"Een jaar later gingen ze met Neil Young in de gelederen nog een stapje verder op “DÉJÀ UV”, dat ook tot een klassieker uitgegroeid is. Ongekend goede plaat dit, kippenvel! [/quote]"

Ik ben het bijna helemaal met je eens, alleen Helplessly Hoping is mijn no.1 song op de plaat. Wat je zegt dat “DÉJÀ VU” een stapje verder gaat klopt wel, wat mij betreft alleen niet in de goede richting. Ik ben een enorme Neil-fan maar hij had niks te zoeken bij C,S&N. Sommigen zeggen dat hij wat "peper" toevoegde aan de C,S&N sound; maar wie wil peper op een slagroomtaart? Het heeft wel Neils carrière een enorme impuls gegeven, dat wel...

Dit album, en een paar opvolgers, hebben mij door een moeilijke tijd in mijn leven heengeholpen. Dus ik luister iets anders dan de meesten. Het album is meesterlijk en "My Opening Farewell" is voor mij het allermooiste lied aller tijden.

Iets minder dan de eerste 3 lp's maar toch weer een juweeltje.

Jammer jammer. Waarom 2 cd's terwijl er maar een handvol goede songs op staan? Al sinds Spinart hebben ze geen sterke cd uitgebracht. Het lijkt of de songwriterstalenten zijn opgedroogd. Vreemde geforceerde arrangementen moeten de boel oppimpen maar helaas... het blijft, ook na veel beluisteren, een dwangmatige plaat met veel zwakke nummers en een paar juweeltjes. Ik maar zelf maar een kort "the best of What Summer Brings"- cd'tje.
Zij blijven mijn favoriete band, en zullen ze ook blijven, maar komop jongens! Kom eens met een waardige opvolger van Spinart!