Fijne plaat, vooral als debuut-album. Hoewel het merendeel vna de nummers op elkaar lijken (en vergeleken met nummers van andere albums helemaal) weet het toch te boeien. Het tempo is in de meeste tracks hetzelfde, wat resulteert in een opeenvolging van muzikaal genot. De stem van Tom Chaplin ligt fijn in het gehoor, is duidelijk herkenbaar en prima in de muziek gemixt. Heel subtiel is in "Somewhere Only We Know" een synthesizer te horen, 'A big plus'. Ook de gesamplede drums weten mij te bekoren. Dit wil nog wel eens storen, maar niet bij Keane.
Piano-rock is alles behalve 'leeg', dat bewijst Keane toch wel. Cliché lyrics zijn daar prima bij te nemen, en voor de meesten ook het meest welkom.
*4.5