Ontroerend kan ik het niet noemen. Het is dat ik ben opgegroeid met klassieke muziek (waarvoor dank, vader), anders had ik dit misschien ook ontroerend gevonden, maar nee, die (goede, dat wel) melange van jazz, herhaling, herhaling en herhaling doet me niks. Ik mis een fijne synthesizer en gitaar partij, wat dus genoeg zegt. Amon Tobin is niet helemaal mijn ding. Maar spacey, dat is het wel.

2.5*