Van sommige artiesten heb je af en toe een dagelijkse dosis nodig. Molina is er zo een de afgelopen 3 weken. Na een verhoging van the Lioness (naar 5*) ben ik ook maar op zoek gegaan naar meer. En dit plaatje bevalt wel heel erg goed, misschien wel beter dan de voorgenoemde.





Inderdaad prachtig in z'n simpele eenvoud. Die stem van Molina in combinatie met de instrumenten die ver op de achtergrond klinken is te heerlijk voor woorden. En zijn teksten, misschien nog wel mooier dan op de andere platen. Als uitschieter van pure pracht is er Long Desert Train, een nummer dat me rillingen van gelukzaligheid gemengd met pure treurigheid bezorgt

Ruime 4,5*

Jerry Cantrell, vroegere gitarist van Alice in Chains. En huidige gitarist van Alice in Chains. Op dit album speelt hij onder andere samen met Sean Kinney op de drums (ook van Alice in Chains) en met Les Claypool van Primus op de bas. Het instrumentale gedeelte is dan ook onwijs strak en klinkt heerlijk. Én is Dirt-waardig.

Helaas ontbreekt er ook wat, namelijk de stem van Staley. Cantrell zingt aardig, maar de uithalen zijn zoveel minder dan gewend van Staley. Erg jammer wel, want deze bezetting kan zoveel meer opleveren dan dit resultaat.

De laatste twee tracks hebben het beste baswerk wat ik in tijden heb gehoord (en ik dank, uiteraard, Les Claypool daarvoor). De bas is op de rest van het album ook wel aardig, maar daar overheerst Jerry zelf meer met z'n gitaar. Wat hij dan ook goed kan.

3,5*