dat? Bij American Idol (ook de plek waar ooit haar eigen carrière begon) transformeerde het mid-tempo dance-popliedje met opzwepende beat naar een emotionele piano-ballad. En een heel persoonlijke. Zo persoonlijk dat Kelly aan het eind wordt overweldigd door emotie. Het is namelijk een liedje dat ze zelf heeft geschreven (samen met Greg Kurstin die veel met Sia heeft samengewerkt) en waarin ze de relatie tot haar vader vergelijkt met de relatie tot haar man. Ze had namelijk een knap waardeloze vader, maar haar man laat nu zien hoe een vader wél hoort te zijn. Dat het slechts op 95 binnenkomt, komt alleen maar doordat het optreden nog heel kort geleden was toen deze chart verscheen. In Amerika gaat ze behoorlijk hoog binnenkomen (althans, dat heeft ze al gedaan, maar in dit topic nog niet).
#95 Kelly Clarkson - Piece By Piece en het American Idol-optreden
Nog een nummer dat de Engelse top honderd binnenkomt door een optreden. Piece By Piece kwam ergens vorig jaar uit als single maar deed helemaal niets. Toen ze het echter kortgeleden bij American Idol zong, ging het in één keer viral. Hoe zit dat? Bij American Idol (ook de plek waar ooit haar eigen carrière begon) transformeerde het mid-tempo dance-popliedje met opzwepende beat naar een emotionele piano-ballad. En een heel persoonlijke. Zo persoonlijk dat Kelly aan het eind wordt overweldigd door emotie. Het is namelijk een liedje dat ze zelf heeft geschreven (samen met Greg Kurstin die veel met Sia heeft samengewerkt) en waarin ze de relatie tot haar vader vergelijkt met de relatie tot haar man. Ze had namelijk een knap waardeloze vader, maar haar man laat nu zien hoe een vader wél hoort te zijn. Dat het slechts op 95 binnenkomt, komt alleen maar doordat het optreden nog heel kort geleden was toen deze chart verscheen. In Amerika gaat ze behoorlijk hoog binnenkomen (althans, dat heeft ze al gedaan, maar in dit topic nog niet).
Je laat je eigen mening verstandig buiten beschouwing
? Ben wel benieuwd wat jij er van vindt (mij deed het niks maar ik heb ook niks met 'Because of You' of andere nummers van haar).
0
geplaatst: 10 maart 2016, 20:53 uur
NewYorkCityLight schreef:
Je laat je eigen mening verstandig buiten beschouwing
? Ben wel benieuwd wat jij er van vindt (mij deed het niks maar ik heb ook niks met 'Because of You' of andere nummers van haar).
(quote)
Je laat je eigen mening verstandig buiten beschouwing
? Ben wel benieuwd wat jij er van vindt (mij deed het niks maar ik heb ook niks met 'Because of You' of andere nummers van haar). Oh, niet onaardig hoor! Het is in ieder geval oprecht. En ik heb stiekem ook wel wat met nummers als Because of You, Breakaway, enz. Veel beter dan die platgeproduceerde dingen als My Life Would Suck Without You.
0
geplaatst: 10 maart 2016, 22:45 uur
Als je had gezegd dat dit de nieuwe Frank Ocean was had ik je haast geloofd
Die vorige single was ook zeker niet onaardig, dus ik ga hem absoluut in de gaten houden.
0
geplaatst: 14 maart 2016, 15:51 uur
Billboard Hot 100 - binnenkomers 8 maart
#8 Kelly Clarkson - Piece By Piece en het American Idol-optreden
Afgelopen week gaf ik in de Engelse charts aan dat Kelly niet zo hoog binnenkwam omdat het American Idol-optreden nogal kort geleden was. Dat was mijn vermoeden. Het nummer is daar echter na een weekje op 95 alweer verdwenen. Hoe anders is dat in Amerika, waar het in één keer de top 10 binnenkomt. Kelly Clarkson blijft natuurlijk heel erg groot in Amerika, dit is alweer haar elfde top 10-hit aldaar. Het is volledig te danken aan de emotionele uitvoering, want de vlottere deed helemaal niks. Het persoonlijke aspect, het feit dat het over haar vader en haar man als vader van haar kinderen gaat, dat grijpt haarzelf en daardoor ook het publiek aan. Daar moet het nummer het ook wel van hebben, want muzikaal gezien gebeurt er weinig bijzonders. Gewoon een pianoballad. Maar waar ik daar niet altijd even warm voor loop, kan ook ik dit liedje best waarderen, dankzij de emotionele lading.
#12 Fifth Harmony (ft. Ty Dolla $ign) - Work from Home
Kelly met haar elf top 10-hits wordt gevolgd door een meidengroep die hun eerste top 10-hit nog moet scoren. Worth It kwam tot 12. Maar dat Work from Home de top 10 in gaat stijgen, dat lijkt een zekerheid. Ze zijn daarmee met afstand de succesvolste deelnemers van The X-Factor USA, zelfs zonder dat ze die wisten te winnen. Aanvankelijk leek hun carrière daarna wat moeizaam op gang te komen (ondanks het leuke BO$$), maar sinds de single Worth It en Camila Cabello's duet met Shawn Mendes zijn ze echt booming. Zodanig dat we zelfs in Nederland weer eens een meidengroepje in de charts hebben. We gaan dus ongetwijfeld nog veel van het vijftal horen en met het catchy Work from Home, waarin ze hun geliefde vragen om toch niet naar hun werk te gaan zodat de meiden het werk kunnen doen met hun vestigen ze hun naam definitief.
#59 Zayn - It's You
Teunnis zei het al: het had zomaar de nieuwe single van Frank Ocean kunnen zijn. Helaas klinkt zijn derde nummer, Like I Would, toch een stuk minder bijzonder, maar dat Zayn als solo-artiest stukken interessanter is dan One Direction staat voor mij buiten kijf. Overigens, geen toeval dat het aan Frank Ocean doet denken, want hij heeft hiervoor samengewerkt met Malay, de producer die ook een zeer groot aandeel had in de totstandkoming van Frank Ocean's Channel Orange. Het resulteert in een soort dromerige R&B, erg fijn!
#79 Flo Rida (ft. Jason Derulo) - Hello Friday
Afgelopen week kwam My House van Flo Rida eindelijk binnen in de Mega Top 50 (ja, ook hier komen we er niet onderuit) en de dj van dienst (Barend van Deelen) zei dat hij het hele nummer lang had nagedacht over een goede beschrijving van Flo Rida, en bleef hangen bij één woord: hitmachine. Daar wil ik 'slimme zakenman' aan toevoegen, maar het klopt zeker. Sinds zijn debuut in 2007 (Low) heeft hij in zowel Engeland als Amerika vrijwel elk jaar wel in de top 10 gestaan. Ook Hello Friday is weer overduidelijk gericht op het scoren van een hit. Een andere grote ster die het refreintje doet, een laagdrempelig onderwerp als feesten, catchy, vlot, dansbaar, en zo toegankelijk en radiovriendelijk mogelijk. Voor mensen die zo min mogelijk willen nadenken bij muziek. Wat prima is natuurlijk, muziek kan juist perfect zijn om je hoofd leeg te maken. Zelf heb ik op feestjes gewoon liever wat meer uitgesproken muziek, dit vind ik wel heel nietszeggend. Eigenlijk echte schoolfeestjesmuziek.
#92 Thomas Rhett - T-Shirt
Er is binnen de Amerikaanse country-gemeenschap enorm veel afkeer jegens de poppy varianten van country maar in de praktijk zijn de best scorende, meest gedraaide en best verkopende artiesten in het genre toch de artiesten die de nodige pop in hun country verwerken. Luke Bryan, Florida Georgia Line, en deze Thomas Rhett. Zijn vorige single, Die a Happy Man, deed bijvoorbeeld heel erg denken aan Thinking Out Loud van Ed Sheeran. T-Shirt doet iets meer country aan, maar is wel zo catchy en dansbaar dat ongewtijfeld een hoop mensen die niet héél erg into country zijn het best kunnen waarderen. Eigenlijk de country-variant van het nummer hierboven, nu ik er zo over nadenken. Zouden ze dit op schoolfeestjes in Texas draaien?
#95 Lady Gaga - Til It Happens to You en het optreden op de Oscar-uitreikingen
De tijden dat een nieuwe Lady Gaga-single meteen in de allerhoogste regionen binnenkomt zijn wel voorbij. En zo gebeurde het deze keer dat haar meest recente single voorbij ging aan het grote publiek. September vorig jaar werd het namelijk al uitgebracht. Het sloeg echter pas aan toen ze het speelde bij de Oscar-uitreikeingen. Het hoort namelijk bij de soundtrack van The Hunting Ground, een film over seksueel misbruik op studentencampussen. Ook het nummer handelt daarover. Een vrij zwaar en emotioneel nummer dus, en waarschijnlijk wel de meest emotionele single die ze ooit heeft uitgebracht. Ze is toch vooral bekend van de dansbare pophits. Maar dit kan ze ook, een georkestreerde ballad. Bij de Oscars kwamen er aan het eind van het nummer een grote groep vrouwen het podium op, die termen op hun lichamen hadden geschreven als 'survivor' en 'not my fault', passend bij het nummer dat vooral inzoomt op wat het na de verkrachting met het slachtoffer doet. Een krachtig statement dat de Amerikanen aangreep, waardoor Lady Gaga weer een hit weet te scoren. Dat maakt met Kelly Clarkson deze week twee artiesten bij wie het hits scoren wat moeizamer ging, maar die het toch voor elkaar kregen door een geladen optreden.
#97 Jon Pardi - Head Over Boots
Om even bij te komen van Till It Happens to You sluiten we af met een gezellig country-liefdesliedje. Aanstekelijk, maar niet zo poppy als de single van Thomas Rhett. Het klinkt een stuk traditioneler, met een fiddle en twangy gitaren. Deze week hebben we dus zowel iets voor de country-pop-liefhebbers én voor de country-conservatievelingen. Mooi verdeeld. Head Over Boots is prima in zijn soort maar echt niet meer dan dat.
Re-entries: geen
Megastijgers
36 --> 20 Chris Brown - Back to Sleep
58 --> 34 Zara Larsson & MNEK - Never Forget You
78 --> 68 Dierks Bentley - Somewhere on a Beach
91 --> 80 Alessia Cara - Wild Things
Langstgenoteerde: #49 Wiz Khalifa (ft. Charlie Puth) - See You Again (52 weken)
Gefeliciteerd Wiz en Charlie, met het eenjarig jubileum van See You Again in de Hot 100.
#8 Kelly Clarkson - Piece By Piece en het American Idol-optreden
Afgelopen week gaf ik in de Engelse charts aan dat Kelly niet zo hoog binnenkwam omdat het American Idol-optreden nogal kort geleden was. Dat was mijn vermoeden. Het nummer is daar echter na een weekje op 95 alweer verdwenen. Hoe anders is dat in Amerika, waar het in één keer de top 10 binnenkomt. Kelly Clarkson blijft natuurlijk heel erg groot in Amerika, dit is alweer haar elfde top 10-hit aldaar. Het is volledig te danken aan de emotionele uitvoering, want de vlottere deed helemaal niks. Het persoonlijke aspect, het feit dat het over haar vader en haar man als vader van haar kinderen gaat, dat grijpt haarzelf en daardoor ook het publiek aan. Daar moet het nummer het ook wel van hebben, want muzikaal gezien gebeurt er weinig bijzonders. Gewoon een pianoballad. Maar waar ik daar niet altijd even warm voor loop, kan ook ik dit liedje best waarderen, dankzij de emotionele lading.
#12 Fifth Harmony (ft. Ty Dolla $ign) - Work from Home
Kelly met haar elf top 10-hits wordt gevolgd door een meidengroep die hun eerste top 10-hit nog moet scoren. Worth It kwam tot 12. Maar dat Work from Home de top 10 in gaat stijgen, dat lijkt een zekerheid. Ze zijn daarmee met afstand de succesvolste deelnemers van The X-Factor USA, zelfs zonder dat ze die wisten te winnen. Aanvankelijk leek hun carrière daarna wat moeizaam op gang te komen (ondanks het leuke BO$$), maar sinds de single Worth It en Camila Cabello's duet met Shawn Mendes zijn ze echt booming. Zodanig dat we zelfs in Nederland weer eens een meidengroepje in de charts hebben. We gaan dus ongetwijfeld nog veel van het vijftal horen en met het catchy Work from Home, waarin ze hun geliefde vragen om toch niet naar hun werk te gaan zodat de meiden het werk kunnen doen met hun vestigen ze hun naam definitief.
#59 Zayn - It's You
Teunnis zei het al: het had zomaar de nieuwe single van Frank Ocean kunnen zijn. Helaas klinkt zijn derde nummer, Like I Would, toch een stuk minder bijzonder, maar dat Zayn als solo-artiest stukken interessanter is dan One Direction staat voor mij buiten kijf. Overigens, geen toeval dat het aan Frank Ocean doet denken, want hij heeft hiervoor samengewerkt met Malay, de producer die ook een zeer groot aandeel had in de totstandkoming van Frank Ocean's Channel Orange. Het resulteert in een soort dromerige R&B, erg fijn!
#79 Flo Rida (ft. Jason Derulo) - Hello Friday
Afgelopen week kwam My House van Flo Rida eindelijk binnen in de Mega Top 50 (ja, ook hier komen we er niet onderuit) en de dj van dienst (Barend van Deelen) zei dat hij het hele nummer lang had nagedacht over een goede beschrijving van Flo Rida, en bleef hangen bij één woord: hitmachine. Daar wil ik 'slimme zakenman' aan toevoegen, maar het klopt zeker. Sinds zijn debuut in 2007 (Low) heeft hij in zowel Engeland als Amerika vrijwel elk jaar wel in de top 10 gestaan. Ook Hello Friday is weer overduidelijk gericht op het scoren van een hit. Een andere grote ster die het refreintje doet, een laagdrempelig onderwerp als feesten, catchy, vlot, dansbaar, en zo toegankelijk en radiovriendelijk mogelijk. Voor mensen die zo min mogelijk willen nadenken bij muziek. Wat prima is natuurlijk, muziek kan juist perfect zijn om je hoofd leeg te maken. Zelf heb ik op feestjes gewoon liever wat meer uitgesproken muziek, dit vind ik wel heel nietszeggend. Eigenlijk echte schoolfeestjesmuziek.
#92 Thomas Rhett - T-Shirt
Er is binnen de Amerikaanse country-gemeenschap enorm veel afkeer jegens de poppy varianten van country maar in de praktijk zijn de best scorende, meest gedraaide en best verkopende artiesten in het genre toch de artiesten die de nodige pop in hun country verwerken. Luke Bryan, Florida Georgia Line, en deze Thomas Rhett. Zijn vorige single, Die a Happy Man, deed bijvoorbeeld heel erg denken aan Thinking Out Loud van Ed Sheeran. T-Shirt doet iets meer country aan, maar is wel zo catchy en dansbaar dat ongewtijfeld een hoop mensen die niet héél erg into country zijn het best kunnen waarderen. Eigenlijk de country-variant van het nummer hierboven, nu ik er zo over nadenken. Zouden ze dit op schoolfeestjes in Texas draaien?
#95 Lady Gaga - Til It Happens to You en het optreden op de Oscar-uitreikingen
De tijden dat een nieuwe Lady Gaga-single meteen in de allerhoogste regionen binnenkomt zijn wel voorbij. En zo gebeurde het deze keer dat haar meest recente single voorbij ging aan het grote publiek. September vorig jaar werd het namelijk al uitgebracht. Het sloeg echter pas aan toen ze het speelde bij de Oscar-uitreikeingen. Het hoort namelijk bij de soundtrack van The Hunting Ground, een film over seksueel misbruik op studentencampussen. Ook het nummer handelt daarover. Een vrij zwaar en emotioneel nummer dus, en waarschijnlijk wel de meest emotionele single die ze ooit heeft uitgebracht. Ze is toch vooral bekend van de dansbare pophits. Maar dit kan ze ook, een georkestreerde ballad. Bij de Oscars kwamen er aan het eind van het nummer een grote groep vrouwen het podium op, die termen op hun lichamen hadden geschreven als 'survivor' en 'not my fault', passend bij het nummer dat vooral inzoomt op wat het na de verkrachting met het slachtoffer doet. Een krachtig statement dat de Amerikanen aangreep, waardoor Lady Gaga weer een hit weet te scoren. Dat maakt met Kelly Clarkson deze week twee artiesten bij wie het hits scoren wat moeizamer ging, maar die het toch voor elkaar kregen door een geladen optreden.
#97 Jon Pardi - Head Over Boots
Om even bij te komen van Till It Happens to You sluiten we af met een gezellig country-liefdesliedje. Aanstekelijk, maar niet zo poppy als de single van Thomas Rhett. Het klinkt een stuk traditioneler, met een fiddle en twangy gitaren. Deze week hebben we dus zowel iets voor de country-pop-liefhebbers én voor de country-conservatievelingen. Mooi verdeeld. Head Over Boots is prima in zijn soort maar echt niet meer dan dat.
Re-entries: geen
Megastijgers
36 --> 20 Chris Brown - Back to Sleep
58 --> 34 Zara Larsson & MNEK - Never Forget You
78 --> 68 Dierks Bentley - Somewhere on a Beach
91 --> 80 Alessia Cara - Wild Things
Langstgenoteerde: #49 Wiz Khalifa (ft. Charlie Puth) - See You Again (52 weken)
Gefeliciteerd Wiz en Charlie, met het eenjarig jubileum van See You Again in de Hot 100.

0
geplaatst: 15 maart 2016, 20:37 uur
Teunnis schreef:
Die vorige single was ook zeker niet onaardig, dus ik ga hem absoluut in de gaten houden.
Teunnis krijgt het druk. Zayns album komt deze maand uit en de nieuwe single "Like I would" is ook al uit. En dan kom je hem ook nog indirect op ander werk tegen zoals bij Chris Brown. Wat een hoge releasefrequentie houdt Zayne er op na.Die vorige single was ook zeker niet onaardig, dus ik ga hem absoluut in de gaten houden.
Ik ben het met Arrie eens dat "Like I would" minder bijzonder klinkt, is op het album (is het toeval?) ook maar een bonus track.
0
geplaatst: 15 maart 2016, 21:10 uur
Nouja, hij heeft natuurlijk wel een flinke tijd genomen om aan zijn muziek te werken. Dat er dan uiteindelijk vrij snel meerdere nummers achter elkaar bekend worden gemaakt, is tegenwoordig helemaal niet zo raar meer. Veel artiesten doen dat. Het is natuurlijk anders dan de tijd dat je echt een singletje moest persen, een hoesje erbij moest drukken, etc. Je kan gewoon je nummer online gooien en klaar. Zowel Justin Bieber als Kanye West hebben bijvoorbeeld een periode wekelijks een nummer uitgebracht. Drie singles en een featuring valt wat mij betreft nog wel prima te behapstukken. 

0
geplaatst: 16 maart 2016, 01:27 uur
Ja, dat is zo. Hij heeft er een tijdje over gedaan na One Direction en waarschijnlijk was hij er tijdens en voor One Direction ook al mee bezig. Laten we ergens volgend jaar maar eens evalueren of hij nog steeds een hoge releasefrequentie heeft. 
Als je het hebt over de tijd waarin de platen nog niet online gegooid werden en je zoekt naar artiesten net hoge releasefequenties dan moet je vooral bij de Jazz zijn zoals Miles Davis of Sun Ra met gemiddeld behoorlijk wat nummers per jaar op zowel langspeelplaten als singles.
Als je het voor het digitale tijdperk alleen bij de singles zoekt in dan is Elvis Presley opvallend qua aantallen. Een grappig voorbeeld is uit 1992 de Britse formatie "the Wedding Present" die elke maand dat jaar een single met hoesje erbij wisten uit te brengen.

Als je het hebt over de tijd waarin de platen nog niet online gegooid werden en je zoekt naar artiesten net hoge releasefequenties dan moet je vooral bij de Jazz zijn zoals Miles Davis of Sun Ra met gemiddeld behoorlijk wat nummers per jaar op zowel langspeelplaten als singles.
Als je het voor het digitale tijdperk alleen bij de singles zoekt in dan is Elvis Presley opvallend qua aantallen. Een grappig voorbeeld is uit 1992 de Britse formatie "the Wedding Present" die elke maand dat jaar een single met hoesje erbij wisten uit te brengen.
0
geplaatst: 17 maart 2016, 20:43 uur
Official UK Charts - binnenkomers 11 maart
#57 Kendrick Lamar - Untitled 02 - 06.23.2014
Zomaar uit het niets brengt de rapper Kendrick Lamar ineens weer een album uit, een jaar na het monumentale To Pimp a Butterfly. Hoe zit dat? Simpel: hij had nog wat toffe demo's en restjes van de To Pimp a Butterfly-sessies liggen, en vond het blijkbaar zonde om die te laten verstoffen. Hij heeft echter niet de moeite genomen om de nummers te masteren, dus er ligt wel nog een laagje stof op, daar moet je doorheen luisteren.
Kendrick Lamar is ondertussen zó groot dat zelfs van een album met restjes meerdere nummers in de charts binnenkomen. Er zijn weinig rappers die dat voor elkaar kunnen krijgen (vermoedelijk verder alleen Drake). Sterker nog, deze binnenkomer is met de 57e plek slechts één plekje lager gekomen dan zijn één na grootste hit in Engeland: King Kunta. Alleen i kwam hoger (#20). Ook staat het op gelijke hoogte met de hoogste notering van Swimming Pools. Dit heeft natuurlijk alles te maken met de steeds grotere status van Kendrick.
En hoe klinken die restjes dan? Nou, Untitled 02 klinkt alsof het zo op To Pimp a Butterfly had kunnen staan, maar dan dus niet fatsoenlijk afgemixt/gemasterd. Het nummer heeft een donker randje. En waar het over gaat? Daarover komende maandag meer, als ik de Billboard charts bespreek.
(anders wordt het wat te lang)
#59 Meghan Trainor - NO
Dat Kendrick Lamar zo hoog binnenkomt is een mooie prestatie, maar het is ook erg knap dat hij daarmee de nieuwe single van Meghan Trainor voorblijft. Die zal hem uiteindelijk wel voorbij stijgen, maar toch.
NO is weer een typisch Meghan Trainor-nummer, zowel muzikaal (catchy maar ook oppervlakkig) als tekstueel (wat is Meghan toch weer een krachtige, zelfverzekerde vrouw). In NO speelt Meghan hard-to-get. Ze is een zelfstandige, onafhankelijke vrouw, ze heeft helemaal geen man nodig. Ook dit brengt ze weer op een enorm oppervlakkige manier. En doordat ze telkens zo zelfverzekerd doet, heb ik het gevoel dat het eigenlijk maar een onzeker meisje is. Eigenlijk voelt ze zich helemaal niet zo blij met haar lichaam en zou ze maar wat graag een leuke vriend willen. Maar dat is mijn gevoel, wellicht zit ik ernaast.
Verder vind ik haar muziek volstrekt nietszeggend, en haar zang bijzonder matig, maar een hit zal dit wel weer worden... Ja, soms heb ik wat moeite om neutraal te blijven.
#67 Kendrick Lamar - Untitled 03 - 05.28.2013
Nog een binnenkomer van het nieuwe Kendrick Lamar-album dat Untitled Unmastered heet. Ook de nummers hebben geen titel, ze zijn alleen genummerd en hebben een datum achter zich, vermoedelijk de datum dat ze zijn opgenomen. Untitled 03 zou je al kunnen kennen, want het is het nummer dat hij in december 2014 speelde bij The Colbert Report, een Amerikaanse talkshow. Er werd toen gezegd dat het nummer één dag eerder geschreven was (omdat hij geen zin had om i, zijn recente single, te spelen), maar dan is de datum die er nu bij is gezet wat raar.
Misschien is 28 mei 2013 dan de datum dat ze die sketch hebben gemaakt? Ik weet het niet, vreemd.
Hoe dan ook, het is een kort nummet met een groovy begeleiding waarin Kendrick telkens de levenswijze van een bepaald 'volk' belicht. Bij gebrek aan een beter woord. Hij heeft het over Aziaten, Indianen, Zwarten en Blanken, aardig generaliserend dus. Maar hij brengt het leuk, en het klinkt lekker voor zo'n onuitgewerkt nummer.
#77 AlunaGeorge (ft. Popcaan) - I'm in Control
Lange tijd was AlunaGeorge voornamelijk populair in Engeland, maar vorig jaar bereikten ze voor het eerst een groter publiek door de DJ Snake-remix van hun oude single You Know You Like It. Ze wisten er hun eerste hit in Amerika en Nederland mee te scoren en een grote ook. Maar gek genoeg deed juist die remix het niet zo geweldig in Engeland. Nu is er de single I'm in Control waarmee ze vermoedelijk alleen nog maar verder gaan doorbreken. Ze hebben namelijk een ontzettend zomerse en dansbare single gemaakt die klinkt als een 'instant hit'. Hun eigen sound hoor ik er wel in terug maar ze hebben er een dosis Major Lazer aan toegevoegd. Caribische invloeden dus, wat ook terug te zien is in de op de Dominicaanse Republiek geschoten clip en het feit dat dancehall-artiest Popcaan een stukje meezingt. I'm in Control klinkt een beetje als de Lean On van 2016.
#87 Kendrick Lamar - Untitled 01 - 08.19.2014
De derde binnenkomer van Kendrick Lamar. Het gaat om het openingsnummer dat gek genoeg een stuk minder scoort dan het tweede en derde nummer. Meestal scoren openingsnummers juist erg goed als er albumtracks de charts halen. Wellicht valt dit nummer relatief toch wat minder in de smaak?
Toegegeven, het heeft geen echte groove of een hook, het is gewoon Kendrick die op vol tempo rapt over een kale, rauwe beat. Pure hiphop dus, en dat is toch wat moeilijker dan de hybrides met funk en jazz die Kendrick tegenwoordig vaak maakt. Maar ik vind het wel een spannend nummer en ben dan toch benieuwd hoe het gaat klonken als het gemasterd was geweest. Kendrick rapt hier vol overtuiging, en de beat is tof, niks mis mee!
#90 Anne-Marie - Do It Right
Anne-Marie leerden we vorig jaar kennen als featuring op Rumour Mill van Rudimental. Dat was een prima popliedje dat ze samen met Will Heard inzong. Nu is ze klaar voor haar solocarrière. En haar solomateriaal, dit nummer in ieder geval, heeft dan toch net wat meer 'bite' dan Rumour Mill van vorig jaar. Het blijft gewoon een catchy popliedje, maar Anne-Marie brengt het met stijl, zie ook hoe ze gekleed is in haar clip. Goed geproduceerde popmuziek van een dame die niet met zich laat sollen. Ze doet immers aan karate!
#93 Kendrick Lamar - Untitled 07 - 2014 - 2016
De vierde en laatste Kendrick-binnenkomer en daarmee is letterlijk de helft van untitled unmastered. binnengekomen. Untitled 07 is waarschijnlijk het lastigste nummer van het 'album', het bestaat namelijk uit verschillende delen (vandaar geen specfifieke datum), waardoor het nummer behoorlijk gefragmenteerd aanvoelt. Bovendien bestaat het laatste gedeelte uit Kendrick die een beetje loopt te jammen over een akoestische gitaar. 'Come on, come on, come on', zingt ie herhaaldelijk, gevolgd door de opmerking 'this is a fifteen minute song'. Zo ver gaat het niet maar het is wel het meest lo-fi gedeelte van het album met Kendrick Lamar die enorm melig is en zingt over een eentonig gitaardeuntje. Niet erg toegankelijk dus, maar wel een mooi kijkje in de sessies van To Pimp a Butterfly, erg grappig om eens te horen.
Het is echter wat flauw dat ze meerdere nummers aan elkaar geplakt hebben, want vooral het eerste gedeelte is wel iets dat ik vaker zal beluisteren en ze hebben weinig met elkaar gemeen.
Overigens ook memorabel: er zit een kort stukje in dat geproduceerd en gezongen is door Egypt, het vijfjarige zoontje van Alicia Keys en Swizz Beatz! (Van 2:32 tot 2:52)
Wel één van de meest bijzondere nummers in de hitlijsten, denk ik zo.
#95 Flume (ft. Kai) - Never Be Like You
Een grote naam die, en dat verraste me, zijn eerste hit scoort in Engeland. In zijn thuisland Australië heeft de producer al een rijtje hits op zijn naam staan, waarvan Holdin' On uit 2012 en Drop the Game uit 2013 (samen met Chet Faker) het bekendst zijn. Holdin' On is zelfs nog aardig wat gedraaid door 3FM. Het is dance die tot nog toe nét niet was weggelegd voor het grote publiek maar het wel erg goed deed bij de net wat alternatievere muziekliefhebber. Zijn nieuwe single Never Be Like You oijkt daar echter verandering in te gaan brengen; in Australië is het al een nummer 1-hit. Als je zijn muziek een beetje kent, is er weinig verrassends aan, het klinkt eigenlijk precies als de gemiddelde Flume-productie, zweverige synths over stevige bassen. Voelt voor mij daardoor een beetje als de automatische piloot al geeft de zangeres Kai er wel extra kleur aan.
Re-entries
#78 Years & Years - Desire (want een nieuwe versie met Tove Lo, inclusief nieuwe clip)
#97 Lost Frequencies - Are You With Me
#98 Ellie Goulding - Love Me Like You Do
Megastijgers
23 --> 11 Fifth Harmony (ft. Ty Dolla $ign) - Work from Home
32 --> 20 Sia - Cheap Thrills
33 --> 21 Alan Walker - Faded
55 --> 39 Tiësto & Oliver Heldens (ft. Natalie La Rose) - The Right Song
60 --> 42 DNCE - Cake By the Ocean
72 --> 52 Sigala (ft. Imani & DJ Fresh) - Say You Do
77 --> 62 Jess Glynne - Hold My Hand
82 --> 71 Mark Ronson (ft. Bruno Mars) - Uptown Funk
91 --> 79 Fleur East - Sax
Langstgenoteerde: #81 Ed Sheeran - Thinking Out Loud (90 weken)
#57 Kendrick Lamar - Untitled 02 - 06.23.2014
Zomaar uit het niets brengt de rapper Kendrick Lamar ineens weer een album uit, een jaar na het monumentale To Pimp a Butterfly. Hoe zit dat? Simpel: hij had nog wat toffe demo's en restjes van de To Pimp a Butterfly-sessies liggen, en vond het blijkbaar zonde om die te laten verstoffen. Hij heeft echter niet de moeite genomen om de nummers te masteren, dus er ligt wel nog een laagje stof op, daar moet je doorheen luisteren.
Kendrick Lamar is ondertussen zó groot dat zelfs van een album met restjes meerdere nummers in de charts binnenkomen. Er zijn weinig rappers die dat voor elkaar kunnen krijgen (vermoedelijk verder alleen Drake). Sterker nog, deze binnenkomer is met de 57e plek slechts één plekje lager gekomen dan zijn één na grootste hit in Engeland: King Kunta. Alleen i kwam hoger (#20). Ook staat het op gelijke hoogte met de hoogste notering van Swimming Pools. Dit heeft natuurlijk alles te maken met de steeds grotere status van Kendrick.
En hoe klinken die restjes dan? Nou, Untitled 02 klinkt alsof het zo op To Pimp a Butterfly had kunnen staan, maar dan dus niet fatsoenlijk afgemixt/gemasterd. Het nummer heeft een donker randje. En waar het over gaat? Daarover komende maandag meer, als ik de Billboard charts bespreek.
(anders wordt het wat te lang)#59 Meghan Trainor - NO
Dat Kendrick Lamar zo hoog binnenkomt is een mooie prestatie, maar het is ook erg knap dat hij daarmee de nieuwe single van Meghan Trainor voorblijft. Die zal hem uiteindelijk wel voorbij stijgen, maar toch.
NO is weer een typisch Meghan Trainor-nummer, zowel muzikaal (catchy maar ook oppervlakkig) als tekstueel (wat is Meghan toch weer een krachtige, zelfverzekerde vrouw). In NO speelt Meghan hard-to-get. Ze is een zelfstandige, onafhankelijke vrouw, ze heeft helemaal geen man nodig. Ook dit brengt ze weer op een enorm oppervlakkige manier. En doordat ze telkens zo zelfverzekerd doet, heb ik het gevoel dat het eigenlijk maar een onzeker meisje is. Eigenlijk voelt ze zich helemaal niet zo blij met haar lichaam en zou ze maar wat graag een leuke vriend willen. Maar dat is mijn gevoel, wellicht zit ik ernaast.
Verder vind ik haar muziek volstrekt nietszeggend, en haar zang bijzonder matig, maar een hit zal dit wel weer worden... Ja, soms heb ik wat moeite om neutraal te blijven.

#67 Kendrick Lamar - Untitled 03 - 05.28.2013
Nog een binnenkomer van het nieuwe Kendrick Lamar-album dat Untitled Unmastered heet. Ook de nummers hebben geen titel, ze zijn alleen genummerd en hebben een datum achter zich, vermoedelijk de datum dat ze zijn opgenomen. Untitled 03 zou je al kunnen kennen, want het is het nummer dat hij in december 2014 speelde bij The Colbert Report, een Amerikaanse talkshow. Er werd toen gezegd dat het nummer één dag eerder geschreven was (omdat hij geen zin had om i, zijn recente single, te spelen), maar dan is de datum die er nu bij is gezet wat raar.
So it turns out this incredible song and performance was made the day before the show on the Colbert Report. Terence Martin details that he and Kendrick already had a “sketch” of the song prior to the show rehearsal. He also reveals that portions of the song were improvised because both he and Thundercat forgot the arrangement.
“We came with that the day before at rehearsal,” Martin says, “[Because] we didn’t want to do nothing that’s already been done. He didn’t want to do ‘i.’ Let’s just, you know, fly out. Let’s rehearse in New York and get that energy and do something a little different.”
“We came with that the day before at rehearsal,” Martin says, “[Because] we didn’t want to do nothing that’s already been done. He didn’t want to do ‘i.’ Let’s just, you know, fly out. Let’s rehearse in New York and get that energy and do something a little different.”
Misschien is 28 mei 2013 dan de datum dat ze die sketch hebben gemaakt? Ik weet het niet, vreemd.
Hoe dan ook, het is een kort nummet met een groovy begeleiding waarin Kendrick telkens de levenswijze van een bepaald 'volk' belicht. Bij gebrek aan een beter woord. Hij heeft het over Aziaten, Indianen, Zwarten en Blanken, aardig generaliserend dus. Maar hij brengt het leuk, en het klinkt lekker voor zo'n onuitgewerkt nummer.
#77 AlunaGeorge (ft. Popcaan) - I'm in Control
Lange tijd was AlunaGeorge voornamelijk populair in Engeland, maar vorig jaar bereikten ze voor het eerst een groter publiek door de DJ Snake-remix van hun oude single You Know You Like It. Ze wisten er hun eerste hit in Amerika en Nederland mee te scoren en een grote ook. Maar gek genoeg deed juist die remix het niet zo geweldig in Engeland. Nu is er de single I'm in Control waarmee ze vermoedelijk alleen nog maar verder gaan doorbreken. Ze hebben namelijk een ontzettend zomerse en dansbare single gemaakt die klinkt als een 'instant hit'. Hun eigen sound hoor ik er wel in terug maar ze hebben er een dosis Major Lazer aan toegevoegd. Caribische invloeden dus, wat ook terug te zien is in de op de Dominicaanse Republiek geschoten clip en het feit dat dancehall-artiest Popcaan een stukje meezingt. I'm in Control klinkt een beetje als de Lean On van 2016.
#87 Kendrick Lamar - Untitled 01 - 08.19.2014
De derde binnenkomer van Kendrick Lamar. Het gaat om het openingsnummer dat gek genoeg een stuk minder scoort dan het tweede en derde nummer. Meestal scoren openingsnummers juist erg goed als er albumtracks de charts halen. Wellicht valt dit nummer relatief toch wat minder in de smaak?
Toegegeven, het heeft geen echte groove of een hook, het is gewoon Kendrick die op vol tempo rapt over een kale, rauwe beat. Pure hiphop dus, en dat is toch wat moeilijker dan de hybrides met funk en jazz die Kendrick tegenwoordig vaak maakt. Maar ik vind het wel een spannend nummer en ben dan toch benieuwd hoe het gaat klonken als het gemasterd was geweest. Kendrick rapt hier vol overtuiging, en de beat is tof, niks mis mee!
#90 Anne-Marie - Do It Right
Anne-Marie leerden we vorig jaar kennen als featuring op Rumour Mill van Rudimental. Dat was een prima popliedje dat ze samen met Will Heard inzong. Nu is ze klaar voor haar solocarrière. En haar solomateriaal, dit nummer in ieder geval, heeft dan toch net wat meer 'bite' dan Rumour Mill van vorig jaar. Het blijft gewoon een catchy popliedje, maar Anne-Marie brengt het met stijl, zie ook hoe ze gekleed is in haar clip. Goed geproduceerde popmuziek van een dame die niet met zich laat sollen. Ze doet immers aan karate!
#93 Kendrick Lamar - Untitled 07 - 2014 - 2016
De vierde en laatste Kendrick-binnenkomer en daarmee is letterlijk de helft van untitled unmastered. binnengekomen. Untitled 07 is waarschijnlijk het lastigste nummer van het 'album', het bestaat namelijk uit verschillende delen (vandaar geen specfifieke datum), waardoor het nummer behoorlijk gefragmenteerd aanvoelt. Bovendien bestaat het laatste gedeelte uit Kendrick die een beetje loopt te jammen over een akoestische gitaar. 'Come on, come on, come on', zingt ie herhaaldelijk, gevolgd door de opmerking 'this is a fifteen minute song'. Zo ver gaat het niet maar het is wel het meest lo-fi gedeelte van het album met Kendrick Lamar die enorm melig is en zingt over een eentonig gitaardeuntje. Niet erg toegankelijk dus, maar wel een mooi kijkje in de sessies van To Pimp a Butterfly, erg grappig om eens te horen.
Het is echter wat flauw dat ze meerdere nummers aan elkaar geplakt hebben, want vooral het eerste gedeelte is wel iets dat ik vaker zal beluisteren en ze hebben weinig met elkaar gemeen.
Overigens ook memorabel: er zit een kort stukje in dat geproduceerd en gezongen is door Egypt, het vijfjarige zoontje van Alicia Keys en Swizz Beatz! (Van 2:32 tot 2:52)
Wel één van de meest bijzondere nummers in de hitlijsten, denk ik zo.
#95 Flume (ft. Kai) - Never Be Like You
Een grote naam die, en dat verraste me, zijn eerste hit scoort in Engeland. In zijn thuisland Australië heeft de producer al een rijtje hits op zijn naam staan, waarvan Holdin' On uit 2012 en Drop the Game uit 2013 (samen met Chet Faker) het bekendst zijn. Holdin' On is zelfs nog aardig wat gedraaid door 3FM. Het is dance die tot nog toe nét niet was weggelegd voor het grote publiek maar het wel erg goed deed bij de net wat alternatievere muziekliefhebber. Zijn nieuwe single Never Be Like You oijkt daar echter verandering in te gaan brengen; in Australië is het al een nummer 1-hit. Als je zijn muziek een beetje kent, is er weinig verrassends aan, het klinkt eigenlijk precies als de gemiddelde Flume-productie, zweverige synths over stevige bassen. Voelt voor mij daardoor een beetje als de automatische piloot al geeft de zangeres Kai er wel extra kleur aan.
Re-entries
#78 Years & Years - Desire (want een nieuwe versie met Tove Lo, inclusief nieuwe clip)
#97 Lost Frequencies - Are You With Me
#98 Ellie Goulding - Love Me Like You Do
Megastijgers
23 --> 11 Fifth Harmony (ft. Ty Dolla $ign) - Work from Home
32 --> 20 Sia - Cheap Thrills
33 --> 21 Alan Walker - Faded
55 --> 39 Tiësto & Oliver Heldens (ft. Natalie La Rose) - The Right Song
60 --> 42 DNCE - Cake By the Ocean
72 --> 52 Sigala (ft. Imani & DJ Fresh) - Say You Do
77 --> 62 Jess Glynne - Hold My Hand
82 --> 71 Mark Ronson (ft. Bruno Mars) - Uptown Funk
91 --> 79 Fleur East - Sax
Langstgenoteerde: #81 Ed Sheeran - Thinking Out Loud (90 weken)
0
geplaatst: 18 maart 2016, 12:27 uur
Muzikaal vind ik 'No' best wel leuk. De productie is lekker gedateerd en doet me denken aan 'Case of the Ex' of het vroege werk van Britney Spears. Maar inderdaad.... die tenenkrommende, nietszeggende tekst en de faux 'independent woman' houding van Meghan... Nah to the ah to the no, no, no! Weg ermee!
0
geplaatst: 18 maart 2016, 14:14 uur
Arrie schreef:
#96 Desiigner - Panda
En nog meer dubieuze commerciele hiphop. Ik kan een behoorlijk eind meegaan in dat genre, maar dit is van het soort dat zelfs ik denk: wat moet ik hiermee? Is dit serieus? Zelfs de amateur-rappers hier in de ongeving rappen nog beter dan deze man. Maar toch heeft Desiigner een plekje op het nieuwe album van Kanye gekregen? Ik geef toe, dat gastoptreden heb ik nog niet gehoord. Maar dit klinkt nergens naar; alsof Future zijn autotune is vergeten en je dan ineens hoort waarom ie at gebruikt. En bovendien half buiten adem was toen ie z'n stukje inrapte. Misschien is het dan de beat? Mwah, die vind ik ook niet zo bijzonder klinken. Iemand die me kan uitleggen wat men in deze man ziet?
#96 Desiigner - Panda
En nog meer dubieuze commerciele hiphop. Ik kan een behoorlijk eind meegaan in dat genre, maar dit is van het soort dat zelfs ik denk: wat moet ik hiermee? Is dit serieus? Zelfs de amateur-rappers hier in de ongeving rappen nog beter dan deze man. Maar toch heeft Desiigner een plekje op het nieuwe album van Kanye gekregen? Ik geef toe, dat gastoptreden heb ik nog niet gehoord. Maar dit klinkt nergens naar; alsof Future zijn autotune is vergeten en je dan ineens hoort waarom ie at gebruikt. En bovendien half buiten adem was toen ie z'n stukje inrapte. Misschien is het dan de beat? Mwah, die vind ik ook niet zo bijzonder klinken. Iemand die me kan uitleggen wat men in deze man ziet?
Kanye gebruikt letterlijk een flink deel van deze single 'Panda' in de track 'Father Stretch My Hands: Part II'. Die sample vormt eigenlijk gewoon de basis voor zijn eigen track. The Life of Pablo is nergens (legaal) te downloaden of te streamen naast Tidal. Dan is 'Panda' voor vele mensen een mooi alternatief lijkt mij. Zie hem ook veel voorbij komen in video's op social media de laatste tijd.
* denotes required fields.

