menu

Hier kun je zien welke berichten meesterdch als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Big Big Train - Folklore (2016)

4,5
blur8 schreef:
Anno 2016 Is het alsof er in de afgelopen 40 jaar popmuziek niets is gebeurd.
Komt de zanger uit een Genesis coverband? Perfecte kopiestem voor PeterGabriel.
Nu nog een gitarist op SteveHackett nivo en we kunnen opnieuw beginnen.

.Slecht? Nee helemaal niet.
Maar er is toch echt wel inspirerendere muziek dan dit beschikbaar.
Mijn ironie is wel duidelijk.....

.
Dan zou ik er gewoon niet naar luisteren. De muziek is in het algemeen één reeks van bands die inspiratie uit andere bands en bands die andere bands inspireren. Natuurlijk heeft BBT verwantschap met Genesis. Maar als je in deze band geen eigen geluid hoort en slechts een kopie van Genesis, dan is er volgens mij echt iets mis met je speakers of hoofdtelefoon. En volgens mij is dat geen ironie maar sarcasme....

Frost* - Falling Satellites (2016)

4,5
meneer schreef:
Voluit en achter elkaar aan het luisteren. Dit album zuigt je gewoon mee. Heerlijk genieten.

Review - The Prog Report: compleet mee eens en de muzikale vergelijkingen herken ik zeker.

(quote)
Huh ? Hoe kom je daar nu bij ?


Ik hoor ook geen poppy melodieën. Ik hoor wel dat het liedje centraal staat. Dat is ook een kracht van dit album wat mij betreft. En de productie is heel modern en je kan misschien zeggen dat de productie als instrument wordt ingezet. En in die zin kan het soms klinken als moderne popmuziek. Maar er zitten zoveel lagen, twists en ideeën in. Die komen in het gemiddelde popliedje echt niet voor.

Rikard Sjöblom - The Unbendable Sleep (2016)

4,5
Ik had deze release een beetje gemist. Maar na het (voor mij teleurstellende) bericht dat Beardfish er mee op hielt, was ik een weer beetje in hun muziek aan het rondluisteren. En ontdekte ik de release al maanden geleden van deze cd. En wat was het zonde geweest als ik deze gemist had. Wat is Sjöblom toch een geweldige componist, tekstschrijver en muzikant. Dat bewees hij regelmatig in Beardfish en tegenwoordig ook in Big Big Train. Maar dit album staat ook weer vol geweldige muziek en geweldige teksten. Het is minder stevig als Beardfish soms kon zijn. Maar dat mag de pret niet drukken. De Love and War compositie is geweldig. Rhyme and Reason zal volgend jaar een nominatie voor de progladder zijn. En hij staat ook in mijn top 10 van dit jaar. Geen twijfel over.

Sound of Contact - Dimensionaut (2013)

4,5
Moet zeggen dat het als geheel mij echt overtuigd, muzikaal gezien. Moet nog wel even in de teksten duiken. Tekst en clip van not coming down trouwens al wat meer laten binnen komen. Clip ziet er professioneel uit. En goede tekst. Zeker de brug vind ik erg krachtig. Helemaal in combinatie met de clip. Zoon Collins heeft niet alleen de drum en zang genen meegekregen, maar lijkt zelfs een beetje te kunnen acteren.

Maar hoewel de link leuk is en ik deze band zonder die link misschien niet meteen had geluisterd, hoop ik dat we het over een jaar niet meer over die link hebben, maar over de kwaliteit. Dat verdient hij en zijn mede bandleden ook. Zeker de rol van David Kerzner mag niet worden onderschat. Duik maar eens in zijn verleden. Heeft ook met grote artiesten als Kevin Gilbert gewerkt in Giraffe. Baal er van ze live gemist te hebben. Zeker omdat twee van mijn andere favo bands er ook bij stonden (spock's beard en beardfish)

The Flower Kings - Desolation Rose (2013)

4,5
Eerste twee luisterbeurten achter de rug. Nog niet naar de teksten kunnen kijken en ik denk dat dat nodig voor volledige waardering. Want uit de informatie op internet lijkt het me een album met een boodschap. Misschien wel een concept, als je kijkt hoe elk nummer in het volgende overloopt. Maar ook zonder die teksten, wat een lekker album! Wat mij vooral aanspreekt is dat het herkenbaar Flower Kings is, maar toch niet een herhaling van zetten. Er hangt een veel minder zonnige, happy flower power sfeer. De muziek bevat meer lagen dan ooit. Misschien gaat het wat ver om het experimenteel te noemen, maar voor deze band, die toch ook wel eens van meer van hetzelfde wordt beschuldigd, is dit denk ik wel de juiste term. Ik moest soms denken aan de laatste, ook goede cd van Agents of Mercy (the black forest) qua sfeer. Maar dit is beter en boeit enorm. Een nummer als White Tuxedos is ècht anders dan gemiddeld Flower Kings. En er wordt ook keihard gerockt in een nummer als Dark Fascist Skies. Ik vind het ongelooflijk hoe Roine Stolt en co na bijna 20 jaar muziek maken, nog zo'n meesterwerk kunnen profiteren. Ook petje af voor Stolt, die wat mij betreft een Progrock God van de bovenste plank is, maar volledig in dienst van de muziek speelt en alle ruimte laat voor de rest van de band. De toetsen van Bodin zijn geweldig, de drums van Felix Lehrman strak maar inventief (in mijn opinie hun beste drummer ooit) en ook Jonas Reingold krijgt alle ruimte en ligt bij een aantal nummers heerlijk voorin de mix. Wat een bassist is die man toch. Maar altijd in dienst van de muziek. Wat dat betreft is dit ook echt muziek voor op de koptelefoon. Er zijn zoveel lagen en details. Maar tegelijk is het ook prima toegankelijk. Ik kon zelfs na de eerste luisterbeurt al refreintjes meezingen (sorry buren, ik heb helaas geen stem als Hasse Fröberg). Ik ben kortom enthousiast. Deze gaat mijn rotatielijst wel even domineren denk ik. Met af en toe tussendoor op adem komen met de nieuwste Fish en Moon Safari. Wat een geweldig muziekjaar is dit toch.