Onpopulaire mening: dit is, helaas, voor mij verre van de beste Leprous-release. Misschien had ik het verkeerde verwachting door het statement van de band dat het 'heavy' en hun beste zou zijn. Het is niet allemaal niet zo heavy, het is vooral typisch Leprous zoals de laatste paar platen... Begrijp me niet verkeerd; het is nog steeds herkenbaar Leprous in alle opzichten. Ik ben een groot fan van Pitfalls en echt niet alleen van hun vroegere werk. Dus daar zit ie niet.
Meer dan ooit leunt het op Einars vocalen. Als gevolg daarvan zijn bijvoorbeeld Toro's gitaren meestal op de achtergrond. De enige die Einar beetje bij beent, is Baards drumwerk. Maar zelfs Baard komt nooit tot volledige explosieve uitbarstingen. Het is allemaal aan de veilige kant…braaf, weinig spannend. Leprous platen zijn altijd ver boven het gemiddelde, dus begrijp me niet verkeerd. Het is nog steeds een oke album.. maar deze keer een beetje teleurstellend… Misschien moet ie nog groeien. Wie weet. Let's see. Tot in februari in 013 in ieder geval.

Vermoeiend plaatje. Komt nergens lekker los. Zang zeurt maar een beetje voort. Bijvoorbeeld: Dat "Mr. Noah" kabbelt in hetzelfde monotone tempo door en wordt nooit spannend. "Boys Latin" is echt een verschrikking van een track. Dat je dit op plaat durft te zetten. "Lonely Wanderer" evenzo. 4.19 minuut lang een soort ambient soundscape. Ik zou bij het opvolgende "Principal Real" blij worden omdat er weer eens een beat voorbij komt. Tjonge, wat een overschatte wannabe hippe indie band is dit. Next!

Zelden was een instrumentale plaat in het stonergenre zo boeiend en divers. ‘Obey’ staat vol met krachtige, maar kleurrijke riffs die samen met een beukende en spannende ritmesectie zorgen voor een divers pallet aan heavy tracks. Een afwisselend maar toch opvallend consistent geheel. De enorme dynamische titeltrack ‘Obey’ (probeer hier maar eens stil bij te blijven zitten) en het spannende ‘Conquistador’ (met de fraaie trompetklanken van Pendejo frontman El Pastuso) als absolute uitschieters. Hier kan Karma to Burn mooi een puntje aan zuigen. Neo-klassieker in het instrumentale stonergenre. Bron: mijn review voor Counter Culture -> Shorts #10 met: Tank86, The Prodigy, Raketkanon, Sue the Night en meer... - counterculture.nl