Eels - Hombre Lobo: 12 Songs of Desire (2009)

Ik kende Eels zijn LP van zijn 'hits' die ik op Stu bru hoorde. Ik had zijn opvolger al in huis, Hombre lobo was echter enkel op bestelling. Gisteren eindelijk geleverd...
Vandaag beluisterd voor het eerst en mijn ervaring?

Ik zet de plaat op, ik verwacht me aan muziek a "my timing is off" -'the look you gave that guy" enz
Potverdomme! Wat een rotklank is dat? Hoor ik dat nu goed? Is mijn peperdure ortofon archiv naald nu al kapot? Nee? Zit er stof op de naald? Nee
Andere naald erop. Net hetzelfde! Die muziek is doodgewoon overstuurd!
De intieme platen klinken precies 'normaal' - verdomme, ik heb een slechte LP gekregen
Dus ik mail de leverancier.
Maar... Ik heb die cd al eens ontleend vd bib, eens horen... Miljaar! Dat klinkt even ROT overstuurd

Google google

Wat blijkt... Dat is normaal? Zo'n klote plaat zeg... Dat had ik dus echt niet gekocht...
Als je kickt op overstuurde shit zal ik je eens een tip geven: overstuur zelf al je muziek door je gain meters in 't rood te draaien. Dit is echt mijn ding niet. Als je nog van dit spul houdt kan ik je white stripes icky thump op cd aanraden: elke beat is overstuurd (niet zo op de vinyl)

Walgelijk. Ik geef 'm 2,5 voor zijn rustige nummers en de mooie hoes. De rest is om nooit meer op te zetten. Iemand de LP kopen? Mag weg

Goh, lekker brede kaders heb jij. Misschien eens een fijn plaatje van Elton John kopen?

Toch verlaagd naar 3,5*. De rustigere nummers vind ik echt ontzettend goed, maar de meer rocky tracks kunnen toch niet echt bekoren...

Na een tijdje toch weer opgezet en moet toch wel zeggen dat het een fijn plaatje is

Moet alleen wel zeggen dat sommige nummers wel een beetje overstuurd klinken...
Dus ik mijn cd speler uit elkaar gehaald.. Niks te vinden, geen stof, de lens zit ook niet scheef..
Dus, misschien ligt het gewoon aan de speakers? Ik heb alles nagekeken.. Uiteindelijk een nieuwe stereoset gekocht wat mij een lieve duit heeft gekost... En wat denk je: Klinkt die cd nog steeds zo overstuurd..
Dus ja, toen dacht ik: het ligt aan de cd zelf (want muziek die zo overstuurd klinkt, dan kan echt niet)? Uiteindelijk naar de platenwinkel en daar vertelde ze mij dat dit zo hoort... Hoe kan dit???!!
Nou ja, ben er niet content mee. Volgende week een afspraak met de psycholoog... ben een beetje overstuur(d)

@ Zombywoof. Wees dan maar blij dat je geen fan van Sparklehorse bent. Ik heb daarbij bijna hetzelfde meegemaakt. Tot en met de psychater toe. Ben inmiddels bezig met afbouwen van de medicatie. Neen, jij bent helemaal "normaal". Zowel Eels als Sparklehorse zijn beiden goed tot uniek. Hun opnames klinken gewoon "anders". En dit album is ook goed om je trommelvliezen soepel te houden. Gewoon koptelefoon op en op 10 zetten!!!!!!!!!

Opmerkelijk dat er zo weinig users de slechte geluidskwaliteit van dit album vermelden. Het geluid en meer bepaald de zang is nogal overstuur en dan met name bij de rocknummers (Tremendous Dynamite is zowaar onbeluisterbaar).
Wat de songs betreft, in de rustige songs weet eels te overtuigen (That Look You Give That Guy, In My Dreams en All the Beautiful Things zijn prima), de rocknummers klinken doorgaans weinig geïnspireerd en vrij banaal.

Lijkt me met opzet zo geproduceerd te zijn. Heeft niks met slechte geluidskwaliteit te maken. Het stoort mij ook niet. gewoon passend bij de nummers.

Helemaal waar, Chameleon Day. That's the way mr.E wants the sound to be like it is. Heb je trouwens de de dvd's van Eels weleens gezien van mr.E. Zijn studio, zijn mogelijk- en onmogelijkheden, maar vooral zijn simplicity. Om zijn opnames te zien en zijn commentaar moet je telkens de de-luxe versie kopen. Van deze cd, maar ook de dvd bekijken van "Meet The Eels" Hilarisch! Je ziet dan ook dat er achter zijn somberheid heel veel gortdroge humor en relativeringsvermogen zit. Dit album is gewoon een lekker steengoed garagerock album, dat mij in ieder geval zeker niet gaat vervelen. (tenminste als je het niet elke dag opzet)

Eels staat bekent met zijn lo-fi sound (het is technisch gezien geen lo-fi maar ze zorgen zelf voor dat effect in een studio). Ze schieten er soms in door, ben ik met je eens.

Album grijpt me niet zoals blinking lights/beautiful freak en eigenlijk kan ik alleen niet van dit album afblijven door ordinary man.

das juuste, opnieuw een schitterende plaat!!!

prachtige, intieme muziek van Eels, soms zelfs zo intiem (The Look You Give That Guy, The Longing, In My Dreams) dat mijn traanbuizen zich opeens ontzettend graag willen legen. Eén van mijn lievelingsplaten van dit moment.

Ik vind juist de lo-fi sound zo geweldig aan deze plaat! Dat maakt hem uniek en doet denken aan een rokerige bar. Door de lo-fi klinken de nummers emotioneler dan ze ooit hadden geklonken in hi-fi. De rocknummers worden afgewisseld met rustige nummers (bijna om en om zelfs) waardoor er voor ieder wat bij zit, Ik kan niet anders zeggen dat ik deze plaat altijd met enorm veel plezier luister!

"selecteer 3 favoriete tracks" een onmogelijke zaak voor deze fantastisch heerlijke poetische tedere rauwe zachte brute,...plaat! een pareltje!

En slechts bij het denken aan de laatste zin van Ordinary Man ("And you seemed just like someone who could appreciate the fact, that I'm no ordinary man") krijg ik al kippenvel.

Lol... hoe zou dat nou komen . Nadat ik Electro-shock blues en Souljacker heb aangeschaft, is dit album het eerste van Eels dat mij echt pakt. Wauw wat een power en sfeer.

Erg lekker dat op dit album goed is nagedacht over de afwisseling van sfeer en sound. Bijvoorbeeld de nummers Tremendous Dynamite, The Longing en Fresh Blood: alsof je eerst met 140 over de snelweg rijdt en je vervolgens ineens in slow motion over straat loopt en de vrouw van je dromen ziet lopen.... Je draait de snelweg weer op met de vrouw nog steeds in je hoofd. Als een wolf tijdens zonsondergang wil je maar 1 ding...

Ga nog een aantal malen dit album beluisteren, maar kan het nog mooier? De albums uit 2010 heb ik ook nog liggen en moet natuurlijk ook hun debut nog hebben. Ik denk dat dit een Eels-jaartje wordt .

De sound van Eels springt er zo uit. Je mag me 100 nummers geven met één Eels nummer ertussen, ik zou het kunnen eruit pikken. De muziek leunt zich voor een bepaalde mood. Thuis luisteren naar deze CD vind ik wel lastig. Ik heb zin om uitzinnig te doen (Tremendous Dynamite) en ook om te mijmeren (That look you gave that guy, the Longing) en om op café te hangen (Beginner's Luck). Hombre Lobo roept veel gevoelens op. Spijtig genoeg kan ik hier geen uren en uren naar luisteren.

Hier heb je helemaal gelijk in, maar dat moet je met niet één artiest of groep doen. Verder ben ik het helemaal eens met jouw reaktie. grtz

"that look you give that guy"

Er staan een aantal prachtige popmelodieën,maar ook -zoals reeds eerder vermeld-overstuurde shit.

Héérlijke plaat. Spuugt, trekt, droomt en is schijnbaar in een barmoedige geluidskwaliteit opgenomen, is overstuur en gewoon dikke kut. Ik kan hier enkel van genieten. Supervet album.

Ja zo kun je het ook beschrijven

Ik vind dit juist een van de minste Eels-albums, waarbij de productie de liedjes overschaduwt. Nummers als Prizefighter, Lilac Breeze en Fresh Blood vind ik teveel van het goede. Inderdaad, te overstuurd.
Maar met That Look You Give That Guy heb je wel één van de allermooiste Eelssongs in huis. Dat nummer had van mij wel een kwartier door mogen kabbelen.

Heerlijk als men de neiging krijgt om op te staan en de cd-speler te controleren. Een prachtig rauw album met als hoogtepunt Fresh Blood, het nummer wat ook de reden was om dit album te beluisteren.

Ga me dit album misschien toch eens aanschaffen. Reacties hier zijn misschien wat verdeeld, maar met name de 'overstuurde' (toch wel een nieuw woord voor mij) songs zoals pirizefighter en tremendous dynamite klinken mij net uitermate goed.
Verder is ook That look you give that guy voor mij allicht het allerbeste Eels-nummer dat ik ken (voorlopig enkel Beautiful Freak en Tomorrow Morning).
Mijn vermoeden is dan ook dat ik dit een beter album zal vinden dan Tomorrow Morning. Of ik het ook beter zal vinden dan Beautiful Freak valt nog af te wachten.

Beter dan Tomorrow Morning vind ik het alleszins overduidelijk. De rustige nummers zijn geweldig mooi, intiem, en de 'ruigere' nummers slaan bij mij werkelijk in als een bom. Het opent al gelijk hard met Prizefighter, geweldige song. That look you give that guy is voor mij nu zeker de beste Eels-song die ik ken. Verder vind ik Tremendous Dynamite, zoals hierboven reeds vermeld, een dijk van een song. Rauwe rock zoals ik Eels nog niet te vaak hoorde, maar het gaat E zeker goed af.
Naar het einde toe zit er voor mij niet per se een echte uitschieter meer in, maar zakt het wel nergens echt in. Het niveau blijft constant hoog en elke song heeft zijn eigen waarde in het geheel. Zeer aangename plaat. De volgende op de lijst is Electro-shock blues!

Veel plezier daarmee!

Beginners Luck....wat een heerlijk nummertje...Zoals overigens een groot deel van deze plaat uit heerlijke nummertjes bestaat.

Heb je die nog? Met alle plezier !

Ik zou hem pm-en.

Done, Ik ben benieuwd .