Laatste maanden heb ik dit album nogal eens opgezet. Ik moet zeggen dat ik het prachtige muziek vind. Heel aparte en creatieve muziek naar mij toe. Nummers als Paranoid Android, Karma Police, Airbag etc. zijn en blijven geweldig. De rest is ook allemaal van erg hoog niveau, maar of dit een #1 plek in de top 250 waard is, ik weet het niet.

Het is dan wel weer, misschien omdat dit toch niet echt zo mijn muziek is, dat ik er wel snel moe van wordt of dat het op den duur wat zeikerig gaat klinken.

Op zich durf ik dan toch wel te zeggen dat dit een meesterwerk is. Dat heb je soms met bepaalde muziek; het is niet helemaal jouw favoriete stijl maar toch kun je er (af en toe) van genieten.

4,5*

Ik denk dat ik deze toch echt de allerbeste Wu-solo vind. Supreme Clientele van Ghostface komt echter wel zeer dicht bij, en ook Liquid Swords van GZA. Ik heb dan wel nog niet alles van Liquid Swords geluisterd, kan 'm nergens downloaden en heb geen zin om 'm te kopen .

Ik ga niet een hele review geven bij dit album, hoe goed ik 'm ook vind. Er valt ook niet veel te zeggen; dit is allemaal top materiaal. Uitschieters zijn toch wel Wu-Gambinos, Verbal Intercourse (Nas!!), Guillotine (Swordz), Heaven & Hell... kan beter het hele album opnoemen want het klinkt allemaal lekker. Ja misschien is Ice Water iets minder. De verses van Rae en Ghost zijn overal goed. De beats van RZA zijn in een woord geweldig. De remix van Can It Be All So Simple is ook best goed gedaan vind ik. RZA zat rond '95 echt op z'n hoogtepunt qua producen, daarna zakte het wat in.

Ik vind trouwens ook dat het album perfect afsluit met Heaven & Hell, wat een heerlijk nummer.

Only Built 4 Cuban Linx... is een classic hiphop album die iedere liefhebber van hiphop moet hebben geluisterd naar mijn mening.

* * * * *

Wat een dope album blijft dit toch zeg. Verwijder de intro, de 3 skits, de 2 remixes van It's Been A Long Time en Guess Who's Back en de outro; en je houdt 10 tracks over die bijna allemaal van een zeer hoog niveau zijn.

Rakim heeft overal geweldige lyrics, en de producties heeft hij hier heel goed uitgekozen. Wat een geweldige beats staan hier op. Je wordt meteen al weggeblazen door de openingstrack, The 18th Letter. Je zou denken dat het hierna alleen nog maar bergafwaarts kan gaan, maar integendeel; het wordt alleen maar beter met It's Been A Long Time. Pfoeh, die beat van Premo. Ongelooflijk, zo mooi. Dan volgt Remember That, ook weer een lekker nummer.

Hierna komt The Saga Begins. Van die zieke productie krijg ik in het begin altijd kippenvel. Rakim heeft hier uiteraard weer goede verses. Ik kan het beter zo stellen: probeer eens één track te vinden waarop Rakim geen goede verses heeft. Ik blijf er trouwens wel bij dat er bij Rakim iets ontbreekt, en dat is emotie. Zijn stem lijkt ook erg monotoon. Dat is niet altijd even erg, ik kan vaak genieten van Rakim en zijn flow. Ik kan er gewoon niet al te lang naar luisteren.

Verder met track nummer 5; Guess Who's Back. Volume en bass helemaal open voor deze ongelooflijk zieke beat! Damn! Hierna komt naar mijn mening het minste nummer van het album: Stay A While. Het is zeker niet slecht, maar het doet me niet zo veel als de andere tracks.

We komen bij nog een ietsjes minder goede track dan de rest: New York (Ya Outta There). Beetje eenzijdige productie, wel weer goede verses van Ra. Hierna komen 3 erg sterke tracks: Show Me Love, The Mystery en When I'm Flowin. Show Me Love, vette track gewoon; goede productie, goede hook en verses. The Mystery, een heerlijke productie, lekker rustig nummer. Dan komt weer een absolute topper: When I'm Flowin. Die productie vind ik toch zo ziekelijk dope, kan er echt van blijven genieten. En Ra rapt hier echt nice.

De intro, 3 skits, outro en 2 remixes laat ik dus even buiten beschouwing. Als ik dit album opzet, dan zijn het altijd die 10 tracks. En die vind ik bij elkaar zeker 4,5* waard. Die 2 nummers, Stay A While en New York (Ya Outta Here) zorgen voor die 4,5*. Anders was het 5* geweest, die 8 andere tracks zijn van een zéér hoog niveau.