Het outro van Real Friends is ook een hoogtepuntje voor mij! Heerlijk sfeervol. Op Wolves worden die backing vocals verzorgd door Caroline Shaw (die ook het outro van Pt. 2 verzorgd, dat stuk dat op Imogen Heap lijkt).

Official UK Charts - binnenkomers 15 april

#24 Kevin Simm - All You Good Friends

We hebben een winnaar! Het vijfde seizoen van The Voice UK is tot een einde gekomen en Kevin Simm mag zich kronen tot de stem van dit jaar. Leuk, denk je wellicht, weer een naam die over een jaartje alweer in de vergetelheid is geraakt. De winnaar van vorig jaar, Stevie McCrorie, vertelde deze maand dat ie zijn oude baan als brandweerman maar weer heeft opgepakt, want ja, hij moest toch zijn gezin onderhouden...

Maar Simm is een oude bekende! Het is niet de eerste keer dat hij met een talentenjacht meedoet. In 2001 deed hij op twintigjarige leeftijd al mee met Popstars, toen een hartstikke nieuw en fris concept. Uit de vijf winnaars van Popstars werd een popgroep gevormd: Hear'Say. Werd geen succes. Máár: Kevin zat niet bij de winnaars. Hij kwam wel in de finale, de andere vijf kandidaten uit de finale besloten ook een groep te vormen: Liberty X. Dat werd wél een succes! In Engeland scoorden ze een nummer 1-hit (Just a Little) en nog zeven top 10-hits. Als jonge twintiger kwam Kevin Simm in de muziekwereld dus al in een mooie positie terecht.

Maar helaas, uiteindelijk was het succes van Liberty X wel voorbij, na zo'n vijf jaar. Simm probeerde het toen maar in zijn eentje, maar zijn solocarrière kreeg hij nooit echt van de grond. In 2014 was er nog een korte reünie van Liberty X, met wat optredens. Maar Simm was vastbesloten en besloot na vijftien jaar nog eens aan een talentenjacht mee te doen. En tot zijn grote verbazing wist hij die nog te winnen ook! Daarmee zou hij dus tóch nog een solocarrière kunnen opbouwen. Maar dat is maar de vraag. Uit The Voice UK is nog maar weinig succes voortgekomen. Het enige echte succes, Becky Hill, eindigde niet eens hoog in de show. De winnaarssingle van Kevin Simm, All You Good Friends, komt ook niet al te hoog binnen. En eerlijk is eerlijk: hij kan prima zingen, maar echt bijzonder is de single niet. Een vrij traditioneel popliedje met een dramatisch randje.

Ik gok dus dat Kevin Simm over een jaar ook in de vergetelheid is geraakt. Alweer. Zou wel triest zijn voor hem.

#43 will.i.am (ft. Pia Mia) - Boys & Girls

Popmuziek is traditioneel gezien echt iets van de jongere generatie. Toch valt me op dat er tegenwoordig steeds meer oudere artiesten prima mee kunnen in de hitlijsten. Vaak gaat het dan wel om artiesten die met jongere artiesten blijven samenwerken en niet in hun oude sound blijven hangen. Een voorbeeld is de 41-jarige will.i.am, een rapper/producer die vooral bekend is van de Black Eyed Peas (en hierna krijgen we nog een voorbeeld). Al begin jaren '90 begon zijn carrière in de Atban Klann, wat wcht pure hiphop was (met bovendien veel breakdance). In de Black Eyed Peas verschoof will.i.am steeds meer van hiphop naar pop. En tegenwoordig maakt ie solo eigenlijk ontzettend platte dance-pop. Boys & Girls ligt wat dat betreft heel mooi in het verlengde van Scream and Shout. Daar vraagt ie dit keer een jong meisje bij als zangeres, de negentienjarige Pia Mia (scoorde vorig jaar een top 10-hit in Engeland) en hij laat o.a. Charli XCX meeschrijven aan het nummer. Het resultaat? will.i.am klinkt als veertiger nog steeds hip!

#44 Benny Benassi & Chris Brown - Paradise

Van de ene veertiger naar de andere veertiger. Maar Benny Bennassi was dan ook al halverwege de dertig toen hij doorbraak, met het overbekende Satisfaction. Ondertussen is hij bijna vijftig, maar dat succes heeft ie nooit meer weten te benaderen. Hij haalde echter nog een tweede maal de top 10 in Engeland. Als featuring op Beautiful People van Chris Brown. Ook een latere single van Chris Brown werd door Bennassi geproduceerd, Don't Wake Me Up haalde zelfs de tweede plaats in de Engelse charts. Die samenwerkingen met Chris Brown werken dus wel. Voor hun derde samenwerking krijgt Bennassi de eer om als hoofdartiest genoemd te worden, en staat de spotlight op hem ipv Chris Brown. Het resultaat is een dance-plaat die voor mijn gevoel net zo goed tien/vijftien jaar geleden gemaakt had kunnen worden. Zo'n lekker zomers danceplaatje van begin jaren '00. Bennassi klinkt dus wat minder hip, maar met dank aan Chris Brown scoort hij wel weer eens een hit,

#63 Disturbed - The Sound of Silence

We blijven bij de veertigers. Disturbed is een metalband die al sinds halverwege de jaren '90 bezig is en hun doorbraak in 2000 beleefde, met singles als Down with the Sickness en Voices. Daarmee werden ze in het hokje van de nu-metal geschaard. In 2011 gingen ze tijdelijk uit elkaar, om vorig jaar weer samen te komen en een nieuw album uit te brengen. Met daarop o.a. deze cover van Simon & Garfunkel. Geen metal, maar wel enorm bombastisch en theatraal. Het begint nog vrij klein, maar wordt opgebouwd tot op het punt dat alle registers opengetrokken worden. Voor mijn gevoel vrij kitscherig, voor mij halen ze alle emotie eruit. Maar het lijkt zowaar op weg de grootste hit uit hun carrière te worden!

#84 The Chainsmokers (ft. Daya) - Don't Let Me Down

Je gaat je bijna afvragen of er geen tieners en twintigers meer in de charts vinden, na dit rijtje. Maar die vinden we deze keer onderaan. The Chainsmokers is een producersduo dat hun doorbraak beleefde met gimmick-hit #SELFIE. Momenteel richten ze zich echter op een hybride van serieuze popliedjes en club-muziek. Daar is Don't Let Me Down een mooi voorbeeld van. Als basis hebben ze een emotioneel gitaarliedje genomen, maar die hebben ze getransformeerd tot een dancestamper, met trap-achtige drops na het refrein. Oh, en de zangeres haalt de gemiddelde leeftijd deze week gelukkig wat omlaag, die is nog maar zeventien.

#93 Alessia Cara - Wild Things

En ook Alessia Cara zit nog in haar tienerjaren. Zo'n tijd waarin je echt de jongeren hebt die popi-jopi zijn, de 'cool kids', en daartegenover de alternatieve jongeren die zich daar tegen afzetten. Dat laatste is precies wat Cara doet in de tekst van Wild Things. Zij vindt wel haar eigen weg in deze wereld, en trekt zich niks uit van die zogenaamd coole leeftijdsgenoten. Bij zo'n boodschap verwacht je vrij alternatieve muziek, maar dat valt wel mee (of juist tegen). Het is eigenlijk gewoon een gezellig popliedje, lekker opzwepend met een euforisch refrein, maar toch ook weer niet zodanig dat je het gevoel hebt het tig keer eerder gehoord te hebben.

Overigens geproduceerd door Malay, die ook een grote hand had in de debuutalbums van Frank Ocean en Zayn.

Re-entries

#79 Shawn Mendes & Camila Cabello - I Know What You Did Last Summer
#100 Years & Years - King

Megastijgers

21 --> 1 Drake (ft. Wizkid & Kyla) - One Dance
23 --> 11 Meghan Trainor - NO
46 --> 27 Years & Years - Desire
55 --> 33 Drake (ft. The Throne) - Pop Style
74 --> 47 Desiigner - Panda
68 --> 48 DJ Snake (ft. Bipolar Sunshine) - Middle
79 --> 50 Nick Jonas (ft. Tove Lo) - Close
82 --> 71 Iggy Azalea - Team

Langstgenoteerde: #78 The Killers - Mr. Brightside (126 weken)

Billboard Hot 100 - binnenkomers 19 april

#70 Pitbull (ft. Enrique Iglesias) - Messin' Around

Pitbull en Enrique Iglesias lijken goede vrienden te zien. Je kan het je wel voorstellen: allebei wonen ze in Miami, allebei houden ze van latin-muziek (Pitbull heeft een eigen label voor latin-muziek) en allebei zijn het megasterren: dan zoek je elkaar toch op. Misschien zijn het wel buren: wie weet. Hoe dan ook, al drie keer eerder haalden ze samen de hitlijsten. Pitbull rapte namelijk mee op I Like It, I Like How It Feels en I'm a Freak van Enrique Iglesias. Nu draaien ze het eens om, en zingt Enrique mee bij Pitbull. Normaal gesproken resulteert hun samenwerking in de meest platte dance-pop, gewoon pure feestmuziek. Messin' Around sluit daar wel aardig bij aan, je ziet het al aan de titel. Gewoon een pretentieloos plaatje, dat dan ook vrij weinig te bieden heeft. Je vraagt je trouwens af waarom ze in hun samenwerkingen niet meer de latin-kant op gaan.

#85 Yo Gotti (ft. E-40) - Law

Yo Gotti had vorig jaar eindelijk zijn grote doorbraak als rapper, op 33-jarige leeftijd, na al bijna twintig jaar bezig te zijn! Vooruit, hij had wel een paar kleine hitjes gescoord in de Hot 100, maar een échte hit, dat lukt hem nooit. Tot ie vorig jaar Down in the DM uitgebracht, heel hip verwijzend naar Instagram, en daarmee de 13e plaats haalde! Ach ja, beter laat dan nooit. Op Law rapt hij over de dingen die voor hem en zijn maten 'de wet' zijn, waarbij het heeft over dingen als loyaliteit. Rappers moeten vaak natuurlijk niet veel hebben van de wet, maar binnen hun eigen groep zijn er wel ongeschreven regels. Want sex met een vrouw waar je vriend al mee gaat, dat kan écht niet, dat is een groot misdrijf. Het resulteert in een catchy hiphop-hitje, waar 'that's law' als een soort hook continu wordt herhaald. Met versterking van E-40, een bijna vijftig jaar oude hiphopveteraan die nog steeds regelmatig te horen is op hiphopsingles van nu.

#91 Alan Walker - Faded

De Europese dj's blijven goed scoren in Amerika. En specifiek in Noorwegen lijkt er wel iets bijzonders in het water te zitten, want met slechts zo'n vijf miljoen inwoners brengt het land nu toch de derde artiest in korte tijd voort die de Amerikaanse charts haalt. Na Kygo (met Firestone) en SeeB (die er met hun remix van Mike Posner's I Took a Pill in Ibiza momenteel in de top 10 staan). Alan Walker valt bovendien op, niet alleen omdat ie zo jong is (nog maar 18) maar ook omdat hij niet met tropical house komt maar met een EDM-hit in mineur. Het begint al met een sentimentele piano en dan blijkt dat er inderdaad een vrij somber liedje volgt. Het staat haaks op de vrolijke deuntjes die normaal gesproken vanuit Scandinavië komen. Toch voelt het geheel uiteindelijk nog vrij licht aan.

Je kan je trouwens afvragen in hoeverre je het nog EDM kan noemen. Met 90 bpm is het toch niet erg dansbaar. Eigenlijk is het gewoon een elektronisch popliedje.

#92 Jennifer Lopez - Ain't Your Mama

Lopez lijkt tegenwoordig uitermate haar best te doen relevant te blijven. Eerste die singles met Pitbull en Flo Rida, vervolgens de totaal geflopte single met Iggy Azalea (daar heeft Britney Spears ook ervaring mee) en nu probeert ze het met een liedje dat Meghan Trainor nog op de plank had liggen. Die had het in 2014 al geschreven voor haar debuutalbum, maar er uiteindelijk toch niks mee gedaan. Het kwam echter bij J-Lo terecht en het sprak haar wel aan. Punt daarbij is wel dat Lopez totaal geen eigen geluid meer heeft. Dit nummer klinkt namelijk gewoon als een Meghan Trainor-liedje, ze zingt zelfs mee op de achtergrond. Vooruit, met een lichte latin-touch in het ritme, dan past het iets beter bij Jenny. Ik denk trouwens dat ze hier wel mee kan scoren, maar Meghan had het net zo goed zelf kunnen uitbrengen.

#94 Jason Derulo - If It Ain't Love

Jason Derulo blijft wat dat betreft een stuk trouwer aan zijn eigen geluid, dit klinkt gewoon als een typische Derulo-song. Hij werkt ook gewoon weer samen met de producers waarmee hij zich wel vaker omringt. En dat resulteert in alweer een pakkend dance-popliedje, dat binnen zijn oeuvre toch wat doorsnee en generiek voelt. Ondanks het sterrenteam aan schrijvers en producers.

Re-entries

#66 The Lumineers - Ophelia
#82 MadeinTYO - Uber Everywhere
#87 Young Greatness - Moolah
#99 Jonas Blue (ft. Dakota) - Fast Car
#100 A$AP Ferg (ft. Future) - New Level

Megastijgers

47 --> 33 Rihanna - Needed Me
51 --> 41 Ruth B - Lost Boy
56 --> 44 O.T. Genasis (ft. Young Dolph) - Cut It
62 --> 46 Taylor Swift - New Romantics
79 --> 67 Dustin Lynch - Mind Reader
81 --> 69 Fat Joe & Remy Ma (ft. French Montana) - All the Way Up
86 --> 75 Major Lazer (ft. Nyla & Fuse ODG) - Light It Up
98 --> 76 Flume (ft. Kai) - Never Be Like You
88 --> 77 Dreezy (ft. Jeremih) - Body
91 --> 81 Ty Dolla $ign (ft. E-40) - Saved

Langstgenoteerde: #26 Shawn Mendes - Stitches / #39 The Weeknd - The Hills (47 weken)

Official UK Charts - binnenkomers 22 april

#32 P!nk - Just Like Fire

Over een maand verschijnt Alice Through the Looking Glass in de bioscopen. Het is de opvolger van Alice in Wonderland, een Tim Burton-film uit 2010. Voor Alice Through the Looking Glass heeft P!nk de theme song mogen schrijven, samen met o.a. Max Martin. Haar vorige single, Today's the Day, flopte volledig, maar Just Like Fire lijkt wel weer goed aan te slaan. Ook dit is een typisch P!nk-nummer, maar toch heeft ze er wat elementen ingestopt die het wel weten te onderscheiden van de rest van haar oeuvre. Ze rapt zelfs een stukje in de bridge! Bovendien is het refrein enorm pakkend. Ik had hem nog maar twee keer gehoord en ik kreeg het al niet meer uit m'n hoofd. Weer een degelijke P!nk-song dus.

#34 Skepta - Man

Skepta is van alle populaire grime-rappers in Engeland misschien wel de succesvolste, in ieder geval de laatste jaren. Dizzee Rascal doet al heel lang geen grime meer, dus hebben we nu iemand anders die 'on top of the game' is, en met enorme hit Shutdown lijkt Skepta een paar jaar terug die plaats te hebben ingenomen. Oké, vooruit, Shutdown was in de hitlijsten geen megahit, het haalde amper de top 40, maar in de hiphopgemeenschap sloeg het enorm aan, met dank aan de combinatie van zowel krachtige raps als een krachtige beat. Hij wist er zelfs wat naam in Amerika mee te maken, al heeft dat er wellicht ook mee te maken dat hij een stukje van een Vine van Drake erin samplede. Skepta is sowieso wel van de originele samples, hier zit namelijk een gitaarlijntje van het nummer Regular John in, van het relatief onbekende debuut van de Queens of the Stone Age. Leuke sample en gedreven raps, Skepta laat hiermee weer zien waarom ie nou zo geliefd is.

#40 Calum Scott - Dancing On My Own

Pak 'm beet een jaar geleden verbaasde Calum Scott heel Engeland door in het programma Britain's Got Talent Dancing On My Own van Robyn te vertolken. Van een muzikaal gezien vrij luchtig popliedje maakt hij een emotionele pianoballad. Jurylid Simon Cowell was diep onder de indruk, en het publiek was razend enthousiast. Het origineel van Robyn maakte toen zelfs een re-entry. De reden dat Calum zelf niet binnenkwam, was simpelweg dat er geen versie (studio danwel live) van te downloaden, kopen of streamen was. Afgelopen maart verscheen er dan eindelijk een studioversie op Spotify.
Nou vraag ik me af: hoe kan dat zo lang duren?! Waarom is er nog geen clip op YouTube? Maak er werk van, Calum, het ijzer smeden als het heet is. Maar dat hij er een jaar na zijn optreden alsnog de top 40 van de Engelse charts mee weet binnen te komen, dat zegt wel wat over hoezeer hij Engeland weet te raken met deze cover. Het merkwaardige is: hij werd slechts zesde in Britain's Got Talent. Meer is er trouwens nog niet te horen van Calum Scott. Dat hij potentie heeft als artiest is duidelijk, maar of hij dat ook gaat waarmaken, is dus nog maar de vraag...

#68 LuvBug - Best Is Yet to Come

Typisch zo'n bandje waarvan je je afvraagt waar ze eigenlijk zijn gebleven: Scouting for Girls. In 2007 was het één van de hipste, nieuwe bandjes van Engeland, in 2010 scoorden ze zelfs een nummer 1-hit met This Ain't a Love Song, maar daarna was het succes ook weer snel afgelopen voor ze. Wat blijkt: ze hebben vorig jaar nog een album met drie singles uitgebracht. Totaal geflopt dus. Nu scoren ze toch weer een beetje als gastartiest op de nieuwe LuvBug-single; maar helaas, ze worden niet specfiek genoemd als featuring. Op z'n Avicii's dus. En verhip, dit zou zomaar een Avicii-single kunnen zijn. Ik denk dat Avicii degene is die zulke vocalen in de dancemuziek heeft geïntroduceerd, en LuvBug flirt op Best Is Yet to Come wel heel erg met zijn stijl. Jammer, want de vorige twee singles voelden een stuk frisser. Ze komen ook niet zo hoog binnen...

#78 Cheat Codes & Kris Kross Amsterdam - Sex

Van een Engels producerstrio (LuvBug) naar een Amerikaans én een Nederlands trio. Cheat Codes zijn drie Amerikanen, die sinds een paar jaar samen EDM aan het maken zijn. Ze hadden een nummer liggen dat ze niet helemaal naar wens afkregen, en dus stuurden ze het naar Spinnin' Records met de vraag of zij hier iets mee konden. Dat label moest meteen denken aan één van hun artiesten, het DJ-trio Kris Kross Amsterdam. Niet gek: Sex interpoleert in het refrein Let's Talk About Sex van Salt-n-Pepa, en Kris Kross Amsterdam verwijst in hun naam naar een hiphop-one hit wonder uit dezelfde periode. Perfect in hun straatje dus. Ze gingen ermee aan de slag, en het resultaat is in Nederland echt heel snel uitgegroeid tot een grote hit. Wellicht helpt het mee dat de mannen van Kris Kross Amsterdam al flinke naam hebben opgebouwd als DJ's en met allerlei feestjes. En nu heeft Engeland deze feelgood-hit ook al opgepikt, het kan hard gaan!

Re-entries

#31 Little Mix - Hair
#65 Prince & the Revolution - Purple Rain
#85 Galantis - Runaway (U & I)
#86 Jason Derulo - Want to Want Me
#90 Rihanna - Needed Me

Megastijgers

47 --> 27 Desiigner - Panda
63 --> 44 Disturbed - The Sound of Silence
79 --> 64 Shawn Mendes & Camila Cabello - I Know What You Did Last Summer

Langstgenoteerde: #97 The Killers - Mr. Brightside (127 weken)

Die van Derulo vind ik juist heerlijk Hopelijk wordt dat snel een hit. Qua refrein vind ik het wel heel erg lijken op 'If This Ain't Love' van Spiller, en niet alleen omdat de tekst bijna identiek is maar ook omdat het 'why does it feel good/why does it feel so good' steeds herhaald wordt.

Van J.Lo is wel aardig maar verwacht ik weinig fan. Ik heb het hele nummer het idee dat ik zit te wachten op een refrein dat niet gaat komen. En de laatste keer dat Enrique en Pitbull samenwerken kan maar niet snel genoeg zijn. Wat een rukplaten brengen zij samen uit.

Billboard Hot 100 - binnenkomers 26 april

#42 P!nk - Just Like Fire

Ook in Amerika scoort P!nk weer een hit, nadat de vorige single (Today's the Day) totaal genegeerd werd, en de single daarvoor (True Love) ook nogal flopte. Het is gewoon weer ene vertrouwd P!nk-liedje, maar niet zo onopvallend en grijs als Today's the Day. Vooral de bridge valt op, waar ze speels wat met hiphop flirt. Echt bijzonder vind ik het nummer ook weer niet, maar dit is gewoon weer een hele grote P!nk-hit in spe. Uitermate geschikt voor op de radio, uitermate catchy, en het voelt vertrouwd en herkenbaar aan. En dat vindt het grote publiek allemaal erg fijn.

#73 Future - Wicked

Ja hoor, Future heeft weer eens een mixtape uitgebracht. Veel productievere artiesten dan Future kom je niet snel tegen, volgens mij zit hij 12 uur per dag in de studio. De andere 12 uur is ie namelijk aan het feesten, tenzij zijn teksten een en al fantasie zijn. Toegegeven: Wicked weet niet echt meer te verrassen en klinkt een beetje als Future op de automatische piloot. Maar daarmee klinkt ook dit nummer gewoon heel vertrouwd, voor de liefhebbers van de artiest. En dat slaat dan al makkelijk aan.

#93 gnash (ft. Olivia O'Brien) - I Hate U, I Love U

Maar gelukkig komen we ook nog nieuwe artiesten tegen, die met een verfrissend en verrassend geluid aankomen. I Hate U, I Love U begint gewoon als een emotionele ballad, maar gaat dan over op de coupletten van gnash, die het midden houden tussen rappen, praten en een klein beetje zang. Hij wordt in de YouTube-comments veel met Drake vergeleken en die naam schoot ook al door mijn hoofd voordat ik die comments las. Maar dan is ie wel een blanke emo-versie van Drake. Het is haast voorzichtig te noemen hoe hij zijn tekst voordraagt en dat voelt vrij emotioneel aan. Meteen al een eigen stijl dus. Daar komt een doorsnee refreintje bij van ene Olivia O'Brien, om er wel een toegankelijk radiohitje van te maken. Zonder de coupletten zou het een soort Emeli Sandé-ballad zijn. En wie weet, misschien brengt Olivia O'Brien nog wel een soloversie uit, het zou me niets verbazen.

#95 Grace (ft. G-Eazy) - You Don't Own Me

Het was al een nummer 1-hit in Australië, waar Grace vandaan komt, en ook al een top 5-hit in Engeland. Nu weet de jonge zangeres er ook Amerika mee te bereiken, vermoedelijk met dank aan het grote succes van G-Eazy. Die scoort momenteel een top 10-hit dus als hij erop meerapt is het meteen een stuk interessanter. Overigens was haar broer haar al voor. Dat is namelijk Conrad Sewell die Firestone van Kygo inzong, en dat nummer kwam in Amerika tot #92. Wie weet kan ze daar volgende week voorbij.

Overigens is You Don't Own Me een cover van Lesley Gore. Die zong het feministische lied al in 1963, op zeventienjarige leeftijd. Net zo oud als Grace was bij het opnemen van deze single. Helaas is Lesley Gore vorig jaar overleden, maar de producer achter het origineel, Quincy Jones, leeft nog altijd, én heeft ook deze cover geproduceerd. Na 53 jaar! Dat is toch wel vrij bijzonder. Vooral omdat de cover ook gewoon hedendaags klinkt, Quincy gaat duidelijk mee met zijn tijd.

Het past ook nog steeds mooi in deze tijd, ik merk namelijk dat er nog steeds heel veel feminisme in de popmuziek voorkomt. Niet zozeer in de hitlijsten, maar met nummers als Miniskirt van Braids, Woman van Rosie Lowe en Woman Is a Word van Empress Of zijn er veel vrouwen die zich in hun muziek uitspreken. Grace voegt zich daarbij en scoort er een hit mee. G-Eazy speelt daarbij de man die aanvankelijk zegt 'want nou you don't own me, ik krijg alles wat ik wil', maar uiteindelijk dat dat bij haar toch niet zo werkt en uiteindelijk respect voor haar krijgt. Een aardige update van Lesley Gore's klassieker.

#99 Ariana Grande (ft. Lil Wayne) - Let Me Love You

En daar hebben we nog een zelfverklaarde feministe. Dat komt echter niet terug op dit nummer, dit noemt ze zelf 'een wat langzamer, sexier en donkerder' nummer. Dat donkere hoor ik er niet zo in terug, maar het is wel zwoele, sexy en ietwat spannende R&B. Ze zingt over hoe ze voor het eerst weer een ander persoon liefheeft na haar break-up. Als ik het nummer hoor, heb ik het vermoeden dat dat er vrij intiem aan toe gaat. Overigens één van Ariana's persoonlijke favorieten, en ook vindt het een bijzonder fijn nummer! En ze werkt weer eens samen met een rapper, na o.a. Mac Miller, Big Sean, Iggy Azalea en Nicki Minaj. Deze keer is het met Lil Wayne, van wie ze groot liefhebber is. En die levert een prima bijdrage.

Re-entries

#17 Prince and the Revolution - Purple Rain
#20 Prince - When Doves Cry
#28 Prince and the Revolution - Kiss
#29 Prince - Little Red Corvette
#39 Prince and the Revolution - Let's Go Crazy
#41 Prince - 1999
#91 Keith Urban - Wasted Time

Megastijgers

13 --> 3 Drake (ft. Kyla & WizKid) - One Dance
33 --> 23 Rihanna - Needed Me
83 --> 70 Rihanna - Kiss It Better
94 --> 84 Jason Derulo - If It Ain't Love

Langstgenoteerde: #30 Shawn Mendes - Stitches / #48 The Weeknd - The Hills (48 weken)

De doorslag kwam doordat hij gebruikt werd in de trailer voor de nieuwste DC Comics film: Suicide Squad.

Ahja, dat kwam ik ook al tegen, dus ik had al zo'n vermoeden dat dat had meegespeeld.

Official UK Charts - binnenkomers 29 april

#17 Beyoncé - Hold Up

Beyoncé flikt het weer! Net als drie jaar geleden brengt Queen B uit het niets een album uit, en net als vorig jaar is ze daar bijzonder spraakmakend mee. Iedereen heeft het erover. Om een aantal redenen: ze heeft er een film bij gemaakt, ze heeft featurings als The Weeknd, Kendrick Lamar en Jack White, en het voelt inhoudelijk als een ferme aanval richting haar man Jay Z, die niet erg trouw zou zijn geweest. En de muziek is gewoon erg goed. Beyoncé is dus weer de talk of the town, en ze komt dan ook met alle twaalf nummers van het album binnen in Engeland. De hoogste daarvan is Hold Up. Is dat dan de single? Het is mij niet duidelijk. 3FM heeft het ook uitgeroepen tot Megahit maar Wikipedia noemt dan weer Sorry als single. Waarschijnlijk is het gewoon één van de meest populaire nummers, plus dat het al het tweede nummer van het album is.

Maar het is dan ook een erg radiovriendelijk nummer. Een catchy, zomers deuntje gebouwd rondom het gitaartje van Andy Williams' Can't Get Used to Losing You. Eén van de grootste hits van een crooner die vooral hits scoorde in de jaren '50 en '60. Het sampletje doet reggae-achtig en daarmee vrij tropisch aan.

Maar het wordt pas interesant als je naar de credits van het nummer kijkt, o.a. Diplo, Ezra Koenig (zanger van Vampire Weekend), Father John Misty en de drie leden van de Yeah Yeah Yeahs zijn daar te vinden. Hoe zit dat?
In 2011 luisterde Ezra Koening naar Maps van de Yeah Yeah Yeahs, met daarin het zinnetje 'wait, they don't love you like I love you'. Hij bedacht dat je 'wait' ook wel kon vervangen door 'hold up' en plaatste het zinnetje zo op Twitter. Jaren later zat hij met Diplo in de studio, die het Andy Williams-sampletje liet horen. Koenig kwam daarop aan met het zinnetje dat ie jaren eerder had getweet en dat ie daar wel overheen zou kunnen zingen. Diplo en Koening gingen ermee aan de slag en aanvankelijk zou het een Vampire Weekend-nummer worden. Er is zelfs een demootje te vinden, met Koenig op de zang, en dat geeft me het gevoel dat het daadwerkelijk wel een Vampire Weekend-nummer had kunnen zijn.

Ze besloten echter om ermee naar Beyoncé te gaan. Het werd dus een Beyoncé-song, en die benaderde meer songwriters of ze er iets mee konden, om het nummer af te maken. Onder andere Father John Misty, die het eerste couplet en een stuk refrein schreef wat tot zijn eigen verbazing het album haalde. Ook MNEK schreef er aan mee. Een nummer dat dus lang in de maak is geweest, waar veel mensen wat aan hebben bijgedragen, maar uiteindelijk toch als een lekker pretentieloos liedje klinkt. Grappig. En in de basis dus een samenwerking van Ezra Koenig en Diplo.

#31 Beyoncé - Formation

Eén nummer was al bekend. Formation bracht ze begin dit jaar al uit, waarna ze het ook opvoerde bij de Super Bowl. Toen wist het echter niet de hitlijsten te halen. Nu is het alsnog de één na hoogste binnenkomer.

Dit nummer heeft weinig met Jay Z te maken. Het is eerder een feministisch lied, waarin ze ook de trots op haar afro-amerikaanse afkomst benadrukt. Het voelt wat meer hiphop, wat niet gek is. Het is namelijk geproduceerd door Mike Will-Made It, en onder andere geschreven door Swae Lee van Rae Sremmurd (je hoort hem ook op de achtergrond). Grappig, want Formation is eigenlijk girl power anno 2016. Een krachtige single, die alleen niet helemaal op zijn plek voelt op het album.

#33 Beyoncé - Sorry

Sorry zou volgens Wikipedia dus de nieuwe single zijn. Op het album zijn er verscheidene fases te horen in het verwerken van het feit dat Jay Z haar bedriegt. Op Sorry is ze helemaal over hem heen, en kan Jay Z haar niks meer schelen. Ze denkt niet eens meer aan hem. Ik vind het jammer dat het nummer niet dezelfde kracht uitstraalt. Het nummer voelt echter vrij luchtig, leunend op synthesizers. Het is verder best een aardig liedje, met een prima, gedetailleerde productie. Aan het eind zingt ze 'he better call Becky with the good hair'. Becky is de naam die in de zwarte gemeenschappen vaak wordt gegeven aan de gemiddelde blanke vrouw, waarbij 'good hair' verwijst maar stijl haar, dat lange tijd als superieur werd gezien.

#35 Beyoncé (ft. The Weeknd) - 6 Inch

Ha, daar is de eerste featuring. En de invloed van The Weeknd is overduidelijk, het voelt al meteen best wel aan als een The Weeknd-song. Het heeft die donkere, spannende sfeer die het oeuvre van The Weeknd ook kenmerkt. Dit wordt onder andere teweeg gebracht door een sample van Isaac Hayes' Walk on By maar eigenlijk is het herhaald zoals het in 2 Wicky van Hooverphonic is gesampled. Niet erg origineel dus. Maar toch fijn gedaan. Verder is 6 Inch weer ontzettend feministisch, over zelfstandige onafhankelijke vrouwen die voor hun eigen geld werken. De Independent Women waar ze ooit met Destiny's Child over zong dus. Oh, en ook hier opvallende credits: de mannen van Animal Collective. Dat is per ongeluk gegaan. Nadat ze het hadden geschreven beseften ze dat een stuk uit het nummer wel erg leuk op een stuk uit My Girls van Animal Collective. Dus krijgen ze er credits voor, voor dat ene zinnetje. Goed voor hun inkomsten.

#36 Beyoncé (ft. Jack White) - Don't Hurt Yourself

Nog meer girl power! Ook dit nummer lijkt aan de vreemdgaande Jay Z gericht, waarin het erop neerkomt dat zij hem helemaal niet nodig heeft. In dit geval brengt ze de boodschap wel heel krachtig, met dank aan Jack White (bekend van The White Stripes). Het grappige is dat dit voor mij ook heel erg als een Jack White-song voelt, ook de overstuurde vocalen van Beyoncé zelf voelen Jack White-achtig aan, maar ik vind het wel het beste Jack White-nummer dat ik ooit heb gehoord.
Wat een kracht straalt dit nummer uit. De boodschap lijkt me hier wel: Beyoncé ain't nothing to fuck with. Als je dit hoort, sta je niet graag in Jay's schoenen.

#40 Beyoncé (ft. Kendrick Lamar) - Freedom

Dit is misschien wel een sleutelnummer van Beyoncé. Ze doet hier namelijk heel erg haar best een rolmodel te zijn voor de zwarte vrouw in Amerika, mensen die in twee opzichten al een paar stappen achterstaan bij hun geboorte. Zij wil gelijkheid en zelfs vrijheid voor deze bevolkinsgroep waar ze zelf ook bij hoort. Hier gebruikt ze o.a. samples van oude slavenmuziek bij, als een krachtig statement. En krachtig is ook hier een woord dat snel bij je opkomt. De samples (van psychedelische rockband Kaleidoscope), de stampende beat, het anthem-achtige refrein. En dan nog raps van Kendrick Lamar, die er inhoudelijk gezien natuurlijk ook perfect bij past. Maar ook muzikaal ligt dat nummer hem heel goed. Don't Hurt Yourself en Freedom zijn trouwens wat mij betreft de twee hoogtepunten.

Oh, en hier komt ook de albumtitel naar voren. We horen aan het einde een stukje speech van de oma van Jay Z, die eindigt met de woorden: 'I was served lemons but I made lemonade'.

#44 Beyoncé - Daddy Lessons

Na alle female empowerment en de aanvallen naar haar eigen man, mag er ook weleens een man in het zonnetje gezet worden. De gelukkige is haar vader, die een zeer belangrijke rol in haar leven heeft gespeeld. En de ode aan hem doet ze zowaar in een traditioneel country-liedje, iets nieuws voor haar. Maar ze komt uit Texas, dus ze zal er allicht mee opgegroeid zijn. De country is wel in een modern jasje gestoken, en dat levert wat mij betreft een verrassend (goed) nummer op. Al zijn die 'yeeeehaws' wel erg cliché, flauw en over de top.

#52 Beyoncé - Pray You Catch Me

Pray You Catch Me is het openingsnummer van Lemonade, en daarin richt ze zich al meteen tot Jay Z en zijn ontrouwe gedrag. Ze opent meteen met 'you can taste the dishonesty, it's all in your breath'. In dit nummer wil zij hem daadwerkelijk betrappen en bovendien dat hij weet dat zij het weet. Het is o.a. door James Blake geschreven, en dat is te horen. Zeker in het begin voelt het echt als een James Blake-ballad. Aan het eind komen er strijkers in om de dramatiek van de situatie te benadrukken, waarna Beyoncé wanhopig verzucht 'what are you doing my love...?'. De toon is dus al meteen gezet in Pray You Catch Me. Hij gaat vreemd, en voor haar begint de verwerking.

#57 Beyoncé - Sandcastles

Sandcastles is de andere ballad van het album. Een ballad die aanvankelijk wat cliché aanvoelt, maar waar alle ruimte wordt gemaakt voor haar emotie. Die komt duidelijk terug in haar vocalen. Ze is kapot van hun situatie maar overweegt toch ook om weer bij hem terug te komen, ondanks alles. Een korte ballad tussendoor dus, op een album met een hoop variatie.

#60 Beyoncé - All Night

All Night voelt als de afsluiter van het album, het nummer waarin het uiteindelijk toch nog goed afloopt en ze zich verzoent met haar partner. Ik moet hierbij trouwens zeggen dat ik Jay Z telkens noem, maar dat er niet vaststaat dat het album over hem gaat en dat het net zo goed fictief kan zijn. Hoe dan ook, áls het over hem gaat, is het blijkbaar goed afgelopen, getuige dit nummer. Het is net als Hold Up geproduceerd door Diplo en ook hier leunt het op een gitaartje, met in het refrein bovendien trompettem die geleend zijn uit het fantastische SpottieOttieDopaliscious van OutKast. Het nummer voelt ook aan alsof hier alles weer tot rust komt, en er weer een gelukzalig gevoel naar boven komt drijven. Een uitermate geslaagd popliedje!

#68 gnash (ft. Olivia O'Brien) - I Hate U, I Love U

Toevallig past dit nummer thematisch gezien perfect tussen alle Beyoncé-nummers. Het handelt namelijk over het houden van iemand die eigenlijk helemaal niet goed voor je is. Het overkomt dus meer mensen.
In de stukken van Olivia O'Brien is het een clichématige pianoballad. Maar in de coupletten van gnash hangt het een beetje tussen spoken word en Drake-achtige rap in. Daarmee heeft gnash meteen een eigen stijl te pakken en daarin is ie nu hard op weg om een eerste grote hit te scoren. Je kan het wellicht nog nét rap noemen, maar dan wel de meeste softe rap die je je kan bedenken, bovendien zonder echt een beat eronder. Het kan dus ook al snel wat flauw aanvoelen.

#69 Beyoncé - Love Drought

Ze komen natuurlijk niet mooi op volgorde van het album de charts binnen en daarom gaan we tekstueel gezien weer even terug. Terug naar het moment dat Beyoncé het initiatief neemt tot verzoening. Het is een rustig, intiem nummer waarin je je het beeld kan voorstellen dat B en Jay weer voorzicht nader tot elkander komen. Geen heel opvallend nummer verder.

#81 Catfish & the Bottlemen - 7

Al de tweede keer dat Catfish & the Bottlemen de UK Charts halen. De vorige single, Soundcheck, kwam tot 95 maar was na een weekje weer weg. De nieuwe single komt zelfs 14 plaatsen hoger binnen. De band lijkt steeds ietsje verder door te breken. En dat voor een rockband die qua sound helemaal niet zo passend voelt in de hitlijsten. Zo vaak kom je dergelijke rockliedjes eigrnlijk niet meer tegen in de charts. Vrij rechttoe rechtaan ook wel, en ik hoor persoonlijk niet zo wat de band nou bijzonder maakt. Maar blijkbaar weten ze zich toch ergens in te onderscheiden van andere bands. Ach, het is ook geen slecht liedje.

#85 Beyoncé (ft. James Blake) - Forward

Forward is de laagste binnenkomer van de twaalf. Het is een heel kort nummer waarol de vocalen vooral door James Blake verzorgd. Het voelt dan ook meer aan als James Blake (ft. Beyoncé). Ze zingt namelijk alleen aan het eind een klein beetje mee. Bovendien is het muzikaal gezien echt heel karakteristiek James Blake. Tekstueel is ook hier het besef dat ze verder moet en een poging om weer nader tot haar partner te komen. Het is wel opvallend dat ze dit door een ander persoon laat zingen. Misschien is het idee dat een ander tegen haar zegt dat ze door moet. In ieder geval ook een aardig voorproefje van James Blake's album, dat toch ook niet lang meer op zich zal laten wachten.

#96 Kaleo - Way Down We Go

IJslandse artiesten, je ziet ze niet heel vaak in de artiesten, ondanks dat er nog best veel muziek wordt gemaakt. Dat heeft er wellicht wat mee te maken dat de meeste artiesten daarzo vrij eigenzinnig zijn. Denk aan een Sigur Rós of een Björk (die wel wat hits op haar naam heeft staan). De laatste IJslandse band die wat hits scoorde, was Of Monsters and Men. Die klonk echter helemaal niet zo eigenzinnig op opvallend, en dat geldt ook voor Kaleo. Ze maken muziek die ik niet met IJsland associeer. Krachtige rock, met een blues-inslag en doorleefde zang. Denk aan de rustige nummers van bands als Royal Blood en The White Stripes en gek genoeg voelt het voor mij ook wel als een rock-versie van Royal Blood. Verder doet het me vooral denken aan heel veel dingen waar ik niet op kan komen, want echt origineel ie Kaleo niet. Maar wat ze doen, doen ze wél goed.

Ze worden trouwens wel flink gepromoot, zo komt hun muziek in allerlei series voorbij, en zit dit nummer zelfs in de nieuwe FIFA. Ja, daar scoor je wel mee.

En ook leuk: als je uit IJsland komt, dan heb je een hoop mooie natuur waarin je live kan optreden, zoals in... een vulkaan!

#99 Kygo (ft. James Vincent McMorrow) - I'm in Love

Kygo werkt ditmaal samen met singer-songwriter James Vincent McMorrow, en gaat daarmee nog wat verder de Avicii-kant op, namelijk het vermengen van folk met luchtige dance. Hij geeft daar wel de Kygo-touch aan, zo gebruikt ie dat specifieke vingerknip-geluidje in elk nummer, heb ik het idee. Toch merk ik wel degelijk een ontwikkeling, los van het incorporeren van folk. Als je luistert naar hoe het nummer in elkaar zit of bijvoorbeeld naar de drums, dan merk je dat Kygo toch niet in hetzelfde blijft hangen en een verdieping lijkt aan te brengen in zijn muziek. Dat levert in dit geval wat mij betreft een prima track op, die eens wat minder plat en minder als een herhalingsoefening voelt. Ik gok dat Kygo een blijvertje is.

Re-entries

#26 Prince and the Revolution - When Doves Cry
#38 Prince and the Revolution - Kiss
#47 Prince and the Revolution - Raspberry Beret
#49 Prince - 1999
#70 Prince - Little Red Corvette

Megastijgers

65 --> 6 Prince amd the Revolution - Purple Rain
23 --> 12 Galantis - No Money
33 --> 18 DJ Snake (ft. Bipolar Sunshine) - Middle
31 --> 19 Little Mix - Hair
90 --> 61 Rihanna - Needed Me

Langstgenoteerde: #67 Sia - Chandelier (87 weken)

Helemaal mee eens .

Billboard Hot 100 - binnenkomers 4 mei

#10 Beyoncé - Formation
#11 Beyoncé - Sorry
#13 Beyoncé - Hold Up
#18 Beyoncé (ft. The Weeknd) - 6 Inch
#28 Beyoncé (ft. Jack White) - Don't Hurt Yourself
#35 Beyoncé (ft. Kendrick Lamar) - Freedom
#37 Beyoncé - Pray You Catch Me
#38 Beyoncé - All Night
#41 Beyoncé - Daddy Lessons
#43 Beyoncé - Sandcastles
#47 Beyoncé - Love Drought
#63 Beyoncé (ft. James Blake) - Forward

Ook in Amerika komt Beyoncé met alle twaalf songs van haar nieuwe album binnen, waarvan op één na ook allemaal in de bovenste helft. Een waanzinnige prestatie, en ik vraag me af of er eerder een album is geweest waarvan alle nummers zowel in Engeland als Amerika wisten te charten. Ik denk het niet.

In Engeland was Hold Up de hoogste, in Amerika staan daar zelfs nog twee boven. Formation zelfs in de top 10. Dat Formation de hoogste is, en het beter doet dan in Engeland, heeft er vermoedelijk mee te maken dat YouTube-streams in Amerika vrij belangrijk zijn voor de charts, en laat Formation nou het enige nummer van het album zijn dat op YouTube staat. Daar staat ie al een tijdje, want dat nummer kwam in februari al uit. Toen was ik hoogst verbaasd dat het nummer de Hot 100 niet wist te halen, zeker omdat ze het opvoerde op de Super Bowl waar half Amerika naar kijkt. Maar achteraf denk ik dat ze net wat te ver ging met haar verwijzingen naar de Black Panthers en dergelijke. Ze ging ietwat over het randje.

Nu het album uit is en de Super Bowl-performance wat weggezakt is in het geheugen, knalt Formation dus alsnog de lijst binnen, op de voet gevolgd door Sorry. Dit is volgens Wikipedia de single, maar in Europa lijkt Hold Up de single te zijn. Erg duidelijk vind ik het allemaal niet. Weet catdog hoe dit zit?

Vanochtend heb ik het hele album weer gedraaid, en ondertussen is alles helemaal op z'n plek gevallen. Beyoncé vertelt een verhaal, waarin elk nummer tot zijn recht komt. Een verhaal waarin ze achter het overspel van haar partner komt (of het nou echt of fictief is) om vervolgens door een reeks aan emoties te gaan. Aanvankelijk het ongeloof en verdriet, maar op Don't Hurt Yourself komt de woede naar voren, om op Sorry haast onverschillig te worden (zoek het maar uit, het kan me niks schelen wat je doet). Aan het eind van (het feministische) 6 Inch smeekt ze haar partner echter om weer terug te komen, misschien wel het meest emotionele stukje van het album ('come back to me...') waarin ze ineens in een soort wanhoop terecht komt.

Vervolgens bedenkt ze zich wat haar vader haar altijd heeft geleerd, en neemt ze een positievere houding aan: ze kunnen dit samen oplossen. Om in het laatste gedeelte van het album naar de verzoening toe te werken. All Night is daarmee eigenlijk ook de afsluiter van het verhaal, dus het voelt raar dat Formation daar nog achteraan komt.

De variatie aan emoties komt terug in de variatie aan muzikale invloeden en daarmee heeft Queen B op z'n minst een erg interessant album uitgebracht. Maar zelfs eentje waarmee ze het grote publiek en wat alternatievere muziekliefhebbers samen lijkt te brengen. Een knappe prestatie!

#84 Fetty Wap - Wake Up

Fetty Wap was de grote revelatie van 2014, wat betreft de commerciele hiphop van Amerika. Een nieuw, fris geluid en een opvallend stemgeluid. Trap Queen werd een emorme hit, en daarop volgden al snel nog twee top 10-hits. Op een gegeven moment voel de man echter toch wat in herhaling, en zijn laatste single (Jimmy Choo) deed het niet al te denderend. Men had het wel gehoord. Daarom is het goed dat Fetty Wap nu toch een ietwat ander geluid laat horen. Niet totaal anders, maar Wake Up voelt toch weer verfrissend. En eigenlijk lekker luchtig en zorgeloos; perfect geschikt voor het zomerse weer van nu. Eigenlijk gewoon een popliedje, en dat kan Fetty Wap dus ook prima.

#94 Post Malone - Go Flex

Natuurlijk hebben we elk jaar nieuwe namen, en waar het twee jaar geleden Fetty Wap was, was het vorig jaar Post Malone. Hij scoorde nét geen top 10-hit met zijn debuutsingle White Iverson, waar hij zich de blanke versie van een bekende basketballer noemt. Een wat broeierig, rustgevend nummer. Ironisch genoeg is Post Malone zijn carrière juist begonnen in een heavy metal-band. Hij speelt dan ook gitaar, iets wat hij op Go Flex laat horen. Dat akoestische gitaargeluid wordt gecombineerd met een wat zweverige productie. Hij komt weliswaar uit de hiphop-hoek maar echt hiphop is zijn muziek niet. Hoe je het wel moet noemen? R&B? Of gewoon pop? Lastig... In ieder geval een interessante nieuwkomer die lekker zijn eigen ding doet.

Re-entries

#33 Prince and the Revolution - Raspberry Beret
#39 Prince and the Revolution - I Would Die 4 U
#90 A$AP Ferg (ft. Future) - New Level
#100 Eric Church - Record Year

Megastijgers

17 --> 4 Prince and the Revolution - Purple Rain
20 --> 8 Prince and the Revolution - When Doves Cry
39 --> 25 Prince and the Revolution - Let's Go Crazy
41 --> 27 Prince - 1999

Langstgenoteerde: #45 Shawn Mendes - Stitches (49 weken)

Sorry is in principe gewoon de single. Hold Up is eigenlijk door Nederland "zelf gekozen" om een single te zijn. Toen het album uitkwam zat het nog namelijk zonder officiële single en de charts/ radio stations willen natuurlijk niet achterblijven op de Beyoncé hype dus die 'kiezen' eigenlijk dus zelf een track die ze kunnen draaien. Zoiets deed 3FM laatst ook met untitled 08 van Kendrick Lamar's laatste 'album'. En zoiets deden de radiostations ook toen 'Beyoncé' uitkwam in 2013. Toen was het de eerste week ook nog niet duidelijk wat de single zou zijn. De radiostations kozen toen voor 'Blow' en kwam toen ook de tip binnen hier. Pas daarna werd bekend dat 'XO' en 'Drunk in Love' als singles zouden dienen dus toen is 'Blow' snel weer van de playlists gehaald.

Hier zal het waarschijnlijk bij 'Hold Up' blijven, want zolang Beyoncé haar album niet op Spotify gooit zal ze hier toch geen hit scoren dus de radiostations kunnen gewoon 'Hold Up' blijven draaien.

Het feit dat Formation de charts nog niet haalde was omdat, ondanks dat hij op YouTube stond, hij niet te vinden was. Enkel als je de link had kon je de video bekijken. Op een search vond je hem niet, op haar channel kon je hem ook niet vinden. Klikte je op de video via haar website of wist je toevallig de link dan kon je hem bekijken. Dat is de reden waarom het aantal streams niet voldoende was voor een notering (was verder ook alleen maar bij Tidal) te horen dus hij kwam terecht in de Bubbling Under (de tipparade voor de USA).



Ik zie het zo: Beyoncé beseft zich dat er belangrijkere kwesties zijn om mee bezig te zijn en haar voorbeeldfunctie mee te benutten. Alle persoonlijke drama achter de rug dus: okay ladies, now let's get in formation. Ze is sterk, zelfverzekerd en klaar om wat te betekenen voor de maatschappij. Misschien iets te letterlijk maar zo werkt ie op het album voor mij iig.

Official UK Charts - binnenkomers 6 mei

#2 Calvin Harris (ft. Rihanna) - This Is What You Came For

Het is dat Drake's nieuwe album net is verschenen (zie hieronder...) waaronder de nummer 1 van vorige week (One Dance) nog een stevige boost heeft gekregen en zijn positie weet te verdedigen. Want dit is typisch zo'n single die in Engeland meteen op één binnenknalt. Beide artiesten zijn los van elkaar al waanzinnig populair, en hebben ook al een grote hit gescoord met een eerdere samenwerking (We Found Love). Bovendien klinkt This Is What You Came For niet als een kopie daarvan, of als een doorsnee Calvin Harris-nummer, maar als een fris dance-popplaatje. Zo'n nummer dat echt meteen lekker in het gehoor klinkt. Ik verwacht dan ook niets anders dan dat dit een enorme hit in wording is. Enige puntje van kritiek: Rihanna is hier enigszins verworden tot een identiteitsloze zangeres, Calvin Harris heeft vakkundig het karakter uit haar stem gehaald.

#41 Drake (ft. Rihanna) - Too Good

Het nieuwe album van Drake dus. Tot nu toe zijn de meningen wisselend maar als we naar de hitlijsten kijken lijkt het een aardig succes. Twaalf binnenkomers in Engeland. Dat de hoogste daarvan zijn samenwerking met Rihanna is, mag geen verrassing heten. Het sluit bovendien op de dancehall-achtige vibe van One Dance. En die luchtige, poppy kant van Drake, een nieuwe kant van hem, die valt bij veel mensen in de smaak. Too Good zou ook een goede singlekeuze zijn, het zou ook vast een grote hit worden.

#46 Drake - Controlla

Ook dit zou een goede singlekeuze zijn, het slaat bovendien ook aan op die luchtigr dancehall-vibe. Duidelijk hetgene dat in Engeland goed in de smaak komt. Ik heb overigens niet zoveel tijd en wil de binnenkomers toch bespreken voor de nieuwe oijst er is, dus ik ga er snel doorheen. Controlla zou aanvankelijk een samenwerking met Popcaan zijn, maar het verhaal gaat dat die zijn stuk telkens als een .m4a-bestand opstuurde terwijl Drake een .wav-bestand nodig had. Toen de deadline aanbrak, besloot Drake dan maar een sample van Beenie Man erin te gooien. Dat doet ie bovendien wel vaker tegenwoordig: het samenwerken met en samplen van dancehall-artiesten. Hij lijkt echt een liefhebber te zijn geworden, wellicht wel door Rihanna? Hoe close zijn die twee eigenlijk? Nouja, dat doet er verder niet toe, ik vroeg het me gewoon af. Controlla gaat over het de controle hebben in een relatie, en ook over seksueel de dominerende persoon zijn. Ik moet zeggen dat Drake's stem niet altijd even aangenaam klinkt maar op nummers als deze en de vorige erg goed tot zijn recht komt. Fijn nummer!

#58 Drake (ft. PARTYNEXTDOOR) - With You

PARTYNEXTDOOR is een mede-Canadees die ook op het label van Drake opereert en bovendien muzikaal heel erg in dezelfde hoek zit. Zijn meest recente single, Come and See Me, had zo een Drake-single kunnen zijn behalve dat hij dus door PARTYNEXTDOOR is ingezongen. En het feit dat ie op dit nummer ook een stuk zang voor zijn rekening neemt, vind ik een welkome afwisseling. Zijn stem vind ik toch net wat fijner. Ook Jeremih komt nog even langs trouwens, al krijgt ie er geen featuring voor. Fijne R&B met vooral een erg sterke, opzwepende beat.

#73 Drake (ft. Future) - Grammys

Drake en Future hebben vorig jaar nog samen een mixtape uitgebracht dus het is niet raar dat Future ook van partij is op Drake's nieuwe album. Het thema is dus de Grammys en toevallig heeft Future er daar nooit een van gewoord, is er zelfs niet voor genomineerd, ondanks zijn enorme succes. Daar lijkt ie ook aan te refereren. Verder is dit ook een nummer waarop de twee mannen het over hun grote succes hebben, Drake klinkt lekker gretig als ie zit op te scheppen, over een wat onheilspellende beat.

#77 Drake - U With Me?

U With Me? heeft o.a. de moderne communicatie als thema, oftewel Whatsappen en dergelijke. Daar verwijst ie soms naar (LOLOL en de drie puntjes als iemand aan het typen is). Verder is het vooral een nummer waarop Drake weer eens wat emotioneler is en nadenkt over de intenties van de vrouw waar hij een relatie mee heeft. De beat is ook wat rustiger. Hiermee is dit nummer ook wat meer representatief vormde eerste helft van het album. Daar vinden we nog geen poppy hitjes en is het allemaal wat introspectiever en een wat lager tempo. Dat lijkt ook de voornaamste reden dat het veel mensen wat tegenvalt. Ik kan het persoonlijk ook waarderen, goede beat weer! Maar het is inderdaad behoorlijk anders dan Hotline Bling en heeft nauwelijks hitpotentie.

#78 Zedd (ft. Kesha) - True Colors

Voor het eerst sinds het hele gedoe rondom Kesha en Dr. Luke is er nieuwe muziek van Kesha te horen. Kesha zou seksueel en emotioneel misbruikt zijn door haar producer Dr. Luke, maar bovendien had ze een contract met hem waardoor ze geen muziek meer via een ander label kon uitbrengen. Blijkbaar is dat eindelijk opgelost. En nu zingt ze een nummer van Zedd opnieuw in, dat al op zijn album stond en toen ingezongen was door ene Tim James. Ik zie mensen zeggen dat het nummer speciaal voor haar geschreven zou zijn, maar daar kan ik geen bevestiging voor vinden. Wel past de tekst perfect bij haar situatie, en vooral bij de eindelijke bevrijding. Dat zorgt voor een hoop emotie die duidelijk terug te horen is in haar zang. Niet echt de catchy dance-pop die we van Zedd gewend zijn dus, maar een wat trager, gewichtiger en theatraler nummer. En alleen al de hele achtergrond zorgt ervoor dat het veel mensen zal aangrijpen.

#81 Drake - Feel No Ways

Feel No Ways is weer een rustig, emotioneel nummer van Drake. Een vrij kale beat en Drake die vertelt over een partner die niet meer mee kan gaan in zijn levensstijl, waarna Drake in zijn eentje verder probeert te gaan, terwijl zij hem nog probeert te manipuleren. Gewoon een degelijk Drake-nummer, niet meer en niet minder.

#83 Drake - Hype

Hype heeft dan weer een wat grimmigere beat en een wat gretigere Drake, die weer eens uithaalt naar Meek Mill en opschept over zichzelf. Ook dit heeft ie al eerder gedaan, maar verder klinkt het best lekker. Overigens denk ik inderdaad wel dat we van een flinke hype kunnen spreken.

#85 Radiohead - Burn the Witch

Over hypes gesprokken: de hype rondom het nieuwe Radiohead-album is weer ongekend. Op MuMe is hun status natuurlijk van enorme proporties maar eigenlijk geldt dat voor de hele alternatieve muziekwereld. Toen deze UK Top 100 verscheen, was Burn the Witch nog maar net uit, en toch wist het al de lijst te halen, dat zegt wel wat. Als er iets nieuws van het vijftal uitkomt, springt iedereen er op.

En hoe klinkt dat? Radiohead doet gewoon waar ze goed in zijn, met een herkenbare sound, maar toch weet net even anders dan hun voorgaande werk. Dat zit hem in Burn the Witch vooral in de nadruk op de strijkers, die wat mij betreft wat aaangename spanning aanbrengen, en voor een sterk outro zorgen. Het album is ondertussen ook al uit, en is ongelofelijk goed ontvangen, veel beter dan het vorige album.

#87 Drake - 9

Drake komt uit Toronto, en één van de bijnamen van die stad is 'the 6'. Drake stelt dag hij de stad zodanig op zijn kop heeft gezet dat ie van die 6 een 9 heeft gemaakt. Weer een hoop opschepperij dus. In dit geval over een opvallend synthesizer-gerichte beat, die toch ook weer typisch Drake klinkt. Mid-tempo, met toch wat vaart erin, en Drake die rustig zijn verhaal doet, soms meer rappend, soms meer zingend.

#92 Drake - Still Here

Op Still Here vertelt Drake wat hij allemaal bereikt heeft in zijn leven, en dat voor iemand die 'started from the bottom'. Sinds 2009 is ie ook al continu één van de grootsten in de hiphopscene, en blijft ie maar hits scoren (zichzelf telkens wweer vernieuwend). Dus we kunnen ondertussen wel stellen dat Drake inderdaad een blijvertje is en meer is dan een hype. En daar is ie zelf natuurlijk ook heel trots op.

#93 Drake - Keep the Family Close

Maar al die faam en populariteit heeft ook een keerzijde. Kanye West had het al over de zogenaamde 'Real Friends', en Drake vertelt hier over al die vrouwen die hem zeiden: 'let's just be friends', om er vervolgens weinig meer van te horen. Vriendschapen zijn een lastig iets als je zo groot bent als een Drake of een Kanye. Maar zelf hebben ze daar ook veel moeite mee, en dat zorgt voor fraaie emotionele nummers. Op Keep the Family Close lijkt er een orkest bijgehaald te zijn om die dramatiek nog wat extra kracht aan te zetten, wat het meteen onderscheidt van andere Drake-nummers.

#94 Drake - Weston Road Flows

Wat Drake ook vaak doet is terugdenken. In dit geval terugdenken aan zijn jeugd aan de Weston Road. Echt een mijmeraar dus, die Drake, of misschien zelfs een piekeraar. Hij schept wel veel op, maar denkt ook veel na. Toch is de teneur hier nog best positief, wat versterkt wordt door een aangename, gloedvolle soulsample van Mary J. Blige. Drake is hier ook erg lekker aan het rappen. Niks mis mee dus. Maar met een hoop rustige nummers achter elkaar, zonder echte hooks, kan het wat saai en eentonig worden.

#97 Drake - Childs Play

Daarom is het goed dat er ook wel wat uptempo nummer op staan, al staan die allemaal op de tweede helft. Childs Play heeft bijvoorbeeld een lekkere beat met aanvankelijk handclaps en mensen die op de achtergrond lekker enthousiast meedoen. Dat zorgt al snel voor een positieve, enthousiaste sfeer. Als dat wegvalt komt er een beat die wat zweveriger is, gelukkig blijft er nog wel tempo behouden. Het lijkt een soort middenweg tussen de twee kanten van Drake, de rustige instrospectieve kant en de speels, dansbare, uptempo kant.

Re-entries

#56 Drake - Hotline Bling

Megastijgers

25 --> 15 Desiigner - Panda
59 --> 34 Drake (ft. The Throne) - Pop Style
63 --> 42 will.i.am (ft. Pia Mia) - Boys and Girls
56 --> 44 Benny Benassi & Chris Brown - Paradise
61 --> 48 Rihanna - Needed Me
72 --> 50 Cheat Codes & Kris Kross Amsterdam - Sex
68 --> 52 gnash (ft. Olivia O'Brien) - I Hate U, I Love U
77 --> 60 Rihanna - Kiss It Better
76 --> 62 Jason Derulo - If It Ain't Love
79 --> 69 Drake & Future - Jumpman
82 --> 71 Jay Sean (ft. Sean Paul) - Make My Love Go

Langstgenoteerde: #82 Sia - Chandelier (88 weken)

Billboard Hot 100 - binnenkomers 11 mei

#9 Calvin Harris (ft. Rihanna) - This Is What You Came For

Calvin en Rihanna hebben wel iets bijzonders samen. Hun eerdere samenwerking, We Found Love, is namelijk voor beiden één van de grootste successen uit hun oeuvre. Het heeft Calvin Harris zelfs flink geholpen om ook in Amerika groot te worden. En dat is ie nu zeker, want in Amerika komt hij met zijn single meteen de top 10 binnen. Calvin Harris flirt tegenwoordig veel met housemuziek en dat is hier ook weer te horen. Maar dan net in een wat moderner en frisser jasje, en in de vorm van een euforisch popliedje.

#20 Florida Georgia Line - H.O.L.Y.

Ook een hoge binnenkomer voor een countryliedje. Florida George Line is dan ook één van de weinige country-acts van de laatste jaren die een dikke top 10-hit heeft gescoord in Amerika (met Cruise). Ze worden echter ook veracht om hun oppervlakkige, catchy, leeghoofdige hitjes met moderne invloeden. Voor de eerste single van het nieuwe album pakken ze het echter wat traditioneler aan. Gewoon een rustig, melancholisch liefdesliedje met akoestische gitaar. Ze flirten er zelfs wat met een religieus thema, dus de jongens zijn ineens een stuk braver. Maar uiteindelijk ks H.O.L.Y. wel gewoon een liefdesliedje, waarbij de titel voor 'high on loving you' staat.

#63 Kent Jones - Don't Mind

Kent Jones kan het allemaal niks schelen waar vrouwen vandaan komt, bovendien spreekt ie wel een klein woordje in allerlei talen. Dat laat ie in het refrein horen van dit aanstekelijke hiphop-hitje. Dat refrein is overigens losjes gebaseerd op Practice What You Preach van Barry White, een groot voorbeeld voor hem. Maar dan wel wat vlotter. Waarschijnlijk heeft ie gemeen met Barry dat ie lekker in het gehoor liggende feelgood-muziek wil maken. En dat is goed gelukt. Oh, en net als Barry is ie natuurlijk gek op vrouwen.

#74 Zedd & Kesha - True Colors

'I won't apologize for the fire in my eyes / Let me show you my true colors / It ain't your rainbow'. Het past natuurlijk perfect bij de situatie van Kesha, die vastzat aan een wurgcontract bij de producer die haar op meerdere manieren heeft misbruikt. True Colors is al zeker een jaar oud en oorspronkelijk door iemand anders ingezongen, maar Zedd had Kesha aangeboden iets voor haar te produceren. Dat werd geen nieuw nummer want dit nummer bleek er perfect voor. Ze hebben een klein dingetje aangepast: 'it ain't no rainbow' is 'it ain't your rainbow' geworden, natuurlijk gericht aan het adres van Dr. Luke. Waar Kesha vroeger van de pretentieloze feesthitjes was, is dit het tegenovergestelde en zingt ze emotioneler dan ooit. De situatie heeft haar nieuw vuur gegeven.

#33 Drake - Hype
#34 Drake - Controlla
#38 Drake (ft. Future) - Grammys
#40 Drake - Still Here
#44 Drake - U With Me?
#45 Drake - 9
#47 Drake (ft. PARTYNEXTDOOR) - With You
#49 Drake - Childs Play
#52 Drake (ft. Rihanna) - Too Good
#68 Drake - Keep the Family Close
#53 Drake - Feel No Ways
#54 Drake - Weston Road Flows

Deze twaalf heb ik vorige week al besproken voor Engeland, maar Drake is in Amerika nóg populairder en heeft daar zelfs nog vier extra binnenkomers, dat maakt 16 in totaal. En aangezien hij al in de lijst stond met Summer Sixteen, Pop Style en One Dance, en als featuring op Rihanna's Work, heeft ie nu twintig noteringen tegelijk. 1/5e van de lijst. Dat is een nieuw record, dat hij nu van Justin Bieber overnam, die het laatst juist van Drake had overgenomen.

Het enige nummer dat de Billboard Hot 100 niet heeft gehaald van Drake's nieuwe album is Summers Over Interlude.
Overigens heeft Drake nu ook eindelijk zijn 'eigen' nummer 1-hit i Amerika, met One Dance. Dat had ie tot nog toe alleen als featuring bereikt.

Wel merkwaardig hoe het nummer met Rihanna het in Amerika relatief een stuk minder doet...

#61 Drake - Redemption

Redemption is het rustigste nummer van de plaat, waarbij hij weer eens aan het piekeren is over relatieproblematiek. Kan ik me ook wel voorstellen, als megaster zijn relaties niet makkelijk: iedereen wil wat van je. In dit geval deed hij absoluut zijn best voor de relatie, maar alsnog werd het hem niet makkelijk gemaakt door de vrouw. Toch heeft hij nu het gevoel dat zij er spijt van heeft. Een nummer als dit staat haaks op een One Dance of Hotline Bling, met de traag voortbewegende en licht zweverige beat.

#72 Drake (ft. Pimp C & dvsn) - Faithful

Op Drake zien we een featuring van Pimp C. Dat is opvallend, want die man is al binna tien jaar niet meer onder ons. Hij was de helft van het in bepaalde kringen legendarische southern hiphop-duo UGK. Het is ook opvallend omdat het couplet van Pimp C totaal niet bij de rest van het nummer past, thematisch gezien, het voelt zo willekeurig. Pimp C rapt 'we out here rapping for money', waarna Drake zijn geliefde vertelt dat hij haar trouw blijft, ondanks dat ze geen tijd voor hem heeft. De tweede featuring, dvsn, past beter. Dat is een Canadees R&B-duo van Drake's eigen label, bestaande uit zanger Daniel Daley en producer Nineteen85. Die laatste produceert ook veel voor Drake. De featuring is dus een couplet voor de zanger, die prima aansluit op wat Drake ervoor doet. Op hun eigen muziek doet dvsn me soms denken aan landgenoot The Weeknd, die gek genoeg dan weer niet met Drake samenwerkt.

#75 Drake - Fire & Desire

Fire & Desire sluit aan op Redemption; een rustig, emotioneel nummer. In dit geval heeft hij een oogje oo een vrouw die hij niet kan krijgen en al met een ander samen is. Nicki Minaj wellicht, zo wordt er gespeculeerd. Het nummer heeft ook een vergelijkbare traag voortslepende beat als Redemption, deze keer opgeleukt door een R&B-sample van Brandy. Het is een simpele beat die toch heel fraai is afgewerkt en voor een melancholische sfeer zorgt, en dat typeert veel van Drake's beats. Simpel maar doeltreffend.

#86 Drake - Views

Ook Views, het titelnummer, is opgeleukt door een sampletje. In dit geval jaren '80 gospel van The Winans. Het doet denken aan Kanye West, die ook veel van daf soort samples gebruikt. Op dit laatste nummer van het album rapt ie weer wat energieker, zodat het album gelukkig moet als een nachtkaars uitgaat. Hij vertelt hier over zijn weg naar het sterrendom. En hij eindigt het album wel leuk met het zinnetje: 'if I was you, I wouldn't like me either'. Hij weet natuurlijk ook wel hoeveel haters hij heeft en hiermee lost ie het heel gemakkelijk op door te zeggen: weet je, jullie hebben gelijk.

Re-entries

#29 Ghost Town DJ's - My Boo

Dit zegt je waarschijnlijk niks. Het gaat om een lekker dansbare R&B-hit van twintig jaar geleden. Het is ineens weer onder de aandacht gekomen doordat er een nieuwe dansrage op dit nummer is ontstaan: de running man challenge. Hoe dat zit? Bekijk dit vijfdurende filmpje van Ellen Degeneres maar waar alles heel mooi is samengevat en je de betreffende dams ook in uitvoering kan zien.

Megastijgers

40 --> 21 Drake (ft. The Throne) - Pop Style
42 --> 32 James Bay - Let It Go
51 --> 41 Dierks Bentley - Somewhere On a Beach
55 --> 42 Ruth B - Lost Boy
75 --> 55 P!nk - Just Like Fire

Langstgenoteerde: #36 Shawn Mendes - Stitches (50 weken)

Official UK Charts - binnenkomers 13 mei

#3 Justin Timberlake - Can't Stop the Feeling!

Eind dit jaar komt de film Trolls uit, en Justin Timberlake is de executive music producer. Hij mag de soundtrack dus regelen. Hij heeft al verteld dat o.a. Ariana Grande en Gwen Stefani erop te vinden zijn, maar ook een single van Justin zelf: Can't Stop the Feeling! Het is een samenwerking met de schrijvers/producers Max Martin en Shellback, die al vele, vele hits op hun naam hebben staan. Dat lijkt ook helemaal de insteek voor dit nummer: een grote hit scoren. Het is enorm catchy en feelgood. Voorheen werkte Timberlake vooral samen met Timbaland, wat veelal voor een wat artistieker geluid binnen de popmuziek zorgde, maar dat heeft ie nu helemaal achterwege gelaten. Een Nile Rodgers-achtig gitaartje, een oorwurm van een refrein, en behoorlijk opzwepend, alles lijkt erop gericht om je mee te laten dansen en zingen. In dat opzicht is het dan ook een geslaagd nummer, dit heeft alles in zich om een monsterhit te worden. Maar het is wel wat platter dan we van hem gewend zijn.

#41 Skepta - Konnichiwa

Ik dacht dat we de grote albumreleases, die zelfs echt impact maken op de singlecharts, wel eventjes gehad hadden, na Kanye West, Beyoncé en Drake. Maar ik zag nog een rapper over het hoofd die de laatste jaren een enorme populariteit heeft opgebouwd in Engeland. Skepta, de nieuwe koning van de grime. In Engeland is ie dus zo groot dat er heel wat albumtracks terug te vinden zijn in de Engelse top 100. Hij is weliswaar al bezig sinds pak 'm beet 2007 en scoorde altijd al hits, maar sinds de singles That's Not Me en Shutdown is Skepta echt booming. Zelfs internationaal, ondanks dat hij juist ontzettend Engels klinkt. Hij trad al op met Kanye West, en gaat veel om met Drake. Die laatste heeft zelfs getekend bij het label van Skepta. Bovendien hoor je ook in Nederland zijn singles op tal van hiphopfeestjes voorbij komen. Daar zijn ze perfect voor gezien het opzwepende karakter ervan.

Grime is trouwens een subgenre van hiphop dat is voortgekomen uit een aantal Engelse dance-genres, zoals UK garage, drum & bass en 2-step. Het genre kenmerkt zich vaak oom door harde, compromisloze beats. Toch lijkt dat bij de grime van nu wat minder. Als ik het vergelijk met het debuutalbum van Dizzee Rascal, dan vind ik wat Skepta doet allemaal vrij braaf. Neemt niet weg dat het allemaal wel lekker klinkt, Skepta is ook een rapper die zulke krachtige hiphop perfect kan brengen. En Konnichiwa is daarbij een prima opener voor het gelijknamige album (overigens Japans voor 'hallo').

#44 Ariana Grande - Into You

Naar ik heb begrepen de officiele tweede single van Ariana's komende album en daarmee de opvolger van Dangerous Woman. Daarentegen is/komt er van Let Me Love You dan weer een clip. Altijd weer zo vaag, wat nou de single is. Hoe dan ook, Into You is wat meer dance dan de vorige nummers, met een lekker scheurende synth door het refrein heen. Persoonlijk vond ik dit aanvankelijk een tegenvaller, juist door de dance-invloeden, maar ik vind hem per luisterbeurt beter worden. Er zit weer een prettige spanning in het nummer, en het is gelukkig niet zo plat geproduceerd. Ik begin zelf ook steeds meer liefhebber te worden van Ariana's zang. Wat mij betreft is zij dé popprinses van dit moment.

#50 Dua Lipa - Hotter Than Hell

In Nederland scoorde ze al een enorme hit met Be the One, je hebt hem vast weleens op de radio gehoord. Maar in haar eigen land deed het tot nog toe helemaal niks, gek genoeg. Hotter Than Hell is daar haar doorbraaksingle, en wie weer krijgt Be the One daarna een nieuwe kans. Dua Lipa omschrijft haar muziek zelf als 'dark pop', en daf is wel treffend. Zowel de muziek als haar stemgeluid heeft inderdaad een ietwat donker randje, maar verder is het gewoon pakkende popmuziek. In het geval van Hotter Than Hell zou ik zelfs dance-pop zeggen, of in ieder geval pop met een erg dansbaar ritme. Dua Lipa is overigens ook zo'n artiest die al op jonge leeftijd liedjes op YouTube coverde, net als Justin Bieber, Esmee Denters, Shawn Mendes, etc. Oh, en nog een leuk weetje: haar vader is Dukagjin Lipa, een rockzanger uit Kosovo.

#62 Skepta (ft. Novelist) - Lyrics

De tweede Skepta-binnenkomer gaat over de Engelse battle-scene binnen de hiphop. Rappers die elkaar verbaal proberen af te maken, zoals in de film 8 Mile. Er wordt im het begin ook een stuk gesampled van een befaamde battle met Wiley (één van de pioniers in de grime-muziek. Ook Skepta en de gefeaturede Novelist zijn ooit begonnen en bekend geworden als battle-rappers. Lyrics is daar dus een ode aan.

#69 Skepta (ft. Pharrell Williams) - Numbers

Skepta is misschien wel de eerste grime-rapper ooit die zelfs wat succes in de Verenigde Staten heeft weten te vergaren. Dat blijkt, want hij heeft zelfs Pharrell zo ver gekregen om een nummer voor hem te produceren. Numbers is ook echt een typische Pharrell-beat. Zoals hij zijn eigen stem heeft opgenomen en geloopt in de beat doet me wat denken aan het eveneens door hem geproduceerde Alright van Kendrick Lamar. En misschien vind ik deze beat dan nog wel leuker. Overigens horen we Pharrell niet alleen het refrein inzingen, hij rapt ook nog een stukje. Dat doet ie voor mijn gevoel niet al te vaak, dus dat geeft dit nummer wel een meerwaarde.

#73 Skepta (ft. Wiley) - Corn on the Curb

In Corn on the Curb rapt hij over het grote succes dat hij heeft bereikt, hoe hard hij daarvoor heeft gewerkt, en bovendien de keerzijde van die roem. Skepta is de laatste jaren echt geëxplodeerd qua populariteit, dat doet wel wat met je. Dit wordt vooral benadrukt in het telefoongesprek dat je na het nummer hoort, hierin ziet Skepta het allemaal niet meer zo zitten en praat mede-rapper Chip hem moed in. Hij laat dus wat van zijn onzekerheid zien, terwijl Skepta als rapper juist altijd heel zelfverzekerd overkomt, zowel qua teksten als qua rapstijl.

#74 Radiohead - Daydreaming

Ik ben benieuwd of de albumrelease van Radiohead nog iets teweeg gaat brengen, maar dat zal vermoedelijk wel pas gebeuren zodra het op Spotify staat. Hoe dan ook hebben beide singles nu de UK Charts gehaald, maar zeker niet de hoge regionen. Burn the Witch is in de tweede week doorgestegen naar 64 en zit dus nog een flink eind van een 'top 40-hit' af. Hoe dan ook doen ze het nu al beter dan Lotus Flower, de geflopte single van het vorige album.
Daydreaming zal geen grote hit worden, want daarvoor is het niet toegankelijk genoeg. Het is een emotionele, langgerekte ballad, zonder een duidelijk refrein, en met allerlei subtiele wendingen in de elektronische begeleiding. Het schijnt te gaan over de break-up tussen zanger Thom Yorke en zijn vriendin. Die emotie, vooral de verslagenheid, komt mooi naar voren in dit nummer. Een geslaagde single waarvan ik het tof vind dat ie nog de Engelse hitlijst weet te halen.

#88 Skepta - Crime Riddim

In Crime Riddim verhaalt Skepta over hoe hij zich in de problemen werkt op een feestje. Er is daar een ander persoon die hem op zijn zenuwen werkt, en aanvankelijk houdt ie zich in, maar uiteindelijk wordt ie toch aggressief en wordt ie opgepakt. Het nummer doet wat meer aan als traditionele grime, en heeft dus een lekker stevige en donkere beat.

#89 Skepta (ft. D Double E & A$AP Nast) - Ladies Hit Squad

Pharrell Williams is niet de enige Amerikaan op het album, Skepta heeft ook twee rappers van de A$AP Mob gerekruteerd, een collectief dat vooral bekend is van A$AP Rocky en in mindere mate A$AP Ferg. Op het nieuwe albun van Skepta doen echter twee relatief onbekendere leden mee: Young Lord op It Ain't Safe, en op dit nummer treffen we een refrein van A$AP Nast aan. Dat refrein doet trouwens ontzettend Drake-achtig aan. Met verder een beat die me het gevoel geeft van een wazig drugsfeestje en dit keer het versieren van vrouwen eens als onderwerp van de tekst. Skepta is wel gevarieerd met zijn onderwerpen, valt me op!

#97 Red Hot Chili Peppers - Dark Necessities

Ik moet zeggen: de nieuwe single van de Peppers komt opvallend laag binnen! Maar het vorige album was ook al geen enorm succes. Toch vind ik Dark Neccesities juist weer redelijk fris klinken, met dank aan de productie van Danger Mouse (o.a. Gnarls Barkley en Broken Bells, en producer van eem hoop albums, waaronder het tweede Gorillaz-albums en het doorbraakalbum van The Black Keys). Het is ook vooral die typische, heldere Danger Mouse-productie die het hem doet voor mij, met die handclaps en nog wat leuke vondsten. Want het liedje an sich voelt niet zo bijzonder en toch ook wel weer wat 'been there, done that'. Wellicht mist de band toch de inbreng van John Frusciante, die in 2009 voor de tweede maal uit de band is gestapt en vervangen is door de nog jonge Josh Klinghoffer. Het heeft nog niet veel succes opgeleverd.

#100 Chris Brown - Grass Ain't Greener

Chris Brown is een bezig baasje. Hij doet al tig featurings bij Jan en alleman, je hoort er bijna niet meer bij als je geen nummer hebt met een Chris Brown-refrein, maar bovendien bracht hij in 2014 het album X uit, in 2015 zowel een samenwerkingsalbum met Tyga als het album Royalty, en is het volgende album alweer onderweg. Royalty kwam in december uit en is dus net een halfjaartje oud, maar Grass Ain't Greener is dus alweer de single van zijn volgende album: Heartbreak on a Full Moon. Het is geen slechte single, maar weet wat mij betreft nauwelijks op te vallen. Klinkt als zoveel R&B-songs van tegenwoordig, en is weliswaar degelijk geproduceerd en gezongen, maar er blijft bij mij nauwelijks wat hangen. Misschien kan ie toch beter wat meer tijd nemen voor zijn muziek, al waren de singles van Royalty wel geslaagd.

Re-entries

#66 Elle King - Ex's and Oh's
#81 Kygo (ft. Kodaline) - Raging
#83 Skepta (ft. JME) - That's Not Me
#84 Skepta - Shutdown
#90 The Weeknd - Can't Feel My Face
#91 Justin Bieber - Company
#94 Jess Glynne - Take Me Home

Megastijgers

41 --> 23 Drake (ft. Rihanna) - Too Good
42 --> 26 will.i.am (ft. Pia Mia) - Boys and Girls
50 --> 35 Cheat Codes & Kris Kross Amsterdam - Sex
60 --> 46 Rihanna - Kiss It Better
90 --> 47 Skepta - Man
80 --> 51 The Chainsmokers (ft. Daya) - Don't Let Me Down
72 --> 61 Robin Schulz (ft. Francesco Yates) - Sugar
75 --> 63 Alessia Cara - Wild Things
85 -–> 64 Radiohead - Burn the Witch
96 --> 79 Sigala (ft. Bryn Christopher) - Sweet Lovin'
98 --> 82 Major Lazer (ft. MØ & DJ Snake) - Lean On
100 --> 87 Walk the Moon - Shut Up and Dance

Langstgenoteerde: #67 Sia - Chandelier (89 weken)

Billboard Hot 100 - binnenkomers 18 mei

#1 Justin Timberlake - Can't Stop the Feeling

Alweer het tweede nummer dit jaar dat op één binnenkomt, na Pillowtalk van Zayn. Voor Zayn was hef zijn eerste maar Justin Timberlake pakt hiermee zijn vierde (solo)-nummer 1-hit in Amerika. De vorige drie waren echter allemaal in 2006, met de hulp van Timbaland. Tien jaar later doet ie het met een andere sterproducer: Max Martin. Het zorgt voor een feelgood-song die wat terug doet denken aan de funk en disco van de jaren '70, maar dan m.i. wel wat vlakker. Hij flirt er wel vaker mee, zo ook op zijn vorige album (Take Back the Night), maar dit voelt voor mij wel heel erg als lekker makkelijk een megahit scoren. Is dat zo makkelijk dan? Ach, misschien ook niet, al weet Max Martin natuurlijk als geen ander hoe het moet. En het nummer past toch ook wel weer bij Justin. Maar voor mij persoonlijk is het een tegenvaller.

#70 Blake Shelton (ft. Gwen Stefani) - Go Ahead and Break My Heart

Wie had gedacht, zeker toen ze hits als Hollaback Girl uitbracht, dat Gwen Stefani nog eens een countrynummer zou zingen? Zijzelf vast niet. Maar het toeval wil dat ze verliefd werd op een countryster. Zowel zij als Blake kwamen nét uit een gestrand huwelijk, toen ze elkaar leerden kennen als juryleden bij The Voice. Het klikte, en al snel werd dat een vonk. En nu zijn ze al een half jaar samen, en zingen ze er een liedje over. De titel klinkt niet echt hoopgegend, maar het is illustratief voor het gevoel waarmee ze allebei de relatie in gingen: zonder vertrouwen, haast argwanend. Maar als je ze nu dit duet samen ziet zingen bij The Voice, dan zie je dat het wel goed zit tussen die twee.

Verder eerlijk gezegd een weinig opzienbarend countryliedje. Maarja, normaal worden de liedjes voor Blake Shelton geschreven, nu deed ie het zelf (samen met Gwen). Het zorgt voor een oprecht, maar tegelijkertijd ook wat middelmatig liedje.

#83 Ariana Grande - Into You

Dit liedje kan ik mooi linken aan de vorige twee, want hé, daar hebben we Max Martin weer (al bijna twintig jaar niet weg te slaan uit de hitlijsten) en ook Ariana gaat dit liedje binnenkort voordragen in The Voice. Het is de nieuwe single, en waarschijnlijk ook het meest hitgevoelige liedje van haar album. Een sensueel maar ook dansbaar nummer, met een heel fijn synthgeluid. Ariana Grande lijkt trouwens wel van sensuele muziek te houden, maar gelukkig doe ik dat ook. Lekker nummer, maar niet zo geweldig als Let Me Love You, hopelijk wordt dat een grote hit!

#90 Carrie Underwood - Church Bells

Ik zat er laatst over na te denken, maar er zijn relatief gezien veel meer mannelijke countrysterren dan vrouwelijke countrysterren. Ik dacht na over de country-artiesten die er in de Billboard Hot 100 hebben gestaan sinds ik dit topic doe en dan valt op dat de verhouding behoorlijk krom is. Toch zijn er natuurlijk ook wel wat countryzangeressen. Taylor Swift doet het niet meer, maar we hebben nog weleen Miranda Lambert, en vooral... Carrie Underwood. Qua verkoopcijfers kunnen er zelfs maar weinig mannen aan haar tippen. Haar nieuwste album heet Storyteller, en staat dus vol met liedjes die een verhaal vertellen. Dit liedje vertelt het verhaal over een jonge vrouw die met een oudere man trouwt, in een flink beroerd huwelijk terecht komt waarin ze wordt mishandeld, en uiteindelijk haar man omlegt door iets in zijn drinken te stoppen. Een vrij dramatisch verhaal, en dat past ook bij het dramatische randje dat haar muziek vaak heeft. Theatrale country-pop, krachtig gezongen zoals we van haar gewend zijn.

Re-entries

#64 Keith Urban - Wasted Time
#76 Jennifer Lopez - Ain't Your Mama
#81 Jason Aldean - Lights Come On
#85 Eric Church - Record Year
#86 Grace (ft. G-Eazy) - You Don't Own Me
#87 Young Greatness - Moolah
#93 Kenny Chesney - Noise
#96 Alan Walker - Faded
#98 Pitbull (ft. Enrique Iglesias) - Messin' Around
#100 The Lumineers - Ophelia

Megastijgers

55 --> 30 P!nk - Just Like Fire
63 --> 36 Kent Jones - Don't Mind
57 --> 37 O.T. Genasis (ft. Young Dolph) - Cut It
48 --> 38 Sia (ft. Sean Paul) - Cheap Thrills
52 --> 41 Drake (ft. Rihanna) - Too Good
69 --> 44 Blake Shelton - Came Here to Forget
58 --> 45 Twenty One Pilots - Ride
62 --> 50 Thomas Rhett - T-Shirt
77 --> 52 Fat Joe & Remy Ma (ft. French Montana) - All the Way Up
80 --> 57 Maren Morris - My Church
78 --> 58 Dustin Lynch - Mind Reader
79 --> 59 Flume (ft. Kai) - Never Be Like You
81 --> 61 Kevin Gates - Really Really
76 --> 62 Rihanna - Kiss It Better
82 --> 65 Future - Wicked
87 --> 67 Jason Derulo - If It Ain't Love
84 --> 68 MadeinTYO - Uber Everywhere
85 --> 69 Belly (ft. The Weeknd) - Might Not
92 --> 72 Dreezy (ft. Jeremih) - Body
90 --> 75 Major Lazer (ft. Nyla & Fuse ODG) - Light It Up [Remix]
94 --> 77 Jon Pardi - Head Over Boots
99 --> 78 gnash (ft. Olivia O'Brien) - I Hate U, I Love U
100 --> 79 Yo Gotti (ft. E-40) - Law

Langstgenoteerde: #34 Shawn Mendes - Stitches (51 weken)

Official UK Charts - binnenkomers 20 mei

#17 The Stone Roses - All for One

Gróót nieuws in de Engelse muziekwereld! Een nieuwe single van The Stone Roses! In Nederland is het vooral een alternatieve rockband waar veel waardering voor is, maar in Engeland zijn ze wel meer dan dat. Daar scoorden ze zelfs grote hits, en hebben ze een enorm toegewijde fanbase. Toen ze in 2011 weer samenkwamen en gingen touren, was het ook gekkenhuis. De band brak eind jaren '80 door als uitvloeisel van de madchester-scene, met singles als Fool's Gold (toen nog dubbele A-kant met What the World Is Waiting For) en Elephant Stone. Dromerige rock met ook veel aandacht voor de ritmesectie. Na een waanzinnig debuutalbum viel het tweede album voor veel mensen wat tegen en daarna was het snel voorbij. De band ging uiteen, de leden gingen in andere bands of solo. Nu zijn ze alweer vijf jaren samen, en is er een eerste single. En die klinkt vooral heel vertrouwd. Ik vind hem zelf niet zo denderend, maar de sound is onmiskenbaar The Stone Roses. En ja, dan kom je ook als wat alternatieve band die al twintig jaar geen single meer heeft uitgebracht zo de top 20 binnen. Maar ze zullen wel heel snel weer wegzakken...

#26 Reggie 'N' Bollie - New Girl

Ja hoor, en het succes lijkt weer eens voor de nummer twee van een talentenjacht te zijn. Ze werden dit jaar tweede in de twaalde editie van de Engelse X-Factor, achter Louisa Johnson (de eerste winaar die geen nummer 1-hit scoorde). Toevallig werd vorig jaar Fleur East tweede achter Ben Haenow, en scoorde Fleur East wat later een veel grotere hit dan Ben Haenow voor elkaar kreeg. Haar single Sax haalde zelfs onze radio. Dat kan met New Girl van Reggie 'N' Bollie ook wel gaan gebeuren. Het is namelijk ook zo'n lekker pretentieloos, vrolijk en dansbaar nummer. Reggie en Bollie zijn twee zangers die toevallig allebei Ghanese roots hebben. Hun single doet me wel wat denken aan een zomersere versie van R. City's Locked Away, maar dan zonder zeurrefrein. En ik moet ook wel een beetje denken aan Nico & Vinz, ook zo'n duo met (deels) Ghanese oorsprong. Maar New Girl is nog pretentielozer en nog feestelijker. Kan dus zomaar een grote zomerhit worden in Engeland.

#29 Invictus Games Choir & Gareth Malone - Flesh and Blood

Helaas heb ik hier online geen mogelijkheid voor gevonden om het te beluisteren. Het is een single voor het goede doel dus vermoedelijk kan je hem voorlopig alleen betaald downloaden. Ik zal wel even uitleggem waar het precies om gaat.

De 'Invictus Games' is een sportevenement waarin gewonde soldaten het tegen elkaar opnemen. Het is een initiatief van Prince Harry, en werd in 2014 voor het eerst gehouden. Vorig jaar was het niet, dus dit jaar is de tweede editie, en dit jaar met een heuse 'themesong'. Die is samen met een aantal van die gewonde soldaten geschreven en gezongen, begeleid door Gareth Malone die zich in Engeland veel bezighoudt met koren, en daar wel vaker mee de hitlijsten haalt, ook vaak voor het goede doel. In 2014 bijvoorbeeld met een koorversie van Avicii's Wake Me Up, voor Children in Need.

Flesh and Blood is dus geen cover, maar hoe het klinkt kan ik jullie helaas niet vertellen. Mocht het op een gegeven moment te beluisteren zijn, dan zal ik het in dit topic nog wel even aanhalen.

#53 David Guetta (ft. Zara Larsson) - This One's for You

En nog een themasong. In dit geval voor het EK voetbal van dit jaar, waar we zelf helaas niet bij zijn. Het is een samenwerking van twee grote namen: een dance-veteraan met een net flink doorgebroken zangeres. Met zo'n samenwerking zou je wel een hogere binnenkomst verwachten, maar misschien hebben de beschuldigingen van Diplo en DJ Snake het geen goed gedaan. Die vinden namelojk dat hij het trucje wel heel erg heeft afgekeken bij hun 'Lean On', en beten hem toe dat hij zelf eens iets moest bedenken. En het heeft er inderdaad wel wat van weg, al is het geen plagiaat. Het heeft wel de vibe van een voetbalanthem, dus misschien wordt het nog wel een grotere hit.

#56 Nathan Sykes (ft. G-Eazy) - Give It Up

Nathan Sykes is vooral bekend als lid van de boyband The Wanted, waar hij de jingste van was. Hij was zestien toen ze hun carrière begonnen. Een succesvolle carrière overigens, want in Engeland heeft de band een hele reeks aan grote hits, waarvan we in Nederland vooral Glad You Came, Chase the Sun en Walks Like Rihanna kennen. Ij 2014 ging de boyband voor het moment uit elkaar, en ze lijken zeker geen haast hebben om bij elkaar te komen. Nathan is aan een solocarrière begonnen, en ook die gaat al best lekker. Hij heeft na een samenwerking met Ariana Grande nu ook een samenwerking met G-Eazy te pakken, één van de hotste rappers van het moment. Give It Up is verder een goed geschreven popliedje met een funky inslag, het doet terugdenken aan de jaren '70. Dat gold ook al voor zijn debuutsingle Kiss Me Quick dus blijkbaar is dat de kant die hij op wil met zijn carrière, in hetzelfde vaarwater als Justin Timberlake. Nathan heeft in ieder geval een erg fraaie stem en levert prima singles af, dus is er nog geen enkele reden om weer terug te verlangen naar The Wanted.

#60 OneRepublic - Wherever I Go

Voor mij gevoel was er echt ineens, uit het niets, een nieuwe single van Ryan Tedder en zijn mannen. Het was totaal aan me voorbij gegaan tot ik hem in de hitlijsten zag. Volgens Wikipedia klinkt het als niets dat de band eerder heeft gedaan. Daar kan ik me niet helemaal vinden. Ik had echt meteen het gevoel het al eerder gehoord te hebben en dacht naar een oude albumtrack of zelfs B-kantje van de heren te luisteren. Gewoon een enorm doorsnee OneRepubli-nummer dat niet weet op te vallen, dat maak ik ervan. Tedder heeft geprobeerd om het nummer zowel modern als organisch te laten klinken, sterker nog, ze hebben ontzettend hun best gedaan om fris en relevant te klinken, maar ik hoor dus niet wat er anders aan is dan voorgaand werk. Relevant? Echt niet...

#61 Frans - If I Were Sorry

Opmerkelijk! De winnaar van het songfestival, Jamala, weet de Engelse top 100 niet te halen. Ik vraag me af wanneer de laatste keer was dat dat gebeurde, dat ga ik later eens nazoeken. Wellicht toch een wat te eigenzinnigliedje. Wel jammer, want ik vind 1944 van de Oekraiense Jamala erg mooi.
Er is echter wel een Songfestival-binnenkomer: If I Were Sorry van de Zweedse Frans. Dit vond ik ook al meteen één van de meest hitgevoelige liedjes van het festival. Past helemaal in deze tijd, en zou zonder het Songfestival ook een hit kunnen worden. Het doet bijvoorbeeld denken aan een Lost Frequencies.
En heel erg aan de Deepend Remix van Matt Simons' Catch & Release. Maarja, die kennen ze in Engeland niet, dus klinkt dit voor hun lekker fris. Ben benieuwd of dit nog een aardig hitje kan worden in Engeland of dat het toch na een weekje alweer verdwenen is.

#74 MK & Becky Hill - Piece of Me

Ik noemde David Guetta een dance-veteraan, maar Mark Kinchen is al sinds '89 actief en weet nog steeds hits te scoren en relevant te blijven, daarbij toch trouw blijvemd aan zijn herkenbare stijl. Hij is vooral bekend als remixer, zijn grootste successen zijn zijn remixes van Nightcrawlers - Push the Feeling On (een enorme klassieker) en Storm Queen - Look Right Through (was een paar jaar terug zelfs een nummer 1-hit in Engeland). Deze keer doet ie het weer eens met een eigen track, met de veel jongere Becky Hill op de vocalen. En dat resulteert in een nummer dat typisch MK klinkt (die piano!) zónder dat het als een herhalingsoefening klinkt. Becky's vocalen zijn bovendien erg sterk en tillen het naar een hoger niveau. Lekker plaatje hoor!

#81 Joe & Jake - You're Not Alone

Engeland op het songfestival is al jaren een deceptie. De laatste fatsoenlijke prestatie was de vijfde plaats in 2009 met Jade Ewen, maar dat was een uitzonderingsgeval tussen een hele reeks aan matige inzendingen. Ook mooi ingeklemd tussen twee laatste plaatsen. Na de laatste plaats in 2010 probeerden ze het drie jaar op rij met bekende artiesten die eigenlijk allang uitgerangeerd zijn (Blue, Bonnie Tyler, Engelbert Humperdinck) om daarna van strategie te veranderen en juist voor nog totaal onbekende artiesten te gaan. Twee jaar terug ene Molly, en vorig jaar een Caro Emerald-achtig bandje met de naam Electro Velvet. Dat was zo'n flop dat het niet eens de Engelse top 100 haalde.

Dat hebben Joe & Jake nu gelukkig wel voor elkaar gekregen en dat is al heel wat. Hrt zijn twee jongens die elkaar hebben leren kennen doordat ze allebei meededen aan The Voice. Niet gewonnen, maar een vriendschap was geboren, en daarbij ook een muzikaal partnerschap. Ze besloten mee te doen aan Eurovision: You Decide.

Want nadat vijf jaar lang intern werd besloten wie er Engeland zou vertegenwoordigen, werd daar voor 2016 afgestapt en mocht het volk weer kiezen. Het heeft weinig verschil gemaakt. Het is me ook een raadsel waarom ze voor zo'n doorsnee pop/rock-liedje gaan dat in eigen land niet eens een hit weet te worden. Maar ik weet ook niet hoe de vijf concurrenten waren... In ieder geval was het Songfestival dit jaar weer een grote deceptie voor de eilandbewoners.

#88 Drake - Fire & Desire
#99 Drake - Redemption

In de eerste week na de release van Drake's nieuwe album kwamen er meteen heel veel nummers van het album binnen. Die zakten de week erna echter weer weg of vielen helemaal uit de lijst. Nu is weer het omgekeerde aan het gebeuren. Het ojjkt erop dat het album voor veel mensen een groeier is, of dat het een steeds groter publiek weet te bereiken. Of een combinatie. Door deze ontwikkeling komen er alsnog twee nummers binnen die het aanvankelijk niet haalden. Het gaat om Fire & Desire en Redemption, precies twee van de rustigste nummers van het album. Die sloegen in eerste instantie niet zo aan, waarsschijnlijk omdat men poppy liedjes a la Hotline Bling en One Dance had verwacht, en nummers als Fire & Desire en Redemption dan nogal saai leken. Maar uiteindelijk lijkt de waardering gestegen. Toch weer een knappe prestatie van Drizzy Drake.

#91 Kungs vs. Cookin' on 3 Burners - This Girl

Cookin' on 3 Burners is een Australische band dat vooral instrumentale retro-soul/fink maakt in de geest van Booker T. & the M.G.'s (ook met zo'n orgeltje erdoorheen. In 2009 brachten ze voor de verandering eens een single met een zangeres uit, This Girl met Kylie Auldist. Het werd geen grote doorbraak, maar de band heeft wel zat liefhebbers.

Nu is er echter wel een grote doorbraak, doordat een jonge Fransman het liedje op het spoor kwam en er wel wat in hoorde. Hij gooide het in de versnelling, plaatste er een lekkere beat onder, voegde er nog wat trompetjes aan toe, en zie daar: een zomerhit is geboren. Het is natuurlijk de werkwijze die producers als Robin Schulz en Felix Jaehn ook al gebruikten, maar toch klinkt deze remix van Kungs wel weer lekker fris. En het lijkt een enorm succes te worden! Overigens ook met een clipje waar ik persoonlijk erg vrolijk van word. Lekker dansen in een grot enzo.

Re-entries

#62 Drake - Feel No Ways
#68 Drake (ft. Future) - Grammys
#70 Drake - Hype
#72 Drake - U With Me?
#77 Drake - Childs Play
#78 Drake - Still Here
#84 Drake - 9
#90 Drake - Keep the Family Close
#93 Drake - Weston Road Flows

Megastijgers

23 --> 8 Drake (ft. Rihanna) - Too Good
39 --> 19 Drake - Controlla
45 --> 33 gnash (ft. Olivia O'Brien) - I Hate U, I Love U
81 --> 42 Kygo (ft. Kodaline) - Raging
75 --> 55 Drake (ft. PARTYNEXTDOOR) - With You
78 --> 65 Drake - Hotline Bling

Langstgenoteerde: #86 Sia - Chandelier (90 weken)

Kan binnenkort verandering in komen. Ze zingt namelijk mee op de nieuwe single van Clean Bandit.

Ik zag het ook ja. Heeft ze geluk dat een dergelijke groep met haar wil samenwerken.

Billboard Hot 100 - binnenkomers 25 mei

#39 Meghan Trainor - Me Too

Ha, het eerste Meghan Trainor-nummer dat me muikaal gezien goed bevalt. Tekstueel gezien en qua imago dat ze ermee creëert vind ik het weer tenenkrommend. In dit geval is het zelf-ophemeling. Dat doen rappers ook vaak, maar die doen het tenminste op een creatieve manier. Bij Meghan Trainor zal het wel weer te maken hebben met een krachtige, onafhankelijke vrouw zijn en daarbij trots op jezelf kunnen zijn. Maar breng dan wat meer nuance in je tekst.

Hoe dan ook, muzikaal is het best leuk. Ze brengt wat moderne invloeden in haar muziek, en dat werkt best goed, terwijl het tegelijkertijd ook wel als een traditionele popsong aanvoelt. En ondanks dat ik haar geen geweldige zangeres vind, vind ik de harmonieën die ze met haar stem creëert op Me Too erg sterk. Wellicht een verdienste van de producer, maar toch lijkt Meghan Trainor wel wat te kunnen.

#67 OneRepublic - Wherever I Go

Ryan Tedder is ook goed in het schrijven van pakkende, traditionele popsongs. Denk aan een Bleeding Love van Leona Lewis of het werk van zijn eigen band, OneRepublic dus. Daarmee laat hij vaak wat vlottere en verder bijzonder radiovriendelijke nummers horen. Op Wherever I Go probeerde de band om een wat modernere sound te laten horen en ik heb het gevoel dat hij een beetje heeft afgekeken bij Avicii. De pianosound is het nummer doet me namelijk wel denken aan de Zweedse dance. Maar verder klinkt het gewoon typische OneRepublic. Het is een nummer over een obsessieve liefde, in de trant van Every Breath You Take.

#69 Keith Urban (ft. Carrie Underwood) - The Fighter

Ik denk dat ik maar ga stoppen met Keith Urban een countryzanger noemen, want net als vorige single Wasted Time is dit gewoon pure popmuziek. Hij maakte altijd al poppy countrymuziek, maar de country is er nu wel echt uit verdwenen, ondanks de bijdrage van countryzangeres Carrie Underwood. The Fighter is verder best een aardig liedje, maar wel wat belegen.

#86 Chance the Rapper (ft. Lil Wayne & 2 Chainz) - No Problem

Wel interessant: Chance the Rapper heeft nog nooit op eigen kracht de Hot 100 gehaald, en nu bij het verschijnen van zijn nieuwe album komen er meteen twee nummers van binnen, waarvan een albumtrack. Toen hij zijn vorige album uitbracht, drie jaar geleden, was hij nog niet zo bekend, maar ondertussen is die bekendheid toegenomen door allerlei featurings (Confident van Justin Bieber, Baby Blue van Action Bronson, All My Friends van Snakehips) en vooral omdat ie een maatje van Kanye West is. Hij doet mee op Ultralight Beam van Kanye, en heeft ook veel aan het album meegeschreven.

Ultralight Beam is trouwens ook precies de stijl die Chance zelf nu ook hanteert: verl gospelinvloeden. Ook op No Problem zijn die te horen, al is het meer een uptempo, dansbaar nummer. Dat doet Chano, zoals hij ook wel wordt genoemd, dan ook volop in de clip. Waar Chance vooral bekend is door een hele rustige manier van rappen, is hij hier wat enthousiaster. 2 Chainz (waarbij ik nu een Jay-Z gevoel krijg) en Lil Wayne leveren ook prima coupletten af, waarbij Lil Wayne er weer eentje toevoegt aan zijn belachelijk lange lijst van Billboard Hot 100-noteringen. Alleen de cast van Glee heeft er meer.

#92 ScHoolboy Q (ft. Kanye West) - THat Part

Ha, als we het over Kanye hebben... Zijn bijdrage aan dit nummer heeft wel geholpen voor de populartpjteit, gok ik. Want als Kanye meerapt, wil iedereen het horen. Niet dat ScHoolboy Q zo'n obscure naam is, maar THat Part is niet echt een hitgevoelig nummer. Het is een traag hiphopnummer met een donkere, onheilspellende beat. Nou vinden we wel vaker donkere beats in hiphophits maar dat gaat dan om nummers die op vol volume door de speakers kunnen worden geblazdn voor een goed feestje. THat Part is niet erg feestelijk. Wel een prima nummer, met een leuke bijdrage van Kanye die toch weer eens een andere manier van rappen probeert.

#93 Chance the Rapper - Blessings

Daar is de andere binnenkomer van Chance the Rapper maar het is me niet helemaal duidelijk waarom specifiek dit nummer van het album binnenkomt. Het kan natuurlijk wel dat dit echt gewoon het beste in de smaak valt, maar ik vermoed dat het er ook mee te maken heeft dat er een reprise op het album staat die wellicht ook wordt meegerekend.

Dit is wel de rustige Chance the Rapper, en ook hier horen we weer de gospelinvloeden. Het is uitermate toegankelijke hiphop, het zal namelijk weinig mensen echt tegenstaan qua sound, het klinkt allemaal heel vriendelijk. Het heeft alleen het gevaar dat veel mensen het nogal saai vinden. Het mist misschien wat pit. Maar verder is dit wel een interessante nieuwe sound in de hiphop. En Chance is erg leuk bezig de laatste tijd.

#94 Adam Wakefield - I'm Sorry

Ah, daar hebben we hem weer. De eerste binnenkomer van het nieuwe seizoen van The Voice. Weer een artiest waar we een aantal weken lang binnenkomer van krijgen, om er vervolgens nooit meer wat van te horen? Het gaat in ieder geval wel op voor eerdere deelnemers als Jordan Smith en Sawyer Fredericks.

Adam Wakefield zit in de country en doet een nummer van zijn coach: I'm Sorry van Blake Shelton. Het lijkt me niet een erg bekend nummer want het is gewoon een albumtrack, dus een opvallende keuze. Hij heeft er een pianoballad van gemaakt, maar ik vind het maar een matige renditie. Ik heb het origineel ook gecheckt en die vind ik zowel qua zang als qua instrumentatie stukken beter. Ik hoor het talent van Adam Wakefield nog niet zo.

#99 X Ambassadors - Unsteady

De X Ambassadors zul je wel kennen van Renegades, ook in Nederland een grote hit. Een vlot, pakkend en radiovriendelijk folk-popliedje. De opvolgende single contrasteert daar nogal mee. Het is juist een zwaarder en emotioneler nummer; zelfs haast een smeekbede van de zanger. Het is altijd gewaagd om na een succesvolle single precies een single uit te brengen die er haaks op staat, maar Unsteady is uiteindelijk ook een groot succes geworden op de rockradio van Amerika. Dat is het al een hele tijd overigens, en het heeft vervolgens lang geduurd voor het de Hot 100 wist te bereiken.
Dat zie je vaker met dingen in het (alternatieve) rock-genre. Je had het een tijdje terug met Cecilia and the Satellite van Andrew McMahon in the Wilderness dat een dikke nummer 1-hit was in de alternative charts, daar ook een jaar lang in vertoefde, maar lange tijd de Billboard Hot 100 net leek te missen en uiteindelijk er nog een paar weekjes in heeft gestaan. Voor First van Cold War Kids lijkt hetzelfde te gelden, maar het lullige is: die lijkt net te blijven haken ol de eerste plek van de bubbling under. Het is tegenwoordig zo dat het als rockband veel moeilijker is om hits te scoren dan voor een pop-, hiphop-, of country-artiest. Dat maakt het succes van een Twenty One Pilots extra verrassend.
Hoe dan ook, het vooruitzicht voor dit nummer in de Hot 100 lijkt dus niet al te rooskleurig, je zou denken dat het er over een paar weken wel weer uit is, maar de X Ambassadors zijn toch net wat minder alternatief dan een Cold War Kids, dus het kan best dat dit nummer weet door te groeien.



Re-entries

#83 Drake - Redemption
#84 Drake - Weston Road Flows
#85 Drake - Keep the Family Close
#90 Drake (ft. Pimp C & dvsn) - Faithful

Megastijgers

35 --> 22 Drake - Controlla
49 --> 35 Drake - Hype
63 --> 50 Drake (ft. Future) - Grammys
66 --> 55 Drake - Childs Play
71 --> 59 Drake (ft. PARTYNEXTDOOR) - With You
73 --> 60 Drake - 9
74 --> 61 Drake - Feel No Ways
80 --> 68 Drake - U With Me?
92 --> 75 Drake - Fire & Desire
90 --> 79 Carrie Underwood - Church Bells

Langstgenoteerde: #41 Shawn Mendes - Stitches (52 weken, een jaar voor Shawn!)

Official UK Charts - binnenkomers 27 mei

#21 Sigma (ft. Take That) - Cry

Men heeft gemengde gevoelens over de muziek van Sigma. Aan de ene kant vinden de drum & bass-liefhebbers ze totale sell-outs, maar aan de andere kant loopt het grote publiek ermee weg, de lekker in het gehoor liggende en opzwepende popliedjes. De een vindt het allemaal hetzelfde klinken, voor de ander klinkt elke nieuwe single juist meteen vertrouwd. Nu is er een nieuwe single met Take That, nog altijd een een mega-naam in Engeland. Nog maar met z'n drieën verkopen ze zo stadions uit met Toppers-achtige shows. Een beetje alsof Martin Garrix samenwerkt met Marco Borsato, voor mijn gevoel. En het resulteert weer in een single die muzikaal gezien precies hetzelfde klinkt, maar met net andere zang eroverheen. Best lekker maar we weten het nu wel mannen. Maar goed, het slaat nog altijd aan.

#30 Craig David - One More Time

Iemand anders met een vertrouwd geluid is Craig David. Hij maakt ineens een comeback met muziek die aansluit op de muziek die hij zo'n vijftien jaar geleden maakte. Vlotte, dansbare popliedjes in de 2 Step-hoek (denk ook aan zijn samenwerking met Artful Dodger, Re-Rewind). Het verrassende vind ik dat het weliswaar een retro-geluid is maar nog steeds fris klinkt. Maar ik mag die 2 Step-plaatjes van toen ook nog erg graag horen. Fijne comeback!

#64 Adele - Send My Love (to Your New Lover)

De derde single van Adele's derde album, en na Hello de tweede waarbij een videoclip is gemaakt. Die is vrij simpel gehouden, je ziet Adele zingen en een beetje meebewegen met de beat, met wat psychedelische effecten eroverheen. Send My Love is de luchtigste single die ze tot nog toe heeft uitgebracht en ik denk dat dat een goede zet is. Adele wordt geliefd om haar ballads, maar toch zijn er maar weinig artiesten die grote hits blijven scoren als ze ballad na ballad na ballad uitbrengen. Natuurlijk zijn er de mensen die kritiek hebben op het feit dat dit niet als Adele klinkt, maar daar moet ze zich niets van aantrekken. Gewoon een catchy popliedje waarin haar stem ook prima uitkomt en dat volgens mij makkelijk een grote hit kan worden. Het is namelijk zeer geschikt voor op de radio.

#66 Ariana Grande (ft. Nicki Minaj) - Side to Side

Ariana's nieuwe album is uit, Dangerous Woman heet het, en er staat één albumtrack op die al zo aanslaat dat het meteen de charts haalt. Ik gok dat men sowieso al benieuwd was naar de samenwerking met Nicki Minaj. Nou weet ik niet hoe de afgelopen weken het weer was, maar mocht daar veel de zon hebben geschenen, dan is dit daar een mooie soundtrack bij. Ariana doet namelijk reggae! Ze flirt er niet eens mee, dit is gewoon echt een reggae-track. Ik ben er best wel door verrast, maar het is leuk geproduceerd (fijne bas!), en het geeft mij het gevoel dat ze echt lekker haar eigen ding doet. Met leuk resultaat.

#75 Tom Odell - Magnetised

Voor ons gevoel was Tom Odell misschien was een one hit wonder, maar in Engeland heeft ie na Another Love nog vijf keer de charts gehaald, waaronder een tweede top 10-hit met John Lennon-cover Real Love. Dat was een tussendoortje voor een goed doel maar dit is zijn eerste eigen werk in drie jaar. Dat is tegenwoordig best lang. En dan blijkt dat er maar weinig is veranderd. Tom Odell maakt nog steeds theatrale pianoliedjes vol emotie, het is misschien zelfs alleen nog maar grootser en geworden. Mij raakt het helaas niet meer zo als Another Love deed, en ook in Engeland komt de single nog niet heel hoog binnen. Wellicht een groeier, of Tom blijft te veel in hetzelfde hangen.

#76 Anne-Marie - Alarm

De naam doet het al vermoeden: gewoon weer een inwisselbaar, identiteitsloos popzangeresje. Dat vind ik wat te sterk uitgedrukt, want Anne-Marie weet in haar muziek toch nét wat meer op te vallen dan de gemiddelde zangeres, maar écht opvallen lukt haar toch ook niet. Het is prima popmuziek, degelijk geproduceerd, maar de x-factor mist.

#85 Gorgon City (ft. Vaults) - All Four Walls

De Vaults vielen me vorig jaar al op toen ze in Engeland een klein hitje scoorden met One Last Night, afkomstig van de Fifty Shades of Grey-soundtrack. Een gedragen, mid-tempo nummer met dromerige melodieën, fraai gebruik van strijkers, en vooral een fijne vrouwenstem. Die vrouwenstem was Gorgon City ook opgevallen: die wilden ze wel op één van hun danceplaten. Het resultaat is een gezellig dance-popliedje in de trant van Clean Bandit. Hoe zit het daar eigenlijk mee, Clean Bandit... Als je dit topic volgt, kom je er binnenkort achter. ?

#87 Catfish & the Bottlemen - Twice

En alweer het derde hitje op rij voor deze totaal niet hippe rockband. Ze lijken echter een flinke fanbasis op te hebben gebouwd. Het stomme is dat ik toch maar moeilijk kan verklaren waar hun grote succes vandaan komt. Ik vind ze persoonlijk namelijk behoorlijk doorsnee klinken, ik hoor weinig dat ze onderscheidt van andere bands. Het is niet slecht, het is gewoon wat gezichtsloos. En aangezien zulke muziek tegenwoordig überhaupt nog maar weinig in de charts te vinden is, verbaast hun populariteit me wel. Degelijke rockmuziek, maar is er iemand die me wellicht uit kan leggen wat hier zo bijzonder aan is? Ik heb namelijk daadwerkelijk moeite om er irte zinnigs over te zeggen.

#98 Lethal Bizzle - Wobble

En ja, wat moet je hier dan voor zinnigs over zeggen, een nummer over omvangrijke achterwerken. Als je daar van houdt, is de clip in ieder geval een aanrader. ? Leuk om te vermelden is dat het geproduceerd is door een Nederlander: Diztortion. Hij tekende ook voor de productie van Fester Skank, een eerdere grote hit van Lethal Bizzle waar dit erg aan doet denken. Hij is daarmee van de grime veel meer naar de zomerse, dansbare hiphop gegaan. Voor halfzatte jongeren die op een strandfeestje melig de konten meebewegen op de beat. Niet echt een aanbeveling, nee, maar ach, veel meer pretendeert Lethal Bizzle er ook niet mee dus ik kan er wel om lachen

Re-entries

#90 Justin Bieber - Company
#96 Walk the Moon - Shut Up and Dance
#100 The Weeknd - The Hills

Megastijgers

33 --> 12 gnash (ft. Olivia O'Brien) - I Hate U, I Love U
30 --> 20 Cheat Codes & Kris Kross Amsterdam - Sex
91 --> 29 Kungs vs. Cookin' on 3 Burners - This Girl
48 --> 36 P!nk - Just Like Fire
60 --> 46 OneRepublic - Wherever I Go
71 --> 54 Ariana Grande - Into You
82 --> 59 Jay Sean (ft. Sean Paul) - Make My Love Go
75 --> 60 Dua Lipa - Hotter Than Hell
74 --> 62 MK & Becky Hill - Piece of Me
76 --> 63 Coldplay - Adventure of a Lifetime
83 --> 73 One Direction - History

Langstgenoteerde: #79 Sia - Chandelier (91 weken)

Billboard Hot 100 - binnenkomers 1 juni

#73 Adam Wakefield - Lonesome, Broken and Blue

The Voice US lijkt dit seizoen wat minder populair te zijn. Vorige seizoenen hadden we echt weken op rij dat er nummers uit de tv-show binnenkwamen. Nu was vorige week de eerste binnenkomer, ook van deze Adam Wakefield, maar die was al van de halve finale. Vandaag dus de binnenkomers van de finale en dan hebben we The Voice voorlopig weer gehad.

Adam Wakefield is dus de hoogste binnenkomer en de enige dit seizoen die meer dan een hit heeft weten te scoren dit seizoen. Toch is hij niet de winnaar, die komt zo. Adam Wakefield is een countryzanger, en eentje van het traditionele soort. Goed om te zien dat een deelnemer van de talentenjacht niet wordt omgevormd tot een hippe hitmaker, maar gewoon z'n eigen ding kan blijven doen. Lonesome, Broken and Blue (geen cover, maar zijn eindsingle, en daarmee dus een eigen nummer) heeft namelijk niet veel te maken met het gros van de Amerikaanse commerciele country. Er zit zelfs een fiddle in! Verder gewoon een heel degelijk liedje, best fraai gearrangeerd, maar niet echt spannend. Prima zanger ook, zoals te verwachten.

#83 Rihanna - Love on the Brain

Ook Rihanna klinkt op Love on the Brain wat minder hip. Het voelt namelijk aan als een traditionele soulballad. Een kant van Rihanna die we eigenlijk nooit eerder gehoord hebben. Het is een albumtrack, maar weet binnen te komen door een fraaie uitvoering bij de BBMA's, de Billboard Music Awards. Rihanna weet op Love on the Brain goed gebruik te maken van haar stem, en lijkt ook enorm gegroeid te zijn als zangeres sinds het begin van haar carrière. Je merkt bij het optreden ook dat ze in haar element is. Wel een opvallend nummer, want waar haar muziek vaak juist heel modern klinkt, lijkt ze hier terug te grijpen op de soulmuziek van de jaren '60. Leuk uitstapje!

#90 Dan + Shay - From the Ground Up

De derde hit van country-duo Dan + Shay. Een tweetal dat in tegenstelling tot een hoop andere country-artiesten van nu zélf hun nummers schrijft, en een groot deel van de muziek inspeelt. Ze lijken ook vrij weinig moeite te doen om echt hits te scoren. Ze schrijven namelijk geen catchy deuntjes, maar veelal emotionele, rustige, verhalende liedjes. From the Ground Up gaat over het vinden van een persoon met wie je je leven wilt delen, en samen met die persoon een leven opbouwen. Wel behoorlijk sentimenteel dus. En natuurlijk komen er dan violen om de hoek kijken. Maar het is helemaal niet onaardig uitgevoerd.

#94 Hannah Huston - Every Breath You Take

Ook Hannah Huston is finalist in The Voice US, maar ook zij heeft niet gewonnen (ze is derde geworden). De uiteindelijke 'eigen' single die ze uiteindelijk mocht opnemen heeft weliswaar de Hot 100 niet gehaald, maar deze cover die ze ook in de finale zong heeft een hoop mensen weten te beroeren, en daarmee scoort ze dus beter dan de winaarssingle.

Het gaat om een cover van The Police, die ik persoonlijk niet zo sterk vind. Voor mijn gevoel is het maar een halve cover, want het is voornamelijk de tekst die overeen komt. Melodieus gezien heeft ze het nummer nogal omgegooid. Ze maakt er een theatrale ballad van die mijns inziens weinig meer met het liedje an sich te maken heeft. Knap gezongen, maar goed vind ik het niet. Gelukkig vinden genoeg anderen het wel erg mooi.

#96 Kiiara - Gold

De inmiddels 21-jarige Amerikaanse zangeres Kiara Saulters bracht deze single een jaar geleden al uit. Gek genoeg werd het aanvankelijk alleen een hit in Australië. Alhoewel, gek... Die zijn gek op dit soort inventieve, ietwat alternatieve popliedjes. Het werd daar een top 5-hit. Een jaar later en ondertussen heeft het in een reclame voor de Apple Watch gezeten, heeft het in maart een officiele clip gekregen, en haalt het nu toch eindelijk ook de hitlijst van haar eigen land. Ik las ergens dat het een soort middenweg tussen de Scandinavische electropop en de trapmuziek uit Amerika werd genoemd, en dat vind ik wel goed gevonden. Een wat donkere sound, met een enigszins vreemd en fragmentarisch maar wel verdomd aanstekelijk refrein. Maar toch had ik dit eerder als hit in Europa dan in Amerika verwacht.

#98 Nicky Jam - Hasta El Amanecer

Soms moet je lang wachten op je grote doorbraak. Nicky Jam bracht zijn eerste album al uit in 1994, toen ie nog een jochie van veertien was. Pas meer dan twintig jaar later scoort hij zijn eerste échte hit: El Perdón. Wij kennen dat vooral als de eerste nummer 1-hit van Enrique Iglesias, maar het is oorspronkelijk een solonummer van Nicky Jam, ook geschreven door Nicky Jam. Later is het opnieuw opgenomen waarbij Enrique Iglesias meezingt, en die versie is een enorme hit geworden. In Nederland althans (en wel meer Europese landen), maar in Amerika was het ook de eerste keer dat Nicky Jam de Hot 100 haalde (het kwam tot 56, wat hoog is voor reggaeton). Toegegeven, hij had wel al een grote naam in de reggaeton-scene, maar daadwerkelijk een radiohit scoren is toch een stapje verder.

Nu weet hij dat succes meteen op te volgen met een tweede hit. Hij doet het in z'n eentje, al bestaat er ook een versie met Daddy Yankee, waar hij goed bevriend mee is en al veel mee heeft samengewerkt.

Overigens is deze muziek nog veel populairder dan het lijkt. Zeker onder bepaalde bevolkingsgroepen (ook in Nederland) wordt de muziek grijsgedraaid. Dat wordt vooral duidelijk als je het aantal YouTube-views zit. Hasta el Amanecer zit al bijna op 500 miljoen views en zit daarmee zelfs boven bijvoorbeeld Rihanna's Work. En oo ongeveer hetzelfde aantal als Stitches van Shawn Mendes, een nummer dat een jaar lang in de Billboard Hot 100 heeft gestaan, en waarvan de clip ook al vele langer uit is dan die van Hasta el Amenecer.

Ik gok dat deze muziek in Zuid-Amerika enorm veel gedraaid wordt, maar gewoon door latino's van over de hele wereld. Reggaeton en dancehall zijn genres die niet zo snel de pop-radiostations bereiken maar wel een enorme achterban hebben.

Hasta el Amanecer klinkt overigens gewoon als het doorsnee reggaeton-hitje, met precies dat herkenbare ritme, maar is verder wel een catchy deuntje.


#100 Alisan Porter - Down That Road

Daar is ze dan eindelijk, de winnares van het tiende seizoen The Voice US. En ze komt maar nét aan binnen. Leuk weetje: geen idee of mensen hier die film kennen (ik niet), maar ze had op tienjarige leeftijd al een grote rol in de film Cury Sue, in 1991. Maar daarvóór had ze op vijfjarige leeftijd al Star Search gewonnen. Nu is ze dus een vrouw van 34, en in de tussentijd heeft ze van alles gedaan: gedanst, in musicals gespeeld, in bands gezongen, oh en ze houdt ook nog een blog bij. En nu doet ze een gooi naar het grote sterrendom. Dat doet ze in country-sferen, met het oerdegelijke maar wellicht net niet genoeg opvallende Down That Road.

Re-entries

#26 Adele - Send My Love (to Your New Lover)
#51 Ariana Grande - Into You
#87 Troye Sivan - Youth
#97 The Lumineers - Ophelia
#99 Fetty Wap - Wake Up

Megastijgers

26 --> 16 P!nk - Just Like Fire
34 --> 24 Sia (ft. Sean Paul) - Cheap Thrills
51 --> 38 Fat Joe & Remy Ma (ft. French Montana) - All the Way Up
66 --> 49 Disturbed - The Sound of Silence
76 --> 59 gnash (ft. Olivia O'Brien) - I Hate U, I Love U
71 --> 61 MadeinTYO - Uber Everywhere
95 --> 66 Pitbull (ft. Enrique Iglesias) - Messin' Around
79 --> 67 Carrie Underwood - Church Bells
81 --> 71 Jon Pardi - Head Over Boots
91 --> 77 Jason Aldean - Lights Come On
97 --> 80 Alan Walker - Faded
99 --> 86 X Ambassadors - Unsteady

Langstgenoteerde: #18 Twenty One Pilots - Stressed Out (36 weken)

Bij onze Belgische vrienden is het een hitje. Nu op 22 in de Ultratop na 4 weken genoteerd te zijn, en voorlopig nog stijgende. Hopelijk waait d'r muziek ook over naar Nederland.


Heb het idee dat dit ook voor de Vlamingen geldt, komt zoveel vaker voor dat een indie artiest daar eerder doorbreekt. Nu bijvoorbeeld ook een hitje voor Mura Masa. Waarom kan dit in Nederland niet? Moeten we de schuld dan echt zoeken bij de radiostations die hier nog veiliger programmeren?

Ja dat denk ik wel. Stel dat ze nog de Amerikaanse of Engelse top 10 haalt, dan worden ze bij de radio ineens wakker, gaan ze het draaien en wordt het hier ook een hit. Zou niet de eerste keer zijn dat dat gebeurt. En als bijvoorbeeld 3FM eens niet achter de feiten aanloopt, komen ze met doorsnee rockbandjes of flauwe synthpop-bandjes aan om te pushen. Het radioklimaat is hier heel braaf, wat jammer is, want de radio heeft nog altijd een enorme invloed. De enige artiesten die hits weten te scoren zonder steun van de radio zijn de Nederlandse hiphop-artiesten als Broederliefde.

Lees net dat Wildest Moments van Jessie Ware gewoon in Vlaanderen een dikke top 3 hit was in de Ultratop. Dat geeft wel weer aan dat het Vlaamse radioklimaat een stuk beter is dan hier, want zonder de steun StuBru en consorten daar was het echt niet gelukt om vanuit het niets door te breken.

Zo zonde dat dat niet in Nederland kan.

Ja, bij StuBru kunnen ze het wel, als ze het willen. Vind het alleen heel jammer dat ze gewoonlijk niet verder komen dan het promoten van de nieuwe Muse, Foo Fighters of eender welk Alex Turner-project. Nieuwe bands als Teleman en Car Seat Headrest, die recent met geweldig en behoorlijk StuBru-fähig materiaal op de proppen zijn gekomen, worden momenteel straal genegeerd. Ah ja, want The Black Box Revelation heeft net de vierde of vijfde single van hun laatste plaat uitgebracht. En de Red Hot Chili Peppers, je weet wel, die groep die al jarenlang nog maar een schim is van diens vroegere zelf, is ook weer terug. Sorry, maar die nummers draaien we liever...

Voor de duidelijkheid, ik vind Studio Brussel een heel toffe zender, alleen niet om nieuwe muziek te ontdekken. Als alternatieve jongerenzender met desondanks een opvallend groot bereik, zitten ze in de ideale positie om heel jong Vlaanderen te overspoelen met alle leuke, creatieve muziek die er vandaag de dag uitkomt. En dat doen ze veel te weinig vind ik.

Hemel ze dus ook niet te veel op, Gretz Bovendien blijven nummers die alleen op StuBru vaak gespeeld worden, vooral in de tipparade steken. Pas als meer commercieel ingestelde zenders als MNM en QMusic die nummers oppikken, kunnen ze grote hits worden. Dat is bij Wildest Moments sowieso gebeurd.

Official UK Charts - binnenkomers 3 juni

#6 Clean Bandit (ft. Louisa Johnson) - Tears

Het is best gek: de laatste single van Clean Bandit is van begin 2015, nog geen anderhalf jaar geleden, en toch voelt het voor mij alsof het al heel erg lang stil is rondom Clean Bandit. Het zegt wat over de tijd van nu, waarin de drempel om muziek uit te brengen enorm laag ligt, en veel artiesten dus ook met grote regelmaat muziek uitbrengen. Clean Bandit heeft nu eventjes gemaakt, waarschijnlijk omdat ze asn het werk waren aan een een nieuw album, waar dit het eerste wapenfeit van is. Het is een samenwerking met de meest recente winnaar van X-Factor en de jongste winnaar daarvan tot nog toe: Louisa Johnson. Zij scoorde een top 10-hit met haar winnaarssingle, de Bob Dylan-cover Forever Young, en nu kan ze er een tweede top 10-hit aan toevoegen.

Tears voelt overigens als een typische Clean Bandit-single, waarbij je echt merkt dat ze een eigen geluid hebben, maar tegelijkertijd merk je ook ontwikkeling binnen de groep. Dat doet me vermoeden dat het een groep is die lang mee kan gaan. Als je te veel in hetzelfde blijft hangen raken mensen na een aantal jaar toch hun interesse kwijt, maar als je in één keer je stijl omgooit, haken mensen ook af. De beste manier om relevant te blijven is precies een single als deze. Verder vind ik hem qua liedje wel wat minder binnen hun oeuvre, maar ik ben wel benieuwd naar verder werk van een volgend album.

#76 DJ Kenno - Will Grigg's on Fire

Ik besef nu dat we ze nog maar weinig tegenkomen in de hitlijsten; van die echte novelty-hits. In Nederland hebben we er ook nog aardig wat gehad die specifiek in het voetbalthema zaten, zo werd As Dick Me Hullep Nodig Heb van Johan en de Groothandel in de jaren '90 nog een nummer 1-hit. Ik heb het dus over plaatjes die écht totaal niet serieus bedoeld zijn, en waarbij de muzikaliteit ondergeschikt is aan de 'grap' of de novelty.

Maar nu hebben we er weer eens eentje in Engeland. Het begon met een wat melige fan van de club Wigan Athletic, die voor de gein een paar bekende liedjes besloot aan te passen zodat de tekst over hun topscorer, Will Grigg, ging. Dat resulteerde in dit filmpje waarin hij, thuis opgenomen met zijn webcam, de nummers Girl on Fire van Alicia Keys en Freed from Desire van Gala zingt met een aangepaste tekst. Vooral zijn versie van Freed from Desire werd enorm opgepikt. Het werd een enorme sensatie in Wigan, de voetbalfans scandeerden het massaal bij de wedstrijden en feesten. Dan krijg je dus zulke taferelen. Ach ja, voetbalfans...

Uiteindelijk is er zelfs een officiele versie opgenomen, geproduceerd door dance-duo Blonde en ingezongen door Zak Abel. En zowaar, daardoor klinkt het muzikaal gezien niet eens beroerd. Maar daar gaat het natuurlijk niet om. Het blijft immers gewoon een kopie van Gala met een andere tekst. Het is uitgebracht onder de naam DJ Kenno, om de originele webcammer credits te geven, en blijkbaar is Wigan Athletic zo groot dat dat dan gewoon de hitlijsten haalt. ?

#82 Kiiara - Gold

We hebben het alternatieve popliedje van Kiiara hierboven al aardig besproken. Engeland is dus ook overstag gegaan, en dat doet vermoeden dat het in Nederland uiteindelijk ook wel opgepikt wordt. Zo moeilijk is het immers ook weer niet, en het is bovendien bijzonder pakkend.

#85 Coldplay - Up&Up

De derde single van A Head Full of Dreams, nadat de eerste twee (Adventure of a Lifetime en Hymn for the Weekend) allebei top 10-hits werden in Engeland. Dat zouden ze best ook voor elkaar kunnen krijgen met Up&Up. Al is het maar om de bijzondere clip. Het is een surrealistische clip, die ik wel kan omschrijven maar die je eigenlijk gewoon zelf even moet bekijken. Een ontzettend knap gemaakte clip, die op veel mensen indruk maakt. Knap hoe Coldplay na al die tijd nog steeds spraakmakend weet te zijn.

Het nummer is een hoopvol en optimistisch klinkend poplied, groots opgezet, als een viering van het leven. Wat mij vooral opvalt is de bijzondere bezetting. Het achtergrondkoor bestaat uit Beyoncé, Merry Clayton (jawel, de vrouw die op Gimme Shelter van The Rolling Stones meezingt!) en een mij onbekende actrice genaamd Annabelle Wallis, er is een gitaarsolo van Noel Gallagher (!!), en op de tambourine horen we het negenjarige zoontje van Chris Martin: Moses. Ben benieuwd of die ook met z'n allen in de studio hebben gestaan.

Re-entries

#87 Skrillex & Diplo (ft. Justin Bieber) - Where Are Ü Now
#93 Years & Years - King
#94 99 Souls - Girl Is Mine
#95 The Weeknd - Can't Feel My Face
#96 Catfish & the Bottlemen - 7
#99 Ed Sheeran - Photograph

Megastijgers

29 --> 10 Kungs vs. Cookin' on 3 Burners - This Girl
36 --> 22 P!nk - Just Like Fire
44 --> 33 The Chainsmokers (ft. Daya) - Don't Let Me Down
64 --> 34 Adele - Send My Love (to Your New Lover)
90 --> 70 Justin Bieber - Company
86 --> 74 Major Lazer (ft. MØ & DJ Snake) - Lean On
97 --> 77 Sigala (ft. Bryn Christopher) - Sweet Lovin'
96 --> 78 Walk the Moon - Shut Up and Dance
92 --> 80 Adele - Hello
100 --> 86 The Weeknd - The Hills

Langstgenoteerde: #81 Sia - Chandelier (92 weken)

Billboard Hot 100 - binnenkomers 8 juni

#74 Selena Gomez - Kill Em With Kindness

In Nederland doet Selena het niet geweldig, maar in Amerika is ze één van de grootste popsterren van dit moment. Haar laatste laatste vier singles haalden allevier de top 10 van de Hot 100. Drie daarvan zijn afkomstig van het album Revival, een album dat een volwassen vrouw laat horen, met meer sensualiteit en meer emotionele diepgang dan haar vroegere werk. Kill 'Em with Kindness valt daarin wat tegen, al is de boodschap (bestrijd vuur niet met vuur, maar wees de wijste). Verder is het echter een wat oppervlakkig popdeuntje met een catchy fluitje erin. Ik heb het gevoel dat deze niet de top 10 gaat halen.

#92 Kelsea Ballerini - Peter Pan

Ik vraag me af of het toeval is. Ruth B scoort momenteel een hit met het nummer Lost Boy, over Peter Pan, en metaforisch gezien over een jongen die niet volwassen wordt. En een half jaar brengt country-zangeres Kelsea Ballerini een nummer met vergelijkbare thematiek, waarin ze het ook over een 'lost boy' heeft. Kelsea lijkt haar inspiratie niet onder stoelen of banken te steken. Muzikaal gezien is het wel anders. Lost Boy is een pianoballad, terwijl dit country-pop is. Kelsea doet me soms denken aan de vroegere Taylor Swift; ze hebben hetzelfde gevoel voor pakkende popliedjes. Wie weet breekt Kelsea ook nog wel door als ze het breder dan de country trekt.

#93 Sam Hunt - Make You Miss Me

Zoals Sam Hunt. Eigenlijk ook een country-zanger, maar in Take Your Time was zo weinig country te bekennen dat het zelfs in Nederland een grote hit kon worden. Make You Miss Me voelt wat meer country, en is minder catchy, maar heeft wel een drumcomputer... Hij flirt dus ook met popmuziek. Make You Miss Me heeft dezelfde sfeer en melancholie als Take Your Time, maar is net wat minder opvallend.

#98 Dierks Bentley (ft. Elle King) - Different for Girls

Elle King doet het dan weer andersom. Breekt door met het alternatieve rock-liedje Ex's and Oh's, dat wel een vleugje country bevat, en duikt met dit duet helemaal de country in. Maar ik gok dat het gewoon een uitstapje is. Waar ze zich op hasr eigen werk echter onder andere wist te onderscheiden met haar stemgeluid, lijkt dat hier wat meer naar de achtergrond. Het is eerder achtergrondzang, en dus is het echt een nummer van Dierks Bentley. En die maakt gewoon weinig spannende en weinig verheffende country.

#99 Chris Lane - Fix

Eindelijk scoort Chris Lane zijn eerste hit. Toen hij merkte dat hij nogal blessuregevoelig was, besloot hij het basketballen op te geven en gitaar te leren spelen. Bijna tien jaar geleden deed hij auditie bij American Idol, maar dat werd geen succes. Ook is hij nog een tijdlang frontman van een band geweest. Maar cruciaal was de stap, zoals vaak in country, om naar Nashville te schrijven. Daar zitten alle songwriters die je een hit kunnen voorschotelen. Zo schreef ene Abe Soklasa het nummer Fix aanvankelijk voor zichzelf, als een popliedje, maar uiteindelijk werd besloten om het wat meer een country-vibe mee te geven en het door knappe countryzanger met goede stem Chris Lane te laten zingen. Dat het oorspronkelijk echter een popliedje was, is overduidelijk te horen. Chris Lane sluit daarmee aan bij de trend om country toegankelijk te maken bij een breder publiek.

#100 Daya - Sit Still, Look Pretty

Daya geeft in dit nummer aan dat ze niet het meisje is om maar stil te zitten en er knap uit te zien. Ze is liedje dat echt haar dromen najaagt. Dat zal best, maar ik vind het wel wat flauw, want als ik haar Wikipediapagina lees heb ik sterk het gevoel dat ze enorme geluk heeft gehad met het ontmoeten van de juiste mensen. Mensen die wel wat in haar zagen en daarom liedjes voor haar gingen schrijven en produceren. Ik wil niet zeggen dat ze een Britney Spears is, en ze leunt ook niet op haar uiterlijk, maar toch. Hoe dan ook, Sit Still, Look Pretty sluit qua sound perfect aan op vorige single Hide Away (die ik tekstueel ook al zo flauw vond), pakkende maar ook wel vrij simpele electropop. Luistert lekker weg, en doet het derhalve vast prima op de radiostations.

Re-entries

#52 Kevin Gates - Really Really
#89 Jake Owen - American Country Love Song
#97 Chance the Rapper (ft. Lil Wayne & 2 Chainz) - No Problem

Megastijgers

25 --> 13 Kent Jones - Don't Mind
38 --> 27 Fat Joe & Remy Ma (ft. French Montana) - All the Way Up
48 --> 38 Dierks Bentley - Somewhere on a Beach
99 --> 58 Fetty Wap - Wake Up
77 --> 64 Jason Aldean - Lights Come On
86 --> 70 X Ambassadors - Unsteady
92 --> 79 Kenny Chesney - Noise
96 --> 83 Kiiara - Gold

Langstgenoteerde: #18 Twenty One Pilots - Stressed Out (37 weken)

Official UK Charts - binnenkomers 10 juni

#25 DJ Khaled (ft. Drake) - For Free

We hebben weer een DJ Khaled-hit: hij heeft het niet geschreven, niet geproduceerd, hij roept er alleen wat dingen doorheen als 'we the best!!'. En toch staat het mooi op zijn naam, gaat hij er met de eer vandoor. Je vraagt je af waarom de echte artiesten hier iedere keer weer akkoord mee gaan. Het is namelijk geschreven door Drake en geproduceerd door Nineteen85 en Jordan van Majid Jordan. Dat zij geen artiesten die DJ Khaled nog nodig hebben. Is het een vriendendienst? Dan moet DJ Khaled wel écht een supertof persoon zijn. Ik denk vooral dat DJ Khaled een enorme zak met geld op tafel gooit. 'I made sure I got another anthem'.

En een anthem is het. For Free voelt voor mij echt als de zomerhit van Drake. Heerlijke laidback vibe, waarbij hij zich heeft inspireren door Blow the Whistle van Too Short. Eigenlijk een single uit de nadagen van Too Shorts carrière maar in bepaalde kringen is zijn hele carrière legendarisch. Hoe dan ook, Drake en zijn producers hebben er een lekkere feelgood-hit van gemaakt, leunend op een fijne groove. Kan best een grote hit gaan worden, en daar plukt DJ Khaled mooi de vruchten van.

#31 Shawn Mendes - Treat You Better

Tienersterretje Shawn Mendes was al een tijdje aan de weg aan het timmeren, maar Stitches betekende eindelijk zijn grote doorbraak. En dan is ie nog altijd slechts zeventien. Ik vond hem altijd ietwat de suffe, folky variant van Justin Bieber. Justin Bieber werd afgezeken maar Shawn Mendes was wel oké, omdat de knul altijd zichtbaar op zijn gitaartje zat te spelen. Hoe dan ook Treat You Better wordt nu al meteen flink opgepikt en dat is niet gek: het ligt mooi in het verlengde van Stitches. Radiovriendelijke popmuziek, lekker makkelijk in het gehoor, zonder rafelrandjes en meteen herkenbaar en pakkend. Dat maakt zijn muziek dus enorm veilig en daarmee mijns inziens ook enorm saai.

#48 Jonas Blue (ft. JP Cooper) - Perfect Strangers

Nog meer radiovriendelijkheid. Eerder toverde Jonas Blue het emotionele Fast Car al om tot een gezellig niets-aan-de-handliedje. Deze keer komt ie niet met een cover (volgens mij), maar verder is er weinig veranderd. Een catchy panfluitdeuntje in combinatie met een hoop luchtige tonen. Een beetje het muzikale equivalent van een Bros of zo'n paasei dat hol blijkt te zijn. Of luchtige vla, waar ik wel weer erg van houd, dus het is niet per se negatief.

Ik zie nu dat zijn Fast Car op Spotify ook in een akoestische versie staat, en verrek, dan klinkt het gewoon als een één-op-één-cover van Tracy Chapman. Wat wen nuttige toevoeging.

#64 Mike Will Made-It & Rihanna - Nothing Is Promised

Mike Will Made-It is een producer die tegenwoordig vooral heel veel met de jongens van Rae Sremmurd optrekt. Hij heeft hun in feite een succesvolle carrière bezorgd, met zijn frisse, vaak wat minimalistische beats. Op hun beurt hebben ze hem meegeholpen met het werken aan Beyoncé's Formation. Nu mag hij voor die andere grote dame produceren en krijgt hij de hulp van Future (die je op de achtergrondvocalen hoort). Lekker nummer, weer prima geproduceerd en fijne zang van Rihanna, maar voor mijn gevoel mist er net iets om écht een uitschieter te zijn. Maar een leuke samenwerking is het wel.

#85 Kent Jones - Don't Mind

De meest frisse nummers kom je vaak echter tegen bij de nog onbekende debutanten. In dit geval Kent Jones, een Amerikaanse rapper die in zijn thuisland al hard op weg is naar de top 10 met dit nummer. Grappig genoeg had dit zo een Mike Will-Made It-beat kunnen zijn, maar heeft dit nummer net iets wat het vorige nummer mist. Een bepaalde urgentie of een bepaalde X-Factor. Dat is ook te danken aan de lekker enthousiaste Kent Jones, en het leuk gevonden refrein waar meerdere talen de revue passeren, met als boodschap: het maakt me niet uit welke taal je spreekt en of ik je versta... (gericht aan een schone deerne, verder mag je het zelf invullen).

#89 Alicia Keys - In Common

Ook Alicia Keys klinkt opvallend fris! Sinds Girl on Fire uit 2012 heeft ze geen grote hits meer weten te scoren, en nou hoop ik dat In Common één van de zomerhits van dit jaar wordt. Het heeft ook wel een tropische sound, maar sluit toch niet echt aan op de tropical house-hype. Het voelt meer aan alsof ze zich heeft laten inspireren door Zuid-Amerikaanse feestjes, maar die inspiratie wel heel subtiel heeft aangebracht in haar eigen werk. Het combineert pop en dancehall eigenlijk op een vergelijkbare manier als Drake op One Dance doet, waarbij de elektronische instrumentatie een hele fijne, lichte klankkleur verzorgen. Voor mij in ieder geval een zomerhit, nu moet de radio nog overstag gaan! Ik zie op Wikipedia Jamie xx genoemd worden als vergelijkingsmateriaal en dat is ook wel een goede (zijn Good Times bijvoorbeeld).

#94 Sigala (ft. John Newman & Nile Rodgers) - Give Me Your Love

Met de zomer in aantocht schieten de potentiële zomerhits als paddestoelen uit de lucht. Dat Sigala er eentje aflevert, is geen verrassing. Zijn vorige drie singles hadden op het juiste moment immers ook zomerhits kunnen zijn; lekker vrolijke, dansbare popmuziek. En met de krachtige stem van John Newman en het funky gitaarspel van Chic's Nile Rodgers wordt het al snel een lekker opzwepende single. De Britse producer bracht zijn debuutsingle net na de vorige zomer uit dus mag hij nu eindelijk zijn muziek laten horen in het seizoen dat het het meest tot recht komt. Je ziet al zo de festivalbeelden voor je.

#95 Alan Walker - Sing Me to Sleep

Toch knap om op achttienjarige leeftijd, met net een paar singles uit, al een eigen stijl te hebben. Dat valt dan vooral op op de tweede hit, als je ook meteen kan horen dat het de tweede hit van Alan Walker is. Zijn eerste hit Faded viel op doordat het een EDM-geluid combineerde met een liedje in mineur. Waar de EDM tegenwoordig een en al luchtigheid en feelgood is, pakte Alan Walker het serieuzer aan. Zo ook op Sing Me to Sleep, waarop hij wordt bijgestaan door de dromerige vocalen van dezelfde zangeres (Iselin Solheim, die alweer geen credits krijgt). Zij zingt een melancholische en mijmerende tekst over een voorbije relatie. Je hoort de treurnis terug in het nummer, maar toch zorgt de muziek van Alan Walker daarbij ook voor een hoopvol geluid. Deze Alan Walker kan best een grote jongen worden!

Re-entries

#96 Jess Glynne - Take Me Home
#98 Ed Sheeran - Thinking Out Loud
#100 Robin Schulz (ft. Francesco Yates) - Sugar

Megastijgers

42 --> 27 Calum Scott - Dancing On My Own
55 --> 44 Dua Lipa - Hotter Than Hell
62 --> 46 David Guetta (ft. Zara Larsson) - This One's for You
64 --> 51 MK & Becky Hill - Piece of Me
82 --> 58 Kiiara - Gold
99 --> 83 Ed Sheeran - Photograph

Langstgenoteerde: #98 Ed Sheeran - Thinking Out Loud (96 weken)