Hier kun je zien welke berichten Queebus als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
U.K. heb ik leren kennen via de live album Night After Night geleend van de platenbieb. Progrock was halverwege de eighties helemaal mijn ding dus dit album was echt genieten. Danger Money kocht ik op lp in 1996, inmiddels ook op cd. Aanvankelijk was ik niet erg onder de indruk. Op Danger Money zijn bassist/zanger John Wetton en toetsenman/violist extraordinaire Eddie Jobson in gezelschap van drummer Terry Bozzio. Gitarist Allan Holdsworth en drummer Bill Bruford wilden niet meegaan in de nieuwe koers. De jazzprogrock van het (overigens geweldige) debuut is wat toegankelijker geworden getuige de hitje Rendezvous 6:02. Carrying No Cross is qua opbouw en muzikaliteit van zo'n onbeschrijfelijke schoonheid dat ik Danger Money de volle mep sterren geef. Iedereen speelt goed maar wat wonderkind Eddie Jobson hier laat horen is echt fenomenaal. Avontuur en virtuositeit gekoppeld aan prachtige songs. Danger Money is een absolute must have voor iedere (prog) liefhebber. Dit album schurkt heel dicht tegen mijn favoriete top 10 aan.