Hier kun je zien welke berichten Larzz als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Vooral dat eerste nummer Dealer/Spanish Rose vind ik erg goed. Zit ook een prachtige dubbel leadgitaar solo in. Well Allright is een fraaie cover en een aantal andere nummers zijn prima te pruimen. Beetje funky en soul klinken door. Prima zanger met Gregg Walker die ook op Moonflower aanwezig was. En talloze schitterende gitaarsolo's van Carlos Santana zelf. Geweldige gitarist is dat toch. Nee. Leuke plaat dit. Op vinyl.
Kocht in 1977 de LP. Jaren 90 de cd. LP weg gegeven. Maar miste iets. Nu weer een LP versie aangeschaft. En ja hoor. De power van de rock n roll punk is weer voelbaar. Heerlijk wat een smeuïge, ruige, vieze, vette punkrockplaat is dit. Blijft geweldig. Ook na 41 jaar. Klassieker!
Na 30 jaar de cd in de kast hebben staan heb ik toch maar eens de vinyl versie van deze plaat aangeschaft. Oeps. Dat is een verschil. Ik sta helemaal paf. Het luisteren is een andere beleving geworden. De Slayer muziek komt eigenlijk echt tot leven. Het klinische is ervan af. Met name de drums. Wat een geluid, wat een techniek. Wat een drummer. Deze Dave Lombardo. Ik werd automatisch aangetrokken tot het drumgeluid. Hypnotiserend bijna. Wat je hoort. Beestachtig goed. De drive, roffels, snare, double basdrum, hi-hat. Geweldig. Prachtig ook opgenomen door Rick Rubin. Tuurlijk. Bas, gitaren en zang zijn ook geweldig. Maar dat drumwerk. Maakt de hele plaat. A symphony for the drums. Mijn mening.
Schitterende zwanezang van the Small Faces. Voor 2 jaar heropgericht helaas zonder succes. Het was het punktijdperk en het publiek liep niet meer warm voor de mod rock n roll van de van oorsprong 60s band. Steve Marriott is uitstekend op dreef en de vriendelijke goed gespeelde rock en roll is voor de liefhebber heerlijk om naar te luisteren. Een jaar later richtte Marriott wederom zonder succes Humble Pie weer op. Om daarna als soloartiest in de marge verder te gaan tot zijn onfortuinlijke dood in 1990.
Dit is zeker geen verzamelcd maar een 70 minuten lange weergave van een concert van tenorsaxofoonlegende Stan Getz op 6 juli 1987 in Kopenhagen. Fenomenaal geluid, spel en begeleiding maken deze cd een genot om naar te luisteren. Wil je nog meer horen: luister naar de vervolg cd Serenity. Andere nr's van het zelfde concert. Totaal dus 2 uur Stan Getz op de top van zijn kunnen met vooral ook geweldig pianospel van Kenny Barron. Wat een klasse pianist was dat. Must voor elke jazzfan en muziekliefhebber.
Heerlijk album van deze inmiddels 82 jarige gitaarlegende. Steve speelt heerlijk zijn gitaarrifjes en heeft op 11 van de 13 nummers hulp van vriend en collega Billy Gibbons van ZZ Top. Dat matcht goed. Lekkere ontspannen rock, blues, rock n roll en southern sound horen we op deze leuke, ontspannen plaat. Met zang. Heb de cd.