Erg lekker een ochtendje de ontwikkeling van deze band volgen.
Na een zeer experimenteel begin, via een synthi-achtig gedeelte, belande Cabaret Voltaire in de dance/techno hoek. Desondanks weet deze plaat wel de typische CV sfeer te behouden!
Erg relaxte plaat!

4*

Niet al te beste verzamelaar van deze legendarische groep. Lijkt wel of een worst-off wilde samenstellen!

Vreemd dat deze er nog niet op stond.. Heerlijke indie-rock, met uitschieters Little Doorprize, Sticky Green, Mr. Blue Veins en de Syd Barrett cover Octopus!

4

Wat is Colin Newman toch waanzinnig goed. Na het veel experimenteler Provisionally Entitled the Singing Fish, is dit mijn enige andere plaat van hem.
Bij tijd en wijle klinkt dit als een donkere versie van The Sound, die opgenomen is in België (met medewerking van veel Belgische muzikanten). Erg sfeervol en, zoals ik al zei, donker!

Prachtige plaat van de Wire frontman, waar ik zeker meer van moet hebben!

4,5*

Vreemd dat mensen dit blijven vergelijken met Joy Division. Behalve dat het tijds-, label- en genre-genoten waren, lijken ze totaal niet op elkaar.
Waar JD grosiert is de meer standaard post-punk (couplet, refrein, couplet), is Crispy Ambulance bezig een meer hallucinerende sfeer te creeëren.
Vreemd blijft het trouwens wel dat CA een vergeten band is. Nou, ik ben dan één van de weinige (blijkbaar ook op MuMe, 15 stemmen?) die deze band niet meer zal vergeten.

4,5*