Geen Frankie Sinatra te bespeuren vooralsnog. Hopelijk volgende week ofzo!

Hij is wel in Australië binnengekomen! In Engeland waren zowel Since I Left You als Frontier Psychiatrist top 20-hits dus wie weet.

Als het aan Stenders ligt, gebeurt dat in Nederland ook

Inderdaad zeg, van hun eerste plaat hebben twee singles in de Britse top 20 gestaan! Wat een leuke hitlijst is dat toch! Hopelijk kunnen The Avalanches hun plaats 15 jaar na dato weer opeisen tussen al het jonge geweld. Wellicht dat de medewerking van MF Doom en Danny Brown wat nieuwsgierigheid opwekt bij de Britten.

Welke plaat mis ik hier?

Billboard Hot 100 - binnenkomers 14 juni

#18 DJ Khaled (ft. Drake) - For Free

Laat ik het niet meer hebben over het feit dat DJ Khaled totaal niks bijdraagt aan dit nummer en er wel de credits voor krijgt, want dat weten we nu wel. Dat hij de lead-artist is, daar zal Drake ook mee ingestemd hebben.

Hoe dan ook, Drake is ontzettend productief, maar komt toch niet met half werk. In Europa ligt het misschien nog iets lastiger, maar in Amerika kan dit zo een zomerhit worden. Lekker luchtige beat, lekker flowende Drake, geinige tekst waarin hij o.a. naar Kendrick Lamar verwijst (die heeft ook een nummer genaamd For Free). Het duurt alleen wat kort, en heeft weinig variatie. Om in Nederland een hit te worden mist het ook een pakkend refrein. Maar bij hiphop gaat het net zo vaak om de vibe, en dat zit bij dit nummer wel goed. Ik ben benieuwd hoe goed het uiteindelijk gaat presteren in de charts.

#34 Shawn Mendes - Treat You Better

Bij Treat You Better ben ik minder benieuwd hoe het gaat presteren in de charts, want het gaat ongetwijfeld weer een grote hit worden. Stitches heeft immers ook een jaar lang in de Billboard Hot 109 gestaan! Treat You Better is ook vakkundig in elkaar gezet, en is eigenlijk helemaal niet zo slecht. Goede dynamiek tussen couplet en refrein, een geinig ritme dat het tot een lekker vlot nummer maakt, en natuurlijk aansprekende, goed in het gehoor liggende melodieën. En in drie minuten is het liedje af. Maar toch: ik hoop gewoon telkens dat Shawn eens lekker uit de bocht vliegt of iets geks doet. Het is een prima knul, maar oh zo braaf.

#75 Mike Will Made-It & Rihanna - Nothing Is Promised

Alles wat Rihanna aanraakt, verandert tegenwoordig in goud. Oké, dat valt ook wel weer mee, maar in Amerika geldt dat ook wel meer dan in Nederland. Riri zit tegenwoordig veel in de urban, iets dat in ons land nog altijd niet zo heel erg aanslaat. Maar of ze nou samenwerkt met Drake, Calvin Harris, DJ Mustard of Mike Will-Made It, in Amerika zijn ze er allemaal gek op. Mike zit wel goed dus. Ik kan het ook begrijpen, want Rihanna heeft een eigen stemgeluid dat aanvankelijk wellicht wat dunnetjes leek, maar waar ze in de loop van haar carrière in is gegroeid. Nu zorgt het voor een aangenaam 'randje', dat perfect bij hiphop-beats met een ietwat donker randje past (maar gezien haar Caribische roots is ze óók perfect geschikt om dancehall-achtige plaatjes in te zingen, dat klopt gewoon). Op Bitch Better Have My Money bewees ze al dat hiphop haar goed ligt. Dit is wat minder hiphop, want ze zingt over de beat heen, maar die beat heeft toch een hiphop-basis. En het is ook niet echt een pakkend popliedje. Echt iets wat vooral bij de Amerikanen aanslaat dus,

Wat me opvalt: de binnenkomers zijn deze week erg kort. Ook Nothing Is Promised zit onder de drie minuten. En Shawn Mendes gaat maar net over die drie minuten heen.

Re-entries

#97 Kanye West - Father Stretch My Hands Pt. 1

Megastijgers

70 --> 48 X Ambassadors - Unsteady
74 --> 52 Selena Gomez - Kill Em With Kindness
86 --> 59 Dan + Shay - From the Ground Up
92 --> 81 Kelsea Ballerini - Peter Pan
93 --> 82 Sam Hunt - Make You Miss Me
100 --> 86 Daya - Sit Still, Look Pretty

Langstgenoteerde: #21 Twenty One Pilots - Stressed Out (38 weken)

Official UK Charts - binnenkomers 17 juni

#21 The Stone Roses - Beautiful Thing

De comeback van The Stone Roses gaat tot nog toe erg lekker. Het lijkt erop dat men, ruim 25 jaar na de hoogtijdagen van de band, nog altijd zit te wachten op nieuw materiaal. En dat men ook blij is met het vertrouwde geluid. Sterker nog, ik denk dat een nummer als Beautiful Thing precies is waar veel fans op hoopten. Het zal ze een behoorlijk nostalgisch gevoel bezorgen, nieuwe muziek die precies die oude Madchester-sound heeft. Ritmesectie Mani en Reni laten horen nog altijd in vorm te zijn en zorgen voor een vibe die doet denken aan een klassieker als Fool's Gold, en Ian Brown zingt van die typische, lekker lome, nonchalante zanglijntjes. Maar wat ik me afvraag; zal iedereen op den duur niet gewoon weer teruggrijpen op het oude werk? Het voegt toch vrij weinig toe... Ietwat vernieuwing had toch best gemogen, of niet?

#22 The Neales - I'll Be There

The Neales is een groep rondom een vader en zijn drie zoons, waarbij het draait om de vocale prestaties en de samenzang van de heren. Niet dat ik die nu meteen indrukwekkend vind, maar ze hebben er toch maar mooi de finale van Britain's Got Talent mee gehaald. Een soort familieversie van L.A. the Voices. En nu brengen ze een single uit voor het goede doel, die daarom ook massaal wordt gedownload en vooral daardoor de hitlijsten haalt. Het is overigens geen cover van The Jackson 5 maar een eigen nummer. Wat mij vooral opvalt is dat de synthesizerbegeleiding enorm cheesy en goedkoop klinkt, en dat het melodieus en compositorisch een erg saai nummer is dat maar een beetje voortdreutelt. Matigheid troef dus. En de zang is het ook al niet echt, terwijl net dat gedeelte goed zou moeten zitten. Ach ja, het is voor het goede doel, moet je maar denken.

#68 Twenty One Pilots - Ride

Nu na Stressed Out ook Ride een grote hit begint te worden in Amerika, wordt ie ook steeds meer opgepikt in Europa. O.a. dus Nederland en Engeland. En na Stressed Out is ook dit weer een lekker eigenwijs en redelijk uniek klinkend popliedje. Maar ook weer verdomd catchy. Deze keer hebben ze er een reggae-ritme in gegooid, wisselt de frontman zang en rap af, en gaat ie in de bridge ineens over op zijn falsetto. Geinig, en het klinkt nog goed ook. Toch wel één van de leukere hitparadebandjes vsn nu en vooral omdat ze lekker hun eigen ding doen. Hopelijk blijven ze dat doen!

#98 Usher - Crash

De tijd dat Usher nummer 1-hit na nummer 1-hit scoorde is wel voorbij, maar toch blijft hij lekker muziek maken en scoort hij zo af en toe nog een grote hit. Anderhalf jaar geleden scoorde hij nog best een grote hit met (het m.i. wat flauwe) I Don't Mind, dat aan Nederland voorbij is gegaan. Maar de geëngageerde single Chains die hij vorig jaar uitbracht flopte dan weer totaal. Nu heeft hij weer twee singles uit, de ene is met Young Thug en kan in Amerika dus wel wat gaan doen, de ander is Crash en komt nu voorzichtig binnen in Engeland. Lekkere R&B met een donker randje. Het leunt niet op een catchy refreintje, zoals I Don't Mind deed, dus een grote hit zal het wel niet horen, maar het is wel fijn dat Usher ook wat minder commerciele dingen doet. CRash heeft een toffe beat en een prettige onderhuidse spanning, en bovendien komt zijn stemgeluid er perfect tot recht.

Re-entries

#84 David Baddiel, Frank Skinner & The Lightning Seeds - 3 Lions (een oud EK-anthem)
#93 David Guetta (ft. Sia) - Bang My Head
#95 Gorgon City (ft. Vaults) - All Four Walls
#96 Lukas Graham - Mama Said
#97 Adele - When We Were Young

Megastijgers

46 --> 16 David Guetta (ft. Zara Larsson) - This One's for You
44 --> 18 Dua Lipa - Hotter Than Hell
79 --> 40 Tom Odell - Magnetised
58 --> 48 Kiiara - Gold
69 --> 58 Justin Bieber - Company
85 --> 60 Kent Jones - Don't Mind
83 --> 70 Ed Sheeran - Photograph
88 --> 77 Sia - Chandelier

Langstgenoteerde: #94 Ed Sheeran - Thinking Out Loud (97 weken)

Helaas, ArthurDZ, geen Avalanches, maar misschien word je wel blij van The Stone Roses als hoogste binnenkomer.

Leuk dat de Roses het nog steeds zo goed doen, inderdaad! Al is Frankie Sinatra natuurlijk het betere nummer. Maar ach, je mag ook niet teveel verwachten van hitlijstjes

Billboard Hot 100 - binnenkomers 21 juni

#71 Kanye West, Gucci Mane, Big Sean, 2 Chainz, Travi$ Scott, Yo Gotti, Quavo & Desiigner - Champions

Kanye West heeft net zijn nieuwe album uitgebracht, is nog steeds bezig met wijzigingen erin aanbrengen en bizarre clips erbij maken (Famous), maar hij heeft alweer een nieuw project. Er komt een opvolger van het album Cruel Summer, een album waarop hij allerlei artiesten van zijn label verzamelde, een soort staalkaart van wat zijn label te bieden heeft. Na vier jaar wordt dat opgevolgd door Cruel Winter, en dit is het eerste voorproefje. Nogal een bombastisch nummer, moet ik zeggen. Van mij mag het allemaal wel wat subtieler. Overigens is Champions niet te verwarren met Kanye's Champion, dat op zijn album Graduation staat. Nieuwe namen wat betreft het samenwerken met Kanye West zijn Gucci Mane, die net uit de gevangenis is, Quavo, lid van Migos, en Yo Gotti, de 35-jarige rapper die pas net echt doorgebroken is. Kanye West is trouwens zelf al bijna veertig maar zoals je ziet blijft hij zich omringen door de jongere garde waardoor hij zichzelf fris en scherp houdt.

#87 D.R.A.M. (ft. Lil Yachty) - Broccoli

En van die jongere garde in de hiphop maken ook D.R.A.M. en Lil Yachty uit, allebei nieuwkomers in de Billboard Hot 100. Ze hebben samen een gezellig, vrolijk hiphophitje gemaakt, waarbij ze over een opgewekt pianodeuntje rappen over... groente? Nee joh, over wiet natuurlijk. Er zit zelfs nog een frivool fluitje in dat zo ongeveer haaks staat op veel andere stoere hiphop. Het nummer klinkt zelfs wat kinderlijk. Over kinderlijk gesproken... (we zijn vandaag van de bruggetjes)

#90 Jacob Sartorius - Sweatshirt

We hebben een nieuwe Justin Bieber! Nouja, dat moeten we nog maar afwachten natuurlijk, maar de dertienjarige Jacob Sartorius is razend populair onder de (jonge) tienermeisjes en basisschoolmeisjes. En eigenlijk is Sweatshirt goed vergelijkbaar met hoe Justin Bieber ooit begon (al was Bieber iets ouder). Ik ben benieuwd of Sweatshirt net zo groot kan worden als Baby van Justin Bieber zes jaar geleden werd. Overigens was dat al de derde hit van Bieber in de VS, dus misschien moeten we bij Sartorius ook nog even wachten op de 'klassieker'. En zou Sartorius dan ook over zes jaar ineens veel toffere muziek gaan maken? Ach ja, kindsterretjes zijn van alle tijden, moet kunnen toch?

#92 Lil Uzi Vert - Money Longer

Na D.R.A.M., Lil Yacht, en Jacob Sartorius de vierde artiest die voor het eerst zijn opwachting maakt in de Billboard Hot 100. Het gaat om een jonge rapper (maar birt zo jong als Jacob Sartorius hoor, hij is rond de 20), die weliswaar net doorbreekt maar toch rapt over wat het succes teweegbrengt. Nouja, hij zal wellicht een grote naam in de lokale hiphopscene zijn geweest. 'Nowadays I am on, my haters got sadder'. Ja jongen, hoge bomen vangen veel wind, wen er maar aan. Maar hij is wel blij met het geld dat het hem oplevert natuurlijk! Grappig is trouwens hoe hij bij zijn invloeden naast een zooi grote rappers als A$AP Rocky en Kanye West óók Marilyn Manson noemt. Wellicht houdt de jongen wel van wat procovate en excentriciteit. Toch klinkt Money Longer niet meteen heel eigenzinnig, het is gewoon de typische trap-hiphop die het heden ten dage goed doet.

#94 Wale - My PYT

Dan weer over naar een dertiger. De rapper Wale probeert relevant te blijven en maakt daarbij een soort kopie van Nelly's The Fix. Die track is geproduceerd door DJ Mustard en leunt zwaar op Sexual Healing van Marvin Gaye. Dat is in de beat vsn My PYT ook wel terug te horen, maar in het refrein komt ook P.Y.T. van Michael Jackson voorbij. Een R&B-track waarbij hij een ode brengt aan wat legendarische artiesten van vroeger dus. Het is wat anders dan we gewend zijn van Wale. Het lijkt trouwens écht heel erg op The Fix, die ik er voor de aardigheid meteen achteraan draaide. Beetje makkelijk hoor Wale.

#98 DNCE - Toothbrush

DNCE scoorden een wereldhit met hun debuutsingle Cake By the Ocean, en het zou me niet verbazen als ze dat met Toothbrush nog eens herhalen. Althans, debuutsingle, Joe Jonas is natuurlijk een bekende. Samen met zijn twee broers vormde hij The Jonas Brothers. En DNCE is eigenlijk The Jonas Brothers zonder zijn broers, want de andere leden waren live-muzikanten van The Jonas Brothers. Maar bovenal is Joe ouder geworden en maakt nu volwassenere popmuziek. Maar vooral ook gewoon lekkere feelgood-muziek, daar is niets in veranderd. Toothbrush heeft een gitaargroove die wat doet denken aan Nile Rodgers, en een prettig pakkend refrein dat gedragen wordt door het hoge stemgeluid van Joe Jonas. Die blijkt ook daadwerkelijk een goede zanger te zijn geworden. En waren Joe en Nick ooit zulke christelijke jongens (Nick had zelfs een kuisheidsring), nu verwijzen ze in hun muziek regelmatig (impliciet) naar seks. Kleine jongens worden groot. Maar wel weer een lekkere radiohit!

Re-entries

#70 Shakira - Try Everything
#76 ScHoolboy Q (ft. Kanye West) - That Part
#86 Charlie Puth (ft. Selena Gomez) - We Don't Talk Anymore
#88 Coldplay - Hymn for the Weekend
#99 Dierks Bentley (ft. Elle King) - Different for Girls

Megastijgers

27 --> 14 Nick Jonas (ft. Tove Lo) - Close
31 --> 18 Meghan Trainor - Me Too
46 --> 36 Flume (ft. Kai) - Never Be Like You
58 --> 48 Carrie Underwood - Church Bells
74 --> 64 OneRepublic - Wherever I Go
79 --> 67 Kiiara - Gold

Langstgenoteerde: #21 Twenty One Pilots - Stressed Out (39 weken)

Joe Jonas maakt deel uit van DNCE. Niet Kevin!

Oh, wat stom! Kevin is natuurlijk gewoon een brave huisvader.

Official UK Charts - binnenkomers 24 juni

#25 Bastille - Good Grief

Er was een tijdje dat de muziek van Bastille helemaal grijs gedraaid werd op de radio. Catchy pop/rock met een karakteristiek stemgeluid en een hang naar dramatiek. Vooral Pompeii kon je niet ontlopen, de Britten haalden er zelfs Amerika mee. Maar het was alweer een tijdje stil. Tot nu dus. Good Grief voelt meteen herkenbaar aan, wat natuurlijk komt door de stem van de zanger, maar ook melodieus gezien lijken ze wat in herhaling te vallen. Good Grief had naar mijn idee zo een B-kantje van een aantal jaar terug kunnen zijn. Maar als de radio het maar vaak genoeg draait, blijft het vanzelf hangen bij het grote publiek en wordt het weer een grote hit. Toch heb ik hier een beetje het Imagine Dragons-gevoel bij: de band is meteen megagroot na een succesvol debuutalbum maar kan het vervolgens op het tweede album niet helemaal waarmaken.

#33 Twenty One Pilots - Heathens

Toevallig staat Imagine Dragons wel op de soundtrack van de nieuwe superheldenfilm Suicide Squad. In samenwerking met Lil Wayne en Wiz Khalifa, met als featuring óók nog Ty Dolla $ign, X Ambassadors en Logic. Ik heb het nog niet gehoord, maar het zal mij benieuwen. Op die soundtrack staat ook een Bohemian Rhapsody-cover door Panic! at the Disco. Ik verzin het niet. De leadsingle van de soundtrack is echter Heathens van Twenty One Pilots. Na Stressed Out en Ride een nummer dat wat minder leunt op een catchy refreintje, maar juist leunt op een wat griezelige (nouja, eerie is het juiste woord), onheilspellende sfeer. Wellicht passend bij de film. Een nummer dat wat meer onder de huid moet kruipen, heb ik het idee, maar dankzij de snel verworven status van de groep komt het toch al meteen hoog binnen.

#53 Christine & the Queens - Tilted

Over het algemeen kom je maar bitter weinig Franstalige muziek tegen in de Engelse charts. Franse artiesten die in de rest van Europa grote hits weten te scoren, gaan aan Engeland volledig voorbij. Ik noem een Stromae... Christine and the Queens had echter een groter publiek op het oog en heeft daarom veel van haar nummers naar het Engels vertaald. Christine, haar Nederlandse top 40-hit, heet nu Tilted en voerde ze op in de Graham Norton Show. Daar was men in Engeland erg enthousiast over, met als resultaat haar debuut in de UK Charts. Franstalige artiesten wil je vaak niet in het Engels horen, maar ik moet zeggen dat je er zo aan gewend bent en verder is het precies hetzelfde nummer.

#58 Tinie Tempah (ft. Wizkid) - Mamacita

Tinie Tempah is de laatste tijd weer lekker actief, heb ik het idee. Vorig jaar scoorde hij in Engeland een grote zomerhit met Not Letting Go, een samenwerking met Jess Glynne. Deze keer laat hij het refrein inzingen door de Nigeriaan Wizkid, die je sinds zijn bijdrage op Drake's One Dance ineens op wel meer featurings tegen kan komen. Wie weet gaat Wizkid binnenkort voor zijn doorbraak als solo-artiesf. Ik ben benieuwd! Mamacita kan overigens de zomerhit van dit jaar worden voor de rapper, als die zomer nog tevoorschijn komt. Gewoon een lekker zomerse vibe, met vlotte pakkende raps.

#60 Tiësto (ft. John Legend) - Summer Nights

Tiësto's twintigste hitnotering in Engeland (en dan heb ik Gouryella niet eens meegerekend), en daarmee kunnen we wel stellen dat aan de andere kant van het kanaal één van de succesvolste Nederlandse artiesten is. Dit keer gaat het om een opmerkelijke samenwerking, want John Legend kennen we als R&B-zanger en niet als iemand die dance-plaatjes inzingt. De zang vind ik ook meteen het enige dat Summer Nights onderscheidt, want verder klinkt het bijzonder dertien in een dozijn. Gewoon een doorsnee, onopvallend danceplaatje dat op z'n hoogst wel lekker klinkt.

#63 Charlie Puth (ft. Selena Gomez) - We Don't Talk Anymore

En daar hebben we de brave Hendrik van dit moment weer. Hij is wat mij betreft de enige die Shawn Mendes nog overtreft wat betreft het maken van zó veilig mogelijke radiopop. Ook We Don't Talk Anymore is weer een enorm braaf popliedje, maar is wel prettig geproduceerd, en heeft sterke zang. Ik kan er dus geen hekel aan hebben en daar hebben we meteen het hele punt van meneer Puth. Al vind ik dat dan wel weer ergerlijk aan hem, haha. Hij had overigens Selena Gomez gevraagd om mee te zingen omdat hij dacht dat hun stemmen goed bij elkaar zouden passen en daar ben ik het mee eens. Prima combinatie. En het helpt natuurlijk ook wel als promotie voor zijn muziek.

#78 Chase & Status (ft. George the Poet) - Spoken Word

Het recyclen van oude hits; het gebeurt al zo lang als de hitlijsten bestaan. Met de mogelijkheid om te samplen is het natuurlijk nog makkelijker geworden. Chase & Status maakt gebruik van een 25 jaar oude hit die al eerder is hergebruikt: Rozalla - Everybody's Free (to Feel Good). O.a. op onherkenbare wijze in Baz Luhrmann's Everybody's Free (to Wear Sunscreen) en ook in Sound of Freedom van Bob Sinclar (zo heb ik het zelf leren kennen). Deze meer gaat drum & bass-duo Chase & Status er dus mee aan de haal, ze gebruiken het refrein voor een opzwepend dancenummer waar de coupletten worden gerapt door George the Poet. Dat heeft een beetje het aanmoedigende, postiverende karakter waarbij ik aan motivational speakers moet denken. You can do it!

#79 Selena Gomez - Kill Em With Kindness

Naast de featuring bij Charlie Puth komt Selena ook met haar eigen single binnen. Deze keer geen sensueel nummer, maar ook een nummer met een positieve booschap. De tekst is daarbij geïnspireerd op de negatieve reacties die ze kreeg op haar gewicht tijdens eens reis naar Mexico. Dat liet ze blijkbaar maar over zich heen gaan, in plaats van er fel tegenin te gaan. En die houding moet je jezelf als grote popster ook wel aanleren. Muzikaal zit ze op deze nieuwe single wat meer in de EDM-hoek, en maakt ze verder gebruik van een catchy fluitje als de hook die in je hoofd blijft hangen. Ik vind het wel haar minste single tot nog toe, maar hitgevoelig is het.

#87 Joel Adams - Please Don't Go

Joel Adams is een jonge Australiër die daar vier jaar geleden, op vijftien-jarige leeftijd, meedeed met X-Factor. Winnen deed ie niet, maar hij bleef zich ontwikkelen in de muziek. Overigens is dit liedje ook al vier jaar oud. Hij moest toen een liedje schrijven voor school, maar was het vergeten. Op het laatste moment heeft ie in een kwartiertje nog dit nummer geschreven. Eind vorig jaar was het dan eindelijk tijd voor zijn debuutsingle, en daarvoor stopte hij dat nummer in een elektronisch pop-jasje, waarmee hij in dezelfde hoek als Troye Sivan zit. Goed liedje, goede arrangementen, niet uitzonderlijk maar wel radiovriendelijk: kan zomaar een grote naam worden!

#96 Meghan Trainor - Me Too

Ik merk toch dat de populariteit van Meghan Trainor alweer wat af begint te nemen. Of het komt doordat Me Too nogal afwijkend is ten opzichte van haar eerdere werk is, en men daarom wat moet wennen. Toch vind ik het haar beste nummer tot nog toe. De tekst waarin ze haarzelf de hemel inprijst moet je natuurlijk niet al te serieus nemen, maar muzikaal gezien is het eigenlijk gewoon een heel goed geschrven en geproduceerd popliedje. Doet denken aan de popsongs die Britney Spears en Christina Aguilera ooit maakten, maar dan met een twist en met wat invloed van moderne dance-muziek. Overigens heeft ze wel wat hulp gekregen van o.a. Jason Derulo, iemand die wel weet hoe je een hit schrijft. Zou dit een groeier worden in de Engelse charts?

#100 Mumford & Sons (ft. Baaba Maal) - There Will Be Time

Ik heb nooit echt veel met Mumford & Sons gehad, maar toch vond ik de meer rock-geïnspireerde richting op hun laatste album helemaal niet zo beroerd. Toch haakten veel mensen af en waren veel critici negatief. Wellicht als reactie erop gooit de band het nu wéér over een andere boeg. Ze werken samen met Baaba Maal, een grootheid in Senegal en ook geliefd in de rest van Afrika. Baaba Maal is al ruim 25 jaar bezig en heeft met zijn Afrikaanse muziek ook een publiek buiten Afrika weten te bereiken. Dit jaar heeft ie overigens ook de fantastische single Fulani Rock uitgebracht, de moeite waard om te checken! Maar dat terzijde.

Op There Will Be Time combineren Mumford & Sons hun eigen stijl met Afrikaanse invloeden. De eigen stijl herken je duidelijk terug in de opbouw; There Will Be Time begint klein maar gaat uiteindelijk naar een typische Mumford-climax. Een fraai liefdesliedje waarbij Mumford en Baaba elkaar afwisselen in zang. Het voelt oprecht, en daarmee is mijn waardering voor de band toch weer wat gestegen.

Het is overigens onderdeel van een EP, waarvan de nieuwe single Wona is. Die vind ik zelf nog wat beter. Hierop doen ook nog de Zuid-Afrikanen van Beatenberg en de Malawiër van The Very Best mee, en het nummer voelt als een soort kruising tussen Vampire Weekend en Paul Simon's Graceland-album, met nog een vleugje Mumford.

Re-entries

#72 Red Hot Chili Peppers - Dark Necessities

Megastijgers

91 --> 9 Sigala (ft. John Newman & Nile Rodgers) - Give Me Your Love
25 --> 15 Adele - Send My Love (to Your New Lover)
28 --> 16 Calum Scott - Dancing On My Own
60 --> 39 Kent Jones - Don't Mind
54 --> 41 Sigma (ft. Take That) - Cry

Langstgenoteerde: #80 Sia - Chandelier (95 weken)

Billboard Hot 100 - binnenkomers 28 juni

#14 Twenty One Pilots - Heathens

Twenty One Pilots is al een tijdje bezig, en stond altijd te boek als een alternatieve band. In bijzonder korte tijd hebben ze zich echter ineens opgewerkt naar een heel grote naam. Met hun vorige album hebben ze al een aardige fanbasis opgebouwd, waardoor de eerste singles van hun nieuwe album al meteen flink wat aandacht genereerden. Als derde single kwam Stressed Out uit, wat in een aantal maanden uitgegroeid is tot een wereldhit; niemand die dat zag aankomen. Ride doet het momenteel óók erg goed, en ondertussen zijn ze dus zo groot dat nieuw werk gewoon meteen in de top 15 binnenkomt. In dezelfde week wordt Ride hun tweede top 10-hit en is Stressed Out met veertig weken het nummer dat nu het langst in de Hot 100 staat. En daarme staan ze drie keer in de top 25. Gaat lekker.

En het leuke is dat ze er niet commercieler door geworden lijken te zijn. Ze blijven lekker hun eigen ding doen; poppy rockliedjes, dat wel, maar steevast met een twist. Liedjes die meteen pakken maar ook meteen opvallen en zich onderscheiden van andere hits. Heathens is weliswaar minder catchy, maar heeft het Amerikaanse publiek toch meteen gegrepen. Wordt het hun derde top 10-hit?

#67 Red Hot Chili Peppers - Dark Necessities

Ook een band die lekker hun eigen ding blijft doen is de Red Hot Chili Peppers. Voor hun nieuwe album hebben ze samengewerkt met Danger Mouse, waardoor de sound toch weer nét wat afwijkt van hun eerdere albums. Wel is de stijl ontzettend herkenbaar; alleen al dat baslijntje. Maar bijvoorbeeld die piano erdoorheen voelt toch wat atypisch. Ik hoor veel mensen zeggen dat het wat soft is en pit mist, maar dat geldt toch voor heel veel hits sinds het Californication-album. Californication, Otherside, Snow, etc. zijn allemaal softe Sky Radio-fähige popliedjes. En dan vind ik Dark Necessities daar echt niet voor onderdoen, of eigenlijk zelfs wel beter. Erg fijn gearrangeerd, en na hem regelmatig gehoord te hebben is het liedje voor mij gaan groeien. De Peppers zijn allang al geen funkband meer, maar gewoon een popband. Dat is ook waar ze mee scoren: sinds Californication heeft de band met een single van elk album wel de Amerikaanse top 40 gehaald. En dat zie ik Dark Necessities, hun veertiende hit, ook wel doen.

#78 Fifth Harmony (ft. Fetty Wap) - All in My Head (Flex)

Ook Fifth Harmony gaat dit jaar voor de zomerhit. Ze stoppen het reggaenummer Flex van de Jamaicaan Mad Cobra in een nieuw jasje, en Fetty Wap past daar perfect bij. Het reggaenummer is zo aangepast dat het gewoon een pakkend popliedje is geworden, met nog wat lichte reggae-invloeden, maar ook een electronische beat erdoorheen. Ik heb ook het idee dat er meer dan ooit gebruikt gemaakt wordt van de verschillende zangeressen in de groep. Camila Cabello is deze keer meer naar de achtergrond, en er is een effectieve afwisseling van de drie verschillende stemmen van Dinah-Jane, Lauren en Normani. Klinkt als een fris popliedje, en gewoon weer een megahit die komende maanden niet van de radio en uit je hoofd te branden is. Wel jammer dat de meiden zo geforceerd sexy proberen over te komen in de clip. Sexy clips heb ik geen problemen mee, maar wel als het zo geforceerd is en niet bij de meiden past.

#86 Broadway for Orlando - What the World Needs Now Is Love

We hebben vast allemaal wel het grote drama in Orlando meegekregen. Een schutter richt het grootste bloedbad in de Amerikaanse gescheidenis aan, in een LGBT-club. Daarop is een initiatief gekomen vanuit Broadway, naar mijn idee zowel voor geld als bewustzijn. De opbrengt gaat naar het LGBT Center in Central Florida.
Het initiatief is een Band Aid-achtige cover van What the World Needs Now Is Love door een hele groep Broadway-sterren. Dat is een bekende compositie van Burt Bacharach, die in 1965 al de Amerikaanse top 10 in werd gezongen door Jackie Deshannon, en begin jaren '70 nogmaals door Tom Clay. Die top 10 zullen ze wel niet halen, maar als ze er maar mee bereiken wat ze ermee willen bereiken! De Broadway-sterren ken ik veelal niet, maar er zitten toch ook wat bekenden uit de popmuziek tussen: Sara Bareilles, Carole King, en Gloria Estefan. Ook Idina Menzel kennen we natuurlijk wel van Frozen's Let It Go.
Wat mij opvalt is hoe goed het uitgevoerd is. De instrumentatie is smaakvol (die hoorn!), de productie is helder, en de zang is haast zonder uitzondering van een enorm hoog niveau. Vaak zijn zulke initiatieven muzikaal wat minder, maar dat vind ik nu zeker niet het geval. Een mooie cover, met een nog mooier idee erachter. Wel een trieste aanleiding.

#88 Kane Brown - Ain't No Stopping Us Now

De tweede hitsingle van Kane Brown. Bij de eerste, I Used to Love You Sober, dacht ik al echt dat dat hij een nieuwe grote countryster zou worden. Knappe jongen, opvallende en goede stem, en een catchy, hedendaags maar wel enorm poppy klinkend liedje. Vond ik het goed? Nee, dat niet, maar het klonk echt alsof hij er vele bakvissen mee zou aanspreken. Nu is er zijn tweede hit en vind ik het ineens een stuk meer doorsnee klinken. Hier zitten er nog wel meer dan dertien van in een dozijn.

#92 YG (ft. Drake & Kamaiyah) - Why You Always Hatin?

De rapper YG brak in 2014 enorm door met de single My Nigga (met DJ Mustard on the beat), waar het woord 'nigga' enorm veel in voorkwam. Een soort gimmickhitje. Het bijbehorende album My Krazy Life werd echter wel veel gewaardeerd door critici, vooral zijn oprechtheid, de authenciteit werd gewaardeerd. Hij vertelde echt het verhaal van hemzelf in de ghetto. Naast My Nigga verder echter maar één hit van dat album: Who Do You Love met Drake. Op de leadsingle van zijn nieuwe album werkt ie weer samen met Drake. De beat voelt een beetje als een ietwat slap aftreksel van een DJ Mustard-beat en verder is YG natuurlijk bij de leadsingle weer gegaan voor het nummer met het refrein dat blijft hangen (gezongen door vrouwelijke rapper Kamaiyah). YG en Drake doen verder gewoon hun ding maar echt memorabel wordt het nergens.

#100 David Nail - Night's on Fire

David Nail is een countryzanger die in 2002, op 23-jarige leeftijd, zijn debuutsingletje Memphis uitbracht. Het deed echter niet veel en het bijbehorende album werd niet eens uitgebracht. Pas zeven jaar later hoorde we weer wat van de man en sindsdien scoort ie steevast elk album één hitje. In 2009 een hit, in 2011 een hit, in 2013 een hit, en nu dus met het al in 2015 uitgebrachte Night's on Fire. Het liedje is eigenlijk minstens zoveel pop als country en zie ik daardoor wel doorgroeien tot een voor country-begrippen aardige hit. Volgens een recensent van Taste of Country zou ie overigens lenen van Arcade Fire, maar dat hoor ik écht niet en vind ik vrij hilarisch. Dit staat mijlenver verwijderd van Arcade Fire. Sommige mensen hebben een hoop fantasie.

Re-entries: geen

Megastijgers

63 --> 50 Shawn Mendes - Treat You Better
86 --> 61 Charlie Puth (ft. Selena Gomez) - We Don't Talk Anymore
87 --> 65 D.R.A.M. (ft. Lil Yachty) - Broccoli
94 --> 80 Wale - My PYT

Langstgenoteerde: #22 Twenty One Pilots - Stressed Out (40 weken)

Zonde dat de nieuwe van Aguilera nét buiten de Top 100 valt.

Nouja, er staan nog vier nummers voor in de bubbling under. Maar het is net de eerste week. Die kan het toch nog gewoon gaan halen?

Ja maar de tijden dat Aguilera (en soortgelijke artiesten) een hit wist te scoren alleen op naam lijkt over te zijn. Deze nieuwe single schreeuwt veel minder 'hit', waardoor het wel begrijpelijk is dat het wat minder aanslaat. Het is namelijk veel meer soul gericht dan veel ander werk van haar.

Maar juist omdat het om haar eerste single sinds jaren gaat en het feit dat 100% van alle opbrengsten naar Orlando gaan valt het uiteindelijke resultaat me erg tegen.

Christina Aguilera is inderdaad de laatste jaren naar de achtergrond geschoven. Ik denk dat het slechte album 'Bionic' en eigenlijk vooral de rare wannabe-Lady Gaga single 'Not Myself Tonight' haar carrière te gronde hebben gericht. 'Your Body' was op zich nog wel pakkend maar ook vrij identiteitsloos en tegen die tijd was Christina al niet meer in.

Zelfs Britney is vergane glorie. Het is gewoon moeilijk om gedurende zoveel jaren populair te blijven, in een zo snel veranderende industrie. Des te meer respect voor de artiesten die er wel een lange, succesvolle carrière op na houden.

Persoonlijk vind ik 'Change' niet veel aan. De tekst is nogal... 'basic'. Het hele thema is al uitgekauwd en dan is het niet genoeg om met zo'n standaard middelbare school tekstje aan te komen. Maar soit, het is natuurlijk wel voor een mooi doel.

Maar dat is toch niet per se erg? Om de zoveel tijd staat er nou eenmaal een nieuwe generatie op. Dat houdt het fris. Het betekent dat grote artiesten op een gegeven moment toch echt met sterke singles moeten komen en zich er niet makkelijk vanaf kunnen maken.

Ik denk dat het er ook mee te maken heeft dat Christina, maar ook inderdaad Britney en bijvoorbeeld J-Lo, wel een reeks matige singles heeft afgeleverd waardoor mensen toch hun interesse kwijt zijn geraakt. Sterker nog: persoonlijk heb ik geen echt sterke single meer gehoord van Christina na haar Back to Basics-album. In ieder geval geen opvallende singles. Change is nou ook niet bepaald een Dirrty of Ain't No Other Man, leadsingles van haar eerdere albums. Dat waren echt singles waar men het over had toen ze uitkwamen. En dan kom ik bij het volgende punt: veel artiesten zijn simpelweg hun urgentie kwijtgeraakt.

Maar dat gebeurt continu in de muziekgeschiedenis. En het is helemaal niet erg om met regelmaat een nieuwe generatie artiesten te krijgen, en ook niet als de oudere generatie zich wat meer moet bewijzen,

Official UK Charts - binnenkomers 1 juli

#34 Dizzee Rascal (ft. Calvin Harris) - Hype

In 2003 was Dizzee Rascal nog het wonderkind van de grime, een genre dat hij haast eigenhandig groot heeft gemaakt. Engelse (als in: uit Engeland ipv Amerika) hiphop, over rauwe, compromisloze beats. Daar scoorde hij zowaar ook z'n hits mee, maar vanaf 2008/2009 werd hij ineens een hitkanon. En dat begon allemaal met een samenwerking met Calvin Harris. Hun Dance Wiv Me werd een dikke nummer 1-hit in Engeland, en er volgden nog wat nummer 1-hits. O.a. Holiday dat óók door Calvin Harris geproduceerd was, maar hij ging samenwerken met allerlei dance-producers. Met Armand van Helden, met Tiesto, etc. etc. De grime zei hij toen voorgoed voorbij.

In 2014 deed hij eenmalig weer een grime-plaatje. Still Sittin' Here, een re-make van Sittin' Here (van zijn debuutalbum). Het was zijn eerste single in een lange tijd die niet eens de bovenste veertig haalden. En dus werkt Dizzee maar weer eens samen met Calvin Harris. Eerder dit jaar rapte hij nog een stukje op How Love Begins van DJ Fresh & High Contrast, maar dit lijkt zijn poging te zijn om weer een grote hit te scoren. Gaat dat het ook worden? Ik weet het niet. Ik mag ontzettend graag naar de raps van Dizzee Rascal luisteren, heerlijke flow en stemgeluid. Maar muzikaal gezien is dit weer een nogal plat dance-plaatje van Calvin Harris, dat vooral in de instrumentale stukken nogal ongeïnspireerd klinkt. Nouja, de top 40 heeft ie weer eens gehaald.

#78 MØ - Final Song

MØ kennen we natuurlijk allemaal van haar bijdrage aan Lean On, dé hit van vorig jaar. Maar dat was in Engeland ook meteen haar enige wapenfeit in de charts, tot nu dus. Ze scoort namelijk haar eerste solohit, nadat vorige single Kamikaze niet aansloeg. Je hoeft je overigens geen zorgen te maken: dit zal niet haar laatste nummer zijn. Ze vergelijkt in het nummer een relatie met muziek, en stelt dat ze zonder haar geliefde haar ritme en 'soul' verliest. Dus hoopt ze niet dat het hun laatste lied zal zijn. Serieuze tekst dus, maar de muziek is enorm lichtvoetig. Dat wilde ze dan ook graag. Het nummer was aanvankelijk wat ruwer, maar ze schakelde producer MNEK in om het wat luchtiger te maken. Dat deed ie aanvankelijk iets té naar haar smaak, dus dan ben ik wel benieuwd maar de oorspronkelijke versie, en zijn eerste aangepaste versie; het proces dat zo'n nummer doorgaat.

Het succes van Lean On zal ze allicht nooit meer evenaren, maar zeker in de zomermaanden is het uitermate geschikt voor de radio. Niet te moeilijk, melodieën die een positief gevoel geven, en een ritme dat weliswaar niet enorm dansbaar is maar waarop je toch lekker gaat meedeinen. En als je wat beter luistert, zit het
liedje toch weer verdomd goed in elkaar.

#89 M.O. - Who Do You Think Of

En van MØ gaan we naar M.O. Verwarrend? Nouja, MØ spreek je uit als 'meu' en is een Deense zangeres. M.O. spreek je uit als M Point O en is een Engelse meidengroep. De groep is deels voortgekomen uit Mini Viva, die een Engelse top 10-hit had met Left My Heart in Tokyo, iemand die dat kent?

Hoe dan ook, M.O. had aanvankelijk het doel om R&B/pop uit de jaren '90 weer tot leven te wekken. Denk daarbij aan artiesten als Aaliyah, All Saints en TLC. Geen commerciële meidengroep dus maar gewoon drie meiden die de muziek maakten die ze zelf erg tof vonden. Dat leverde geen enorme hits op (Dance On My Own en Preach kwamen allebei ongeveer tot halverwege de top 100) maar wel toffe nummers. Dance On My Own was trouwens ook heel erg 2 Step-achtig.

Maar... het lijkt wel alsof ze hun oorspronkelijke insteek hebben laten varen en voor een moderner geluid zijn gegaan. Who Do You Think Of heeft wellicht nog wel een beetje jaren '90 in zich maar ik heb ook het gevoel dat het moet aansluiten op de tropische zomerhits van Major Lazer. Dat neemt niet weg dat het wel een vermakelijk nummer is dat makkelijk een grote hit zou kunnen worden, mits de radio het gaat draaien... En die gaat dan toch voor Fifth Harmony en in Engeland ook Little Mix, maar persoonlijk vind ik M.O. leuker!

#93 Rihanna - Sledgehammer

Rihanna is eens de onderste binnenkomer, zien we ook niet vaak! En dat doet ze... met de soundtrack van de nieuwe Star Trek-film. Huh? Ja, die zag ik ook niet aankomen, maar Rihanna heeft verteld dat ze al van kinds af aan een groot Star Trek-fan is. Blijkbaar kijken ze er op Barbados ook naar.

Het nummer is geschreven door Sia en dat is overduidelijk. Rihanna lijkt zelfs Sia's zangstijl wat gekopieerd te hebben. Sia schreef eerder Diamonds voor haar, wat een enorme hit werd, en Cheap Thrills, dat Rihanna afwees. Cheap Thrills is alsnog óók een enorme hit geworden nadat Sia het zelf opnam. Dat voorspelt dus veel goeds voor Sledgehammer. Het is overigens niet vergelijkbaar met die twee nummers, het is namelijk een theatrale powerballad. Dat is iets dat we natuurlijk vaker hebben gehoord van Sia. Haar Chandelier staat deze week alweer voor de 96e week in de UK Charts! En dan is de vraag: valt Sia te veel in herhaling of vindt het publiek het nog altijd mooi? Ik kan het zelf wel waarderen, Rihanna lijkt almaar te groeien als zangeres, en het nummer is geen moment té dramatisch of over de top. Het voelt weliswaar niet als een typische Rihanna-hit, maar ze heeft ondertussen ook wel laten zien van alle markten thuis te zijn.

Re-entries (en we zien hier... het Glastonbury-effect, waar o.a. Coldplay en Adele optraden)

#50 Viola Beach - Boys That Sing

Deze re-entry wil ik er even uitlichten. Herinneren jullie je de naam Viola Beach nog? Het is die band die samen met hun manager verongelukte toen hun auto van een brug stortte. Een jong, opkomend bandje was het nog, maar in één klap was alles voorbij. Het is een verhaal dat de mannen van Coldplay enorm aangreep, ze begonnen zelf immers ook ongeveer als Viola Beach en dus besloten ze bij hun Glastonbury-optreden een fraai eerbetoon aan de overleden band te doen. Door ze alsnog een plek te geven op de main stage van Glastonbury, die ze anders misschien ooit wel op eigen kracht hadden kunnen bereikt en wat ongetwijfeld een grote droom van ze was. Wat deden ze? Op een scherm achter ze speelden ze een video af waarin de band hun bekendste nummer live opvoert (bij een BBC-sessie ofzo) om uiteindelijk ook zelf mee te gaan spelen. Een erg fraai eerbetoon wat mij betreft. Hier kan je het zien.

#55 Adele - When We Were Young
#66 Lukas Graham - Mama Said
#71 Coldplay - Up&Up
#80 Coldplay - The Scientist
#82 Coldplay - A Sky Full of Stars
#84 Coldplay - Fix You
#85 The 1975 - The Sound
#86 Kanye West - Famous

Megastijgers

30 --> 19 Coldplay - Hymn for the Weekend
39 --> 26 Kent Jones - Don't Mind
53 --> 40 Christine & the Queens - Tilted
89 --> 53 Adele - Hello
79 --> 58 Selena Gomez - Kill Em with Kindness
87 --> 59 Joel Adams - Please Don't Go

Langstgenoteerde: #92 Sia - Chandelier (96 weken)

Billboard Hot 100 - binnenkomers 6 juli

#32 Lil Wayne, Wiz Khalifa & Imagine Dragons (ft. Logic, Ty Dolla $ign & X Ambassadors) - Sucker for Pain

Een hele waslijst aan namen en ook een interessante lijst aan namen. Ze komen samen voor de soundtrack van de film Suicide Squad. Officieel is het trouwens 'ft. Logic & Ty Dolla $ign, with X Ambassadors'. X Ambassadors heeft dan ook maar een erg kleine rol in het nummer, helemaal aan het eind. Toch voelt het wel erg raar dat je zowel 'featuring' als 'with' hebt, ik geloof niet dat ik dat eerder heb gezien. Het voelt ook raar omdat de bijdrage van Logic & Ty Dolla $ign niet kleiner lijkt te zijn dan die van Wayne en Khalifa. Maar die laatste twee hebben het nummer samen met Imagine Dragons geschreven.

Wel grappig: had ik Imagine Dragons hier laatst nog half afgeschreven, komen ze ineens terug met een intrigerende samenwerking waarbij ze zichzelf wegen uit te dagen en te vernieuwen.
Het eindresultaat is een aardige combinatie van broeiere rock (dat orgeltje!) en hiphop. Het leuke is dat er bij de rappers zowel een veteraan (Wayne), een grote naam van de laatste jaren (Khalifa), een opkomende naam van de kaatste jaren (Ty) en een wat alternatievere rapper die nog niet doorgebroken is (Logic) zitten. Allemaal rappen ze vanuit hun eigen perspectief over masochisme en het trouw zijn aan de 'squad', wat bij het thema van de film past.

Wel interessant is dat Lil Wayne er nu weer een hitnotering bij krijgt. Hij staat namelijk tweede in de toplijst van meeste notering in de Billboard Hot 100. Drake staat echter derde, scoort de laatste tijd veel hits en komt steeds dichterbij. Wayne blijft echter ook nog wel zijn hits scoren, dus ik ben benieuwd wanneer Drake Wayne weet in te halen. Het verschil is nu zeven nummers.

#56 DJ Khaled (ft. Jay Z & Future) - I Got the Keys

Zesde op die lijst van meeste Hot 100-noteringen is Jay Z, en die scoort er nu dus ook weer eentje bij, waarmee hij op zijn beurt dichter bij de nummer vijf, James Brown, komt.

Je kan trouwens heel wat negatieve dingen over DJ Khaked zeggen, maar om wel iets positiefs over hem te zeggen: hij weet wel interessante artiesten bij elkaar te brengen. In dit geval ook weer een vetereraan met een grote naam van de laatste jaren. Jay Z gaat alweer richting de 50 en scoort al twintig jaar hits. Future is echter echt een artiest van de jaren '10 en is de meest spraakmakende rapper van de laatste jaren. Het nummer sluit qua stijl meer aan bij Future, maar het is tof om te zien dat Jay Z het ook prima doet op een moderne Future-achtige beat. Aanvankelijk kon ik niet veel met het nummer, maar na een aantal luisterbeurten is ie wel gegroeid.

Gaaf nummer dat lekker opzwepend is, en waarbij de twee rappers allebei hun eigen ding doen terwijl het toch één geheel wordt. En gelukkig houdt DJ Khaled zich oo de achtergrond.

#80 Usher (ft. Young Thug) - No Limit

Alweer zo'n interessante samenwerking die erg vergelijkbaar is met de samenwerking van Usher en Young Thug. De veteraan met de nieuwe generatie, in de stijl van de nieuwe generatie. Het kan geforceerd aanvoelen, sommige artiesten proberen wellicht geforceerd om relevant te blijven, maar ik heb het gevoel dat Usher echt doet wat ie zelf tof vindt. Blijft natuurlijk speculeren, dat wel. Het is eigenlijk een fraaie middenweg tussen de zwoele R&B van Usher en de moderne hiphop van Young Thug.

#86 Blake Shelton - She's Got a Way with Words

Artiesten die zichzelf eigenlijk maar zelden echt opnieuw uitvinden zijn country-artiesten, althans, degenen die we tegenkomen in de Amerikaanse hitlijsten. Je weet negen van de tien keer precies wat je kan verwachten, maar countrysterren kunnen ook makkelijk twintig jaar lang hits blijven scoren zonder veel aan hun sound te veranderen. Blake Shelton zit nu aan de vijftien jaar dus die kan nog wel even mee. Zijn nieuwe single is tekstueel hetzelfde idee als No Good in Goodbye van The Script, oftewel, flauw met woorden spelen. 'She put the her in hurt, she put the why in try', dat soort dingen. Verder is het maar een voortkabbelend countryliedje.

#96 Tory Lanez - LUV

Na o.a. Drake en Fifth Harmony is Tory Lanez de volgende die in zijn muziek verwijst naar een oud dancehall-nummer. In dit geval heeft ie het refrein losjes gebaseerd op Everyone Falls in Love van Tanto Metro & Devonte. Hij weet er echter helemaal zijn eigen draai aan te geven, o.a. met dank aan Cashmere Cat heeft het nummer een heel rijke en zelfs wat eigenzinnige productie, waarbij er op de achtergrond van alles gebeurt. Het nummer van Tanto Metro & Devonte is gewoon platte dancehall, Tory Lanez heeft de platheud er echter uitgehaald. Als mooi contrast met de dansbare beats hoor je op de achtergrond dromerige geluiden en melodieën. Maar dan nog blijft het ook gewoon een erg lekker nummer die het goed zal doen op de radio. Tory Lanez is ook iemand die niet te veel wil blijven hangen in één genre, en dat laat deze single wel zien.
Ben benieuwd wat we nog van deze man kunnen verwachten en of hij wellicht de minder commerciele kant op gaat (net als een Jeremih die met Slohmo samenwerkte).

Re-entries

#71 Kanye West - Famous

Megastijgers

33 --> 22 DJ Khaled (ft. Drake) - For Free
50 --> 38 Shawn Mendes - Treat You Better
78 --> 40 Fifth Harmony (ft. Fetty Wap) - All in My Head (Flex)
65 --> 48 D.R.A.M. (ft. Lil Yachty) - Broccoli
61 --> 49 Charlie Puth (ft. Selena Gomez) - We Don't Talk Anymore
89 --> 70 DNCE - Toothbrush
94 --> 82 Dierks Bentley (ft. Elle King) - Different for Girls

Langstgenoteerde: #23 Twenty One Pilots - Stressed Out (41 weken)

Official UK charts - binnenkomers 8 juli

#56 Fergie - M.I.L.F. $

Ik geloof dat Fergie al een vrij polariserend artiest is, maar op haar nieuwe single gaat ze daarin nog een stapje verder. Minder popmuziek, en meer invloed van hiphop en trap-muziek. En vooral: een tekst en clip die bij vele mensen de wenkbrouwen zal doen fronsen. MILF is natuurlijk de welbekende afkorting voor 'mother I'd like to fuck', al zwakt Fergie het wat af naar 'mother I'd like to follow'. En als je haar in de clip dan in een strak pakje melk over haar heen gegoten ziet krijgen, dan zullen er ongetwijfeld veel mensen het 'schandelijk' vinden en een bewijs van de wansmaak van tegenwoordig.

Fergie zelf ziet het meer als een soort 'girl power'-lied, maar dan dus 'mother power', waarbij ze stelt dat moeders ook wel wat lol mogen hebben. In de clil zie je overigens wel een aantal bekendheden, o.a. Kim Kardashian en Chrissy Teigen (vrouw van John Legend) en nog wat topmodellen die met elkaar gemeen hebben dat ze moeder zijn. Een reeks vrouwen die sterk in hun schoenen staan.

Fergie zelf flirt natuurlijk wel vaak met seksualiteit, maar daar vind ik niks mee; en ik waardeer het dat ze niet probeert een hit te scoren, maar gewoon muziek maakt waar ze zelf plezier aan beleeft. Ik krijg er een beetje een Anaconda (Nicki Minaj)-gevoel bij. Ook zo lekker tongue in cheek, met een lekkere beat.

#79 Mike Perry (ft. Shy Martin) - The Ocean

Het lijkt tegenwoordig wel alsof er elke maand een nieuwe Scandinavische dj doorbreekt. In dit geval Mike Perry. Dat klinkt niet echt Zweeds, maar eigenlijk heet hij Mikael Persson en is hij automonteur bij Volvo. Het muziek maken deed hij er maar een beetje naast, zonder er veel van te verwachten. Ook zangeres Shy Martin, pseudoniem van Sara Hjellström, had maar weinig hitsucces verwacht, toen het nummer The Ocean ineens steeds meer opgepakt bleek te worden. Het is typisch de tropical house die er tegenwoordig veel uit het noorden komt; eigenlijk wel een merkwaardig contrast. Wellicht compenseren ze het gebrek aan mooie weer in hun muziek, of straalt het hun verlangen uit.

Hoe dan ook doet het me qua liedje vooral denken aan Faded van Alan Walker: een vergelijkbare zangeres, en puur qua song is het eigenlijk meer een zelfs wat treurige pianoballad. Het zij de elektronische klanken van Mike Perry die het echter toch een zomers gevoel meegeven: je ziet zo de beelden voor je dat mensen lekker in het zwembad (of ja, de oceaan) duiken. Wat me nu opvalt is dat er opvallend weinig over de dj te vinden is. We waren in het tijdperk geraakt dat de dj's zelf ook supersterren werden en het soms net zoveel over hen als persoon als over hun muziek ging. Nu lijkt het steeds meer toch écht voornamelijk over de muziek te gaan. Mensen checken gewoon dingen op Soundcloud en Spotify en als het lekker klinkt is het goed! Vervolgens wordt het gedeeld en in afspeellijsten gezet en zo is The Ocean een hit geworden.

#82 Fifth Harmony (ft. Fetty Wap) - All in My Head (Flex)

Weer een opvallend nummer als laagste binnenkomer. Worth It en Work from Home werden allebei top 3-hits, en toch komt de nieuwe single ergens onderaan binnen. Ik geloof dat het te maken heeft dat het in Engeland altijd even wachten is op de officiele release, wellicht vanwege downloads die dan meegeteld worden. Nummers stijgen dan vaak ineens de lucht in.

Aangezien ik dit zomerse reggae-nummer van Fifth Harmony recentelijk nog besproken heb bij de Billboard wil ik nu nog iets anders over Fifth Harmony zeggen. Ik zei eens dat ik me verbaasde over het succes van de groep en noemde daarbij onder andere de matige zang. Nou heb ik laatst de audities van de meiden teruggekeken in de Amerikaanse X-Factor: die meiden kunnen dus echt wel zingen. Oké, vooruit, alleen Camila Cabello vind ik oprecht nergens naar klinken en aangezien ik haar ook totaal niet knap vind, snap ik nog altijd niks van haar populariteit. Maar de andere vier meiden overtuigden stuk voor stuk in hun audities. Dat is wel wat anders dan bijv. One Direction, die stuk voor stuk maar nét aan doorgingen (hoogstens Liam Payne uitgezonderd) na een niet al te denderende auditie, wellicht ook wel geholpen door hun uiterlijk.

Fifth Harmony is dus wel een groep met talent, maar ook een groep bestaande uit sympathieke meiden. Ik heb ook niet het idee dat zij de seksbommen zijn die er nu van ze gemaakt worden. Ik heb echt niet zoveel problemen met seksualisering, als het maar wel uit de artiest zelf komt. En bij een clip als die van All In My Head heb ik toch een ander gevoel.

Re-entries

#77 The Stone Roses - All for One
#78 Anne-Marie - Alarm
#86 The Killers - Mr. Brightside
#95 Ed Sheeran - Photograph
#98 The Weeknd - Can't Feel My Face
#100 Mark Ronson (ft. Bruno Mars) - Uptown Funk

Megastijgers

26 --> 12 Kent Jones - Don't Mind
38 --> 16 Jonas Blue (ft. JP Cooper) - Perfect Strangers
61 --> 49 Charlie Puth (ft. Selena Gomez) - We Don't Talk Anymore
62 --> 52 Kiiara - Gold
78 --> 53 MØ - Final Song
66 --> 55 Lukas Graham - Mama Said
93 --> 69 Rihanna - Sledgehammer
95 --> 71 Walk the Moon - Shut Up and Dance
89 --> 73 M.O. - Who Do You Think Of
86 --> 74 Kanye West - Famous
94 --> 84 Meghan Trainor - Me Too
97 --> 85 Major Lazer (ft. MØ & DJ Snake) - Lean On

Langstgenoteerde: #86 The Killers - Mr. Brightside (128 weken)

Is er trouwens iemand die me kan uitleggen waarom Mr. Brightside van The Killers om de zoveel tijd doodleuk de lijst weer binnenkomt?

Het viel me al op toen ik een semester in Schotland studeerde hoe populair dat nummer daar is. Op bijna elk feestje waar ik op aanwezig was, werd ie minstens één keer gedraaid. Zeker op de alternatieve feestjes, maar ik heb dit bijvoorbeeld ook in clubs voorbij horen komen. Dan ging het heel droog van Sigma naar Mr. Brightside naar David Guetta ofzo.

Ik gok dus dat het nummer zodanig populair blijft bij een bepaald deel van de bevolking, dat ie steeds opnieuw herontdekt wordt. Met alle downloads, streams en airplay die daarbij horen, en daarom steeds terugkeert. Honderd procent zeker ben ik natuurlijk niet

Dat nummer van Fergie mag de prullenbak in. Wat een verschrikking.



Ik ga ervan uit dat dat die ene is die de bridge doet met dat afschuwelijke bloemenbadpak? In dat geval ben ik het met je eens.

De twee die het refrein doen vallen mij het meeste op in positieve zin, waarvan de geblondeerde mij vocaal ook al opviel in 'Work from Home'. Het contrast tussen hun vocalen vind ik hier erg leuk.

Gelukkig moet 'Flex' het ook iets minder van de feature hebben dan 'Work from Home'. Wederom erg fijne single

Nee, Camila Cabello is degene die vanaf 1:26 een stukje doet, en die ook een single met Shawn Mendes had (I Know What You Did Last Summer). Ze zou toen ook aan het daten zijn met Shawn, maar dat is niks geworden. Ze is verreweg de populairste vsn de groep, maar wellicht dat dat gedoe met Shawn Mendes wel mee heeft geholpen.

Ben het wel met je eens over het bloemenbadpak.

Omdat het 1 van de meest iconische anthems van de 21e eeuw is en het aan de andere kant van de Noordzee schijnbaar nog altijd een behoorlijk populair nummer gekeken naar streaming en airplay. Gezien de kwaliteit van het nummer verbaast me dat ook niets.


Nog voor Arctic Monkeys - I Bet That You Look Good on the Dancefloor.

En in dit lijstje van meest gedownloade tracks ooit in de UK staat het nummer ook erg hoog, samen met een hoop andere recente klassiekers die ook regelmatig weer opduiken in de charts.

Al zal het percentage van de nummer 86 in de UK Top 100 waarschijnlijk in het niet vallen als je het afzet tegen de nummer 1 (=100).

Ook in Nederland doet Mr. Brightside het goed als moderne klassieker. Kwam vorig jaar zomaar even op 305 binnen in de Top 2000.

Nouja, die kwaliteit hoor ik er zelf niet zo aan af, ze hadden zelfs te weinig inspiratie om een tweede couplet te bedenken. Voor mij op z'n hoogst een aardig rockliedje maar daar ging het me verder niet om. Je bedoelt waarschijnlijk ook: 'omdat ik Mr. Brightside ook erg tof vind, verbaast dat me niets'.

Maar dat terzijde. Er bestaan wel meer iconische rockklassiekers. Het verbaast me gewoon dat een nummer van meer dan tien jaar oud qua populariteit nog altijd mee kan met de hits van nu. Er zijn ook geen andere nummers van meer dan tien jaar oud die datzelfde presteren.

Het verbaast mij vooral dat Gretz enthousiast kan worden van een nummer van 10 jaar oud. Dat is volgens zijn optiek uit de steentijd.