Vroeger….goh wat heb ik een hekel aan dat woord….was ik groot fan van Slade. De uitstraling sympathiek en tegelijk dat rebelse en rauwe. De albums gaven een heel andere kijk op de band dan de singles. Beiden kon ik zeer waarderen al mocht het van mij best vaker ‘los gaan’ want dat had Slade voelbaar in zich. En dát gebeurt op dit album voor de volle 100%. Dit hoort hard gedraaid te worden om de energie maximaal binnen te laten komen. Slade zoals ze zich zelf graag wilden laten horen volgens mij. De remmen los en gas erop! De apotheose is Born to be wild. Mooiste uitvoering die ik ken! Man man wat beestachtig goed.
Aan het beroemde boertje kleeft voor mij eeuwige en grappige herinnering; ik had mijn muziekkamer boven (aan de straatkant) en kon aardig wat lawaai maken. Als het mooi weer was zette ik het raam open om mijn muzikale smaak te delen. Als ik Slade Alive draaide had ik het voorzien op passanten. Ik hing de naald van de platenspeler boven de juiste plek zodat het boertje op vol volume vanuit het raam hoorbaar was precies op het moment dat er iemand voorbij kwam. Die keek dan vervolgens verbaasd en geschrokken naar boven terwijl ik het bescheurde van het lachen. Mijn ouders zagen de reactie van de voorbijganger vanuit de woonkamer en hadden geen benul waar ze naar keken. Vaak de vraag gehad of ik een reden kon bedenken, maar dat heb ik heel lang geheim kunnen houden.
Maar goed, niks meer dan een knaller dit met hoorbare foutjes. Wat mij betreft versterkt dit de beleving nóg meer.

Het is prachtig buiten! Misschien een mooi moment om de ramen nog maar eens open te zetten.

Ik maakte kennis met PT net voor het uitbrengen van dit album en de bijbehorende promo tour was mijn eerste live ervaring. Werd met name toen weggeblazen door de kwaliteit van muziek en vakmanschap van de bandleden. Dit is tot op de dag van vandaag niet veranderd. Wát een band!
Dit album beschouw ik zelf als een (eerste) brug tussen het meer Floydiaanse PT en het meer moderne geluid. Kortere nummers die zelfs het predikaat ‘pop’ verdienen! Dat maakt het album ook toegankelijk en super goed draaibaar op alle momenten van de dag. Ik vind deze over de hele linie fantastisch. Álle nummers top terwijl het muzikaal best veel kanten op gaat. Even less was destijds mijn ‘killer song’, maar inmiddels duidelijk dat er meer parels op staan. Naast de constante hoge kwaliteit is het ook een album dat me never nooit verveelt. Deze week toevallig weer een paar keer gedraaid en weer nét zo blij als altijd. Geweldig!

Ik heb dit album ook al een aantal luisterbeurten gegeven en het is een groeibriljant. Het lijkt soms wat ‘doorsnee-folk’, maar gebruik van geluiden/instrumenten geven het een aangename twist die het wat levendiger en spannender maakt. Prachtig in de mix allemaal.
Bij mijn eerste luisterbeurt kwam heel snel de stem van Adrianne Lenker in me op. Voor mij klinkt Jason best vaak als de mannelijke variant. Ik denk dat een duet met haar echt een perfect match zou zijn. Ook een combi met Aldous Harding zou heel goed kunnen werken. Misschien is dat al gedaan bedenk ik me nu. Dit is de eerste kennismaking met Jason dus geen idee of er al samenwerkingen waren.
Beoordeling volgt zodra ik de ‘houdbaarheid’ beter kan inschatten.