Al mijn favoriete Bee Gees songs staan hier op, geen wonder dat ik deze 2 cd dan ook niet kon laten liggen voor nog niet eens €10. Ik zie hier de remixes (met opzet?) niet bij staan, maar deze zijn wel leuk voor de afwisseling in de auto. Op deze plaat heb ik 'Love Me' ook voor het eerst gehoord, fantastisch! Nights on Broadway is natuurlijk ook een klassieker, een nummer zonder de o-zo bekende falsetstemmen. de Bee Gees zijn altijd met hun tijd meegegaan. Velen vonden dit maar triest, en ik kan ze daar natuurlijk geen ongelijk in geven. De Gibbs probeerden het beste van het moment mee te pakken, wat resulteerde in catchy pop, funk, rock (ballads). Mijn mening hierover?

Beter goed gejat dan slecht bedacht.

5*

OP akkoordprogressies staat gelukkig geen copyright, anders was dit album er nooit gekomen!

Met ijzersterke melodieën doorkruist Brandon vele genres. Een zeer geslaagde plaat met nummers voor elke gemoedstoestand. In nummers als "Jilted Lovers & Broken Hearts" en "Was it Something I said?" Is gemeende passie te horen. Magdelena heeft een fijne hook en krijgt vele huisvrouwen aan het fluiten. Brandon, bedankt!

Muziektechnisch en productioneel zit dit ijzersterk in elkaar. De producer/songwriter wist precies wat hij deed. De modulaties, de effecten, kan allemaal niet fout zijn. En dat ging het ook niet. Het vloog de hitlijsten in. Britney was (en haar nieuwste album brengt haar weer wat terug, al is het andere koek) erg toegankelijk. Niet diepgaand als Radiohead, maar ook niet zo vermoeiend (wat Radiohead, hoe mooi het ook is, soms kan zijn).

Op het gebeid van bezieling zit het natuurlijk slecht. Britney Spears, het kindsterretje dat het Amerikaanse volksllied mocht zingen. Tja, ik hoorde ooit eens de legende van een Technicus die met haar producer had samengewerkt, dat veel van haar zang niet door haar zelf was gezongen, en wat ze wel zong werd flink bijgeschaafd. Zo ging dat en zo gaat dat nog steeds. Geen fijne plaat voor de liefhebbers van muziek met diepgang (Eels en andere singer-songwriters kunnen dat uiteraard wel, en ook ELO doet het hier nog goed. Qua tekst is dat niet bijzonder maar ach). Wel een fijne plaat om zomaar weg te luisteren. Heerlijke mixage en productie.Toegeven jongens!

Enkele weken geleden zag ik deze plaat liggen bij de Medamarkt, en natuurlijk kon ik hem niet laten liggen.

Na enkele donaties van oude platen van 'the Boss' door mijn ouders, wilde ik de collectie zelf aanspekken, en deze 'Working on a Dream' is zijn geld meer dan waard.

Opener 'Outlaw Pete' is een opener zoals een opener hoort te zijn: lang en veelbelovend! De emotie is bijna te proeven bij het luisteren van dit nummer, fenomenaal hoe hij het toch doet. 'My Lucky Day' knalt er daarna meteen in, wat een verfrissend classic-rock (vooral de progressie) gevoel geeft, doch Outlaw Pete verre van overtreft en kan na diverse luisterbeurten wat zeurderig overkomen. 'Working on a Dream' blijkt de middenweg tussen de eerste 2 nummers te vormen. Bruce' sterke (achtergrond)vocalen zijn een genot voor het oor en dit 3e nummer is dan ook een fijn stuk muziek. Dan arriveert 'Queen of the Supermarket', en hoe. Na Outlaw Pete zakte het geheel meteen wat in (het bleef wel fijn, maar echt sterk werd het niet), maar met deze supermarkt-koningin trekt Springsteen het meteen weer helemaal recht. Door een fijne opbouw en een wat sprookjes-achtige tekst is dit samen met Outlaw Pete het beste nummer van deze plaat, zeker als je naar de volgende nummers kijkt. Pas bij 'Kingdom of Days' word dit niveau weer bereikt, en fantastisch ook nog. Een prettig ballad wat weer bewijst dat Bruce het ook wat rustiger kan. Eerlijk gezegd viel 'Suprise, Suprise' daarna in prima aarde hier. Ik kan me voorstellen dat het gaat vervelen, maar tot nu toe is het refrein pakkend en heeft het een lekker meezinggehalte. The Wrestler is natuurlijk een hele bekende en mag er zeker zijn. Tekstueel wat cliché, maar snijdt wel mooi het (Amerikaanse) volk aan. Tomorrow Never Knows heeft ook wat country-invloeden (stoomtrein-drums!) en doet het erg goed ter afwisseling.

Outlaw Pete, Queen of the Supermarket en Kingdom of Days behoren tot de favorieten hier. 3/4 van de plaat is goed, doch het is allemaal wat anders dan we van hem gewend zijn. Een positieve ontwikkeling me dunkt. Ik kan iedereen deze plaat aanbevelen, alleen al om de ballads die het totaal zeer toegankelijk maken waardoor men automatsch naar de rest gaat luisteren.

4*