Redelijk matige album. Na een aantal nummers komt de steeds weerkerende stijl van de nummers me serieus de strot uit.

Het klinkt ook allemaal zo gemaakt, alsof Beck op voorhand een "mooie folk plaat" wou maken. Gevolg dat er niets van urgentie of overtuigingskracht terug te vinden is. Alles is ook compleet kapot geproducet. Serieuze misser naar mijn mening.

Prachtig en krachtig, dat is inderdaad de meest geschikte manier om dit album te omschrijven.

De openingsnummers zijn uitermate sterk en krachtig, met als hoogtepunt de gitaarexplosie in Yet Again.
Na deze opening om U tegen te zeggen, neemt de band wat gas terug om meer wijdse folknummers hun werk te laten doen. Prachtige breekbare en donkere nummers die perfect op Amnesiac van Radiohead hadden kunnen staan. Hoogtepunt van dit deel vormen voor mij de blazers en jazzy drumpartijen in What's Wrong. Heerlijk wegdromen is het op deze rustgevende klanken! Ook de plotse zanglijnen van de immer indrukwekkende Ed Droste op A Simple Answer zijn een voorbeeld van hoe perfect deze band op elkaar afgestemd lijkt. Alles lijkt op dit album perfect op zijn plaats te vallen.
Na dit middengedeelte geeft de band terug gas met het poppy Gun-Shy. Wederom een prima song waar werkelijk niets op valt af te dingen.
De laatste twee nummers vormen een perfecte apotheose waarmee de band hoge toppen scheert.

Met dit album maakt Grizzly Bear van een best ok indiegroepje de overstap naar een wereldgroep met unieke kwaliteiten. Album van het jaar dat voor mij nog lang mag meegaan. Ik kijk rijkhalzend uit naar het optreden van de bevestiging in de AB komende november!

Na twee erg flauwe albums vindt Kanye terug de creativiteit en visie om een album uit te brengen zoals we dat van hem kennen: vernieuwende beats, heel veel gasten en jong onbekend talent, en uiteraard schuwt hij de controverse weer niet. Fans van het eerste uur zullen weer teleurgesteld zijn, de Ye van de soulvolle samples it ain't . Droge trapbeats, stemvervormers, ontregelde synths en kerkorgels zorgen bijwijlen voor een begrafenissfeer in een kale kathedraal. En uiteraard staat Zijne Hoogheid weer erg vaak centraal. Maar door de verscheidenheid aan andere thema's (dood, wedergeboorte, verslaving, liefde en verdriet) valt het in tegenstelling tot JESUS IS KING wel goed te verteren. Jesus Lord met de magistrale Jay Eletronica is zowaar een hoogtepunt. Andere kippenvelmomenten zijn er genoeg. De gitaarsamples van Jail zorgen voor een euforische atmosfeer die we sinds TLOP niet meer hebben gehoord. The Weeknd blijft de beste zanger van deze generatie op het prachtige Hurricane. Een aantal mindere nummers halen het gemiddelde echter wel omlaag: het irritante Jonah lijkt wel een nummer van een ander artiest met Kanye als gast. Ook Ok Ok voelt aan als een lauw trapnummertje van een van de vele onoriginele lil rapperjes van deze wereld in plaats van een echt Kanye nummer.

Donda is heel erg wat je kon verwachten van Kanye West anno 2021. Met de vinger op de pols en gezicht op eigen navel.