Nou, ze hebben het weer voor mekaar hoor!
Echt een fijn album, naar mijn mening wel wat beter dan The Catylist Fire.

In alle nummers hoor ik weer het lekkere vertrouwde DLC geluid; snelle en vooral technische drums, overweldigende gitaarsolo's en de clean zang van Kim Benzie.

het bevat weer wat meer het vertrouwde geluid van This Is The Warning, vind ik. The Catylist Fire was wat meer elektronisch.

De nummers X en change The Concept laten de gouden kwaliteiten van de band horen. Heerlijke nummers!

Wel vond ik het jammer dat het geluid nog niet helemaal naar de alternative Hardrock/metal kant stak. Dat vond ik toch wel het mooist van deze band.

Maarrr....dat neemt niet weg dat dit album van mij een dikke 4* krijgt!

Het vervolg op het veelal geliefde Origin Of Symmetry. Absolution is in zijn geheel toch wel een stukje donkerder dan zijn voorganger als je het hebt over zowel de muziek zelf als de lyrics.

Apocalyps, het einde is nabij, de klok tikt

Maar die donkerheid komt op dit album op een zeer mooie en creatieve manier naar voren.
Topnummers als Apocalyps Please, Time is Running Out, Stockholm Syndrome en Hysteria zijn de highlights op dit album.
Maar als we het over het afsluiten van een album hebben ... Ruled By secrecy is echt een verborgen pareltje. Zo donker, zo kil, en tegelijkertijd zo mooi gecomponeerd. Tevens voor mij persoonlijk het nummer met een van de mooiste zangpartijen van Matt Bellamy ooit.

Bombastisch
Dynamisch
Donker
Melancholisch
Energiek
Atmosferisch

Een opsomming van dit album. Een heerlijke plaat. Afgelopen jaren helemaal grijs gedraaid! Waar bij de voorganger Showbiz nog vele associaties met Radiohead naar boven kwamen heeft de band met OoS een meer eigen sound gevonden. Heerlijke vocalen van Bellamy, zware baslijnen van Wolstenheim en meneer Howard verzorgt het fijne dynamische drumwerk.
Dat een trio zoveel kabaal kan maken ... Prachtig kabaal.

Natuurlijk staan hier vele bekend singles op zoals New Born, Bliss en Plug In Baby. Maar er is meer. Er zitten echt nog ander pareltjes tussen.
Bijvoorbeeld het progressieve meesterwerk Citizen Erased, of het kille door Rachmaninov
geïnspireerde Space Dementia. Het album is al geheel best goed. Misschien dat het na Micro Cuts qua muzikale kwaliteit íetsjes minder wordt, maar daar blijft het ook bij.

Zeer tof album. Een van de beter van de jaren 2000.

Heerlijke rockplaat. Zeer fijn in elkaar gezet. Net een tikkeltje meer gepolijst en harder dan z'n voorganger.
Waar bij deze plaat goed aan gedacht is, is de dynamische en gevoelsmatige afwisseling van de nummers.
Je hebt die heerlijke ruig klinkende headbengers zoals Let M Burn, We Don't Stop en Do You Really Want It. En dan heb je de iewat melancholische/emotionele tracks. Het beste te merken bij Still In Love en Just Say When.

Enig minpunt: De interludes. Sommige zijn nogal overbodig.

Persoonlijk vind ik dit dit 't best album wat ze post OK Computer hebben uitgebracht.

Allemaal zeer sterke nummers, ook al valt Faust Arp een kleine beetje tegen.

Nummers zoals Bodysnatchers, Nude, Weird Fishes en All I Need zijn prachtige composities.
Ook hangt er weer een atmosfeer op dit album zoals alleen Radiohead die kan creëren.
Een combi van rust, schoonheid en melancholie ... Maar met een soort urgente/donkere onderlaag.

Heerlijk album! Dikke 4,5*

Al het goede van dit album is al genoemd, heb niet veel toe te voegen. Geweldig album met een een kille/koude atmosfeer. Eerste keren beluisteren was een waar avontuur. Voor mij duidelijk waarom dit wordt gezien als een van de beste en invloedrijke albums uit de muziekgeschiedenis.

Ps, betreft Electioneering. Ben ik de enige die dit een tof nummer vind? Naar mijn mening vind ik dit juist een fijne oppepper na de melancholische/kille sectie van dit album (SHA tm Fitter Happier). Ook qua lyrics vind ok dit ook goed in het verhaal van dit album passen.
Het loopt ook zo lekker over naar het duistere Climbing Up The Walls.