stem geplaatst

Pffoeh; deric raven levert wel superieur schone bewoordingen aan om de - toch kenmerkende vrouwelijke - kwaliteiten van dit album te illustreren: (reactie op ander bericht)

Dit appelleert zeker aan mijn ervaringen van het legendarische concert op 6 oktober 2023 in Paradiso - welke ik koester als 1 van de allermooiste popconcerten die ik in mijn leven bezocht. De setlist betrof vooral dit album, die zo aan mij voor het eerst werd aangereikt en dat was prachtig, ja ik was een uitverkorene om daar bij te mogen zijn. Ik associeer PJ altijd al wel met vrouwelijke kracht, maar die heeft zij in haar carierre op veel verschillende manieren getoond. De punky, stoere PJ van haar eerste albums, de (niet eens onbenaderbare) femme fatale van "Stories from the city, stories from the sea", de historisch en maatschappelijk geëngageerde grande dame van "Let Engeland shake". Maar de dame die hier in haar prachtige witte jurk op het podium stond, dezelfde dame die dit album volzong en speelde betrof weer een andere force of nature. Kwetsbaar en gedistingeerd tegelijk, krachtig in haar eenheid met haar band en met haar kunst, één in het moment. Het album is, de liedjes zijn te uitgebalanceerd om als 'ruw' te omschrijven, ondanks dat de schoonheid niet helemaal voor de hand ligt. Die is er en komt gestadig tot je, tenminste als je je voldoende openstelt. Vergeleken met haar eerste albums zou je dit werk wellicht 'pastoraal' kunnen noemen. Ze zingt ook ijler en hoger, maar met een specifieke kracht. Met Joni Mitchell wisten we al dat het kon, dat vrouwen in de muziek volstrekt gelijkwaardig konden zijn aan de man. Inmiddels zeker door een PJ Harvey, maar er zijn ook alweer zoveel anderen (ik noem een Caroline Polacheck, maar ook een Lexi Jones - idd de dochter van...), is de vrouwelijke macht in de popmuziek alomtegenwoordig en onafwendbaar. Wel valt het mij op dat het album hier relatief laag wordt gerankt, vergeleken met de superlatieven die de Paradiso-concerten - gevuld met dus vooral dit werk - losmaakten. Hij doet wat mij betreft niet echt onder voor die andere prachtalbums die ik al noemde.