Deze in de kringloop kunnen scoren. Fijn album, wat onevenwichtig, maar kent net genoeg fijne nummers met als uitschieters natuurlijk de schitterende She en Yesterday When i was Young.

Wat is nu eigenlijk het verhaal achter het feit dat het volgende album precies dezelfde cover heeft? Kan er geen info over vinden op het net.

Heerlijke soundtrack die een fijne mix kent tussen de sfeervolle, pompende tracks van Simonetti en een stel geweldige 80's hits.
4*

Diamond Head klinkt hier werkelijk subliem, vooral hun nummers voor de BBC. Geweldig materiaal en dan vooral hun nummers van Lightning to the Nations, verreweg hun beste album en één van de beste rockplaten ooit.
4,5*

Heel tof album. Goblin Rebirth krijgt het voor elkaar gevolg te geven aan het legendarische Goblin met dit debuutalbum. Ze komen heel dicht bij de sfeer uit films waarmee Goblin groot is geworden. Hoogtepunten zijn Requiem for X, Book of Skulls en Forest.

Langere recensie:

http://www.itsonlyamovie.nl/goblin-rebirth-goblin-rebirth-recensie/

Was hier behoorlijk nieuwsgierig naar. Heb Guns n' Roses altijd de beste rockband uit de 90's gevonden en was zeer benieuwd wat Axl er in zijn eentje van zou bakken. Het is duidelijk zijn project geworden met een vreemde mengeling electronica, hip hop en retestrakke gitaarpartijen. Het is even wennen en de tijd zal zeggen of dit groeit tot een meesterplaat of blijft hangen in middelmaat. Ik neig eerder naar de eerste optie. Voor nu 3,5*.

Lost Themes II is goed, maar zijn voorloper was toch wel van een hoger niveau en vooral constanter. Dit vervolg begint erg sterk maar heeft dan een wat saai en voorspelbaar middenstuk om vervolgens wel weer sterk te eindigen.

Langere recensie:

John Carpenter – Lost Themes II – recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Geweldige Rock n Roll die helaas veel te onbekend is. Als het niet voor o.a. Bad Lieutenant was geweest had niemand hier waarschijnlijk ooit van gehoord. Pledging my Love is zowat het meest vreemde nummer dat ik ken. Tekstueel en muzikaal een enorm contrast. Fascinerend spookachtig nummer en de rest van het album rockt er vaak lekker op los. Tijdloze klassieker als je het mij vraagt en verdient een hoge plek in mijn top 10.
5*

Vooral de moeite waard vanwege het nummer Goodbye Horses van Q Lazzarus, het befaamde nummer uit Silence of the Lambs. Dit is het enige album waar dat nummer opstaat, helaas niet in de lange versie, die is enkel op single te verkrijgen.

Gehaald op vinyl en wat beukt deze plaat er lekker ouderwets op los. The Prodigy klinkt geïnspireerd wat resulteert in een aantal ijzersterke nummers als de titeltrack (die ik na de eerste paar luisterbeurten echt niet zo bijzonder vond), Omen en Take Me to the Hospital. Een zeer geslaagde comeback.
4*