Dan had je beter kunnen mee liften met de Britpop van 1990, en jouw auto laten staan (Blur - There's No Other Way, Stone Roses - Fools Gold, Charlatans - The Only One I Know).

Nou ik denk toch echt dat tegen de tijd dat Oasis ging rijden de snelweg er al lag.

Toch leg ik een lichtelijke voorkeur voor Blur en Pulp aan de dag. Artistieker, fijnzinniger en kunstzinniger naar mijn idee.


Ik merk dat je twee typen mensen hebt: ik wil geen artistieke, fijnzinnige, kunstzinnige muziek horen, maar muziek dat recht uit het hart komt! muziek op gevoel, vanuit een enorme passie gespeeld. En daarom vind ik Oasis the best of them all...

ach, smaken verschillen

nee

Heb ik al 500x "nee" gezegd?
Oasis? Truukje herhalen van groot voorbeeld Lennon en de Fab Four, maar uiteraard met andere studiocondities. Helaas wordt hier toch het truukje meer betracht dan de inhoud van de grote voorbeelden, want die deden nog wel wat meer dan een "truukje". Destijds zei ik dat al tegen zielige alternatieve meisjes bij mij in de studie, die konden het niet waarderen geloof ik. Nadeel van een ouwe lul zijn die altijd gelijk heeft.

Neen, net als de meeste Britpopbands teren de Gallaghers op de muziek van de jaren '60 en meer bepaald the Beatles.
Dit neemt niet weg dat ze door hun songschrijverstalent vele popklassiekers achter hun naam hebben en hun tweede album "What's the Story, Morning Glory" blijf ik prachtig vinden.

al ben ik voor de meerdere deel hier wel eens, als ik deze topic door lees schijnt er een beetje verwarring te zijn hier over Britpop en Britse indie bands (prior to Britpop)?

Voor de duidelijkheid, de hele Britpop scene begon eind 1993 - begin 1994.
de strijd tussen Blur en Oasis zorgde voor meer pers maar eigenlijk waren Suede en Blur (en Elastica vanwege connecties met zangeress) de eerste 3 bands van deze nieuwe richting, waarvan de rest snel volgde of aan ging passen in die richting/scene (dat geld ook voor Pulp die jaren daarvor een indie band waren zonder scene op Fire Records)
Alles voor 1994 was geen Britpop ... eind jaren 80 - begin jaren 90 had je natuurlijk de hele Madchester scene (Stone Roses, inspirals, Mondays, Mock Turtles, Charlatans, etc) en zelfs Blur gingen rond die tijd dat sort muziek maken ... toen kwam Grunge en MTV zag kans om Madchester de nek om te draaien ... Noel en Liam van Oasis werkten toen als roadies voor inspiral carpets (Noel full time en Liam tijdens zomer vakanties) - hun leerde wat je met en band wel (en ook juist niet moest doen!) om success te halen. ze gebruikte hun template (inspirals) om een eigen band op te richten zonder fouten te maken ... de rest is history.

De term "Britpop" werd in de jaren '90 bedacht door de Britse pers voor typisch Britse bands aan te duiden die hun wortels hadden in de jaren '60-bands als the Beatles, the Kinks en the Who. De Madchester-rage eind jaren '80, begin jaren '90 had ook zijn wortels in popmuziek van die periode, al dan niet in een moderner kleedje gestoken en is dus de voorloper van Britpop.

Er kan hier niet genoeg nee gezegd worden. Sowieso zijn het natuurlijk allemaal truukjes (behalve the Beatles dan, dat was een truukje in het kwadraat) en het is ook nog eens oervervelend om naar te luisteren.

+1

Dan mogen The Stone Roses wel oorspronkelijker zijn (whatever that may be), Oasis kwam met enkele platen waar je ten minste van voor tot achter naar kon luisteren (en waar dat tien jaar later nog steeds kan).