Cor zegt (reactie op ander bericht)

Idem dito, voor het eerste stuk dan. Behoorlijk onder de indruk (nog steeds) van het album "Desire, I Want to Turn Into You" dus dat prikkelde de nieuwsgierigheid naar deze voorganger. Valt mij echter in het geheel niet tegen. Mooie, mysterieuze melodieën / prachtige vocalen van multitalent Polacheck. hoe haar stem verglijdt in tonenreeksen is uniek en overeenkomstig prachtig en een instrument (of met overdubs een batterij van instrumenten) op zich. Waar DIWTTITY luistert als een mnisch/extatische verliefdheidskoorts is deze schijf veel ingetogener. Ik ontwaar nog geen zwakke momenten op dit album en mijn (voorlopig) favoriete tracks zijn: Look at Me Now en Hey Big Eyes (bijna conventionele ballads) en natuurlijk de teaser "So Hot You're Hurting My Feelings".

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

Een wonderlijk zijpaadje van Polacheck is dit werk. Wikipedia meldt dit erover: "In January 2017, Polachek released her second solo studio album, Drawing the Target Around the Arrow, under her initials, CEP. She was scheduled to perform at Moogfest 2018, but pulled out in December 2017" (:strubbelingen met organisatoren/inclusiviteitsdingetje). Het moet volstrekt niet in lijn met het overige werk van Polacheck (inclusief Chairlift en Ramona Lisa) worden beoordeeld. Je moet meer denken aan het ambient-werk van Brian Eno, al zou je die zelfs nog melodieus kunnen noemen in vergelijking met deze volstrekt instrumentale & elektronische soundscapes. Niet alleen haar machtigste wapen; haar fabuleus wendbare zang, maar ook voor haar kenmerkende meer of minder plausibele melodielijnen lijken te ontbreken. Ik ga hem ook - denk ik - (op basis van 1 luistersessie en ik weet niet of ik er meer aan ga wagen, nog) niet ranken.

stem geplaatst