menu

Hier kun je zien welke berichten makaveli2 als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

2Pac - Live (2004)

2,0
Wat is dit zeer slecht in elkaar geflanst zeg! Zowel het concert zelf als de opname.

Bij de track "Heartz Of Men" (die ook maar 7 seconden duurt ? ), hoor je de DJ die gewoon wat zit te skippen tussen de nummers op All Eyez On Me. Wat een prutser. Voorbereiding mensen.. Dit slaat natuurlijk nergens op. Daarnaast hoor je op de opname sommige stukjes twee keer. Zo enthousiast hoeft het van mij nou ook weer niet

Echter krijg ik wel een beetje een beeld van de sfeer die er toen werd neergezet. Wat een energie had die man toch!

Hoewel ik een groot 2Pac fan ben, en deze cd wel bezit, kan ik hier niet echt van genieten. **ster

Chris Watson - Weather Report (2003)

4,0
Een plaat waar je je zeker wel even voor open moet stellen. Toch vind ik het ontzettend leuk gedaan. Dit is de eerste keer dat ik zoiets tegenkom, en het valt me helemaal niet tegen.

DeepChord - Sommer (2012)

4,0
Na 20 Electrostatic Soundfields een aantal weken lang voor het slapengaan beluisterd te hebben toch eens verder gekeken wat DeepChord allemaal heeft uitgespookt in het ambient genre. En ik moet zeggen, het valt me, verspreid over de plaat, nergens tegen. Minder ambient, meer dub techno.

Lekker om bij weg te dromen of te studeren. Echter vind ik hier minder afwisseling in zitten dan z'n opvolger, vandaar de 4 sterren.

Drumcomplex & Roel Salemink - Crossing Borders (2014)

4,0
De titeltrack Crossing Borders begint met een lekkere baslijn die gedurende het hele nummer prominent aanwezig blijft. Lekkere groovy Techno, al had de hoge string op de achtergrond, die een beetje off-key klinkt, wel achterwege mogen blijven.

Dan AMF. Opzich klinkt het allemaal wat spacy, science-fiction-achtig, al doet het me ook denken aan een mountainbike rit door de vieze modder. Ik beschuldig de synth van deze associatie.

Friday is daarentegen weer fris en fruitig, en uitermate geschikt voor de zomerse festivals. Attitude is van het zelfde laken een pak en sluit er mooi op aan. De verschillende geluidjes weten samen haast een simpele melodie te vormen.

Met Inside The Cocoon begint het album echt goed los te komen. Lekkere rechttoe rechtaan techno zonder al te veel poespas. Roaring borduurt er verder op door en is één van de heftigere nummers. Heeft ook een mooie rolling bassline (zo noem je dat toch?).

De tweede helft. Glue is meer clubby dan de vorige. Door de hele track klinkt een soort langgerekte vrouwelijke vocal, die tijdens de break heerlijk begint te galmen en vanaf de drop weer op de achtergrond lijkt te verdwijnen.

Suffering Soul, vette claps en snares en een lage synthbass; een track voor de late (of vroege) uurtjes. De volgende, Overflow, kent schelle rides en acid-invloeden.

Clockwork doet me qua progressie en sound een beetje denken aan Gary Beck. Een snelle basline, zich constant herhalende vocal samples, en een zware beat die het plaatje compleet maakt.

Bullet In My Head neigt in het begin richting Tech House, maar naarmate de track vordert begint het toch weer meer op Techno te lijken. Wat een heerlijke track. De melodie wordt gevormd door iets wat klinkt als een sitar en hoge toms (verbeter me graag), en heeft zowat een buitenaards karakter.

Reeds aangekomen bij het laatste nummer, The Force. Dit vind ik de minste van allemaal, en dat komt voornamelijk door de melodie die naar mijn mening vals klinkt. Voor de rest wel prima afgewerkt.

Samengevat is dit een heel degelijk werk van Drumcomplex & Roel Salemink. Voor de mensen die niet thuis zijn in de Techno een goed excuus zich eens te wagen aan "Crossing Borders". Op de mixing en mastering valt ook niks aan te merken. Goed werk! ****

Dustin Zahn - Monoliths (2014)

4,5
Wat een ontzettend sterk album weet Dustin Zahn af te leveren aan Drumcode. De Amerikaan, heden woonachtig in de Duitse techno-stad Berlijn, is geen beginneling meer en dat hoor je goed terug in de producties. Vanwege het feit dat techno meestal uitgebracht wordt in 2 of 3 tracks tellende EP'tjes, ligt de lat om een goed lopend album in elkaar te fixen extra hoog. En Dustin weet het zonder meer voor elkaar te krijgen.

De meeste nummers zijn uitermate geschikt voor in een DJ-set. Daarentegen is de CD ook prima van A tot Z in de woonkamer te beluisteren, middels een koptelefoon omwille van het feit dat de medebewoners dit genre meestal niet zo op prijs stellen .

Bij de eerste luisterbeurt was ik nog niet overtuigd, maar nu ik de nummers beter ken, kan ik niet anders concluderen dat dit voor techno-begrippen een meesterwerk is. Het geheel pint zich niet vast op één soort geluid; Dustin weet menig la met techno-ingedriënten open te trekken en er het neusje van de zalm uit te halen. Ondanks dat veel techno LP's toch een aantal fillers bevatten, of niet als één geheel klinken, kun je Monoliths van beide feiten niet beschuldigen.

Voor elke liefhebber van techno is dit zeker de moeite waard eens van begin tot eind bestudeerd te hebben!

Earl Klugh - Living Inside Your Love (1976)

4,0
Nog geen stemmen? Wat een heerlijke lichte muziek! Persoonlijk ben ik niet heel thuis in de jazz, alleen weet dit album me keer op keer te boeien. Ik ben hier ook toevallig mee in aanraking gekomen omdat "Living Inside Your Love" wordt gesampled in 2Pac's "Pain".

Ik voel me toch wel uitgenodigd eens meer van Earl Klugh te gaan luisteren!

Edit Select - Phlox (2014)

4,0
Al vaak ben ik een Edit Select Remix tegengekomen op een Techno EP. Vandaar dat m'n nieuwsgierigheid werd gewekt eens het recente album te luisteren.

Vanwege een zeer sterke voorkeur voor een 4/4 beat voelde ik enigszins een teleurstelling bij de eerste paar tracks, ondanks dat ze qua sfeer en progressie goed in elkaar zitten. Alhoewel, als een ritme maar lang genoeg aangehouden wordt begint de hypnose toch wel z'n werk te doen. Vanaf Distant is het echt genieten geblazen.

Heel minimaal; zware bassen en lome strings. Af en toe heb ik het idee stemmen te horen, maar dat zal wel in de muziek zitten .

De titeltrack is mijn favoriet. Ik hou van zulke nummers, die echt "from scratch" opbouwen tot een heus volklinkend geheel.

Naarmate het einde in zicht komt krijg ik toch het gevoel dat dit meer een verzameling tracks is, dan een goed in elkaar stekend album. En dat is jammer want dat had er wel in gezeten.

****

Format:B - Restless (2011)

3,5
Fijn plaatje wel, deze van Format:B. Als DJ heb ik vaak de bekendere nummers als "Oversexed", "Country Girl" en "Piano Man" gedraaid, en was toch eens benieuwd naar het complete album. En die valt zeker niet tegen. Het klinkt allemaal lekker funky, met idem basslines. Toegegeven, het blijft allemaal wat oppervlakkig. Meer muziek voor op een feestje. Mede vanwege de herinneringen een 3,5*.

Freddie King - Texas Cannonball (1972)

4,0
Enigszins verbazingwekkend zo weinig stemmen aan te treffen bij iemand als Freddie King, die toch wel de nodige invloed heeft gehad op het vroegere blueswerk van Clapton, Beck en Vaughan. Freddie weet met zijn soul-achtige stem behoorlijk wat gevoel te leggen in de blues. Ook leuk om te horen dat de blues eens in 4/4 maat gespeelt wordt, zoals te horen op Big Legged Woman en You Were Wrong.

Het geboortejaar van de plaat in acht genomen ziet de productie er technisch goed uit. Het klinkt lekker clean. Prima balans tussen de verschillende instrumenten, geeft een overzichtelijke beleving. Klein minpuntje is wel dat bovenstaande een snufje saaiheid teweeg brengt.

Favorieten zijn Lowdown In Lodi (eerder ook fantastisch uitgevoerd door de heren van Creedence Clearwater Revival) en Big Legged Woman.

Al met al een heerlijke bluesplaat, die zo nu en dan ietwat naar de soul neigt, met name op de tweede helft. ****

Gary Beck - Askaig (2011)

4,5
Zeer goed debut van de uit Glasgow afkomstige producer Gary Beck! Minimalistisch als je kijkt naar het aantal gebruikte geluiden, en toch klinken beide tracks lekker vol. Vooral de progressie in combinatie met de strings van Mock Tease is eens een keer wat anders dan een standaard techno-plaatje. Aanrader

John Lee Hooker - It Serve You Right to Suffer (1966)

4,0
Heerlijk bluesplaatje. "Tje" want hij duurt niet bijzonder lang. Toch wel heerlijk om in meegenomen te worden. In het begin van mijn blues-periode heb ik altijd even moeten wennen aan Hooker omdat ie altijd het hele nummer in één akkoord blijft hangen. Toch heeft dat ook juist iets hypnotiserends, zoals Ronald al aangaf.

Dit is één van de weinige platen die ik ken waarvan ik, mits gedraaid op het juiste moment, de "blues" bijna letterlijk onder m'n huid voel. Zo puur, zo echt voelt deze plaat aan. De begeleiding doet nergens uit de hoogte, is eigenlijk zo kaal mogelijk. Drums en bass. Ik hoor nog wel een zacht backing-gitaartje links, en op het nummer "Money" komt nog een verdwaalde saxofoon voorbij, maar daarmee houdt het wel op. Productietechnisch is deze plaat, zeker gezien het geboortejaar, wel in orde. Enige muggenzifterij van mijn kant zou zijn dat Hooker iets te ver van de microfoon af zit. Maar in de opstelling zoals op deze plaat is dat wel vaker het geval.

Ik ken John eigenlijk alleen van deze plaat, en van zijn tijd bij het Chess label, waar hij ook zeker vermakelijke kost heeft uitgebracht. Ik vrees dat ik de Hooker-horizon toch maar eens verder ga verkennen, nu ik deze plaat na een aantal jaren weer heb opgelegd. Gewoon via de iPod classic

Klubbheads - Hits (2003)

3,5
Een verzameling tracks van de Rotterdamse jongens, die toch wel redelijk wat hebben betekent voor de dance-scene destijds. De reden dat ik de moeite heb genomen dit 2,5 uur uit te zitten, heeft toch vooral te maken met het sentiment dat het teweeg brengt.

Nee, geen hoogstaande muziek, redelijk simpel in elkaar gezette deuntjes. Echter weten deze heren wel lekker klinkend materiaal af te leveren, dat op menig dansvloer toch best aanwezig was in de jaren '90. Addy van der Zwan en Koen Groeneveld (beide lid van Klubbheads) zijn anno 2015 nog steeds actief. En de muziek klinkt nog steeds vaak lekker, maar behoorlijk "gemaakt".

Het blijft voor mij bij een hele krappe 3.5.

Lull - Like a Slow River (2008)

3,0
Zoals de titel reeds doet vermoeden; wat gaat dit langzaam. Zeer minimalistisch ook. Desalniettemin goed te verdragen, echt koptelefoonwerk voor het slapengaan. 'Treeless Grounds' bevat ook aangenaam zware bassen. Toch kom ik vanwege het uitblijven van een beetje spanning, niet verder dan 3 sterren.

De komende tijd ga ik nog maar eens in wat ouder Mick Harris-werk duiken.

Mark Broom - Salvo EP (2013)

4,0
Slecht afgemixt en gemastered trouwens

P. Diddy & The Bad Boy Family - The Saga Continues... (2001)

4,5
Leuk album van de heren van de BadBoy Family! Er wordt een lekker sfeertje neergezet. Favorieten blijven toch Let's Get It, Blast Off, Roll With Me, Child Of The Ghetto en Lonely. Genoeg afwisseling, zowel qua rap als qua beats.

Minpunten vind ik dat het wel iets meer een geheel had mogen zijn. Naar de productie gekeken is deze toch wel af en toe beneden de maat (lees: mijn maat). Technisch gezien zijn de meeste nummers slecht afgemixt en slecht gemastered. Aan een skit op dit album te horen dat het waarschijnlijk door Diddy zelf is gedaan. Lekker uitbesteden, dit klinkt soms nergens naar.

Toch nog een 3.5 ster vanwege het sentiment en een aantal goede tracks.

Richard Skelton - Marking Time (2008)

3,5
Een mooi geheel, luistert lekker weg. Vanwege de enigszins eentonigheid van deze plaat, kom ik niet hoger dan 3.5.